Vestri


Vestri - 08.04.1905, Blaðsíða 1

Vestri - 08.04.1905, Blaðsíða 1
ccc^. <S?, ^ VEST öíé^*0 Útgefandi og ábyrgðarmaður: Kr" H. Jónsson. IV. ITg. ÍSAFJÖRÐUR, 8. APRÍL 1905. | Nr. 23. Frjettir frá úiSondo i. Gieysilegt mannfall. Rússar flýja Mukden. Mfð gufuskipinu >Maria,< sem kom frá útlönrium til Lyngeyrar um helgina er leið, bárust fregnir frá útlöndum er ná fram að miði- um f. m. Frá því síðast í febrúar og svo langt og frjettir ná, hefir m'itt heita að staðið hafi samfleytt or- usta milli Rússa og Japana. Eins og vant er báru Japanar ávallt hærri hlut, og loks urðu Rússar að flýja Mukden 10. f. m. Höfðu þeir þá beðið algerðan ósigur, og ætluðu að leitri norður tilThiel En mjög varð flóttinn þeirn ó- greiðfær. Japanar höfdu sprengt upp járnbrautina fyrir norðan Mukden, og var Nogi hershöfð- ingi þeirra kominn alla leið norður undir Thieling þegar síðast frjett- ist. Hafa Japanar þannig. verið komnir í veg fyrir Rússa á flótta þeirra og ieituðust við að þá. L tusafregn hafði og 1. um að þejr væru búnir að.l aðal-her Rússa, uni 200 þús.ind manns. En engar áreiðanl' fregmr voru um það komnar. Hitt var víst að þeir höfðu kvíaðýtnsar smærri herdeildir og náð þeim á sitt vald. Abyggilegar frjettir um mann- fall og fanga eru enn ekkikonm.ir frá orustu þessari. En þó t.ilið nokkurn veginn áreiðanlegt að særðir og fallnir hjá Rússum hafi verið um 150 þús. og 50 þús. teknir til fanga. Hjá Japönum var mannfallið miklu mitiua, um 41 þús. fallnir og særðir. Svo mikið er víst að enda þótt Rússum hafi lánast að bj aðal-her sínum á flótta — sem enn er óvíst — hefir orusta þessi verið þeim ærið skæð, og líkindi til að líti ) verði um viðnám hjá þeim úr þessu. Öll herskipun hjá Rússum-varð á ringulreið á flótta þessum Frjettaþræðir slitnir og samband- ið á milli herdeildanna erfitt mjög. Kuropatkin yfirhershöfðingja vit 1 menn það síðast um að 12. f. m, símritaði hann til Rýssakeisara, að 1. aðal-herdeild sje 4 mílur fyrir sunnan Thieling, 2. aðal- herdeild nokkru sunnar og þar var hann sjálfur með, en um 3. aðal-herdeild viti hann ekki neitt. í Pjetursborg vekja óíarir þess- ar mesta harm og gremju. Keis- arinn kvað vera aiveg eyðilagður Hjá hvaða fjelagi er nú kÚ É tryggja líf SÍtt? «r hja S T A R !" ~m »» Hvers vegna.9 Vegna þess að: 1° „STAR" er eitt hið elzta, — 62 ára gamalt, 2° „STAR" er eitt hið áreiðanlcgasta, — á nú um 105 mill. kr., 3° „STAR" er vel stjórnað, — yfirstjórn þess er lieiinsfræg, 4° „STAR" er frjálslcgast, — tryggir sjómenn sem landmenn, 5° „STAR" gefur ínestan ágóða („honus"), — 0O kr. af hverjum 100, er það græðir. Tryggið því líf yðar - hjá „STARI" Allar frekari upplýsingar gefur c9wðm un dur M&rgsson, p. t. agent f. „Star." allri vöru vöndun; sjálfum oss, landinu okkar og öllum okKar eptirkomeudum, til ómetanlegs tjóns. Ovöndunin á fiskínum, lendir ekki, — eins og sumir skamm- sýnustu meun hajda, — ákaup- mönnunum. Nei, hún lendir á okkar eigin hrygg. Þið vitið það allir að íslenzku kaupmennirnir borga okkur ekki meira fyrir vörurnar okkar en þær eru verðar. Með öðrum orðum: Þeir borga ekki meira en svo, að þeir sjeu hjer um bil vissir, undir öllum kringumstæðum, um að þeir ekki skaðist, enda er það í alla staði eðlilegt. Þar af leiðir að meðan við ekki vöndum fiskinn — blautf. — betur en nú gerist almennt, verða kaup- mennirnir að gera við því, að svo og svo mikið verði nr. 2, af því sem þeir kaupa, og þar af leiðandi gefa minna fyrir fiskinn yfirleitt en þeir gætu gefið, efþeirgætu gert ráð fyrir að fiskurinn væri mestmegni^, eða því nær allur, nr. 1. Af þessu, sem hjer er sagt, getið þið sjeð að allt tjónið, sem af vondri verkun á fiskinum hlýzt, lendir einmitt á sjómanninum og útgerðarmanninum. Það er von mín, að allir sjó- menn vakni til meðvitundar um að þetta þarf bráðlega að lagast. En mjer dettur ekki til hugar að saka ykkur sjómenn eingöngu um þær misfellur, sem eru á blaut- fisksverzluninni. Kaupmennirnir eiga lika þátt í þessu ólagi. Fyrst er nú það að þeir borga jafnt fyrir allan blautan fisk — sem er sömu tegundar. Það er sama hvort fiskurinn er hvitur, vel þveginn, vel fiattur og óbrotinn, eða hann er blóð- yfir öllu óstandiuu. Oeyrðirnar ússlaudi halda áfram enn þá. En hvergi hafa þær verið neitt stórkostlegar upp á síðkastið. ííorvcgur. iieldur virdist vera að kólna æsingurinn milli Svía og Norðmanna út af konsúla- málinu. — Hinn nýi forsætisráð- herra heitir Michelsen og var áður 1 Hagerups ráðaneytinu. Þetta er ekkert flokksráðaneyti. heldur skipað bæði hægri- og vínstii- mönnum, sem á friðsamlegan hátt vilja leiða þetta ágreiningsmál frændþjóðanna til lykta. Um Míerkunina. Kaflar úr tölu, fluttri í Bolungarvík so/3 1905. . Margir brigzla sjó- mönnum og útgerð irmönnum um menntunarleysi og áhugaleysi. Jeg skal viðurkenna þ ð að við höfum verið mjög daufir og hugs- unarlausir um marga hluti, sem okkur eru stóráríðandi að lagist. Jeg tek hjer t. d. blautfisks- verzlunina. Það er ekki það, að selja fisk- inn ferskann, sem jeg ætla að fordæma ykkur fyrir hjer, því jeg veit að efnahagur sumra hjer er svo bágur, tð menn verða að gera það. Þ..ð er meðferð fisksins, sem seldur er blautur ýmistsaltaður eða alveg nýr, — sem jeg vildi minnast lítið eitt á. Gamli hugsunarhátturinn, sem skapað hefir máltækið: j>jegheld það sje full-gott handa kaupmann- lnum,« þarf að hverfa. Jeg vona að þið, sem hjer eruð saman komnir, sjeuð svoskynsamirmenn að þið sjáið, að svona lagaður hugsuuarháttur er til niðurdreps ugur, illa flattur, slorugur og mar- inn; blessaður kaupmaðurinn gefur sömu sex aurana, — eða hvað það nú er, í það og það skiptið, — fyrir pundið. Með þessu móti heldur kaup- maðurinn óvönduninui við, og er það undarlegt, þar sem kaup- mennirair þó gætu komið í veg fyrir þessa óvöndun með litlum s-amtökum. Af því að jeg hefi sjeð bregða fyrir hjer í húsinu fiskikaupmönn- um og fiskimóttökumönnum, og með því að flestir þessara manna vilja framleiða góða vöru, þá vil jeg gefa þeim gott ráð; já, að míttu áliti óbrigðuldsta ráðið, til að fá fiskinn, sem þeir kaupa ferskan, vel verkaðan í saltið. Það er að kaupa fiskinn með hiyggnum í — óflattann — kaupa nienn til að fletja hann og þvo hann upp. Taka mennina, sem að því vinna upp á borgun um tímann. Ekki >akkord.< Salta síðan þorskinn sjer og ýsuna sjer. Með þessu móti ættuð þið að gcta fengið fiskinn góðan í saltið, svo framarlega sem enginn for- ntaður hjer gerir sig" sekan í þeim ófyrirgefanlega trassaskap, að blóðga ekki fiskinn, strax og hann er innbyrður........ .... Eitt af því, sem við þurfum nauðsynlega, eru hús, til að salta fiskinn í og hlaða hon- um inn í strax og hann er orðinn þur. Allir þeir, sem þessi hús hafa, vita að þau borga sig á ör- stuttum tíma; enda hafa flestir velmegandi menn einhver skýli til þessa brúks. Þeir, sem enn þá ekki hafa þau, ættu sem allra fyrst að koma sjer þeim upp. Við að salta fiskinn inni sparast mikið salt, auk þess er mjög erfitt að verja fiskinn skemmdum, ef hann er hafður úti, fyrst í salt- hlaðanum — staflanum — þegar fer að hitna á vorin, og þá ekki stður, þegar búið «jr að þurka fiskinn þar til hann er seldur, sem opt er langur tími. Því eins og rjett er selja menn el;ki fisk, sem þeir verka sjálfir, fyr en kaupmenn hafa kveðið upp verð á honum........ .... Jeg hefi talað við flesta þíí kaupmenn í Genúa og Barce- lona, sem flytja fisk frá íslandi inn á þessa markaði. Öllum bar þeim saman um það, að ef við gætum verkað mest allann fiskinn okkar eins og sá er verkaður, sem bLZt er verkað-

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.