Þjóðhvellur - 08.09.1906, Blaðsíða 1

Þjóðhvellur - 08.09.1906, Blaðsíða 1
X ÞJOÐHVELLUR BLAÐ TIL SKEMTUNAR, FRÓÐLEIKS OG ALVARLEGRA ATHUGANA Nr. 1 RETKJATÍK, 8. 8EPTEMBEK 1906 Jóhann Árinann Jónasson, úrsmiöur, Laugaveg 12.____________________Telcfón 112, PJÓÐHYELLUR ætlar ekki að hefja göngn sína með löngiim formála, |»ví siðnr með ræðu, bæn eða söng, því hvorki er hami f'ræ- korn eða kirkjnblað, er ala ætlar les- endiir sína á næriiigarlausiim tniarinoliim lioriinna alda. — Þó getnr vel verið að liann ræði trúmiíl frá sínn sjónarmiði, jafnhliða afarmó'rgn iiðrn, því fátt mark- vert ætlar liann að láta fara fyrir ofan garð sinn og neðan. — Vnnais markar liann sér engan l'astan stefnuhás, því nieiiiing Iians er, að liaga efni sínu þnniiig, að aliir hafi gagn og nokkurii fróðleik af. Hann vill að fólkið haii skemtun af sér, geti hlegið og spjallað iini sig. ÞjÓBHVELHJR vill standa útaf fvrir sig. segja fólkimi allskonar frétta- <lót úr hæiium, segja sögur, segia til synda og haga innihnldi sínu eftir at- i ikiim og geðþekni fjiildans. Þ.IÓHHVELLLR býst ekki við, að hin blöðin þurii að gnísta tó'nnum við útkomu sína, því haiin ætlar hvorki að hrifsa til sin þá fréttamola, er þau eta hvort npp eftir öðru blað eftir blað, eða að veita þeim ágang á aiinan hátt. Ann- •ars inu n hann ekki fella tár, þótt þau skjóti á haiin og Iivellir lie.vrist; fremur iiiuii liaiin þá fyllnst gleði og hvetja vopn sín, brýna þau |iví betnr, því harð- ari sem svörður verður. Þ.IÓDHVELLUR býður hverjum lítilmagna, sein öðriim, fulltingi sitt, ef hann á í vök að verjast og þarf að bera hönd fyrir höfnð sér. Að liann verði frjálslyndasta blaðið á [»essu landi, er óliætt að reiða sig á. C. & L. Lárusson, Laugaveg, 1, Reykjnvík. Pósthólí' A. 31. Telefón 10. Hann tekur í lurginn á liverjum þeim, sem á það skilið, en ekki mun iiann beita ójöfnuði að fyrra bragði víssvit- andi. IMÓDHVELLUR heflr ætlað sér að verða liálfsmánaðarblað: kemnr ef til vill ót vikulega, ef hann fær greiðan gang í Reykjavík. Vonar fastlega að haiin þyki fríður sveinn og fó'iigulegur. Vill hafa hylli stúlkiiana engu síður en piltanna — því hanii mnn geta þeirra tiiiuvert oftast na>r. — Hjarta hans fyll- ist gleði í hvert skifti, er haiin sér mjúka mey með »fínt« slifsi oíí fallega svuntn. Þ.IÓDHVELLITR óskar svo landi og lýð árs og friðar, þótt ekki sé haiin borinn að áramótiiin. Hyst við að til- vera sín styðjist mest við sjávarafla ()«• jarðargróða; yiir böfuð: góða líðan landsmanna. Eiiikum vill Iianii hafa beykistöð sína í Reykjavík til að byrjn með. Væntir fulltingis kaiipinaiina og iðnaðarniainia með augl. á eina síðu ; uieira af þeim ftytur liaiin ekki í einu Og sama blaði. Virðingarf. Itgefendurnir^ p' Nýr hellir fundinn. Fjórir piltar, ungir Helgi Jónasson, Matthías Olafsson, og Sigurbjörn Þorkelsson (allir þrír starfsmenn Edinborgarverslunar hér í bænum) og Skafti Davíðsson Iré- smiður, höfðu mj'ndað með sér fé- L'rsmíoaviniiuslora Carls Bartels, Laugaveg 5' Telefón 137. lag í vor, er heitir »Hvatur«, í því augnamiði, að lemja sér göngulag og styrkja með því líkamann. Hafa þeir því á sunnudögum gengið uji|) í landið til að njóta í'ríska loftsins og fegurðar náttúrunnar. I einum slíkumleiðangrifyrirskömmu.fundu þeir hellir einn uppi í Hafnarfjarðar- hrauni, stóran og fallegan — miklu stærri en helli þann í Þingvalla- hrauni, er kendur er við enska manninn, Hall (]aine, af |>ví hann fann hann ekki. — Þennan nj'fundna hellir hal'a ]>ill- arnir skírt »Hvatshellir«, eltir fé- lagi sínu, og var vel til fundið. — Lengd hellis þessa, frá enda til enda, kvað vera 300 lel; afhellar eru margir út úr aðalhellinum, hver inn af öðrum, og kvað insti hellir- inn vera þeirra lang-fallegaslur; hvelfing hans t. d. snildarvel lög- uð. Merki þess þykjast menn sjá, að menn hafi komið í hellir þenn- an áður fyrir löngu. Arangur al' þessari ferð piltanna hel'ur orðið merkilegur mjög,og hlýt- ur að verða þeim og öðrum til gleði, — eiga þeir þökk skilið fyrir fund- inn. — Að minsta kosti hefði slík- ur i'undur sem þessi ])ólt matur hér í Víkinni, hefði finnandinn verið einhver nafnkendur útlendingur, »Lorð« eða eitthvað því um líkl og verið innundir hjá ritstjórunum. Priggja tíma gangur kvað veia héðan úr bænum til hellisins. —

x

Þjóðhvellur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðhvellur
https://timarit.is/publication/222

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.