Norðurljósið - 26.10.1893, Side 3

119
Grænlendingar eru mjög sólgnir í brennivín, bæði
konur og karlar, og segja þeir það sje ekki af því,
að sjer þyki brennivín gott, heldur vegna. þess, hve
inndælt sje að verða drukkinn, og það verða þeir
þegar þeir komast höndunum undir. En til þess að
geta orðið drukknir, hafa kifakarnir hagað því þann
ig, að einn drekki fyrir alia eptir röð, svo hver þeirra
gæti orðið drukkinn með vissu miilibili, en þegar hús-
bændur þeirra komust að þessu, komu þeir í veg fyrir
drykkjuskap þeirra á þenna hátt.
Þvert á móti því, sem tíðkast bjá oss, þykir græn-
lenzkum konum menn sínir svo yndislegir þegar þeir
eru orðnir drukknir, enda eru þeir engan veginn eins
óhemjulegir eða viðþjóðslegir við öl eins og Evrópu-
menn.
Þegar Evrópumenn voru nýkomnir þangað, þekktu
Grænlendingar ekki áhrif áfengra drykkja, og þegar
leið að jólum, spurðu þeir Niels Egede að, hve langt
væri þangað til að menn hans yrðu vitlausir, því
þeir hjeldu æði þeirra komið af hátíðarinnar völdum.
Smámsaman komust þeir þó að raun um, að þetta
væri brennivíninu að kenna, og kölluðu það þess
vegna silaerunartok, þ. e. það »sem menn missa skyn-
semina af«, en nú nefna þeir það almennt snapsemk.
(Meira).
Þjófnaður hefir gengið hjer í bænum í haust.
í Landakoti var nýlega stolið allmikiu af hangikjöti,
rifið gat á húsið og kjöt tekið þar út um. Enn frem-
ur stolið ýmsu af kjötmeti í húsinu nr. 11 í Þingholts-
stræti. Auk þess þykjast hinir og þessir hafa orðið
varir við grímuklædda menn hingað og þangað í út-
kjálkum bæjarins síðla á kvöldin, og hafa sumir þótzt
svo sannfærðir um að þeir hafa sjeð þá, að þeir hafa
sótt lögregluþjónana til að veita grímumönnum eptir-
för; en enginn getur enn þá sannað, að sjer hafi sýnzt
rjett.
Arás. A sunnudagskveldið var, kl. 8x/2 var hjer
í bænum ráðizt á dreng, sem er í neðsta bekk latínu-
skólans, þar sem hann var á gangi á götunni sem
liggur inn á »Batteríið«. Segist hann hafa mætt þrem
mönnum, hafi heilsað þeim en þeir ekki anzað, en er
hann var kominn fram hjá þeim, rjeðust þeir á hann
og vörpuðu honum til jarðar; tók drengurinn þá að
æpa svo heyrðist víðsvegar um bæinn og runnu þá
þrír menn á ópiö er næstir voru, og björguðu drengn-
um, en þeir er á hann höfðu ráðizt hiupu þegar í burt,
er þeir sáu til fleiri manna. Meira hefir ekki fengizt
upp úr sveininum og má vera, að hann hafi orðið svo
hræddur, að hann hafi ekki getað áttað sig á neinum
einkennum á þeim er á hann rjeðust. En hvar voru
lögregluþjónar bæjarins? Hvers vegna gátu þeir ekki
heyrt neitt? Eða heyrðu þeir ópið og ljetu það af-
skiptalaust? Yirðist annaðhvort sjálfsagt að heimta,
að lögregluþjónarnir verndi eignir manna betur en nú
á sjer stað eða fjölga lögregluþjónum ef það virðist
auðsætt, að þeir sem nú eru geti ekki komizt yfir
starfa sinn.
Veðrátta var nokkuð hryssingssöm vikuna sem
sem leið, slydda og útsynningur; nú hægt frost og
lítið snjóföl á jörðu.
Þorskafli liefir verið síðustu dagana jafnvel hjer
inni á höfninni. Ekki hægt að róa lengra vegna ógæfta.
Skipstrand. »Svanen«, skip frá Tangsverzlun á
Isafirði, sleit upp í Oiatsvík frá 2 keðjum 6. þ. m., 3.
skipið er strandað hefir þar í haust, 118 ára gamalt,
byggt á seinasta áratugi einokunarverzlunarinnar.
Stamford fór 18. þ. m. til Newcastle hjeðan með
um 2000 tjár til Englands frá kaupfjelögunum.
Voðaskot. Guðm, Gottskálksson vinnupiltur í
Reykjakoti í Ölfusi hrasaði á rjúpnaveiðum, 13. þ. m.,
með hlaðna byssu í hendmni, en þá hijóp skotið úr
byssunni gegn um höfuð hanum.
Vegagjörðir í sumar: A Mosfellsheiði var verk-
stjóri Eriendur Zakaríasson; fullgjörðir V/2 kilometrar
(hver 1591 alin), ekki borið ofan í 2y2 kilometra, 5
kilometrar ólagðir unz komið er á gamla veginn. Að
verkinu unnu 36 menn í 20 vikur. Arni Zakaríasson
sá um gegagjörð norðan við Hvítárbrú, 2Y2 kilometra,
og Páli Jónsson vann a Austfjörðum.
Nýdánar eru 20 þ. m. Guðrún Vigfúsdóttir áÖnd-
verðarnesi í Grímsnesi ekkja eptir Þorstein sál. Guð-
mundsson, er þar bió áður; og 22 þ. m. Sigriður kona
Jóns Magnúsonar bónda á Snæfoksstöðum í sama hreppi
báðar merkiskonur rosknar að aldri.
í barnaskólanum á Eyrarbakka eru í vetur 25
börn. Kennarar Pjetur Guðmundsson realstudent og
Jón Pálsson. Á Stokkseyrarskólanum eru 20 börn.
Kennari Guðm. Sæmundsson.
í Garðinum mun Ögm. Sigurðsson kenna sem fyr.
í Keflavík kennir Sigurður Jónsson ættaður úr Gríms-
nesi. Ókunnugt um nemendafjölda í skólum þessum.
Styrkur til búnaðarfjelaga sem hafa sent
fullnægjandi skýrslur hefir verið úthlutað í ár þannig:
í Suðuramtinu 29 búnaðar- eða framfarafjelög, tek-
in til greina 18,032 dagsverk, veittar 7,480 kr. 80 aur.
í Vesturamtjnu 21 fjeiög, tekin til greina 5,844
dagsverk, veitt 1,776 kr. 30 aur.
í Norðuramtinu 31 fjeiag, tekin til greina 9,024
dagsverk, veittar 2,742 kr. 90 aur. Mest hafa unnið;
Jarðræktarfjeiag Reykjevíkur 2.904 dagsverk. ÞáBúnað-
arfjelag Öifushrepps 1,916, og Búnaðarfjelag Stokks-
eyrarhrepps 1,021 dagsverk og svo Austur-Landeyja-
hrepps 780 dagsverk. Norðaniands er Búnaðarfjelag
Svínavatnshrepps langbæzt 702 dagsverk, og í Vestur-
amtinu Búnaðarfjelag Miðdalahrepps 656 dagsverk.
Járnbrautar-æfintýri.
Eptir Max Nordau.
(Niðurl.V
Það hiaut að vera liðið langt fram á nóst þegar jeg
raknaði við aptur. Jeg lauk upp augunum, og sá yfir
mjer dimmbiáan himininn og tunglið í fyllingu. Jeg fann
til sviðaverkjar aptan til í höfðinu, en er jeg ætlaði að
þreifa á þvi, fann jeg að jeg var bundinn á höndum og
fótum. Jeg reyndi að komast til sjálfs mins, og loks rám-
aði mig í, að á mig hefði verið ráðizt. Ottalegur grunur
flaug í hug mjer, svo mjer fannst hjartað hætta að slá.
Jeg fann að jeg lá yfir tvær brúnir er láu samhliða hvor
annari, og olli það mjer mikils sársauka, og þegar jeg
hlustaði vel eptir, heyrði jeg hægan vatnsnið langt undir
mjer. Jeg var nú úr öllum efa, jeg lá þvert yfir járnbrautar-
teinana á Cayugabrúnni bundinn, svojeg gat hvorki hrært
legg nje lið og sá, og sá að yfir mjer vofðu þau óttalegu
forlög, að vera skorinn og molaður sundur í þrjá hluta af'
fyrstu járnbrautarlestinni, er færi yfir brúna.
Jeg varð öldungis utan við mig af ótta. Pyrst fjell
jeg nærfeilt í dá af skelfingu, en loks herti jeg mig upp og
jeg hamaðist svo í fjötrunum af örvæntingu, að jeg skar
sjálfan mig á þeim til blóðs — jeg æpti og jeg grjet eins
og barn. Jeg reyndi að velta mjer svo jeg lægi öðruvísi,