Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 3

Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 3
NR. 32 A U S T R I, 127 kristinna imuina í löndum sínum; enda hafa kristnir inenn verið myrtir höp- um saman í pessum mánuði víðsvegar á Tyrklandi. En heima í Miklagarði fœr Soldán hvert hótunarbréfið af öðru um afarkosti og afsetningu, ef hann vægi til við bandamenn, og vilja pessir tyrknesku æsingamenn gjöra bróður Soldáns, JMúhci'ined Roschard, að keisara í hans stað. Hefir Soldán pví kallað bróður sinn til hallarinnar og lætur par hafa strangán vörð á honum, en hefir lát- ið kasta í fangelsi sumum af hinum svæsnustu ungu TyrKjum, er eigi vilja að Soldán láti að orðiun stór- veldanna, en surna hefir hann látið drepa, og við þetta stóð fyrri hluta pessa mánaðar. Englcndingar hafa og hótað lýðveldinu Yenezuela í Suðurameriku stríði fyrir pað að peir hafa sett enska pegna í höpt að ósekju; en Norður-Ameri'kumenn mæla Venezuela- mönnum bót. Englendingar lenda víst í ófriði við konunginnn af Aschanti í Afríku, sem ekki vill láta skipast við hótauir peirra. Sendiherra Englendinga í Kabúl í Asíu, yfirliði Kahn, liefir nýlega verið drepinn. Englendingar sendu í fvrra skipið „Windward“ til Franz-Jósefs- lands, norður af Síberíu, til landkann- ana, og voru peir Jackson og Hanns- worth fyrjr ferðinni. Norðurfarar höfðu vetrarsetu á Eranz-Jósefs-landi. par sem heitir Flora-höfði. Byggðu peir sér par rammgjört vetrarhús og leið par vel í fyrra vetur, euda höfðu peir nög nýtt bjarna- og rostunga- kjöt til átu, en pnð er mjög nauð- sýnlegt að hafa nýmeti par í hinum ákaflega kulda. Lifðu allir veturinn vel af, nema einn maður sem dó af poim, enda hafði hann eigi getað fengið sig til að eta bjarndýra- oða rostungakjöt. Tvær langferðir fóru norðurfarar pessir norður í land, og beittu litlum hestum fyrir sleð- unum, og gafst peim pað mæta vel, og mun pað í fyrsta sinni að norður- farar aka með hestum i stað hunda svo langt norður frá. feir komust ai!t norður að 81. breiddargráðu og lötu par eptir á 2 stöðum vistir og aðrar nauðsynjar fyrir heimskautafara og 2 báta er peir ætla sér 'að brúka seinna í sumar. p>ar fundu peir fögur blóm á ýmsum stöðum, er skáru mjög af við hinn „eilífa snjó“ allt um kring. |>eir félagar leiðréttu víða landa- bréf pau, er gjörð voru fyrir nokkr- um árum af norðurförum peim, er Austurríkismenn og Ungverjar gjörðu út pangað norður. Svo miklar voru frosthörkur á annari sleðaferð skipverja norður í landið, að pað fór upp í 36° B,., en svd vel voru norðurfarar útbúnir, að pá sakaði eigi, pó peir lægju úti í pessari griinmdar hörku. Flestir af pessum norðurförum urðu eptir við Flora-höfðann í sumar og ætluða peir að halda áfram norð- urferðunum og vísindalegum rann- sóknuin um leið og hafa par vetrar- setu. Verður svo skip sent eptir peim að vori komanda, og væntu vís- indamenn sér mikils árangurs af rann- sóknum pessum. Hússland. f>ess var getið í Austra í fyrra. að hinn ungi keisari virtist í fyrstu aðhyllast frjálslyndari skoðanir á stjórnarniálum en faðir hans. ,En 'brátt pótti sækja í- sama liorfið og áður, og er kennt um á hrifum peim er klerkalýður og aðrir apturhaldsmenn hafa á keisarann og hræðslu lians við stjórnleysingjáflokk- inn par i landi. Er svo sagt, að keisarinn láti nú aðra ráða mestu fyrir sér, en hinir gömlu stjörnendur lialda öllu rígbundnu í hinu gamla kúgunarformi og keisaranum sem mest frá allri hluttekningu í ríkjsstjórninni, svo eigi komist upp um pá pau svik og prettir, er almennir eru meðal em- bættismanna á Rússlandi. Blöðin segja, að Rússar hafi feng- ið leyfi hjá Kínverjum til að leggja herskipum sínum á höfnina við Port Arthur og leggja pangað járnbraut, og gefst E nglendiugum lítt að pessum tiltektum Rússa. Voöalegt slys vildi nýlega til fyrir austan Asíu, par stórt kínverskt her- skip „Kung Paiu först með 800 her- manna, svo aðeins 1 maður komst lífs af. Hafði fyrst kviknað í litlum púðurklefa í skioínu, og eptir að skips- menti höfðu í lj2 tíma reynt til að slökkva eldinn, pá náði hann hinu stærra púðurhúsi og urðn pá ákaflegar sprengingar í skipinu, sem drápu ftesta yfirmennina og fjölda hermanna, en skipið flaug pó eigi í lopt upp. J>eir sem eptir lifðu rnddust nústjórn- laust í bátana, sem offylltust, svo að peir sukku allir og fórst hvert manns- barn, nema einn einasti maður, sem sagði frá pessum ósköpum. Seyðisfirði 22. nóvember 1895. Gufuskipið „A. Asgeirssonu kom hingað p. 18. p. m.. og tók hér tölu- vert af vörum. Með skipinu voru kaupm. C. Riis með frú, og Ja.kob Thorarensen frá Reykjarfirði. Skipið fór i gær til útlanda. Héðan för með skipinu Einar S. Einarsson. Gufusk. „UUeru fór héðan i dag til útlanda og með skipinu konsúl I. M. Hausen, og kaupm. Carl Grude. — „Egiil“ fór liéðan 17. p. m. hlaðinn sild til útlanda. — ,.Erik Berentzenu kom í gær með síld frá Eyjafirði, á leið til útlanda. Veðrátta hefir \ erið hín blíðasta. 5 0 0 Ií r o n c r tilsikkres enhver Lungelidende, som efter Benyttelsen af det verdensbe- römte Maltose-Præparat ikke finder sikker Hjælp. Hoste, Hæshed, Asthma, Lunge- og Luftrör-Katarrh, Spytning, o. s. v. ophörer allerede efter nogle Dages Forlöb. Hundreder og atter Hundreder have benyttet Præparatet med gunstigt Resultat. Maltose er ikke et Middel, hvis Bestanddele lioldes hemmeligt, det erholdes for- medelst Indvirkning af Malt paa Mais. Attester fra de höjeste Au- toriteter staa til Tjeneste. Pris 3 Flasker med Kasse 5 Kr., 6 Flasker 9 Kr.., 12 Flasker 15 Kr., 24 Fl. 28 Kr. Albert Zenkiier, Opfinder- en af Maltosa-Præparatet Berlin S. O. 26. BRUNAÁBYRGÐA RFÉLAGIÐ „ Nye danslce Brandforsikrings 8elskab“ Stormgade 2 Kjöbenhavn. Stofnað 1864 (Aktiekapital 4,000,000 og Reservefond 800,000). Tekur að sér brunaábyrgð áhús- um, bæjum, gripum, verzlunarvörum, innanhússmunum o. fl. fyrirfastákveðna litla borgnn (premie) án pess að reikna nokkra borgun fyrir brunaá- byrgðarskjöl (Police) eða stimpilgjald. Menn snúi sér til umboðsmanns félagsins á Seyðisfirði St. Th. Jónssonar. Óskilakindur seldar í Loðmundarfjarðarhreppi haustið 1895. 1. Grámorauður geldingur, mark: mark- leysa á hægra eyra, sneiðrifað a. v. 2. Hvítur geldingur, mark: blaðstýfta. biti fr. h. sneiðrifað a. biti fr. v. 3. Hvít gymbur, mark: sýlt gagnbitað h., biti aptan v. Stakkahlíð 12. nóv. 1895. J. Baldvin Jóhannesson. 476 Játa, að allar fyrirskipanir hans viðvíkjandi aldingarðinum og jurta- baostofunni voru liinar heppilegustu og smekkvísar. Einn góðan veðurdag eptir að yfirliðinn var orðínn hressari, fékk Lars Blom boð uin að koma strax á fund hans. Lars Blom hitti yfirliðann, par sem liann sat í litiu herbergi við innganginn, eu rétt fyrir framan skrautherhergin, og hafði halin eigi séð hann síðan peir áttust við í geymsluskeminunni. Yfirliðinn var fölur yfirlits og nokkuð veiklaður, en engu blídari á svip en áður. „Nú vona eg að pú farir héðan með góðu“, byrjaði yfirliðinn samtalið. Önei, eg fer ekki einusinni með illu“, svaraði garðyrkjuinað- urinn. Yfirliðinn sat við borð og tók nú útskrifaða pappírsörk upp úr skúffu, og lagði á borðið. „Hérna er sanniingurinn, sem umboðsmaður minn í Stokkhólmi hefir gjört okkar á milli fyrir mína hönd,“ sagði yfirliðinn. „Nú, pað er svo,“ sagði Lars Blom, „pað er svo eðlilegt, að pér liafið frumrit af sanmingHum eins og eg.“ „f>ú átt að vörmu spori að skrifa strax uppá pennan samning, að pú farir úr minni pjónustu skaðabótalaust.“ „Lars Blom horlði liissa á yfirliðann, pví honum pótti pað nokkuð undarlegt, að hann skyldi halda, að haun léti svona undan honum, eptir allt sem á milli peirra hafði farið. „Nei, nei, pað getur mér pó aldrei komið til lmgar.“ svaraði Lars Bloin. „IHl skalt annaðiivort fara sjálfviljugur, eða eg skal neyða pig til pess með peim meðulum, er og álít par til hentugust.“ sagði yfirliðinn og greíp digurt spansreyrprik, sem stóð lijá honum. Blom varð alveg hissa á pví að yfirliðinn færi aptur að ógna sér, svo illa sem honum liefðu gefizt hótanirnar. Hann lcit sem snöggvast kringum sig í herberginu, og eptir augnabliks umhugsun gjörðist hann mjög niðurlútur og sýndi nú á sérmestu auðmýkt og ótta, 473 En pað stóð ekki á löngu, par til hann heyrði fótatak og inanna- mál, er nálgaðist. Já, herrar mínir“, heyrði hann yfirliðann segja, „pað er enginn efi á pví, að eg hefi hér í húsum mínum sjálfan Belzebub, en nú hefi eg lokað hann inni, svo eg vona, að nú sé úr honum mesti gorgeirino. Lars Blom sá að dyrnar voru opnaðar, og inn kom yfirliðinn með ráðsmanninn og nokkra iiáskarla, og aulc peirra tveir eldri menn, sem liann síðar fékk að vita, að voru presturinn og sýslu- maðurinn, sera yfirliðinnn hafði boðið til míðdegisverðar, og komu peir einmitt i pví, er yfirliðinn var á leiðinni til ráðsmannsins til að fá liðsafla hjá honum. „Yaraðu pig nú, fúlmennið pitt!“ byrjaði yfirliðinn; „fáðu okkur nú morðvopnið, sem pú nú í annað skiptí ætlaðir að myrða mig með, og kannastu við sanuleikann, svo að pú getir fengið pín mak- leg málagjöld". ,.Eg bíð pessa herra að minnast pess, að yfirliðinn heíir kallað mig fúlmenni og borið uppá mig, að eg hafi ætlað að myrða sig,“ svaraði Lars Blom með mestu rósemi; „pað er í annað sinni sem á mig eru bornar svo pungar sakargiptir í dag. og pað í annaramanna áheyrn. „Kondu strax með skainmbyssuna!" skipaði yfirliðinn. „Ef eg hefði skammbyssu eða annnað pvílíkt morðvopn á mér, pó pað væri ekki nema gárðkuti, pá skyldi eg strax gangast við pessum glæp, er uú er logið á mig af húshönda minum,“ sagði Lars Blom .... „En pað mun eigi finnast nokkurt vopn á mér, og eg er nú sem fyrri hræddur um, að „hinn náðugi yfirliðí“ sé eitt- hvað geggjaður á geðsmununum, pvi . . . Yfirliðinn reyddi nú svipuna til höggs og ætlaði að ráða á garðyrkjumanniun, cn pá gekk presturinn og sýslumaðurinn í millí peirra. „Hann liefir óinögulega getað komizt út, pareð yfirliðinn lolcaði aptur hurðinni," sagði sýslumaður, „og pví hlýtur haun annaðhvort að liafa sjálfur skammbyssuna á sér eða hafa falið hana hér, hafi iiann ekki gleypt hana, sem honum val’ pó ómögulegt."

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.