Dagskrá

Tölublað

Dagskrá - 07.11.1896, Blaðsíða 4

Dagskrá - 07.11.1896, Blaðsíða 4
120 orph skrifa allir með langtum meiri list í sniðinu og merg í orðavalinu heldur en Gestur. Sama er að scgja um alla bygging, skipun og skiptingar d sögum hans. Persónurnar eru sjaldnasl sýndar heilar og lifandi eins og þær koma fram í lífinu sjálfu. Það eru ekki nema brot af mönnuin sem hann leiðir fram á sviðið., og ber hann i þessu ull merki lítillar ásrund- unar og ófullkominnar þekkingar á skáldlegri ritlist. 'l'il þess að skrifa betra og öflugra m.il hefði hann ekki þurft að leita lærdóms í dönskum og norskum skáldritum. Honum hefði verið nóg að frœðasl af ritum fóns Thoroddsens og Jónasar Hallgrímssonar um það hvernig á að skrifa margfall smelln- ari og skáldlegri stíl heldur en þann sem hann hefur látið eptir sig. Sem dæmi |>css hve hversdagslegar og þróttlitlar eru hug- leiðingar hans, jafnvel þar sem bonum tekst best má nefna endann á sögukorninu um «Hans Vógg»: — — »í>cgar kom fram á vorið triiði Guðlaug einni vinnu- konu sinni fyrir þvi að hún ætlaði að leggja krans á leiðið hans Voggs, vatnskarlsins síns sáluga. Daginn eptir það var altalað um allan bæinn að íru Guðlaug hefði lagt tvo kransa á lciðið hans Vöggs. Munnum þótti þetta mjög sennilegt; það var alkunnugt hvað hún frú Guðlaug var hjartagóð og raungóð og menn mundu nú eptir mörgum sögum um örlæti hennar og góðmennsku við fátæklinga. En enginn fór upp í kirkjugarð lil þess að gá að, hvorl nokkur krans væri korriinn á leiðið hans Vuggs . (Meira . Dómkirkiusöngur. Þegar keypt var hljóðfæri síðast í dómkirkjuna var víst farið algjörlega eptjr tillögum hins núverandi kirkjuorganista um val og verð á því, og varð niðurstaðan sú að sctt var i þessa helstu og stærstu kirkju landsins 800 króna orgel sem aldrei getur fullnægt þeim kröfum til kirkjusungs sem söfnuður dómkirkjunnar ætíi að gjöra og hlýtur að gjöra þegar fram í sækir. Orgel þctta cr að vísu af^góðri gerð tiltölulega eptir verði og organleikari sá sem nú er við kirkjuna hefur að vísu ekki kunnáttu þá sem þarf til þess að beita þessu bljóðfæri svo sem m;í, en það má ætla, að það hefði orðið til þess að lypta söngsmekk kirkjusækjenda hjer á hærra stig ef keypt hefði verið orgel samboðið dómkirkjunni, þótl organistinn hefði ekki verið því vaxinn; og hefði þá máske verið hleypt að þeim starfa öðrum færari orgelspilara eða heimtað af þeim núverandi að fullkomna sig, — cn nu verða menn sjálfsagt að sitja uppi mcð hvorutveggja, orgelið og spilarann, svo lengi scm það cndist. En þó orgelspilinu sjc harla ábótavant af þeim tveim ástæð- um scm hal'a verið teknar fram, er þó sjálfur sungurinn að sími leyti cnn lakari, og eru svo mikil brugð að því að ckki virðist rjett að þegja nm það lengur. Orsökin til þessa er su að forsúngvarinn hefur énga fasta söngkrapta við kirkjuna, ög er hverjum sem vill hleypt inn að orgelinu utan af götu til þess að taka þátt í samsungn- um. Kr þar því ýmist troðfullt af munnum mcð mjúg illa vandar raddir, eða svo er þunnskipað kring um orgelstólinn, að forsOngvarinn einn ber allt ofurliði, og jafnvel opt ekki sungnar allar raddir. — Og þó hjer sjc ekki völ á murgum, sem lært hafa að syngja, cr þó svo mikið til í bænum af mönnum mcð góðan söngsmekk og þægilegar raddir að vcl ætti að vera hægt að hafa fastan súngflokk við orgelið — segjum tvöfaldan, blandaðan, fjugra radda kór, sem gæti sungið söfnuðinum til uppbyggingar og andlegrar hressingar, en ekki til lciðinda og hálfgcrðrar hneykslunar, cins og nú cr opt gjurt, Það þyrfti ekki neitt teljandi fje til þessa, jafnvel ekkert annað en framtakssemi forsungvarans sjálfs. Og þó nokkra peninga þyrfti lil þess, ætti þessi sufnuður sannarlega að vera fær tim að leggja það fram, og mundi einnig með gleði gjöra það fengisl nokkur bót ;i söngnum í dðmkirkjunni fvrir það. - Þess ma að vísu einnig geta hjer að ekki verður komist hjá að óvanar raddir blandi sjer í súnginn fyrir utan orgelið. I'.n slíkl er allt öðru máli að gegna. Bæði mundi aðalkórinn heyrast skýrt út af fyrir sig allt iim það, og líka eru það allt önnur eyru sem maður leggur við sung kirkjusækjanda, er tekur þátt 1 guðsþjónustunni með þvf að syngja sálminn undir, enda tiðkast safnaðarsungur víðast hvar 1 lútherskum kirkjum, hve fullkominn sem sungur orgelflokksins cr. Kirkjurækni og vekjandi messur eiga þýðingarmikinn þátt í menningu hvers kristins fjelags, cn það játa flestir að söng- iirinn cr eitt mcginatriði 1 þessu. Það sýnisl þvl æði hart að menn skuli þurfa ár cplir ár að sætta sig við slíka frammi- stöðu við orgelið í Reykjavlkurkirkju. l'ar heyrast opt raddir sem eru líkastar þvl að þeim sjc ekkert um annað að gera cn að láta heyra til sín, hvað sem eyrum og tilfinningum safnað- arins líður. Bassarnir eru stundum ckki óáþekkir \ní scm svipl sje í sundur strigapoka og ein og cin pípurödd sker sig kannske allt í einu upp úr öllu valdi, út yfij allt samræmi, þegar minnst vonum varir — svo enginn sem ann fugrum kirkjusung getur hjer sótt guðsþjónustu svo að hann sje óhult- ur fyrir truflandi óskemmtunarhljóðum við sj.ílft orgelið. C. C. DREW8EN. ElektropletYerksmiðja 34 Österpdc 34 Kjöbenhavn K. frambýður borðbúnáð í lögun eins og danskur silfurborðbún- aður venjulega er, úr bc/.ta nýsilfri með fádæma traustri silfur- húð og mcð þcssu afarlága vcrði: r/2 kóróna og turnar I CCD 11 CCD III CCD IV Cl'I) Matskeiðareða gafflar tylftkr. 12 i5 18 21 2S Meðalstórar matskeiðar eða gafflar 10 13 16 18 22 Dessertskeiðar og dessert- gafflar 9 12 14 IÓ 18 Teskciðar stórar — — 6 7 8,50 IO 12 do smáar — — 5 6 7,50 9 11 Súpuskeiðar stórar stykkid 5 6 7 8 9 do minni — 3,5° 4,5o 5.5° 6,50 7,5° lull ábyrgð er tekin ;i þvl að við daglega brúkun í , prívatluisum endist — » » 10 ár 15 ár 20 ár Á einstök stykki fást nöfn grafin fyrir 5 aura hver stafur A minnst 6 st. — — — — 3 aura — — Hlutirnir cru scndir strax og borgunin er komin. Mcnn geta einnig snúið sjer til herra stórkaupmanns Jakobs Gunn- fágssonar Cort Adelérsgade 4 Ki'ðbenhavn K, scm hefur s'ólu- mnbod vort fyrir Lslan'd. - Verðlisti með myndum fæst ókeyþis hjá ritstjóra þessa blaðs og hjá hcrra kaupmamii Iíirni Krist- jánssyni í Rcykjavík. Afgreiðslustofa Dagskrár í prentsmiðjniúsi blaðsins (fyrir vestan Glasgow). Opin allan daginn. — Utanaskript: Dagskrá, Reykjarík. Abyrgðarmaður: Einar Benecliktsson. Prentsmiðja Dagskrar.

x

Dagskrá

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagskrá
https://timarit.is/publication/153

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.