Sunnanfari - 01.06.1912, Síða 5

45
Bókafregn.
Ljóðmæli Signrðar Brciðfjöi’ðs,
hafa verið og eru enn einhver vinsælustu Ijóðmælin í
þessu landi, og Sigurður einhver hagorðasti maður,
sem vér höfum átt. Rit hans og rímur, sem prentaðar
hafa verið, hafa nú um langa tíma verið uppseld og
ófáanleg, nema Úrvalsrit hans, þau er Einar Dene-
diktsson gaf út hér um
árið. Smámunirnir eldri
°8 yngr'i Grænlandsritið
og rímur hans allar hafa
svo að kalla ekki verið
fáanlegar, hvað sem í
boði hefir verið. Úr þessu
hefir nú Sigurðtir bök-
sali Erlendsson bætt
mjög þrjú síðustu árin.
igio gaf hann út rímur
af Fertram og Plalo
(0,65), sem þá höfðu
ekki verið prentaðar í
74 ár. 1911 komu út
hjá sama bóksala Ljóða-
smámunirnir síðari
(1,00), og höfðu þeir þá
ekki verið prentaðir ( 72
ár. Og nú ( ár hefir
Sigurður Erlendsson gefið
út Jómsvíkingarimur
(0,75), Ljóðasmámunina
fgrri og Grœnlandsrit
(1,00) Breiðfjörðs, sem
ekki hafa komið út síðan
1836. Rímur Sigurðar
þekkja allir og Smámun-
irnir eru ein skemtileg-
ustu ljóðakverin, sem hér
hafa verið gefin út. I
fyrri Smámununum eru
Grænlandsvtsurnar, sem
fólkið hefir haft mest gam-
af. Og Grænlandssagan er snildarrit. Bækur þessar
eru hollari landsfólkinu en mart annað af því, sem út
hefir verið gefið hin stðari ár, og ættu að vera til á
sem fiestum heimilum landsins.
Ennfremur hefir Sigurður Erlendsson gefið út fyrir-
lestur þann hinn fróðlega um Sigurð Breiðfjörð, er Sig-
hvatur Borgfirðingur hélt síðasta skírdag fyrir Alþýðu-
fræðslu Stúdentafélagsins.
Auglýsing frá Sigurði Erlendssyni um þessar bækur
var í síðasta blaði Sunnanfara.
íslenzkui1 kirbjuréttur
eptir Einar prófessor Arnórsson er nýlega út kominn.
Hafa ýms af blöðunum minzt hans og lokið á hann
lofsorði. Bókin er 200 bls. í stóru 8 blaða broti, á
góðum papp(r.
Bók þessi er merkileg og kemur víða við, og vitnar
til laga allar götur frá þv(, er kristni var lögtekin hér á
landi og alt til þess dags, sem nú er. I tilvitnunum
þessum bregður fyrir smávegis ónákvæmni á stöku
stað. Á bls. 8 er kirkju-
skipan Kristjáns 3. talin
gefin út „23.“ í staðinn
fyrir 2. Sept. 1537. Ann-
ars er eins og aðrir höf-
undar hér á landi hafi
um langa tímalítið til
hennar vitað. Á sömu
bls. er og vitnað ( kgs-
bréffrá „27." April 1556,
er banni afhending kirkju-
eigna. En þetta mun
þó að réttu lagi eiga
að vera bréf frá 16. Apr.
sama ár. Á bls. 9 er
og vitnað í kgsbr. frá 25.
Maí 1859 um fermingu,
en ártalið mun þó eiga
að vera 1759. Og svo
kann að vera um fleira
smávegis þesskonar, sem
að öðru leyti haggar ekki
gildi bókarinnar í heild
sinni, og er að skoða
sem meinlitlar prentvillur.
Enda hefir höfundurinn
um prófarkalesturinn
næga afsökun í því, að
hann hefir bagast af augn-
veiki síðastliðinn vetur.
Um meðferð efnisins
mun flestum þykja nafn
höfundarins nægtrygging,
enda fá hér allir þeir, sem
eitthvað eru við opinber störf riðnir í landinu, löglærðir
og ólöglærðir, áreiðanlegan og nauðsynlegan leiðarvísi
í mörgum efnum og skýra úrlausn á ótalmörgu, sem
menn annars gætu opt verið í vafa um.
Á bls. 163, þar sem talað er um máldagabækur
kirknanna, væri réttara frá skýrt, að Sigurðarregistur
er gert að upphafi 1525, þegar Jón biskup Arason tók
við Hólastól, en síðan í það ritaðar skrár stólsins bæði
1550, eptir Jón Arason myrtan, og 1569 eptir Olaf
biskup Hjaltason andaðan, með öðrum fleiri skrám.
Þó að Einar prófessor Arnórsson sé enn ungur
maður, er hann án alls efa lærðastur allra nú lifandi
Kristján konungur X. og drotning lians.