Njörður - 06.02.1917, Blaðsíða 2

Njörður - 06.02.1917, Blaðsíða 2
18 NJÖRÐUR. Með því voru ráðin tekin frá fulltrúum búnaðarfélaganna. Þetta gjörði sveitamenn, vel flesta, fráhverfa Sambandinu, er þeir gátu þar engu ráðið fyrir æfi- fólögum á Isafirði, sem, hvað sem öðru líður, fæstir höfðu traustþeirra í búnaðarmálum. Er nú svo komið, að sárfá bún- aðarfélög senda fulltrúa á Sam- bandsfundi, hvert árið eftir annað, og þeir, sem koma verða bornir ráðum af bæjarmönnum. Barið i brestina. Þó hluttaka Vestfirðinga í Sam- bandinu ekki hafi orðið almenn, eða það náð hylli manna, hefur srjórn þess á ýmsa vegu reynt að hvetja menn til nytsamlegra fram- kvæmda í búnaði. Má þar til nefna ýmisleg nám- skeið, er hún hefur komið á og stutt eftir föngum, hrútasýningar, styrkveitingar til tveggja gróðrar- reita og stöku framkvæmda annara. Þetta hefur að sönnu flest orð- ið að vera í smáum stíl sökum fátæktar Sambandsins, en samt ætla ég það alt hafi gjört oitthvert gagn og sumt ekki litið. ítök þau, sem Sambandið á lijá mönnum utan Isafjarðar, eru þess- ari starfsemi að þakka, enda sést glögt á henni hvert gagn mætti verða að Sambandinu ef þvi væri hentuglega stjórnað. Frá Bolungavík. Hagur og horfur. Aflabrögð hafa verið mjög lítil hér í haust ogvetur. Haustvertíð einhver sú rýrasta, sem komið hef- ir um langan aldur, gæftir stirðar, fiskiganga lítil, verð á fiski injög lágten úthaldskostnaður gífurlegur. Mundi vera hér þröngt í búi hjá mörgum ef ekki stæðu á merg frá fyrra ári. Síðari hluta vetrar í fyrra var hér óvenjulegur land- burður af fiski og verð hátt. Sumar- atvinna var og dágóð hjá flestum og hjá sumum ágæt. Talsverð brögð eru að því að menn sóu svartsýnir hér á fram- tíðina. Vélbátarnir sem nær ein- göngu eru notaðir til sjósóknahér, eru orðnir minni en sináir í aug- um sumra manna. En stóru vél- bátarnir, sem nú eru að ryðja sér til rúms, vaxa í augum þeirra, lík- lega meir en góðu hófi gegnir. Tilbreytingarákafinn er eitthvað svipaður og var fyrir 10 árum, þegar vélbátarnir voru að útrýma áraskipunum. En sá er munur á, að litlu bátana gátu margir eign- ast, þó fólitlir væru, og þeim var róið héðan. Stóru vélbátana geta fáir eignast einir, eða svo að þeir hafi full ráð yfir þeim. Og stóru bátarnir verða að hafa aðsetur ann- arstaðar en hér, að m. k. að vetr- inum, vegna þess hve höfnin hér er ótrygg. Stóru bátarnir hafa þann kost að þeir geta elt fiski- fróttir umhverfis alt land. En litlu bátarnir eru bundnir við varirnar sinar ognæstumið. Stóru bátarn- ir hafa litla reynslu við að styðj- ast hér enn. Og alls engin vissa er fengin fyrir því, að þeir verði aflasælli eða notadrýgri alls yfir en litlu bátarnir. Þó suraum kunni að virðast svo, af þeirri reynslu, sem fengin er, þá verður að gæta þess, að þá hefir hiugað til skipað úrval hraustustu og vönustu sjó- manna. En það tvent máfullyrða, að útgerð þeirra er áhœttumeiri, og mamiltfinu er ékhi betur borgið þar, en á litlu bátunum. En hvað sem er um það, þá er víst að Bolungavik verður lengi enn einhver heillavænlegasta ver- stöð hér á landi. Og það sannast, að þegar gerðar hafa verið hór nauðsynlegar hafnarbætur, tekst hér upp stórfeldur fiskiútvegur á stærstu sem smæstu skipum. Mapús Hj. Magnusson í síðasta blaði Njarðar var getið andláts Magnúsar Hj. Magússonar á Suðureyri. I orðastað kunnugs manns skal hér farið ura hann nokkrum orðum. Hann var fæddur að Tröðum í Súðavíkurhreppi, en uppalinn í önundarfirði, hjá vandalausum og fór því á mis við ást og umönn- un foreldra. Mun hann hafa verið þreklítill og hoilsuveill í upphafi, eða mjög snemma í æsku; hefði því þurft nákvæmni og góða meðferð í öllu, en því mun ekki hafa verið að heilsa. Náði hann því hvorki störum þrótti né styrkri heilsu. Þar á móti var hann bráðgjör að gáfum, húslestrarfær 6 vetra og byrjaður á að búa til vísur. Honum var kent að lesa, gefin „forskrift" tvisar eða þrisvar og hlifct yfir kverið. Aðra fcilsögn var ekki að fá í þá daga, fyrir mun- aðarlausa. En hann las hverja bók, sem hann náði, og safnaði sér þannig ýmsum fróðleik. .Rimum og alþýðu kveðskap varð honum snemma handgenginn og tók jafnframt að stunda skáldskap og vísnagjörð, siðar ritstörf fleiri, hélt dagbók í mörg ár o. s. frv. Hann unni ritstörfum og lagði kapp á þau, að hætti vorra fyrri fræðimanna meðal alþýðu. Þau voru honum hvíld frá erviði, skemtun í tómstundum, fróun í sjúkdómi og armæðu. Hann rit- aði því og Jas þegar hann komsfc höndunum undir „sér til hugar- hægðar en hvorki sér til lofs nó frægðar". Hann hélt sór lítt á lofti; bældi örbyrgð og lasleiki hann niður, enda var honum alt yfirlæti fjarri skapi. Lundin mjúk og klökk án kveif- arskapar. Til eru tvenskonar hetjur. Aðr- ar sókndjarfar, sem harðna við hverja plágu, ögra sjálfum örlög- unum og þora að brjóta upp himn- anna hlið, þegar heímurinn hrind- ir þeim „um dyr". Svo var Hjálmar frá Bólu. Hinar þéttar fyrir og seigar til varnar, óþreytandi að „þola og líðau, ódrepandi. Sjúkdómar kasta þeim í rekkju árum saman, eða kvelja þá daglega, þó á ferli séur örbyrgð fylgir þeim frá vöggu til grafar og ánægjuleysi hvilir yfir þeim sem skuggi. Þó verða þeir ekki að vesal- mennum, leyfa ekki huga sínum að fyllast beiskju, en taka fegins hugar hverjum gleði bjarma, sem nær til þeirra, hverri björg, sem berst, og hverri stundarfró. Magnús var í flokki hinna síðari. Vestfirðir hafa ýms tilbrigði; víðast eru þeir stórfeldir, hrika- legir; sumstaðar aftur smágerðir og hýrir. Magnús var fæddur og uppalinn á Vestfjörðum, og dvaldi þar lengst- um. Hann hafði glöggt augafyrir fegurð héraðsins, en það eru eigi sfcóru brotin sem helst vokja atkygli hans, heldur öllu fremur hið smá- gerða, hlýlega og friðsæla, sém sum- ir firðirnir og dalabofcnarnir bjóða. Kemur þetta víða fram í kveðskap hans, en líklega hvergi fremur en í kvæði því er Hallvarður Súg- andi heitir og er um innsiglingu og landnám Hallvarar, sem Súg- andafjörður tók nafn af.

x

Njörður

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Njörður
https://timarit.is/publication/200

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.