Reykvíkingur - 01.08.1895, Blaðsíða 2

Reykvíkingur - 01.08.1895, Blaðsíða 2
30 Á 6ha 5 r A §> ^ lurkar, S1/^—3 þumlunga langir og */,, þuml. í þvermál, því þeir leggja járnið á 3 þuml. þykba planka, og má því nærri geta, hvað hentugir naglar það voru í borðaþök okkar */*—1V4 þykk. Það fyrsta, sem jeg gjörði viðvíkjandi málefni þessu — eptir að jeg hafði ákvarð- að mig til að flytja þakjárn — var það, að bera hjer upp í iðnaðarmannafjelaginu þá uppá- stungu, að það gengist fyrir að iáta búa til líkingu úr trje af hentugum nagla í þak- járn handa íslendingum. Málefui þessu var vel tekið, því öllum bar saman um, að kvartað hefði verið um það ár eptir ár, síðau þakjárn fór hér almennt að brúkast, að naglar þeir, sem ætlaðir væru í járnið, væru með öllu óbrúkandi, og þess vegna hefðu svo margir neyðzt til að negla járnið með 3 þuml. nöglum, bátanöglum og hinum og þessum nöglum, sem ails ekki ætti við að negla járn með. Naglalíking var svo búin til úr trje og járnsmiður Gísli Finns. son bjó svo til eptir henni nagla úr járni. Jeg gat þess, að engin vissa væri fyrir því að Englendingurinn fengist til að búa til nagla eptir nokkurri annari líkingu en þeim nöglum, sem þeir væru vanir að búa til handa sjálfum sjer, því þeir væru ekki góð- ir að breyta til, en jeg skyldi þó reyna allt sem mjer væri unnt, að fá þessa nauðsya- legu endurbót á þaknöglunum. Þegar jeg svo kom til Englands, sendi jeg undir eins anuan naglan til verksmiðju suður á Englandi og bað um, að smíðaðir væru naglar eptir honum. Seinna fjekk jeg svar til Khafnar, að sú verksmiðja vildi helzt ekkert fást við að smíða svolagaða nagla, því þeir væru afar frábrugðnir þeirra þaknaglagerð; þannig gengu brjefin fram og til baka, þangað til jeg kom yflr til Eng- lands, fyrst í aprílmánuði, þá var hreint af- svar hjá þeirri verksmiðju. Ekki vildi jeg gefast upp fyrir þetta, og fór nú tilýmsra verksmiðja, en enginn vildi fást við að búa til svona þaknagla. Á endanum tókst mjer þó, fýrir ötula aðstoð eins kunningja míns suður á Englandi, að finna eina verksmiðju, sem fjekst þó til þess að smíða naglana, en þrjá mánuði áskildi hún sjer til nndirbún- ings. Það munu fáir hjer geta gizkað á, hvaða erflðleika, skrif og*ferðir, það krafði, að fá þessa breytingu, sem nú er fengin á þaknöglum okkar. En nú er sú þaknagla- lögun fengin, sern í öllu tilliti hagar okkar byggingarmáta og á „Iðnaðarmannafjelagið“ í Reykjavík virkilega þakkir skilið fyrir þessa nauðsynlegu endurbót. Þó í smáu sje, þá var hún ekki svo þýðingarlítil, því fáir sem þekkja rjett til þakjárns lagningar, hvort heldur járnið er lagt á þök, eður beina veggi, brúka hjer eptir aðra gerð af nögl- um, en þessa hjer umgetnu, enda hafa þeir nú síðan þeir komu verið svo eptirsóttir, að jeg hef nú beðið um, að mjer verði sent meira af þeim, svo fljótt sem unnt er. Þótt úr þessu sje nú bætt með þaknagl- ana, þá er samt eptir að koma mönnum í hinn rjetta skilning, að hið afarþunna þak- járn Nr. 27 og þar yfir sje öldungis ónýtt til nokkurrar frambúðar, hvort heldur það er sett á þök eður veggi, og svo er verð- munurinn á hæfilega þykku járni — Nr. 26 og óhæfilega þunnii — Nr. 27 og 28 (eins og mun hafa fluzt hingað nú í sumar) — svo hverfandi lítill, að það uær engri átt, að það á nokkurn hátt borgi sig að kaupa Nr. 27 og 28, og til að fyrirbyggja það, að þeir sem hafa þakjárn til sölu handa al- menningi, gjöri sig seka í því, að segja rangt til þyktar númersins á þakjárninu, til þess að geta ábatazt betur, og staðizt samkepnina, þá á 3 álna járnplata Nr. 26 að vega 11—12 pd., 32/2 al. platan, 13 pd. 4. al. platan, 14 pd. En 3 álna járnplata Nr. 24 13—14 pd., 3x/2 al. platan, 16—17 pd. og 4 ál. plata 19—20 pd. Yigtina á þakjárni Nr. 27 og 28 veit jeg ekki, því jeg hef það ekki, og ætla mjer aldrei að hafa það til sölu, þó hinir hjer kunni að hafa það. Verðmunurinn á þakjárninu eptir þykkt- um mun nú sem hjer segir: □ alinin í 3 ál. járnplötu Nr. 27 eða 28, kostar 0,45, sama stærð í Nr. 26, 0,51 og sama stærð í Nr. 24, 0,63. Á þessu sjest, að mun- urinn á □ alininni í járninu Nr. 27 eða 28 (sem hvorutveggja er alónýtt og endingar- laust) og Nr. 26, sem er vel brúklegt á veggi og endist með góðri meðferð, ef það er vel lagt og farfað, eru einungis 6 aurar. Seinast liðinn vetur átti jeg tal við þak- járns-verksmiðjueiganda á Englandi, um hin ýmsu þykktarnúmer á þakjárni, gæði þess hvers fyrir sig og varaclegleik, og virtist hann í fyrstu undra, að jeg bæri kensli á slikt, og spurði hann mig, hvort jeg væri ekki kaupmaður út á Islandi, og sagði jeg að svo væri, eu gat þess jafnframt, að jeg hefði fengist við húsasmíði í 16 ár samfleytt. Spurði hann mig þá, hvað við gjörðum við þetta afarþunna þakjárn, sem beðið væri um einuugis til ísiauds, og sagði jeg honum þá, að það væri nú haft á þök og veggi á húsum, en gat þess jafuframt, að jeg áliti

x

Reykvíkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Reykvíkingur
https://timarit.is/publication/139

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.