Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 3

Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 3
NR. 32 kristinna manna í löndum sínum; enda hafa kristnir rnenn verið myrtir hðp- um saman í þessum mánuði víðsvegar á Tyrklandi. En heima i Miklagarði fær Soldán hvert hótunarbréfið af öðru um afarkosti og afsetningu, ef hann vægi til við bandamenn, og vilja þessir tyrknesku æsingamenn gjöra bróður - Soldáns, líúJiamed Boschard, að keisara í hans stað. Hefir Soldán þvi kallað bróður sinn til hallarinnar og lætur þar hafa strangán vörð á honum, en hefiv lát- ið kasta í fangelsi sumum af hinum svæsnustu ungu TyrKj'um, er eigi vilja að Soldán láii að orðum 'ftór- veldanna, en suma hefir hann látið drepa, og við þetta stóð fyrri hluta pessa mánaðar. Englendingar hafa og hótað lyðveldinu Venezuela t Suðurameriku stríði fyrir það að þeir hafa sett enska þegna í höpt að ósekju; en Norður-Amerikumenn mæla Venezuela- mönnum bót. Englendingar lenda víst í ófriði við konunginnn af Aschanti í Afríku, sem ekki vill láta skipast við hótauir þeirra. Sendiherra Englendinga í Kabúl í Asíu, yfirliði Kahn, hefir nýlega verið drepinn. Englendingar sendu í fyrra skipið „Windward" til Franz-Jósefs- land-s, norður af Síberíu, til landkann- ana, og voru þeir Jackson og Harms- worth fyrir ferðinni. Norðurfarar höfðu vetrarsetu á Franz-Jósefs-landi. par sem heitir Flora-höfðj. Byggðu þeir sér þar rammgjört vetrarhús og leið þar vel í fyrra vetur, enda höfðu peir nög nýtt bjarna- og rostunga- kjöt til átu, en það er mjög nauð- syulegt að hafa nýmeti þar í hinum ákaíiega kulda. Lifðu allir veturinn vel af, nema einn maður sem dó af þoiin, enda hafði hann . eigi getað fengið sig til að eta bjarndýra- oða rostungakjdt. Tvær langferðir fóru norðurfarar þessir norður í land, og beittu litlum hestum fyrir sleð- unum, og gafst þeim það mæta vel, og mun það í fyrsta sinni að norður- farar aka með hestum í stað hunda svo langt norður frá. peir komust ai!t norður að 81. breiddargráðu og letu þar eptir á 2 stöðum vistir og aðrar nauðsynjar fyrir heimskautafara og 2 báta er þeir ætla ser 'að brúka seinna í sumar. J>ar fundu þeir fögur blóm á ýmsum stöðum, er skáru mjög af við hinn „eilífa snjó" allt um kring. Jpeir felagar leiðréttu víða landa- bref þau, er gjörð voru fyrir nokkr- um árum af norðurförum þeim, er Austurríkismenn og Ungverjar gjörðu út þangað norður. Svo miklar voru frosthörkur á annari sleðaferð skipverja norður í landið, að það fór upp í 36° B., en s\"3 vel voru norðurfarar útbúnir, að þá sakaði eigi, þó þeir lægju úti í þessari grimmdar hörku. Flestir af þessum norðurförum urðu eptir við Flöra-höfðann í sumar og ætluða þeir að halda áfram norð- urferðunum og vísindalegum rann- sóknum nm laið og hafa þar vetrar- setu. Verður svo skip sent eptir þeim að vori komanda, og væntu vís- indamenn ser mikils árangurs af rann- sóknum þessum. Bússland. þess var getið í Austra í fyrra. að hinn ungi keisari virtist í fyrstu aðhyllast frjálslyndari skoðanir á stjórnarmálum en faðir hans. .En 'brátt þótti sækja í. sama horfið og áður, og er kennt um á lirifum þeim er klerkalýður og aðrir apturhaldsmenn hafa á keisarann og hræðslu hans við stjórnleysingjaílokk- inn þar í landi. Er svo sagt, að keisarinn láti nú aðra ráða mestu fyrir ser, en hinir gömlu stjörnendur halda öllu rígbundnu í hmu gamla kúgunarformi og keisaranum sem mest frá allri hluttekningu í ríkjsstjórninni, svo eigi komist upp um þá þau svik og prettir, er almennir eru meðal em- bættismanna á Bússlandi. Blöðin segja, að Bússar hafi feng- ið leyfi hjá Kinverjum til að leggja herskipum sínum á höfnina við Port Arthur og leggja þangað járnbraut, og gefst Englendiugum lítt að þessum tiltektum Bússa. Voöalegt slgs vildi nýlega til fyrir austan Asíu, þar stórt kínverskt her- skip „Kung Paiíl fórst með 800 her- manna, svo aðeins 1 maður komst lífs af. Hafði fyrst kviknað í litlum púðurklefa í skirjinu, og eptir að skips- menu höfðu í lj2 tíma reynt til að slökkva eldinn, þá náði hann hinu stærra púðurhúsi og urðn þá ákaflegar sprengingar í skipinu, sem drápu ftesta yfirmennina og fjölda hermanna, en skipið flaug þó eigi í lopt upp. jpeir sem eptir lifðu ruddust nú stjórn- laust í bátana, sem offylltust, svo að þeir sukku allir og fórst hvert manns- barn, nema sagði frá þessum ósköpum. einn einasti maður, sem hingað þ Seyðisfirði 22. nóvember 1895. Gufuskipið „A. Asgeirsson1' kom 18. þ. m.. og tók her tölu- vert af vörum. Með skipinu voru kaupm. C. Biis með frú, og Jakob Thorarensen frá Beykj'arfirði. Skipið fór i gær til iitlanda. Héðan för með skipinu Einar S. Einarsson. Gufusk. „Uller" fór héðan i dag til útlanda og með skipinu konsúl I. M. Hansen, og kaupm. Carl Grude. — „Egill" fór héðan 17. þ. m. hlaðinn síld til útlanda. — ,.Erik Bererdzen" kom í gær með síld frá Eyjafirði, á leið til útlanda. Yeðrátta hefir \ erið hin blíðasta. 5 00 Kroner tilsikkres enhver Lungelidende, som efter Benyttelsen af det verdensbe- römte Maltose-Præparat ikke finder sikker Hj'ælp. Hoste, Hæshed, Asthma, Lunge- og Luftrör-Katarrh, Spytning, o. s. v. ophörer allerede efter nogle Dages Forlöb. Hundreder og atter Hundreder have benyttet Præparatet med gunstigt Besultat. Maltose er ikke et Middel, hvis Bestanddele holdes hemmeligt, det erholdes for- medelst Indvirkning af Malt paa Mais. Attester fra de höjeste Au- toriteter staa til Tjeneste. Pris 3 Flasker med Kasse 5 Kr., 6 Flasker 9 Kr.., 12 Flasker 15 Kr., 24 Fl. 28 Kr. Albcrt Zenkner, Opfinder- en af Maltosa-Præparatet Berlin S. 0. 26. BBUNAÁBYBGÐ A BFÉL AGIÐ „Nge dansJce Brandforsikrings SelsJcab" Stormgade 2 Kjöbenhavn. Stofnað 1864 (Aktiekapital 4,000,000 og Beservefond 800,000). Tekur að sér brunaábyrgð áhús- um, bæjum, gripum, verzlunarvörum, innanhússmunum o. fl. fyrir fastákveðna litla horgnn (premie) án þess að reikna nokkra borgun fyrir brunaá- byrgðarskjöl (Police) eða stimpilgjald. Menn snúi sér til umboðsmanns félagsins á Scyðisfirði St. Th. Jónssonar. Óskilakindur seldar í Loðmundarfjarðarhreppi haustið 1895. 1. Gráraorauður geldingur, mark: mark- leysa á hægra eyra, sneiðrifað a. v. 2. Hvítur geldingur. mark; blaðstýfta. biti fr. h. sneiðrifað a. biti fr. v. 3. Hvít gymbur, mark: sýlt gagnbitað h., biti aptan v. Stakkahlíð 12. nóv. 1835. J. Baldvin JóJiannesson. 476 játa, að allar fyrirskipanir hans viðvikjandi aldingarðinum og jurta- baðstofunni voru hinar heppilegnstu og smekkvisar. Einn góðan veðurdag eptir að yfirliðinn var orðínn hressari, fekk I^ars Blom boð um að koma strax á fund hans. Lars Blom hitti yfirliðann, þar sem hann sat í litlu herbergi við innganginn, en rett í'yrir framan skrautherliergin, og liafði liann eigi söð hann síðan þeir áttust við i geymsluskemmunni. Yfirliðinn var fölur yfirlits og nokkuð veiklaður, en cngu blícfari á svip en áður. „Nú vona eg að þu farir heðan með góðu", byrjaði yfirliðinn samtalið. Onei, eg fer ekki einusinni með illu", svaraði garðyrkjumað- urinn. Yfirliðinn sat við borð og tók nú útskrifaða pappirsörk upp úr skúffu, og lagði á borðið. „Héma er samninguiinn, sem umboðsmaður minn í Stokkhólmi hefir gjört okkar á milli fyrir mína hönd," sagði yfirliðinn. ,.Nú, pað er svo," sagði Lars Blom, „þ:lð er svo eðlilegt, að þör hafið frumrit af samningMUni eins og eg." „pú átt að vörmu spori að skrifa strax uppá þennan samning, að þú farir iir minni þjónustu skaðabótalaust." „Lars Blom horfði hissa á yfirliðann, því honum þótti það nokkuð undarlegt, að hann skyldi halda, að hann léti svona undan honum, eptir allt sem á milli þeirra hafði farið. „Nei, nei, það getur mér þó aldrei komið til liugar." svaraði Lars Blom. ,,|>ú skált annaðiwort fara sjálfviljugur, eða eg skal neyða þig til þess með þeim meðuium, er ag álit þar til hentugust." sagði yfirliðinn og greíp digurt spansreyrprik, sem stóð hjá honum. Blom varð alveg hissa á því að yfirliðinn færi aptur að ógna sér, svo illa sem honum hefðu gefizt hótanirnar. Hann leit sem snöggvast kringum sig í herberginu, og eptir augnabliks uinhugsuu gjörðist hann mjðg niðurlútur og sýndi nú á sennestu auðmýkt og ótta. 473 En það stóð ekki á löngu, þar til hannheyrði fótatak og manna- m'il, er nálgaðist. Já, herrar mínir", heyrði hann yfirliðann segj'a, „það er enginn efi á því, að eg hefi her í húsum mínum sjálfan Belzebub, en nú hefi eg lokað hann inni, svo eg vona, að nú sé úr honum mesti gorgeirinn. Lars Blom sá að dyrnar voru opnaðar, og inn kom yíirliðinn incð raðsmanninn og nokkra liúskarla, og auk þeirra tveir eldri menn, sem hann síðar fékk að vita, að voru presturinn og sýslu- maðuriim, sem yfirliðinnn 'hafði boðið til míðdegisverðar, og komu þeir einmitt i því, er yfirliðinn var á leiðinni til ráðsmannsins til að fá liðsafla hj'á honum. „Varaðu þig nú, fúlmennið þitt!" byrjaði yfirliðinn; „fáðu okkur nú morðvopnið, sem þú nú í annað skiptí ætlaðir að myrða mig með, og kaniiastn við sannlcikann, svo að þú getir fengið þín mak- ieg málagjöld". ,.Eg bíð þessa herra að minnast þess, að yfiríiðinn hefir kallað mig fúlmenni og borið uppá mig, að eg hafi ætlað að myrða sig," svaraði Lars Blom með mestu rósemi; „það er í annað sinni sem á mig eru bornar svo þungar sakargiptir í dag. og það í annaramanna áheyrn. „Konda strax með skammbyssuna!" skipaði yfirliðinn. „Ef eg hefði skammbyssu eða annnað því!íkt morðvopn á mér, pó það væri ekki ncma garðkuti, þá skyldi eg strax gangast við þessum glæp, er nú er logíð á mig af húshönda mínum," sagði Lars Blom .... „En það mun eigi finnast nokkurt vopn á mer, og eg er nú sem fyrri hræddur um, að „hinn náðugi yfirliðí" sé eitt- hvað geggjaður á geðsmununum, þvi . . . ." Yfirliðinn reyddi nú svipuna til höggs og ætlaði að ráða á garðyrkjumanninn, en þá gekk presturinn og sýslumaðurinn í milli þeirra. „Hann hefir ómögulega getað komizt út, þareð yfirliðinn lokaði aptur hurðinni/' sagði sýslumaður, „og því hlýtur hann annaðhvort að hafa sjálfur skammhyssuna á ser eða hafa falið hana hér, hafi hánn ekki gleypt hana, sem honum var þó ómögulegt."

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.