Ingólfur


Ingólfur - 12.01.1911, Blaðsíða 3

Ingólfur - 12.01.1911, Blaðsíða 3
iNGÓLFtJR Fáheyrt Hin marg umtalaða ritgjörð : TJixl &Ie»J3.«i jeftir Fr. Weis fæat aðeins hjá Sisrnrði bókiala Kriit- jámayni og í Félagsprentsmiðjunni. Pétur og Kranz afsógðu að hafa hana til sýnia! hann segir að Ingólfur harmi það hversu Templarar séu búnir að vekja mikla og almenna óbeit á iómatilfinningu meðal hinnar íslenzku þjóðar; en það er dá- lítið nýitárlegt að sjá templara kannast við þetta ipellvirki templarafélagiins. Þá er það liklegait lika gamaniemi hjá br. Guðj. þegar hann fyrst þakkar Ingólfi fyrir að hann sagði Templara- félaginu til iyndanna í greininni „Good- templarafélög", en heimtar ivo rétt á eftir að blaðið biðji fyrirgefningar á greininni „Good-Templarafélög", — nema hér ié líka skilningsleyii manmins um að kenna. Eökiemdir Goodtemplara fara itundum þær krókaleiðir, að örð- ugt að elta þær uppi. Og æði undar- legur hlýtur hugsanaþráðurinn að hafa verið hjá br. Guðjðni þegar hann lamdi liðaita kaflann í kveðjuiendingu sinni, og segir að „geti Ingólfur endurtekið niðurlagiorð sín í áminnstri grein" o. i. frv., þá geti Templarar með fyllri rétti sagt um þjóðvarnarmenn" o. a. frv. Annari mætti benda bróður Guðj. á það, í tilefni af hræmis-aðdróttunum hani í garð Þjóðvarnar, að það er sitt hvað að vera hlyntur bindindi og að vera hlyntur Templarafélaginu, og að vel er hægt að styðja að frjálm bindindi og þó »m leið benda á galla Templarafélagaini, því frjálst bindindi og TempUrabindindi eða bannbindindi eru nú orðin óskyld mál. En þettaeru menn ef til vill ekki farnir að ikilja enn auitur þar í Skaftártungu. Frá bæjarstjórninni. Tvær starfsmannakosningar. Á líðaita fundi u'num, fimtud. 5. þ. m., kans bæjaratjórnin tvo itarfsmenn handa bænum, nýjan bæjarverkfræðing í stað hr. Sig Tboroddsen og nýjan heilbrygðisfulltrúa í stað hr. Júlíusai læknis Halldórssonar. Báðar þeisar starfsmannakoaningar eru þesi eðlii, að áitæða þykir til að minnast hér á þær nokkrum orðum. Um bœjarverkfrœðingsstarfann sóttu tveir menn, hr. Beuedikt Jónsson, «em um nokkurn tíma hefir verið aðstoðar- maður Jona Þorlákisonar landiverk- fræðingi, og hr. Geir G. Zoega (lonur G. Z. yfirkennara), iem nú um þenar mundir er að ljúka verkfræðings- námi iínu í Khöfn. Við kosningu bæj- antjórnarinnar, varð Benedikt þessi hlutikarpari, en ekki er 011 kunnugt um atkvæðamuninn, því kosningin' fór fram fyrir luktum dyrum. — On getur nú ekki betur sýnit, en að þesii kosn- ing lé mjög ivo misráðin og ósanngjörn. Hér er ungur maður og efnilegur sem ¦ækir um þetta starf, hann iverður bú- inn að ljúka námi línu við fjöllistaikól- ann í Khöfn nokkru áður en ætlait er til að hinn nýji verkfræðingur taki til starfa. Hinn maðurinn er on »agt að hafi numið við einhvern tekniskan skóla í Noregi, eða með öðrum orðum náms- tími hani hefir verið meira en helm- ingi ikemmri en hins; þaraf leiðir eðli- lega að hann getur ekki hafa fengið jafn góða þekkingu eini og sá maður, sem lýkur námi við fiölliitaskólann í Höfn, lem auk þess hefir mikið og gott orð á lér um alla Evrópu. Bæjantjórn- in hefir því með þessu móti valið þann manniun til verkfræðinntarfani, iem eðlilega, og að honum ólöstuðum, hlytur að vera ver að sér og þarafleiðandi miður bæfur til itarfans, enn keppi- nautur hani, og þeni ráðstöfun því ekki heppileg bænum. En ilíkar ráðatafanir •em þesii geta auk þess dregið annan dilk á eftir lér. Því ef það á að verða tíika hér á þeisu landi, að ekkert tillit sé tekið til þess hvort maðurinn kann mikið eða lítið í sinni mennt, eðajafn- vel iá tekinn framyfir, iem minna kann, þá fer að verða æði óárennilegt fyrir unga menn að eyða bæði tima og pen- ingum til að afla sér fullkominnar þekk- ingar, er þeir sjá að það borgar sig betur að kunna lítið en mikið. Afleið- ingin af þenu verður þá eðlilega iú, að enginn íslendingur fæit til að læra neina ment til hlítar; og ef einhvern- tíma kemur að því, að hér þarf að vinna vandaiamt verk, þá verður eina ráðið að flýja á náðir útlendinga. Á sama fundi var kosinn nýr heil- brygðisfulltrúi. Eins og menn mun reka minni til, tagði Júliui Halldón- •on þeim itarfa af sér nú fyrir nýjárið, vegna þeis, að bæjaratjórnin synjaði honum um 200 kr. launaviðböt. Nu lóttu um itarfa þennan 19 menn, og meðal þeirra var hr. Júl. Halldórnon. Margir bæjarbúar höfðu skorað á hann að lækja aftur um starfann þó að bæj- arstjórnin vildi ekki hækka launin, og vildu þeuir menn vinna það tii, að bæta honum úr eigin vasa þá 200 króna viðbót, er hann hefði farið fram á. Auk þesi er það kunnugt, að meiri hluti heilbrygðiinefndarinnar, sem eðlilega hefði átt að ráða meitu um ikipun þeisa atarfa, var Júlíuii Halldórssyni hlyntur. Það sýndiit því vera ivo eðlilegur og sjálfiagður hlutur, sem frekast mátti verða, að þesium manni væri veittur •tarfinn, sérstaklega þegar tekið er tillit til þen að hann heíir jafnan sýnt af sér frábæran dugnað, meðan hann gegndi starfiuu, og bæjarstjórnin hafði ekkert út X hann að setja, ivo kunnugt sé, heldur þvert á móti. En hvernig fer. Bæjarstjórnin hafnar hr. Júlínsi Hal- dórssyni, þrátt fyrir það, að henni var fullkunnugt um yfirlýstan vilja margra bæjarbúa honum í vil og án tillits til þess að hann hafði unnið til góðs eins af bænum og bæjarstjórninni, meðan hann var stafsmaður bæjarins, og ísa- fold ikýrir frá því, að bæjantjórnin hafi ekki avo mikið sem Ieita5 áliti heilbrygðiinefndarinnar í þeisu efni. Starfinn er veittur manni, sem engum mun vera kunnugt um að neina iér- •taka hælileika hafi til að bera tii að takast þetta itarf á hendur, hr. Árna Einarnyni, kaupmanni. Þetta er óneit- anlega nokkuð undarleg ráðstöfun af bæj- antjórnarinnar hálfu, og manni verður ósjálfrátt að «pyrja, hverivegna hún hefir þá ekki þegar fyrir löngu tagt hr. J. H. upp itöðu sinni ef henni hef- ir þótt starf hans svo illa unníð, að hún vill taka hr. Árna Einarsion fram yfir hann, því að það er ólíklegt, að hún hefði ekki alltafgetað fengið jafn- oka Árna til atarfiins. Því ekki er það sennilegt, sem sagt er, að bæjarstjórnin hafi hafnað hr. J. H. vegna þen, að það var átalið íjblöð- unum og víðar að hún lynjaði honum um launaviðbótina, iem hann fór framá. Það er óiennilegt að bæjantjórnin lé svo hörundiár að hún láti slíktfááiig og »tyggist af því eins og geðillur og óþekkur krakki, og enn ðiennilegra er að hún láti slíka geðvonsku ráða gerð- um sínum. Það væri að minnita kosti Hlunnindajörð til ábúðar. Jörðin T«ClT*TJc]Ti-ff»n í Eyrariveit víð Grundarfjörð er laus til ábúðar í næatkomandi fardögum. Hun gefur af sér í meðalári 200 hesta af töðu. Engjailægjur bæði góðar og miklar. Hsglendi og upprekstrarland mjög gott. Fjörur og beitiland á vetr- um gott fyrir fé og hrois. Mótekja framúrikarandi góð. 2 kartöflugarðar, og landið vel fallið til kartöfluræktunar. Silungsveiði í á rétt við túnið. Selveiði við sker, er liggur ikamt frá landi. Jörðin liggur iérlega vel við allikonar ijávarútveg, enda er fjörðurinn flikiiæll. Skelfiikur mikili til beitu. Góð lend- ing og ágætt uppiátur fyrir þilikip. Frekari upplýiingar og ábúð á jörðina veitir herra Spítalastíg 9 Reykjavík. bæði grátlegt og hlægilegt ef ivo væri; en þá væri heldur ekki örðugt að fá vilja aínum framgengt hjá fulltrúum bæjarins, því þá þyrfti ekki annað til en að hrósa þvi sem maður vill að þeir hafni. Annari er það mjög avo óviðfeldið að mál eins og þetta skuli vera rætt fyrir lokuðum dyrum á bæjaritjórnar- fundum, og ætti bæjarstjórnin að ijá það ijálf, því einmitt með því móti er hægt að gera fuiltrúum ilíkar getsakir um hvatir þeirra og ástæður eins og þær, sem sagt er frá hér að ofan. Argos. Frá Gróttu til Gvendarbrunna. Skautafélagið heldur kapphlaup iunnudaginn 15. jan. kl. l8/4 ef veður leyfir. Iláðherra er væntanlegur heim með „Iugólfi" nú um næitu helgi. „Ingólfur" fór frá Leith í gærmorgun. „Templar" kom út 10. þ. m. Það er nú þriðja tölublaðið, sem út er komið eftir að Ingólfur birti pukursbréfið fræga, en Templar hefir enn ekki fundið áitæðu til að minnait á það, og þó hafa marg- ir beðið þess með óþreyju, að heyra dóm hans um bréfið. Ætlar hann að leiða það hjá lér, eða hvenær hefur hann upp raust aína? Leikfélagið leikur enn fyrir fullu húsi Kinnar- hvoIa8yatur. Næita verkefni þeirra kvað verða nýr íslenzkur leikur eftir ónafn- greindan höfund, sem enginn veit hver er nema englar guði á himnum og Jena Waage. „Lord Nelson" hinn nýi botnvörpungur félagi þesi, sem á „Marz", er kominn til Hull, og hefir selt afla linn fyrir 700 pundster- ling. „Marz" fór af stað héðan aðfara- nótt 6. þ. m. í versta veðri, með full- fermi af fiski, og ætlar líka að selja hann í Hull. Þangað kom hann í gær- dag um kl. 1, en ekki hefir enn fréttat neitt um aöluna. Með Marz tðku aér far til Englanda þeir Geir Thorateinaaon kaupmaður og Jón Jóhannason skip- itjóri. Veður hefir verið hið verita hér liðan á nýári, útsynningur með hríðum og tölu- verðri fannkomu. í gær var 10—11° kuldi og stilt veður, en nú i dag er komin þýða. Þingmálafundi ætla þingmenn fteykjavíkur að halda hér, ikömmu eftir miðjan mánuðinn. Er ætlait til að fundirnir verði 4 og kjósendum skift niður eftir itafrófsröð. Aðgöngumiðum með nafni verður útbýtt meðal kjóienda. Bæklingur próf. Weis. í síðaita tölublaði Þjóðólfa er grein um þann bækling, og segir Templar að það sé ágæt grein. Hún er því, eini og við er að búast, óvenjulega vitlaui, og ekki mun iú grein ráða niðurlögum kenninga próf. Weis. En hvað veldur því, að ekkert af átrúnaðargoðum Templ- ara hér i bæ tekur sig til og reynir til að hrekja það sem lagt er í bæklingn- um? Treyita þeir sér ekki til þeis? Hvar er nú landlæknirinn og Halidór Jónnon ? flm Mfltonpið í Kana tala prestarnir á Sunnudaginn. Ræða um aama efni fæit í Félagsprentsmiðj- unni til samanburðar. II1 í höfubstaonum er óefao Ingólfur, og ber margt til þess. Ingólfur hefir meiri út- breiÖsiu hér í bænum, en nokkurt annað blað. Iugólf lesa allir, sem þreyttir eru á flokkarifrild- inu. Ingólf lesa allir þeir mörgu, sem andstæðir eru bannlögunum, og Ingólf lesa templarar bæÖi leynt og ljóst meö meiri græÖgi, en nokkurt annaÖ blao, og Ingólfur býour öllum auglýsendum, einkum þeim er auglýsa mikio, vildarkjör. Semjiö! ¦ Auglýsiö! til allra þeirra er ætla aér að greiða atkvæði í áfengismálinu á væntanlegum þingmálafundum, er það að lesa fyrit ritgjörðina Um áfengi eftir Fr. Weis sem fæst hjá Sigurði Kristjánsiyni og i fcélagsprontimiðjunni.

x

Ingólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ingólfur
https://timarit.is/publication/189

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.