Vestri


Vestri - 23.07.1912, Blaðsíða 1

Vestri - 23.07.1912, Blaðsíða 1
 ri: Kr. H. Jónsson, XI. árg. ÍSAFJÖRÐUR, ,23. JÚLÍ 1912. 28, tbli Strandgæslan. Henni hefir jafnan verið mjög ábótavant strandgæslunni hér við land, enda er þar stórt svæði að verja og yfirgangsáleitni útiendra fiskimanna ærið frek. Það er ekki von að eitt varð- skip megni þar roikið. Undanfarin þint;- hafa eins og kunnugt er veitt um 1500 kr. til útgjalda við eftirlit úr landi með fiskveiðum útlendinga, en eins og við er að búast hefir jafn litið fé ekki komið að miklu haldi. Alt í kringum landið er hinn mesti ágangur á landhelgissvæðið og óteijandi dæmi erutilþessað botnvörpuskipin hafa eyðilagt aflavon landsmanna með því að sópa botninn ian á íjörðum og víkum. En óvíða mun þó kveða jafnmikið að óíöglegri veiði i" ¦ á landhelgissvæðinu eins og fyrir norðurlandinu um siklveiðatímann Varðskipið danska sést þar sjaldan á þeim tíma — það held- ur sig jafnan aðallega við Suð- urlandið — einasta eftirlitið hefir verið eftirlit lögreglustjóranna og hafa sumir þeirra, — t. d. Björn Líndal, þegar hann var settur lögreglustjóri — sýnt þar hinn mesta dugnað og náð góðuoi árangri. Aðferð þeirra hefir verið sú að leigja skip og skjótast út til eftirlits og hafa slíkar ferðtr oftast borið nokkurn áraugur, þótt auðvitað sé að reglulega hentug skip eru ekki á takteinum. Nú er sagt að útgerðarmaður einn norðanlands hafi gert stjórn arráðinu tilboð um að halda úti skipi í sumar um síldveiðitimann, eingöngu til ettirlits, á sinn kostn- að, gegn því að fá tiltekinn hlut þeirra sekta er eftirlitið aflaði " landssjóði. Stjórnarráðið kvað hafa skotið málinu til þingsins, og er senni- legt að það slái ekki hendinni á móti þessu boði. Það er ekki einungis skaði, heldur skömm og skapraun að láta útlenda fiskimenn vaða hér inn fyrir laudhelgissviðið og láta greipar sópa óátalið að öllu. Ossdugarekkilengur að kveina og kvarta undan ofríkinu. Vér verðum að bera hönd fyrir höfuð oss. Það er þjóðarnauðsyn. Argur er sá sem engu verst. Síðastliðið ár hafa ýmsar þjóðir, t. d. Frakkar, Svíar, Norðmenn o. fi. efnt til samskota tilaðefla hertýgi sín, loftskipog bryndreka, og einstakir menn gefið til þess mikið fé. Hvað sýndist mönnum nú um að íslendingar tæku rögg á sig og skytu fé saman til að kaupa þægileganstrandgæslubát, og gefa svo landinu til að halda honum úti. Slík gjöf myndi fá sín laun að því er sjávarútveginn snertir. Slysfarir. Fiskiskip Ydiitar. Fiskiskipið >Si5den<, eign Á. Ásgeirssonar verzlunar hér j á Isafirði hefir vantað síðan í byrjun þ m. og er talið að það muni hafa farist með allri áhöín. Siiden var hér siðast inni um mánaðamót, mun hafa farið út 2. þ. m. og ætlaði þá því nær tafarlaust til Dýrafjarðar, með einn hásetaon, Guóm. Guðmunds- son á Hrauni, er ætlaði heim til heyanna. Síðan hefir ekki til skipsins spurst annað en það, að kvöldið 3. þ. rn. sá annað fiskiskip það hér út af Djúpinu, var þá stormur allmikill og sjór. Sást að Silden sigldi með tvírifuðum seglum. Á skipinu voru 8 menn og voru þeir þessir: Kristján Jóhannesson skipstj., bóndi á Sveinieyri í Dýrafirði, 33 ára, kvæntur og átti 3 eða 4 börn. Guðm.Matthíasson,stýiimað\ir, Skálará; hann var nýkvæntur, 27 ára. Þórarinn H. Mallhíasson bróðir hans, ókvæntur, 20 ára. Skarphéóinn Geslsson, ungl- ingspiltur 15 ára, sonur Gests Jónssonar bónda á Skálará og bróðir ekkju Guðm. Matthíass. Jóhann Magnússon, Arnarnúpi, ókvæntur, 19 ára. 1 Guðmundur Guðmundsson bóndi á Hrauni í Keldudal í Dýrafirði, 41 árs, kvæntur og átti víst 8 börn. Jón Friðriksson frá Suðureyri, 41 árs, ókvæntur. Jón G. Guðmundsson, Arnar- núpi, 24 ára, ókvæntur. Þetta er fyrsta skipið sem far- ist hefir frá verslun A. Ásgeirs- sonar, þannig að skipverjar hafi druknað, og er þó verslunin 60 ára gömul, og hefir lengi hatt skipastól mikinn, Gjalddagi Vestra var 15. maímánaðap. Það er greiði mikill fyrir blaðið, að kaupendur Iétú ekki borgun á því dragast lengi úr þessu. — Sérstaklega eru þeir sem skulda fyrir eldri árganga vinsaml. beðnir að sýna einhver skil, sem allra fyrst. Bátur ferst mcð þrem ínOiin. am, Þriðjudaginn 16. þ. m- tórst bátur frá Stað í Aðalvík með þrem mönnum. Voru þeir með haldfaeri út með Ritnum, Veður var hvast og sjór nokkur. Frá Skáladal sást að bátnum var hvolft og einn maður kominn á kjöl. Voru menn þaðan að koma af sjó og brugðu þegar við en fundu ekki bátinn. Jatnframt hafði verið sent inn að Sæbóii og fór mótorbátur | þaðan að leita, en varð einkis vísari. Dag- inn eftir fundust brot úr bátnum rekin inn í Víkum. Á bátnum voju: Finnbogi Rútur Magnússon, sonur síra Magnúsar R. Jónsson> ar á Stað. Þórarinn Þórarinsson stjúp* sonur síra Magnúsar. Friðrik Kristjánsson vinnum, á Stað. Mennifnir voru allir unglings> piltar, 17—20 ára. Berin. ,.,Lyngið á Lögbcrgi helga blánar af berjum hyert ár, börnum og hröfnum að leik." Þannig hefir það verið og er það enn á íslandi, að b'jrin hafa verið meira til gamans en gagns. En hér er svo margt sem er lítt notað eða ónotað. Vér erum komnir svo skamt í því að nota okkur alt það sem landið gefur af sér eða hægt er að framleiða hér. í Englandi hefir á síðustuárum verdð göður markaður íyrir ber og iunflutningur þeirra heíir nú síðustu árin numið um 20 milj. kr. árlegá. Engin smáræði?upphæð, og mönnum mun þykja næsta ótrú- legt. að jafn mikilli upphæð skuli vera varið til innkaupa á \slíkri vöru." Aðalinnflutningurinn er frá Þýskalandi, Hollanai, Noregi og Svíþjcð, en annars er það mjög víða, sem aú er*faiið að afla berja til útflutnings. Hér á landi höfum vér gnægð berja á mörgum stöðum, heið' arnar og hlíðarnar eru síðari hluta sumarsins með bláum og svörtum berjaflekkhm, og meg> inið af þeim lendir undir snjón» um. í tyrra seldust norsk bláber á Englandi fyrir um 40 aura potti urinn. Ekki er mér kunnugt um hvort þau eru betri eða lakari en okkar íslensku bláber. En ættum við von á því verði, gætu börnin allmjög aukið sumars tekjurnar á ýmsum sveitaheim^ ilum hér, með því að afla berja. >Því áttu svo fátt, að þú notar ekki smátt<, er haft eftir álfkonunni. Því fleira og smærra sem þjóðirnar nottæra sér, því efnaðri eru þær vanalega. Líklegasta leiðin til þess að gera íslensk ber að verslunarvöru væri sennilega ef kaupfélögin vildu taka málið að sér, afla upplýsinga um markað, kynna sér hvernig um þau þarf að búa o. s. frv. Það væri að minsta kosti vert að reyna það. Bestur kvað markaðurinn vera í Newcastle og Hull áEnglandi. Það ætti ekki að vera miklum vankvæðum bundið að uá sam- böndum þar. Flest knupfélög og kaupmenn hata þar jafnvel uokkur viðskifti. H. Asfíi ímur Jíagnússon skólastj. er nýlega látinn í Reykjavík. Hann stotnaði þar barnaskóla fyrir nökkruro árum, og nú upp á síðkastið hafði hann þar ung' lingaskóla, og var skóli hans vinsæll og vel sóttur. >Rcykjavík< hefir skift um ritstjóra. Stefán Runólfsson hefir látið af ritstjórn en Björn Pals« son cand. jur., sonur P«ls Olafs sonar skálds, hefir tekið við blaðinu.

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.