Austri - 07.10.1911, Blaðsíða 4

NR 39
A U S T R I
149
4' I böfeverzlan L. S. Tömassonar

físt allflestar íslanzkar skóla- fræði- og kennslubækur, sál-na- ljóða-
og sogcbækur. Ritföug allskonar, forskriftabækur, vasabækur, veskl,
Fpjaldbréfaalbuæ, myndaraæmar o. m. fl.
Áldarminmng Jóns Sigurðssonar, Formálabókm (ný aukin útg.)
Kristjánskvœði (3. útg.), Kvennafrœðarinn, porradægur og fjolda-
margar aðrar nýprentaðar bækur.
<3£>
•X'

9
Ef pér viljið að mótorar yðar vinni vel og fullnægj-
andi, pá verðið pér að nota hina beztu olíu. Grætið pess pví
vandlega við kaupin, að hver tunna sé merkt með hinu logvernd-
aða vörumerki vo^u
D. D. P. A.
rr
#
Allar olíutegundir vorar eru rannsakaðar í efnarann-
sóknarstofu Steins prófessors í Kaupmannahöfn, og hafa reynzt
lausar við allar sýrur, er gætu verið hættulegar fyrir vélahluta
mótorsins.
Hið daaska steinoliuhlutafélag.
íslands deildin

Kolasala i bæinn.
fllutafélaaið FramtFin og veizlun St. Th. Jónsson selja og afhenda kol
til viðskiptamanna sinna og annara aðeins
á þriðjudognm og föstudögurn.
A öðrnm degam verða kol alls ekki seld eða afhent.
Seyðisfirði 1. október 1911.
Sigurður Jónsson. St. Th. Jönsson.
Bæjarbúar!
Öll bæjargield félln í gjalddaga 1, október og
nmnu tafarlaust verða tekin lögtaki á kostnað gjaldenda
sö eigi staðið í skilum.
Seyðisfirði 5. október 1911.
Páll Gruttormsson
bæjargjaldkeri.
imnuminRiuu'. » flummimimuu. » uiuuiiiKiQnnm ® uiumuuiMlD) tt muiumiuumtu u> nuunnmntuiuD «
ÆTÍÐ BER AÐ HEIMTA
Raff ibæti
Jakobs Gunnlogssonar par sem pér verzlið, Smekkbezti og
drýgsti. pví aðeins ekta að nafnið Jakob Gunnlögssou standi á hverjum
pakka.
140
Frauensee væri svona íyndinn," sagði hann.
„Mig grunar að hann hafi gefið hundinum nafnið
í virðingarskyni við tengdaföður minn. Heyrðu
frænka, eg myndi í pínum sporum kalla bundinn
oðru nafni — hann gæti tekið sér pað til, ef
hann heyrði pað.“
„Hver — hundurinn?"
„Nei, tengdafaðir minn. Honum pykir svo
mikið varið í Excellense-titilinn. *
„Hvernig ætti hann að heyra nafnið á
hnndinum?" sagði Trix, prugg. pegar Rablon-
owski greifi kemur til klaustursins, loka eg
seppa inni — pk verður ekki villzt á Exc9llenc-
nnum.“
Nú ýlfraði seppi aumlega hinumegin við
skarðinn.
„Nú kem eg,“ kallaði Trix, til að friða
hnndinn. „Jæja pá,“ sagði bún og sneri sér
að Hans Truchsess, „eg kem seinnipartinn í
dag. *— Mér pótti fjarska vænt um að hitta
pig hérna. Við sjáumst aptur!" Að svo mæltu
hljóp húu til og stpkk yfir skurðinn og tókst
pað vel, varð Excellence pví feginn, og Truch-
sess eigi síður.
„Hún er afbragðs stúlka!“ sagði hann við
sjálfan sig og veifaði hattinum í kveðju-*skyni.
„Eg heíi aldrei hitt hennar líka. Him er svo
blátt áfram og laus við alla tilgerð. Hún er
allt öðruvíBÍ en Phroso — en samtmikið lagleg.
En Phroso 'er hljar. mín fagra.“
Trix grunaði ekkert um pessar hngleiðing-
141
ar, og hljóp áhyggjulaus í gegnum skó?inn; hún
tók samt brátt eptir pví að hún var ekki á
réttri leið, en hafði farið of langt til hægri
handar. Hún bélt að hún mundi fljótt 'komast
á rétta leið aptur, en hefði hún pekkt landar-
eign sína vel, hefði hún vitað að hún hefði átt
að halda til vinstri handar, en pað «datt henni
ekki í hug, hún hélt ótrauð áfram, stpkk yfir
trjárætur, púfur og skurði og komst loks á bein-
an, br.eiðan veg með ökrnm umhverfis.
.ExcelleDce hafði fylgt húsmóður sinni
heldur letilega, en er feoraið var út á brautina,
fór hann að pefa upp úr veginum vg hafði auð-
sjáanlega fundið slóð eptir héra, sem haun rakti
ósleitilega.
„Hvað gengur nú á? Komdu hingað undir-
eins.“ kallaði Trix, sem sá hvað um var að
vera. En veiðihundar eru ekki vanir að hlýða
pó kallað sé á pá, ef peir hafa von um að ná
sér í bráð. Héri sem hafði falið sjg i skuið n-
um, paut nú í dauðans ofboði eptir veginum og
Excellence á eptir, allt hvað fætur toguðu og
geltandi í ákafa. Trix hljóp á eptir honnm og
reyndi að kalla á hann, en árangurslaust.
Loksins komst hérinn ofan í í baunaakur, og
seppi á eptir, en par átti hana íllt með að
sækja hérann og allt í einu kom lágur og gild-
ur maður í ljós, sem hélt á byssu og miðaði
henni á hundinn, en áður en hann hleypti af
byssunni, var slegið á hlaupið með sterklegri
kventmannshendi, svo skotið reið í jörðu niður
VTú eru nýíu vnr-
urnar (áður
auglýstu) komnar
i Mýju buðina.
KOIIÐ!
SKOÐID!
KAUPIÐ!
Jorð til ábúðar.
Höfuðbólið N j a r ð v í k — hálft
eða minna — fæst til ábúðar með
gððum kjörum í næstu fardögum.
Semja má hér um við
Jón St. Scbeving.
ÚTGEFENDUR:
erfingjar
cand. phil. Skapta Jösepssonar,
Ábyrgðarm. Dorst. J. G. Skaptason.
Prcutsm. Austra