Vestri


Vestri - 28.01.1905, Blaðsíða 4

Vestri - 28.01.1905, Blaðsíða 4
 52 V E S T R I. Með „Kong Inge" kom til vcrzlunar Jóbannesar Pjeiurssonar: rmiMwinin iiMmnwr«mMi Lóðarlínur og netagarn. Matskeiðar. Teskeiðar. Hnífapör. Skraa-tóbak. Reyk- tóbak og Vindlar. Mikið úrval af Hárpunti fyrir kYennfólk. Ennfremur hefir sama verzlun fyririiggjandi flestar sortir af nauðsyni^gustu vörutegundum, sem allt selst með sama lága verðinu sem var, þrátt fyrir mikla verðhækkun á vörum í útlöndum, Yod á miklu úrvali af hálslíni fyrir karlmenn, með næsta skipi. T3ar Munið eptir að hvergi eru betrikjör boðin en í verzlun JÓHANNESAR P JETURSSONAR. Otto Monsteds danska smi ö rlíki er bezt. Um bcðsmæ^ur fyrir EÓfaíeður og yfirleður. Verzlunarhús í Hamborg óskar eptir umboðsmanni, cr þekkir til þeirrar grein- ar. Tilboð mrk. „H. L. 4756" sendist til Rudolf Wlosse, Hamborg. (ill íslenzk frímerki og frímerkjavara óskast til kaupá. Sei.djð tiltoð tii K.fiubeiT, Mönster gado 32, Kj0bcnba"vn. _____ l'roiitsmiðja ,, Vostra". JÖRÐIN SVALVOGAR, yzti bær í Þingeyrarhreppi, fæst til ábúðar í vor, (í næstu fardögum); hvort heldur ^/a eða öll. Hún er hæg sem sjávarjörð, mjög stuttróið til fiskjar og útbeitarjörð hin bezta svo ekki þarf að taka rosisið f je á gjöf nema seinna part vetrar. Jörðin ber vel tvær kýr og á annað hundrað fjár með tveggja manna fyrirvinnu, er geta þess utan aflað - sjer haldfærafisk til matar skammt fyrir utan lands- steinana. ij^f Lysthafendur snúi sjer til undirritaðs sem allra í'yrst. G. B. Guðmundssofl, á Isdfirði. eeeeeoee©©»©eðeeeee«©ea© Hjer með tilkynnist, að hinn árlegi hjeraðs- og þingmálaíundur Vestur-ísafjarðarsýslu verður haldinn á Flateyri fimmtudaginn 16. febrúar n. k. og hefst kl. 12 á hádegi. Eins og að undanförnu hafa að eins hinir kosnu íulltrúar hrepp- anna atkvæðisrjett, en allir sem fundinn sækja tillögurjett og mál- frelsi, eptir þeitn reglum, sem fundurinn kann að velja sjer, og notaðar verða sem fundarsköp. Mýrum, 5. janú<-;r 1905. ____ Fr, Bjarnason. _________________13- tbí. Þakkarávarp. Hjer með viljum við undirrit- aðir flytja Bolvíkingum alúðar- fyllsta þakklæti fyrir þá hjálp, er oss var sýnd af öllum þeim sem við höfðum kynni af, þegar vjer urðum fyrir því slysi að missa skip vort í lendingu þar 7. þ. m. og oss bar á land alls lausa, með og án meðvitundar fjarri öllum okkar. Öllum þeim, er þá sýndu oss hjálp og umönnun í þeim raunum vorum biðjum vjer alföðurinn að launa. p. t. Bolungarvík, 14. jan. 1905. Friðrik Magnússon. Þorbergur Jónsson. Kalarínus F. Finnbogason. Jósep Hermannsson. Óli Þorbergsson. Hermann Islei/sson. Munið eptir rBene&kts Steíanssonar •^k§ selur ódýrast §§? á ísafirði. Takið eptir! Hjer með tilkynnist almenningi að jeg hefi flutt mig og vmnu- stofu mína úr húsi úrsmiðs S. Á. Kristjánssonar, í nýja húsið mitt í Smiðjugötu. Isafj. 19. janúar 1905. Þoisteinn Guomundsson, klnoðskeri. tO hefði aptur sjeð vofuna síðan. Lávarðurinn sem átti Childeibiigde haíði lika sjeð hana en hann fiutti burtu og flýði þannig dauða f'yrirrennara síns. Varið yðar nú meðan t.'mi er ti!. Vari jeg í yðar sporara myndijegekki vera eina einustu nótt a Childeibrigde framar.« »Þa hijótið þjer að vera skelkaðrien jeg,« svaraði Jim. »Þes8Í vofa actn þpr taiið uin sast i f'yrra tikiptið ar hjátrú- arfu'lum kvtni.njanni er. í siðaia skiptið af þjóni sem eptir öllu að dæiia htfir lengið sjcr vel mikið neðan i því.« »Já þjer megið gjaii.an haðast að því!« sagði Burs- field, »en þott þjer sjeuð ekki sai nfærður, þá htfi jeg þó gert skyldu mína — en við sknlnm nú aptur víkja að þvf sem var tilefni þess að jeg fór að finna yður — þá ætlun yðar að giptast fósturdóttir minni.« Jim sagði ekki neitt en beiO eptir að hann hjeldi áf'ram. Það lagðist í hann að gamii maðurinn heíði ekki neitt gott að segja. »Jeg sagði um daginn,* hje.t Bursfield áfram, »að mjer væri ðmögu.gt að gefa samþykki mitt til þess, og jeg verð að láta yður vití að jeg vctð framvegif? aðhaldaf'ast við þá ákvðröun. Ei.n íremur .'je jeg mig neyddan til að láta yður vita að hjer tptir b; 1 tn jeg yður aila samíULdí við ungfrú Dicie « »Þ»að getur ekki verið alvara yðar að banna mjer að sjá hana og tala við hana?« spiiiði Jim f'orviða. »Ef þjer með að sjá hai.a, meinið samíundi við hana verð jeg að játa að þjer hafið si. iliö þetta rjett. Það er mín einasta ósk að koina þeini íkoðun inn bjá fósturdóttir minni að hún geti aidrei orðið konan yðar.« »Það er þó kynleg krai'a h( rra minn góður! Hvað hafið þjer í rauninDÍ út ásrig uö setja? Þjer þekkiö ekki neitt Ja6tvert í í'ari míi.U og þjei vitið aö jeg ann f'óstur- dóttir yðar Þjer BögCri n ." uif.liu Djc e ^atiek- værsi iD'l ils if , i> ; . t. ; ii v.o trai. y 1 5i Hvaða sanngirni er þá í því aÖ vilja hindra hana í að giptast þeim manni sem hún elskar og sem getur veítt henni allt er ást og auðnr fær veitt?« »Þjer hafið heyrt sear mitt,« svaraði gamli maðurinn rólega. Jeg endurtek það einu sinni enn að jeg get'aldrei samþykki miti til að þjer í'áið fósturdóttir mina, og eins og jeg sagði áðau, banna jeg yður harðlega bæði nú og framvegis að sjá huna eða haf'u, nokkurt s mband við hana.« »Og þier f'a;rið enga ástæðu fyiir svo óeðfilegu banni.« »Nei, jeg heíi ekki meira \nð yður að sælda og býð yöur því góða nótt.« »En jeg er ekki búiun að taJa við yður enn þá,« sagði Jim sem v;,r nú f'arið að þykja sjer nóg boðíö. »Loíið mjer nú að se^ja yöur mina tkoðun í eitt skipti íyiir öli. Jeg hefi áður sagt yður að jt.g a tli að giptast Dicie, hvað sera það kostar, og jeg vil bstta þvi við að bann yðar cr mjer enn ineiri hvöt að ná \ essu tnkiuaiki. Ef'hún vill eudilega bíða eptir samþykki yðar, lat jeg það svo vera, því jeg vil ekki haía minn vilja fram með valdi; en að i-ieppa voninni um ao fá hana þ^ð i^tri jeg ekki metai jeg liti.« • Variö þj< r yður herra minn! jeg get ekk; betur en varað ytt.r við hættuniii « sa^öi gamii maðurinn. »Ef þjer hafið ekki annað að segja mjer þá býð jeg yöur góða nótt,« sagði Jim. Lurbiieid bvaiaði ekki en Enjeii sjer við og hjeltheím- leiöis. Jim stóð ttundarkoin kyr og horfði á eptir honum, sv'o lagði hann af stað heimleiðis. Þegar hanin kom heim sagði hann systir sinni frá sat t- tali sínu og Burslield gamla. •Honum leiðist að stríða þjer þannig til lengdar,* sagði Alika þtgtn Jim hafði lokið tögu sinni. Hann veit að Helena eiskai þ;g, o$ l, ; 1 getur varir, tíllengdar verið"

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.