Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 1

Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 1
V. AE. SEYÐISFIRÐI, 22. NÓVEMBER 1895. NR. 32 AmtsbbkaSalBÍð á Seyðisfirði er | SparÍSJoðlir Seyðisfj.borgar4°/0 opið á laugafð- ld. 4 e. m. | vexti af innlögum. sinfíf. Hver sem vill takast á hendur, að halda uppi stöðugum gufubatsferðum í Austíirðingafjórðungi næstkomandi sumar, i 3'/2 niánuð að minnsta kosti, að telja frá 15.—30. júní, fyrir allt að 8000 kr. styrk úr landssjóði og sýslu- sjóðum Múlasýsltia, — liann gefi sig fram, fyrir 15". marz næsta ár, við oss .undirskrifaða, sem höfum fullt umboð til að semja um ferðirnar. Eramboðið verður að vera n&kvæmt, og pvi að fvlgja föst áætlun, par sem glöggt er tekið fram á liverja staði báturinn verður látinn koma, hversu marga farpegja hann tekur, hvað fargjald og farmgjald sé milli einstöku viðkomustaða. Báturimi verður að flytja póstseudingar, vitja peirra og skila þeim á pósthúsum á viðkomustöðunum, an sérstaks endurgjalds. Sá sem gefur sig fram, til að takast pessar ferðir á hendur, verður að líita fylgja framboði sínu til vor sömiun fyrir pví, að hann hafi komið til geymslu í landsbankanum eða áreiðanlegum banka i Kaupmamiahöfn, 2000 kr. til tryggingar pví, að liann standi við framboð sitt, ef vér göngum að pvi. Nákvæmar upplýsingar um mál þetta fást hjá hverjum einstökum afoss. Seyðisiirði 30. október 1895. Sveinn Sigfússon, A. V. Tulinius, Björn f*orlákssoii, kaupmaðnr. sýslumaður. prestur. erzJ •mað ur. Piltur um tvítugs alelur, sem getur sýnt vitnisburð um gott siðferði, skrifar lag'lega hönd, og er vel fær i reikuingi, getur fengið plása 1. maí 1896 lijá undirskrifuðum, sem hann getur samið við í apríl s. á.. Mjóafirði 12. nóvember 1895. K. Hjálmarsson. Flokkadrættir. -0- þegar eg las greinirnar í sunnanblöðunum um þingið í sumar, kom mér til hugar hið fornkvcðna, að sínum augum lítur liver á silfrið, og má eink- um heimfæra þennan málshátt uppá ummæli „þjóoólfs" og ,5ísa- foldar" um stjórnai>krármálið og Skidamálib. „Ejallkonan" lofar síðarmeir óhlutdrægari greín um Stjórnarsíkrármálið, og verour víst gaman að sjá hana, því slíkt má nú þykja nylunda nokkur, þótt mig vænti þess, að eigi verði fundin hlutdra?gni í „Eptir- liti" Austra (2G. tbl.). Einkan- legaminnasum orðatiltæki jþjóð.' (t. d. samlíkingin í 44. tbl. um hundinn, sem sleikir hönd þess, er lamdi hann) mjög greinilega á það, sem sagt hefir verið svo vel og fagurlega umfiokkfylgis- andann i hinni ágætu ritgjörð dr. AV. E. Obanning „Sjálfs- menntun" í Tím. Bmf. VII., og finnst mér vel við eiga, að benda nú sérstaklega á kafla í ritgjörð þessari, og biðja alla góða menn að hugleiða, hvort nú sé ekki full ástæða til að vara við öfg- um þeim, sem ílokkfylgi og tvi- drægni geta leitt menn til. Dr. Channing neitar ]>ví ekki, að rétt sé að íylla þann flokk, sem manni finnst beztur, og tekur það fram, að flokkar séu sundvirleitir að skapseinkenn- um, kenningum og anda, og þó miklu minna en ástríður þeirra og ofsi fullyrða að þeir séu, en þeir eigi sammerkt í því, að þeir ali anda tvídrægninnar, flokk* fylgisandann, sem hamist í þeim. Síðan segir hann: „Kallið menn saman til að framfylgja einhverju alþýðlegu málefni, hvort heldur góðu eða illu, og fylkið síðan í móti þeim öðrum flokki, sem berst fyrir gagnstæðu málefni, og mun þá óðara upyjrísa í al- gleymingi hjá þeim ný ástríða, fullkomlega aðgreind frá þeirri, sem fyrst batt þá saman, æf og uppvæg ákefð, mestmegnis fólgin í megnri öbeit á þeim, sem aðra skoðun hafa. Mannlegt eðli virðist ekki hýsa efldari ástríðu né ósáttgjarnari. Full erfltt veitir hvei'jum einstökum sem berst einn síns liðs fyrir einhverri ósk sinni eða skoðun, að hemja ofmetnað sinn, ójafnað, sigurást, heipt sína og aðrar slíkar til- finningar. En leggi hann út í sama leiðangur í fjölmennum fiokki, og hafi ekki því meira afburðavald yfir sjálfum sér, þá opnar hann skjótt sitt eina brjósf fyrir ofsa, þrályndi og lieipt- rækni allra. Sigur hans fylgis- manna, gjörist honum ómetau- lega dýrmætari en sigur þess máls, hvort heldur góðs eða ílls, er fyrst var tílefni tvídrægninn- ar, Deilan verður barátta, ekki fyrir sannleika, heldur um völd, um sigur, og hamsleysi og var- mennska slíkra deilna er sögunn- ar mikla syndabyrði. það er sannsagt, að það skiptir minnstu, um livað menn deíla, hvort það er lófastör iandblettur eða for- mennska í leik. Eari menn einu sinni af stað, mun .sérþótt- inn, íllviljinn, sigur-fíknin, ótt- inn fyrir sneypu og hrakför, gjöra hégómann jafngildi lífs og dauða. Gríska eða austlæga keisaradæmið var hrist og skekið að neðsta grunni af flokkum, sem ekki deildu um annað en yfirburði nokkurra kappaksturs- manna á leiksvdðinu. Elokka- dráttarofsi er sérlega fjandlegur siðferðislegu sjálfsfæði. Að sama skapi sem maðurinn fyllist hon- um, sér hann, heyrir og hugsar með skyni og skilningarvitum flokksbræðra sinna. Hann ofur- selur frjálsræði mannsins, rétt- iun að hugsa og tala eins og hugur hans býður, og apar eptir þaun fagurgala eða. boibænir, sem forsprökkunum eða þeirra blindu fylgismönnnm þóknast að land og iýður skuli bergmála. Eylgis-fiokkum er tæplega trúandi til í.okkurs skapaðs hlutar, en þó sízt þegar um drengskap tnót- stöðu-nannanna er að ræða. Ef þér eigið að trúa því, sem þér heyrið og sjáið, þá eru þeir æfin- lega menn án sannleiks og sið- ferðisskoðana, niðursokknir í eig- ingirni, sólgnir í sjálfsupphefð, þótt föðurlandsins velferð sé í veði". |>að getur nú hver sem vill skoðað huga sinn um það, hverjir helzt rnuni eiga þessa lýsingu hér á iandi, en með því að það mun vera orðin tízka sumstaðar á Austnrlandi (t. d. hjá með- haldsmönnum Skúla Thoroddsens og meistara Eiríks Magnússonar) að taka ekkert til greina sem „ísafold" segir, af því þeirtelja hana hlutdræga og umerka sök- um flokkfylgis (eða stjórnfylgis), þá virðist mega vekja attíygli þeirra manna á því, hvort „|>joð- ólfi" muni vera nokkuð betur trúandi, þar sem hann reynir að gjöra þá alla sem tortryggileg- asta í augum þjóðarínnar, sem vildu ekki segja ,.já og amen" til allra gjörða þingvallafundar- ins síðasta. Skal eg leyfa mér að biðja ritstjóra Austra að taka upp í blaó sitt tvær greinir, er rit- stjóri „þjóðólfs" viidi eigi taka i sumar, svo að almenningur geti séð, bversu frjálslyndur hann er og sanngjarn gagnvart öðr- um skoðunum en sinna eigin flokksbræðra. Af því að „þjóð." 33. tbl. flytur grein með fyrirsögn: „Ó- heillafluga", þar sem komið er fram með ýms meiðandi um- mæli og getsakir gegn flutn- ingsmönnum þingsályktunartil- lögunnar um stjórnarskrármálið, þá finn eg ástæðu til að benda lesendum blaðsins á, að það sem „þjoð." hefir lagt til þessa máls síðan um nýjár í vetur er leið, er að minni Iryggju miklu síður lagað til að beina því í heilla- vænlegt liorf, lieldar en tillaga

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.