Verkamaðurinn


Verkamaðurinn - 26.05.1925, Blaðsíða 1

Verkamaðurinn - 26.05.1925, Blaðsíða 1
ffERKBMflaURlHn Ritstjóri: Halldór f riðjóns son. VIII. árg. ? Akureyri Priöjudaginn 26 Mai" 1925..........V 22. tbl. [ t Stefán Stefánsson fyrv. alþingisraaður, andaðist úr lungnabólgu að heimili sínu Fagra- skógi kl. 5 i gærmorgun. Með Ste- fáni er einn merkasti og mætasti tnaður þessa héraðs tii hvildar geng- inn. Ljótur siður. Það er á orði bstt, að hér á Akur- eyri séu hvorki lög né reglur í heiðri hafðar, og eftirlitsleysi yfirvaldanna sé á svo háu stigi, að hér lfðtar flesr, sem einstaklingunum dettur i hug að framkvæma. Fólkið á auðvitað, bér aem annars- staðar, þitt f þvf að taka munnfnn fullan, þegar vandiætingasemin blossar opp í þvf, en ekki verður þvf neitað að reglur þær, er lögreglusamþykt bæjarins setur fbdunum, eru þverbrotn- ar daglega af fjölda manns, rétt við nefið á yflrvöldunom og öllum borg- urum bæjarins. Hér verður ékki talað um þacn kafla lögreglusamþyktarinnar, sem setur bæjarbúum Hfsreglurnar um þrifnað. Öskuhaugarnir, skólppollar, aburðar- haugar og fl. rétt undir húsveggjunum, og mykjurastirnar á götunum, bera þar vitni, sem ekki verður á móti mælt. Hér verður aðallega fjallað um fram- ferði fólksins á götunni, ef ske kynni að einhverjir vildu um það hugsa og 'eyna til að bæta úr göllunum. Annað tveggja þekkir fólkið ekki einíöldustu reglur á þesau sviði, eða það hefir ekki sinnu á að íylgja þeim. Að vikið sé til réttrar bandar á götu, er "fólk og.bflar eða vagnar mætast, er fágætara en hið gagnstæða. Maður heyrir það daglega, að t. d. bflstjór- unum er ilasað fyrir glannalega keyrslo, og ætla eg ekki að fara að þvo af þeim, sem utan i þeim kann að sitja af þesshittar kimi. En mér er nú samt nær að halda, að bflstjórarnir okkar séu langtum gætnari en ann- arstaðar er tftt. Því til sönnunar næg- ir að benda i að þeir eru bonir að aka hér um göturnar f fleiri ir, innan um þann endemis hrærigraut af fóiki og fé, sem ekki hlftir einföldustu regl- um, in þes8 að drepa einn einasta mann. Þó tekur út yfir allan þjófabálk, þegar krakkarnir koma til sögunnar. Varla sést fara svo kerra eða bfll um bæinn, að ekki séu fleiri eða færri smástrákar i þanhlaupi i eftír þessum akfæram og hanga utan i þeim, ef mögulegt er. Taka strikarnir hund- unum langt fram f þessum ósið. Gott dæmi þessa kom fyrir i Strand- götunni f gær. Vörubfll er nýkominn hingað. Hann fer hægar yfir en aðrir bllar. Þarna sji strikarnir sér leik i borði. Blllinn var i ferð upp eftir Strandgötunni, þegar strikur hleypur að honum og ætlar að stökkva upp f hann. Þegar bflstjórinn sá þetta til- tæki aðvaraði hann drenginn, en hann skeytti þvf ekki, og fóiu leikar svo að hann misti fótanna og datt. Munaði eigi nema örfium þumlungum að annað afturbjól bflsins gengi yfir höfuð drengs- ins. Hefði þarna orðið slys, er enginn vafi i að almenningur hefði kent bfl- stjóranum um það að meira eða minna leyti. £n þetta dæmi sýnir vel hve varnarlausir bflstjórarnir eru gegn svona framferði. Það ætti að vera ihugamil foreldra að venja börn sfn af þessum ósið, Hann er ekki einungis hættulegur Iffi og limum barnanna, heldor brot i settnm reglum til verndar bæjarbúum. Og fólkið, sem um götuna gengur, hvort sem er f nauðsyojaerindum eða tii gamans og hressingar, ætti að venja sig i að fylgja þeim reglura sem settar eru. Með þvf er fengin sú trygging, sem nægileg og sjálfsögð er, 8vo umferðin i gðtunum sé hættulius. Bæjarbúi. Skæðad ríf a. >ísl< i beyglum. >íslendingur« slengir tveggja dálka langri fokyrðaklausu yfir >Verkam.« út af greininni um afnim steinolfueinka- sölunnar. Blaðtetrinu svfður auðsjian- lega sirt undan sannleikanum og verður það fyrst fyrir að taka upp hina alþektu vörn óknyttastiikanna að viðhafa ljót orð, þegar ekki er af öðro að taka. Ritstj. >ísl.« ætti þó að skilj- ast það, að 8i sem starfar f þjónustu gerræðismanna, rcá ekki kippa sér upp við það, þó hann fii húðstrokur af og til, i meðan Mussoline-stjórnarfariðer ekki komið i svo hitt stig að ritfrelai sé afnumið. Verkam. i eftir að segja margt um afnim einkasölunnar ennþi, og þó honum sé persónulega meinlaust við ritstj. »ísl.«, sér hann ekki istæðu til að hlffa honum að nokkru f þessu mili: svo mikla væflu vill hann ekki gera úr honum. Eins og vita mitti fyrir fram, hrek- ur >ísl.« ekkert af þvf sem »Verkam.« sagði siðast og þarf þvf engu að svara hér, en aðeins skal minst i málsbátt- inn — f Bambandi við það, að Stand- ard Oil aé ekki ætlað starfssvið hér i lindi — að »sí sem opnar upp i gitt fyrir mús&num, getur ekki varnað þvi að rottan skjótist inn«.

x

Verkamaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verkamaðurinn
https://timarit.is/publication/215

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.