Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 4

Austri - 22.11.1895, Blaðsíða 4
NR, 32 A IT S T R I, 128 LIESA.B YBGÐ A RFELAGIÐ „S T A R" stofnað í Lundúnnm 18-13. Stofnfé 1, 8 0 0,00 0 krónur, Varasjóður 6 4. 2 3 3,11 5 krónur, býður öllum er vilja tryggja líf sitt lífs á h ;/ r f) ð með betri kjörum en nokkurt annað lifsábyrgðarfélag á Norður- lönduni. Aðalumboðsmuður felagsins á Is- landi er fröken Ólaf'/a Jöh&nnsdóttir í Rcykjavik. ITmhoðsmaður félagsins á Seyðisfirði erverzlunarmaður Armann Bjarnason á Vestdalseyri. Stj ernuheils li-drykkur. Stjör nii-hei] suclrylJcnr/nn slcarar fram nr alls lconav Lifs-EIixír sem menn allt til pessa. tfma bera kennsli á, bæði sem kröptugt læknislyf og sem ibnsætur og bragðgöðnr drykk- ur. BLann er ágætur læknisdómur, til að afstýra livers konar sjtikdómum, sem korna af veiklaðri meltingu, ogeru áhrií hans stórmjög styrkjandi allan líkamann, liressandi hugann og gefaudi góða. matarlyst. E£ maður stöðugt kvöld og morgna, neytir einnar til tveggja teskeiða af pessum ágæta heilsudrykk, í brennivíni, vím', kaífi, te eða vatni, getur maður varðveitt heilsu sína til efsta aldurs. pETTA ER EKKERT SKRUM. Einkasölu helir: EDV. CHBISTENSEN, Kjöbenhavn K. 3. jVl. ^Lansen á Soyðisfirði tekur brunaábyrgð í iiinu stóra enska bruna- ábyrgðarfelagi, „North British & Mercantile", mjög ódýrt. Hviíl Oporíovin raærket: Det rode Kors", 99 anbefalet af mange Læger snm fortrinlig for Syge og Bocon- valesccnter. faas paa Akuroyri hos Horr B. J. Gislason og paa Seydisfjord hos Herr Kjðhmand T. L. Imsland. Peter Bnc/i. direkte Import af Vine Helmerhus 13. Kjöbenhavn V. A IT GLÝSI5G, Buchs verksmiðju verðlaunuðu liti til lioimalitunar, sem að fegnrð og gæðurh munu reynast betur en allir aðrir litir, ættu allir að kaupa, sem vlljíi fá fagra og varanlega Jiti. Og í stað hellulits ætti fólk að nota miklu fremur „Oastorsvart", sem er langtum hentugri, haldbetri og ódýrari litur. T. L. Imsland. Congo Lífs-Elixír. Af öllum peim ótal meltingarmeðulum, cr Norðurálfumenn liafa reynt sem vörn gegn liinu banvæna loptslagi í Congo, iieíir þessi taugastyrkjandi Elixír reynzt að vera bið eina óbrigðula ráð til að viðhalda heilsunni, með pvi að Elixirinn orkar að við- halda eðKlegum störfum magans í hvaða loptslagi sem er. pannig hafa verkanir hans oinnig reynzt mjög góðar í köldu loptslagi. Elixirinn fæst hjá rndirskrifuðum, sem er aðal-nmboðsmaður á Jslandi, og geta kaupmenn pafltað hn.nn hjá mér mót góðnm prósenttim. L. J. ImsJand. Cong'O Llfs-ElÍXir fæSt i1^ flöskum á kr. 1,50. Einn- ig fæst fíjit Oharente-Cognac á 2 kr. 50 aura ílaskan, og fúset- frítt brennivín og ótal niargt lleira mjög ódýrt, í T. L Ims- Jands-verzlun á Scvðislirði Mcolai Jensens Skræder EtaMissement Kjöbmagergade 53 1. Sal. ligeover for Regenzen, med de nyeste og bedste Varer. Pröver og Schema over Maaltag- ning sendes paa Eorlangende. Ærbödigst Nieolai Jenson. Pianomagas/n „Skandinavien" Kongens Nytorv 30 Kjöbenhavn, Störste Fahrilc i DanmarJc. Fabrik & Lager af; Orgel-Harmoniums B°/0 pr. Contant eller paa. Afbetaling efter Overenskomst. Illustreret Pris- liste sendes franco. Byssur Og skotfseri komin til verzlunar St. Th. Jónssonar. Heiðruðu kaupendur ,, Smuumfara"! -^Bíf sem beðnir hafa verið að greiða and- virði hans til mín, eru v'insamlega, beðnir að gjöra pað sem allra fyrst. Seyðisíirði í október 1.895. Magnús Einarsson. Ábyrgðarmaður og ritstjóri: Cand. phil. Skaptl Jósepsson. frentsmiíja ^histra. 474 Síðan leituðu peir, ráðsmnðurinn og héraðsfógetinn, á Bloin í a.nnað sinni en fuodu heldur ekkert annað en töbaksdösir. sem peir aðgættu nákvæmlega og tæmdu, eins og peir héldu að í þeim væri skammbyssan falin. Allir gláptu nú hver uppá aniian alveg liissa og sneypulegir, en yíirliðinn var hamslaus af reiði. „þér neitið máske líka, að pör hafið hellt úr fullri blekbytta ofan yíir yfirliðann?" spurði hcraðsfógetinn. „Jii, pað kannast eg við," svaraði Lars Blom. „En pað var í ógáti, pegar yfirliðinn leið í anngvitið á skrifstofunni, og eg ætlaði að flýta mer að hella vatni yfir hann. Annars er eg nýbúinn að biðja yfirliðann fyrirgefningar á peirri skyssn, og hann hefir líka verið svo"náðugur að fyrirgefa roér pað." „Hefi eg fyrirgefið honum?" öskraði yfirliðinn. „Guð komi til!" kallaði nú Lars Bloin, „eins og yfirliðinn liefði ekki rétt í pessu verið herna inni og gjört gaman ad pví öllu og sagt eitthvað á pessa laið: „Góðurinn minn, pú ætlar pó víst eigi að byrla náunganum pað inn, að eg sé Satan, en pn Lttther, par seni pú hendir pannig blekbyttunni á eptir mér? Eða fórust eigi yiir- liðanum pessu likt orð?" „O, pú argvítugasta fítlmenni!" hrópaði yfirliðinn og ætlaði að ráðast aptur á Blom. „En okkur hetir láðzt að rannsaka geymshiskemmuna sjálfa", sagði heraðsfógetiium um leið og hann gekk aptur á miili peira, „hann hefir vísfc falið skammbyssuna hör einhversstaðar". |>eir leituðtt nú á gölfinu, í veggjunum og loptinu, en pað varð allt saman árangurslaust. Yfirliðinu var ákafastur og var svo ó- heppinn að reka sig á stórt stingílugnabú, er byggt var á einni sperruuni, og afieiðingin af pví varð sú, að pessi skaðræðisdýr, sem eru á stærð við litlafingur, putu út úr búi sínu og urðu æði nær- göngttlar við leitarmennina. Allir putu nú út úr skemmunni, há- æpandi um hjálp. Stingflugurnar eltu fiöttann. Presturinn og heraðsfógetinn hoppuðu sem fimir grátitlingar milli baðjurtastofanna og jurta- beðanna, og loks neyddust peir til að kasta súr itiður á tjarnar- bakkann í jurtagarðiuum og reka höfuðið niður i grænleita garðtjörn, 475 til pess að komast undan ofsöknurunum. péir höfðu báðir búizt við góðum miðdegisverði o* haldið að fyrsti rctturinn mundi verða súpa, eins og vandi er til við íleirrettaða miðdagsverða; en pað hai'ði pá sí/.t rekið grun í, að peim yrði gætt á pvílíkn grænsúpu, og blótuðu báðir innilega súpunni og lieimboðintf En verst ittleikinn var pó húsbóndinn sjálfur, pví stingflugurn- ar höfðu tekið eptir pví, hver hafði ónáðað pær, og veittu faotmra pví óvægan aðsúg. „Hjálp! hjálp! hjálp!" öskraði liano og reif sig með báðum höndum í hárið og let með fotanum eins og spriklbrúða, sera dreg- in er upp með præði. En allir höfðu fullt í fangi með að bjarga sjálfum ser; sá ein- asti sem hafði meðauinkvun raeð yfirliðanum, var vinur vor, Lars Blom, sem hið síða hár hlifði sjálfum að miklu leyti. Hann náði í stóran vönd í skemiminni, og dýfði honum ofan í tjörnina í jurta- garðinum, og lét bann svo dansa um eyrun a húsbóndanum. „Æ!" hvásaði hann, „lemdu eigi svona fast! ó, hættu, fanturinn pinn!" „Eg er aðeins að reka óvinina á flótta", ai zaði Lars Blom og Jielt áfram. „Sex broddflugur geta orðið hesti að bana, og pað er að minnsta kosti góð tylft utan um yfirliðann." „Ó, hættu! hrópaði yfirliðinn, „vertu ekki að pessu! pú lemur úr mcr augun, erkifanturinn pinn! „Eg skal aí' ýtrasta megni reyna til að reka pær burtu," sagði Lars Blom og löðrungaði yfirliðann með vendinum á vangana á víxl og stunduin beint framan á andlitið. Loksins stóðst yfirliðirra ekki lengur raátíð, heldur flýði af vígvell- inum; og pannig endaði hinn annar bardagi. Yfirliðinn lá í 4 daga í gallsótt af íllsku og reiði. En bæði ráðsmaðurinn og aðrir skipuðu Lars Blom að hafa sig brott af bú- garðinuin, eu hanu sagði að hann væri ráðinu til 5 ára — eins og satt var — og pað væri eigi við pað komandi að hann færi fyr í burtu. Heimilisfólkið og intgrannarnir skildu eigi í pessu, en flestir báru pó nokkurskonar virðingu fyrir Lars Blom, pvi peir urðu að

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.