Austri - 18.04.1895, Blaðsíða 3

Austri - 18.04.1895, Blaðsíða 3
Nll: 11 A U. S T E I. 13 fram 2 ný málsgöen fyrir hæstarétti, er munu hafa haft mikil áhrif á úr- slit málsins fyrir réttinum. Var ann að vottorð frá háskólakennara Valtý Gnðmundssyni um að rannsóknardóm- arinn, Larus Biarnason, hafi hér um árið samið flugrit nokkurt, „Rasks- hneyxlið", er fór mjög meiðandi 0rð- um um Skúla Thoroddsen og sýndi óvildavhug til liaus. Hið annað var \ nýtt próf, er settur sýslumaður Sig- ivrður Bi'íem hefir tekið yfir ýmsum af viínunum, er bera Lárusi Bjarna- syni mjög slæman vitnisburð um pað hvernig hann hafi komið fram við vitiaaleiðsluna, svo hæsta rétti pótti eigi á henni bypgjandi, en tók góðan ildan vitnisburð Sfcúla sjáljs í málinu, og dæmdi par eptir. (Eptir „Pob'tiken".) Botnvörpuveiðarnai". Lektor við Cambvidge-hAskólann, Eirílcur Magnússon, hefir komið peirri fyrir- spurn fram í Parlamentinu á Eng- laiidi: Hvort pað væri með vilja og vitund hinnar brezku stjórnar, að pegnar ríkisins fremdu hinar ólög- legu botnvörpuveiðar við Tsland? Til grundvallar fyrír fyrirspnrn pessari voru lagðar skýrslnr Austra í mál- inu. það var í orði par ytra, að ýms- ir útgjörðarmenn botnvörpuskipanna mundu eigi vilja hætta peim og veið- arfærum í hendur varðskipsins danska, eptir að pað var víst, að pað mundi verða sent hingað til eptirlits í sum- ar. líýtt tímarit ætlar háskólakenn- ari Valiýr Quðmundsson að gefa út í Kaupmannahöfn, mjög fjölbreytts efnis; og hafa margir af hinura penna- færustu Islendingum, bæði í Höfn og hér heima, lofað honum að skrifa í pað. KÍrtjuMítðið. Allirárgang- ar Kirkjublaðsins fást nú til kaups hjá útgefandanuiri íyrir mjög lítið verð eitthvað frameptir árinu, og ættu menn almennt að nota sér pað kostaboð. Hafís er nú töluverður útaf Austurlandi og snjóhraglahdi í gær; en undani'arandi daga hefir verið hér blíðviðri. Snjópyngsli töluverð a Útheraði og sumstaðar hér í fjörðunum. íshúsin í Seyðisfirði, Mjóafirði og Norðfirði eru uu full orðin af ís og r'ðgjörð bygging á frosthúsunum, er timbtir kemur frá útlöndum. „Egill" kom hér snöggvast við á páskadagsmorguninn, til að byrgja sig með fæði handa skipbrotsmönn- unura. Neð „Agli" kom pá kaupmaður Fr. Wathne til að taka út ýmsar vörur við stórverzlunina til verzlunar hans á Búðareyri og svo Guðmundur Jónson úr Fáskrúðsfirði í sömu er- indagjörðum. Her er og borgari Gísli Hjalm- arsson úr Norðfirði í sama tilgangi. Hér er nú, auk peirra Jwleifs í Hólum og Einars í Arnanesi er áður er getið hér í blaðinu, Einar nokkur Gunnarsson til pess að taka út vörar hjá Wathne fyrir Austur- sléttunga, og von á mönnum frá Lang- nesingum og Ströudungum í sömu er- indagjörðum á hverjum degi. „Stamford", skipstjóri Ojemre, kom hingað i gærkveldi með pöntun- arfélagsvörur. Með „Stamford" komu hingað, peir Pétur Jónsson og por- steinn Skajdason frá Kaupmannahöfn. í dag kom „Vaagen", skipstjóri Endresen. f>etta er hundraðastaferð Vaagens til íslamls. Kornial-kaffi frá verksmiðjunni „Nörrejylland B er, að peirra áliti, er reynt hafa, hið bezta kaffi í sinni röð. Norinal-kaffl er bragðgott, hollt og nærandi. Norinal-kafíi er drýgra en venju- legt kaffi. - Normal-kaffi er að öllu leyti eins gott og hið dýra brennda kaffi. Eitt pund af Nonnal-kaffl endist móti l1/^ pd. af óbrenndu kaffi, Normal-kaffi fæst i fæstuni búðum. Einkaútsöluhefir Thor.E. Tulinius. Strandgade Nr. 12 Kjöbenhavn C. NB. Selur aðeins katqmiönniim. LEIÐAEVISIE AUSTRA. Er purrabúðarmönnum sem ekkireka verzlun, leyfilegt að byggja i löggilt- um kauptúnum, i forboði landseiganda? Sv.: ISTei; Iðg uni að ín útmældar lóðir í löggíltum kauptúnum frá 13. marz 1891 veita penna rett enjiura öðrum en peim, er verzlun vilja hefja. Nicolai Jensens Skiæder Etablissement Kjöbmagergade 53. 1. Sal, ligeover for Kegensen, med de nyeste og bedste Varer. Pr0ver og Schema over Maal- tagning sendes paa Forlangende. Ærbödigst Nieolai Jensen. Ágætt fataefni (kamgarn) geta menn nú fengið hjá uudirskrif- uðum, með betra verði en nokkru sinni áður; einnig allt fatnaði tilheyi*- andi. Saumur og allur frágangur vandaður. Eljöt afgreiðsla. Eyjolfur Jónsson. Vasaúr, klukkur, baromet, saiimavélar, úrfestar, byssur og ýmsar fleiri vörutegundir eru komnar í verzl- un St. Th. Jónssonar. Komið og spyrjið um verð á vör- unum áður en per kaupið annarsstaðar. Aðgjörðir á úrum og klukkum verða afgreiddar svo f.jótt og vel sem hægt er. St. Th. Jónsson. Ágætt nýtt orge er til sölubjA kaupmanni Fr. Wathne á Birðareyri í Reyðarfrrði. Millur og allskonar gamalt silfu'r kaupir háu verði, St. Th. Jónsson á Seyðisfirði. Betrekk, mjög ódýrt, bæðr gyllt og ekki — fæst hja St. Th, Jónssyni. ÓSKILAKIND seld í Geitheila hreppi: Hvíthornótt ær fuliorðin mark: sneitt aptan hægra, hvatrifað vrnstra. Sá er sannað getur eignarrétt sinn á kind pessari, má, íyrir næst- komandi fardaga vitja andvirðis hemi- ar til undirskrifaðs, &ð frádrognuni uppboðs- og öðrum kostnaði. Starmýri 22. marz 1895. Jón P. Hall. Hí érmeð auglýsist að við undirskrit'- aðir búandur a Hvalsnesi við StöSv- arfjörð, seljum — eptir útkomu pess- arar auglýsingar — allan pann gest- greiða, sem við verðum knúðir til að láta úti, án pess að skuldbinda okkur að hafa allt pað til sem um kann að verða beðið.. Emnig setjum við 25 aura fyrír hverja slangurkind sem við kunnum að na úr ullu að vorum og 25 aura fyrir hvert lamb sem við mörkum. J. Hávarðsson. P. Skarpheðínssom 4O0 „Já, pað er eins satt og eg stend hér", falíyrti Bernharð. Helena horfði hklfhrædd k pennan unga mann, pví hana grun- aði að hann myndi eigi með sjálfum sér. „Eg veit hvað pér eruð að hugsa um,ungfrú mín. pér haldið að eg sé ekki með öllum mjalla, 'En pað er nú öðru nær. Eg get ekki sannara sagt, en að pér hafið kysst mig." „Eg, kysst yður! Hvenær og hvar? Eg hefi aldrei séð yður fyr, og eg hefi sjilf aldrei karlmann kysst, pess sver eg yður dýran eyð! Annaðhvort eruð pör geðveikur, eða lygari!" „En hvað segið pér, ef eg sanna yður að eg hefi fyrir skömmu fengið sætan koss af possum rósrauðu, fögru vórum yðar.....? Eg skal sanna yður pað áður dagur er úti!" „Getið þér sannað það — pá......" „þá fæ eg ennpá einn koss, er ekki svo?..... |>ér standið pá við pað?" „Látum svo vera!" svaraði Helena, sera fegin vildi losna við Bernharð. er hún var hálfsmeik við, pó henni pætti maðurinn fríð- ur og litist að öðru leyti mæta vel á hann. Eptir að hinn imgi maður var fannn úr sölubúðinni, varHelena alltaf að hugsa til pessa einkennilega samtals peirra. Hun kenndi i brjóst um hann fyrir að vera svona ringlaðan, pví um pað efaðist hún ekki. Um hádegi fór bún úr búðinni, hun mátti vera 2 tíma heima til að borða miðdegisverð. Hún keypti á leiðinni eina fiosku af góðu vini til hétiðabrigðis á afnræli föður hennar. og flýtti sér heini. Hún rak upp hljóð, er hún kom innog þekkti par hinn ókunna niann úr sölubúðinni, við hliðina á íöður sínum i sófanum. Hún nam staðar orðlaus af undrun. Dreymdi hana, eða var hún vakandi? Faðir hennar hló að henni. Gesturinn var búinn að segja hormn^alla söguna, og hin íallega merskúmspípa, er karl hélt á, var ljósastur vottur um, að gesturian hafði haft gott lag á að koma sér í mjúkinn hjá i'öður hennar. o r g ii n k o s s i 11 n. Gufuvélin stundi pnngan v$ og át'ti mjög ðrðugt með að draga vagnlestina á móti kafaldsbyinum um miðnæturskeiðið, |pað gjörð- íst alltaf orðugra fytir véiina að halda áfram, hraðinn för smá- minkandi, og loks komst v-elin ekki lengra, og var járnbrautalestia pá stödd á auðnu einni, eigi mjög langt M næstu járnbrautarstöð, jAröbrautalestin hafði stanzað í ákaíiega mikium snjóskaíli, sem snjóplógurinn vann eigi á, Hinir fáu ferðamenn er voru með lest- inni, vöknuðu öríliir og ópoiinmóðir, yfir að geta ekki komizt áfranr. Járnbrautarpjénarnir gjörðu ei annað en biöta, og eimvelarstjórinn var sá eini sem eigi vavð ráðfátt, Hann sendi hraðboð til næstu stöðva, og paðan komu svo menn að góðri stundu liðinni með blys og snjórekur. f>ó eimvelarstjórinrí væri orðrnn maður aldraður, þá dugði hann her vel og iet hvorki kuida né preytu yfirbuga sig. En pó er hætt við að hann hefði eigi haidið svo duglega áfram, hofði eigi ungur maður hresst hann og snjómokstrarmennina a góðu vini, Hann var sonur ríks kaupmanns í borg einni par nokkuð frá, og og var hann vei kunnngur eimvelarstjórannm og hafði opt heimsótt hann. Eei-ðamaðuriun hafði flöskurnar með sér i ferðakistii sínum, og áttu pær að f'ara til prófs til stórrar vínverziunar r höfuð' staðnum, Hinn ungi vínsölumaður hét Bernharð Obermeier, og var friður sýnum og kátur vel; hafði hann ánægju aí að hressa snjómokstr- armennina á hinu góða vintári við vinnuna»

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.