Suðurland


Suðurland - 17.04.1914, Blaðsíða 1

Suðurland - 17.04.1914, Blaðsíða 1
SUÐURLAND Alþýðublað og atvinnumála IV. árg. Eyrarbakka 17. april 1914. Nr. 43. I Suðurland kemur út oinu sinni i viku, á laugardögum. Argangurinn kost- ar 3 krónur, erlendis 4 kr. Ritstj Jón Jónatansson á Asgautsstöðum. Innheimtumaður Suðurlands er hér á Eyrarbakka : M a r i u s Olafsson, verzlunarmaður við kaupfclagið „INGÓLFUR" á Há^yri. — í Reykjavík: Óiaffup Gislason versl- unarmaður í Liverpool. Auglýsingar sendist í prent smiðju Suðurlands, og kosta: kr. 1.50 fyrir þuml. á fyrstu síðu, en 1,25 á hinum. ! : : CiriRur Cinarsson yfirdóraslögmaður Laugavcg 18 A (uppi) Beykjavík. Talsírat 433. Flytur mál fyrir undinétti og yfiidómi. Annast kaup og sölu fasteigna. Venju loga heima kl. 12—1 og 4—5 e. h. Kosningaúrslitin. Þá ei' hún nú afstaðin kosninga- hriðin i betta sinn. Sumstaðar hefir hennar otðið lítið vart, 6 kjðrdæmi hafa geflð upp vörnina að óreyndu, eins og áður hefir verið getið. í þeim kjördæmum, þar sem kosn- ing hefir ftam farið, mun annars hafa verið talsvert kapp í kosningunum, og kjöifundir yfirleitt vel sóttir. Hór fer á eftir yfirlit yfir kosninga útslitin í þeim kjördæmum, sem Þegar er fiétt um. Nöffi þeirra rnanna, sem kosnir hafa verið, eru Þrentuð með skáietri, an atkvæðatölu Ketið við nafn hvers um sig. í Reykjavik: Sveinn Björnsson 700, Jón Magnusón 655, Jón PorLáksson 605, Siguiður Jónsson 498, Lárus H Bjarnason 320. Á. ísafirði: Séra Sigurður Stefáns son 134, Magnús Torfason 130. Á Akureyri: Magnús Kristjánsscn 156, Ásgeir Pétursson J49. Á Seyðisfirði: Karl Finnbogason 76, valtýr Guðmundsson 58. I Vestmannaeyjum : Karl Eínarsson 6yslum> 180, Hj;.lti Jónsson 48. I Gullhr. og Kjósarsýslu: Bj'órn Kristjánsson 435, Kristinn Daníelsson 40l,Bjöin Bjarnarson 120, Mágnús ölöndahl 131. 1 Boi'gaifjaiðarsýslii: Hjörtur tSnorra- *»» 142, HaíJáér Vilhjálmsson 116. I Mýrasýslu: Jóhann Eyjólfsson í ^inatungu 117, Sveinn Níelsson á 1,a'nbastöðum 97. * Vestur ísafjarðarsýshi : MatiMas lafsson 142, séra Pórður Ólafsson R'ingárvallasýslu : Einar Jónsson 4°» Séra Eggert Pálsson 236, Einar Árnason i Miðey 175, Jónas Árnason á Reynifelli 185. í Áinessýslu: Sigurður Sigurðsson 418, Einar Arnórsson 353, Jón Jón- atansson 270, Þoifinnur Pórarinsson 285. í Strandasýslu: Magnús Pétursson 110, Guðjón Guðlaugsson 76. í Suður Múlasýslu : Pórarinn Bene dikisson> 315, Guðmundur Eggerz 268, Björn Stefánsson 178, Guðmundur Ásbjornsson 163, Sigurður Hjörleifs- son 134. í Dalasýslu : Bjarni Jónsson frá Vogi 160, Björn Magnússon 61. Kosningingin í Áruessýslu. Suðuilandi þykir rétt að birtayfir lifc yfir það, hvernig kjósendur hér hafa greitt atkvæði við þessa síðustu kosningu, og væntir þess að mörgum þyki það ærið nýstái legt, því eins og öllum er kunnugt er í þetta sinn kosið aðallega um stjórnarskrármálið, og frambjóðendur vildu allir sam pykkjíx stjórnarskráifiumv. óbreytt. En aftur á móti skildu leiðir þeirra ao þvi leyti, að þeir E. A. og J. J. vildu ekki ganga að hinum boðaða konungsúrskurði, og játa með því helsta sérmáli voru undir vald ríkis- þingsins danska. En þeir Sig. Sig. og Þorfinnur vfidu meta það mest að núverandi stjórn fengi að silja ao völdum áfram, og vildu ekki baka henni nein óþægindi útaf frammistöð- unni í þessu máli. Þessa góðgirni hafa kjósendur hér kunnað að meta við Sigurð Sigurðsson. En hversvegna þeir hafa ekki gert Þorfinni sömu skil, er erfiðara að gera sér grein fyrir. Annars verður því ekki neitað, að erfitt er að spá í eyðuna um það, hvað vakað hefir fyrir kjósendum Sumum er þeir greiddu atkvæði sín, ef til vlll hefir þeim sjálfum ekki verið það vel ljóst og geta þeir þá glöggvað sig á því betur er þeir sjá þetta yfirht. Atkvæðin féllu þannig: Þorfinnur og Sigurður 245, Einar og Jón 216, Kinar og Siguiður 119, Jón og Sigurður 53, Einar og Þoifinnur 28, Jón og Þoifinnur 11. Það sem sérstaklega er furðulegt við þessa atkvæðagreiðslu er það, hve margir kjósa þá Kinar og Sigurð sainan, mun iltístum verða erfitt úr að leysa hverskonar „pólitik" það er. Enginn þaif að skilja þessa aðfinslu svo, að ritstj, Suðurlacds sé að barma sér yfir urslUunum. Ilann er himi áuægðasti, því hánn hefir þó sigrað að hálfu leyti, því útaf er oltin þessi nýja hjálparhella stjórnarinnar, sem hér var verið að reysa upp. Og Einar Arnórsson, sem mesta og besta forgöngu hefir haft gegn þessari nýj- ustu innlimunartilraun, hefir komist á þing, og hann þuifti öðrum fremur þangað að komast í þetta sinn. — Og Sig. Sig. hefir fengið nýjan sam- þingismann til að siyðja(?) við næstu kosningar. Yorið er komiðí Smábréf úr Rangárþingi. Kæra vor, þú blessar enn i bæinn. Börnin taka kát i þína hönd. Þú tókst með þér sumar yfir sæinn sólskinskvöld og blóm á fjalla strönd. Tíndu til hvern geisla, sem þú getur, gefðu hverjum bros í augu sín. Hvernig œttu að vaka heilan vetur vonir okkar, nema að bíða þín. Þorsteinn Erlingsson. Skáldin og vorið. Ljóðskáldin eru vorboðar í þjóðlífinu, og vorið er áreiðanlega uppáhalds yrkisefni þeina, mörg af bestu skáldunum okkar hafa ort sín fegurstu Jjóð um vorið, og sýnt það svo meistaralega, bæði blítt og strítt. En þau sjá víðar vor en aðeins í náltúrunni, þau sjá líka vor í þjóðlífinu — framfarirnar, og vor í lifi einstaklingsins, æskuna. Veturinn 1913—14 verður varla talinn mikið verri en meðalvetur, hvað veðuráttu áhrærir, ef vorið verð- ur ekki því stírðara; því þó vetur legðist snemma ao og hafi verið harð ur með köflum, verður að taka tillit til þess, að nærfelt allur janúar var sifelt góðviðri og þýða, svo fénaðuv lagði lítið af þann tíma þó gjafarJaus væri; og er slíkt mikilsvirði og fátítt um hávetur. Heybirgðir manna munu veia nægar víðast hvar, enda var fónaði fargað í haust með mesta móti, því heyfyrningar voru litlar, heyskap- ur fremur rir, og mönnum kom ó vanalega vel saman um að spá höið um vetti. Andlegt Uf í sveitinni. Oft er um það taJað, að dauft só á vetrin í sveitunum, og er það ekki ástæðu laust. Hvert heimili verður þar að láta sér nægja það andans fóður sem það hefir haft efni og ástæður til að afla sór. — Góð skáldrit er óum- ræðilegra mikilsviiði fyrir andlegt lif sveifafólksins, því það hefir ekki leik- ina eða t. d. aðra eins fyn'iJestra eins og Haraldur próf. Níelsson býður Reykvíkingum; aðeins fáum við það sem prontað er af þeim í blöðum og tímaritum, ef við þá getum handsam að það. Húslestiaiuir tiðkast ennþá mjög viða, og eru mjög mentandi, ef bæk- urnar, sem um hönd eru hafðar, eru góðar, eins og t. d. piédikauir Páls héitins Sigurðssonar. — Það væri annars vel'gert af Har. Nielssyni að semja og gefa úl lestra við alla Þá helgidaga ársins sem ekki eru í pré- dikunum Páls. Það væri betra en ekkert, þó best væii að eiga heilan áigang eftir hann. Þvi eins og það er mentandi og gofgandi að lesa eða heyra húslestur í góðri bók, eins sljóvgandi og þreytandi eru þær ef bækurnar eru ekki í góðu lagi. Oddaskólinn. Unglingaskólinn i Odda hefir ekki starfað í vetur, og er það illa farið, því öllum sem þar hafa verið ber saman um að alt hafi verið þar í góðu lagi og árangur hinn besti af jafnstuttri kenslu. Að vísu hafa heyrst raddir um það, að náms- gieinar hafi verið fáar, en þá er að gæta að þvi hvað timinn var stuttur, og námsgreinarnar voru einmitt valdar af þeim endanum sem daglega lífið útheimtir, og áhrifin sem iyrir- myndarheimili hefir að bjóða að auki. Aðrir segjast ekki geta látið börn sín þangað efnahagsins vegna. Hvergi mun þó hægt að fá ódýrari skólavist, því í raun og veru var gjaldið svo lágt, að óttúJegt er að skólinn hafi borið sig efnalega, því 60 krónur er ekki mikið fyrir íæði, Ijós, hita og kenslu í 3 mánuði. Er ekki ástæða til að spyria: Hvað á að gera við lýðháskóla, sem heimtar margfalt meira fé og fleiri nemendur, ef ekki flnnast nógu margir sem hafa vilja og raátt til að fylla svo lítinn og ódýran unglingaskóla sem hér ræðir um. Búreikningar. Nú er mikið rætt og ritað um búreikninga og nauðsyn þeirra. Eg hefi fyrir stuttu lesið Búskaparsyndir bænda eftir Sigurð Sigurðsson. Eina syndina telur hann vera hirðuleysi bænda um það að vita um sinn eigin efnahag. Par bryddir á því sem oftar hjá Sigurði, að hann hefir betri þekkingu á hög- um bænda yfirleitt en fiestir aðrir sem um landbúnað rita. Hann álitur sem sé ekki von á að bændur geti fæi t nákvæma búreikninga í byrjun*), enda er óhætt að fullyrða það, að ekki 1 af 10 bændum er fær um að halda nákvæma búreikninga, þó gott form væri fyrir hendi, sem ekki er. En hittætti engum að veia vorkunn, að halda nákvæman reikning yflr tekjur sínar og gjöld, og semja sktá yfir eignir sínar einu sinni (á áii. Með því sést ljóslega hvernig því er va.ið sem atlað er og hvort efnahag- urinn fer batnandi eða versnandi. Aðalatriðið. Nú er búið að senija og samþykkja lög, sem eiga, að koma í veg fyrir hqifoHir og illa ásetningu, og mikið er bútð að ræða og t ita uin það mál. Ritgerðirnar og tæð- urnar hafa án efa mikinn árangur, *) Suðurland man ekki eftir að hafa oiðið þess vatt .að neinn h ifi haldið íram hiuu gagustæða.

x

Suðurland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Suðurland
https://timarit.is/publication/211

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.