Kvennablaðið - 01.07.1898, Síða 5

53
búkormr, og með þeim einhver af hálfu vinnu-
fólksins, sem það hefði sjálft fyrir sína hönd.
I hverri syslu mætti skipa nefnd til að
ræða þetta mál og ákveða meðalmanns eða
konu verk með tilliti til búnaðarlags og sveita-
siöa; síðan mætti geraáætlun um hæsta kaup,
sem bændur gretu gsidið fvrir það.
Þótt þetta vœri nú gert, munu menn segja,
að óvíst væri að vinnufólk t'engist fremur í
vistir fvrir það.
En er þá ekki unt að gera neitt til að
halda fólki í vistum og gera það nokkurn-
veginn ánægt?
Viðurgjörningur, ltvað matarhtefi og annan
aðbúnað snertir, mun nú víðast svo góður,
að vel só við unandi. Kattpgjaldið fer að
líkindum nokkuð eftir efnittn, ástæðum og
sveitasiðum. Það nutn því ekki að vænta, að
kaupgjaldið hækki jTfirleitt til ntttna, þar sem
það er orðið hæst, og það er þar sem
vinnufólkseklan er mest, t. d. á Norður og
Austurlandi víða.
En vœri nú ekki hugsandi að því vinnu-
fólki, sem verið hefði vissati árafjölda í
vist, helzt í sama stað, og gatti synt
góða vitnisburði frá húsbændum síuum, vreri
veitt verðlaun úr búnaðarsjóðunum eða af
landssjóði. Það ntundi gjöra því ljúfara að
vinna og koma því til að leggja meiri stnud
á hagsmuni og þóknun húsbœnda sinua, þeg-
ar það fengi þannig lagaða viðurkenuiugu fyr-
ir dugnað og trúmensku. Auðvitað yrði
það hjú, sem sækti um slík verðlaun, að leggja
fram skriflega vitnisburði og meðmæli frá
húsbændum sínum, sem dygðtt því að eins
að hjúið hefði verið í sama stað vissa áratölu.
Með því móti væri fengin nægileg trygging
þess, að hjúið ætti það virkilega skilið, og
mvndi að líkiudum heldur stuðla að því að
fólk dveldi lengur í sama staðnum.
Yerðlaun þessi mætti líka binda við viss
störf, t. d. fyrir karlmenn mætti miða verð-
launin við góða fjármensku eða""alla skepnu-
hirðingu. Yerðlaun vinnukvenna mætti líka
miða á sama hátt við eitthvað víst, ef það
sýndist hentara og sanngjarnara: t. d. mat-
reiðslu og þrifnað við eldhúsverk, og í um-
gengni mjaltir og hirðingu á kúm, eða tó-
vinnu og þrifnað í þjónnstubrögðtun og ann-
ari vinnu. En líklegast yrði vinsælast að
mæla nteð hjúinu til verðlauna, ef það ynni
til þeirra, aðeins fyrir langa og triía þjónustu,
án tillits til þéss í hverju hún væri fólgin.
Það væri gaman að ymsar góðar og greind-
ar búkonur og búmenn létu heyra álit sitt
um þetta mál, sem er svo þýðingarmikið fvr-
ir landbúnaðitin og snertir enga jafnmikið og
húsbændurna sjálfa.
Góð ráð.
Að þurka oy pressa blóm er bezt á þann
liátt, að leggja þan blóm. sem eiga að pressast,
ný á milli tveggja bh ða af þerripappír,
og draga svo volgt sléttunarjárn hsegt frant og
aftur yfir pappirinn þangað til blómin eru orðin
þnr. Á þennan liátt halda blómin sinnm fagranátt-
úrlega lit.
Setur á strástólum má hreinsa með því að væta
ullarlepp í salmiakspíritus og nudda setuna með
þvi.
Að hreinxa flauel. Bursta það vel fyrst
með úrsigti úr hveiti, lielzt 2—3 sinnnm, siðan
skal bnrsta það með kartöf 1 umjöli, og seinast,
vel með hreinum hursta. Á þenna hátt verður
það sem nýtt aftur.
Að hreinxa yólfdáka. Berja skal dúkana
vandlega og bursta úti, síðan leggja þá slétt
á gólf inni, og nudda þá með ullarlepp vættum í
rigningarvatni, og er bezt að láta ofurlitið sam-
an við vatnið af nautgripagalli. Þerra skal dúk-
ana vel með votum leppnum og siðast með þurr-
um dúki.