Vestri


Vestri - 22.12.1917, Blaðsíða 2

Vestri - 22.12.1917, Blaðsíða 2
í;6 ............. Mt s'jnr-i '»8 þe^si siriM boðskapur, ísðelrt* tneð miamunandi oiðum, hú «i og bp predikaðor í heimahúau.ui nkohiin og kiifejn;n. Hugs.tnir Minknít eru f»8t..tr nýj-tr, en ivtnn klreðii þær í avo góft.in búning, o-; svo tnifcið »:tn'i> t-Piiijganuntfri íy'gir oiðum hant. »ð Iraarinn hiifat wjalfiitt, rn*ft og l*s insíí :in-*'£rju létf all nmn h*.iiM fe« rneð. Bækur han* hkjfiwt afc því IryH fremuT áhrffafnrkilli akíldaðsru, art aiftfrteðilagum sann' tndurtt, cern h iift «r að Miía A ííruiti 0(í ðldum aa;mn. iiðí. er r#ynd*r full ian'íotðui, niierðavrnikill og prldikan.'li um skar fiam suimtrfar. Et abtUSsr er bjartur, hreewttr.di hiær yflr hujrKunum hana'; þate arn fullar aí ólganái föjri ojc stai-ffdsii líí^g'ofti, og ianhláHntir a( pernónu* krafti Jíardens ajálfs. Margar f>etn< iftgar haim eru hreiuaata gull, ein^um 1 ,Din Tanke — din .ákæbtte". S*nuU«ga vetfta þessar hmkur Mafdens eigi gefnar út á islensku, enda gerist þaaa eigi beint þðif, þar peni margt af ungu fólki er nú dönakulesandi og allmargt nokkuft fæt t í ensku, og auk þesa eru þær eigi altar jafnar að gæoum og sitt hvað iná þar misaa sig. En ungum mönnum vil ég ráða til að leaa þesaar bækur. Er enginn vafl á þvi að þær stuðla að þvi að efia starfshvöt ungra manna, kveikja hollan métiiað og styrkja framkvæmda-ráðagerðir þeirra. Stíll höf. er bvo aflmikill viða, að lesarinn hlýtur að veitaorðum hans atbygli. Ojj hann bendir á margt í sálarlífl manna, seui all- flestir hafa eigi veitt athygli né áttað aig á til fullnustu. „Glæde—Magt — Overflod* og ,Din Tanke — din Skæbne" ræða hvor i aínu lagi um áhrif hugsun- arinnar á breytni okkar og afrek í lifinu. .Din Tanke" flnst mér beat af bókum höf.. sem ég hefi lesið. „Lærðu það sem þú átt að hugsa um og hugaaðu urn það", heflr hof. að einkunarorðum bók- arinnar. öll athöfn vor spreftur afhugs- nninui og þaft ríður liflð á að hugaa rétt og um það eitt, aem eflir aanna liíaglaði og öríar þarfar íram- kvæmdir. Fleiri mvnn hafa beðið skipbrot 1 liflnu sakir óholls hugs- unarháttar, en þeir, er látiat hafa af drepsottum eða faliið í afengis- fenið. Petta er filvalin bók fyrir þá, sem eiga lundina gljúpa og óroót- aða. Þeim mun, við leatur hennar, skiljaat hve mikilsveit það «r að kunna að temja skapíerli sitt og kafa vald yflr hugsunuui sinum. Marden alítur það iykilinn að ailri larsald liíoins og þvi faeflr bann valið henni heitift ofannefnda, sain nefna mætti k íalenaku: Ettftunin reeöur lifiijörum þinum. E S I R I 43 bl. „Borg efo kaupstaðarhoía." Ilr. ritstjóri, vilji5 þéi' gera svo t*>l rö lána rdfn fyiir éftiifarnnJÍ Iiiiui : í blaðiuu „Niiöi" biil.ÍHt fyrir aköinmu greiu mjeð ofamitaðri fyili-aðgn. En ekki er hæsi'i sið pjá HiiUíir* af «!ni gteinaimnav en að .Njöiftur" tiliti það sein aða|giund* vðí! fyiir tilveiu bæjaríns, að lirðgur hæjarbda verðl hpiii allra hævtar. Hitt ei iiiinna t.al.ið utn, á hvern h*U *iiíi að gjora Ijieirm Kem byggii iegaotan. þægilegaslan 02 mest afihið.uidi, einla er Htift að því gert •ða uiii þ;ið liugs-.ð. ALetti þo benJa a niaigt sein gsra rrræt.li hæjaii bdum lil þ.eginda með HLlum kostn* aðl; en út i þA sál'iia tíkal eg ekki fara; aðeins benda 4 eiU, sem niér og öðium sjómðnuum kemur beint við. Allir inuuu jsta það, að B)ftvar< útvegur sé og muni verða aðal- atvinnuvegur og unoii.it;iða bæjan ins; hveifl hann, eínhvenaorsaka vegna, úr sögunni, þA sé úti utn tilvevu bæjarias. En hvað gerir uú bærinn til þess að hæna þá menn að sér, sem aft þeini atvinnugrein standa? Svarið er: ekki neitt; als ekki neitt. Hinsvegar er haft mjög nákvæmt eftirlit meft aft „plokka" sem allra mest af hverjum þeim, setn haldið er að grætt hafi eyris virfti, og er bærinn sjálfur þar íremstur í flokki. Um þetta mundu menn nú samt þegja, væri eitthvað gert sjómannaj stéttinni og útvegsmönnum til gagns eða þæginda. Eg ætla afteins að benda á eit.t lítið dæmi. Siðan Btæri vélbátunum fjólgaði heflr umferð um sundift aukiat mjög, og vegna afstöðu þeirra vetða þeir að fara þat út og inn, nótt og dag og þó meira að nóttj unni. Þetr, sem eru á vélbátunum, þekkja best hve greiðlegt ei að komast út og inn þetta örmjóa sund í næturmytkrum og kafalds byljum, og það, að ekki h^flr hlotist stórtjón af því ferðalagi, er als ekki foisjón tiæjatirs aft þakka, því ekki er haft svo mikið fyiir að hafa ,sta:«gir og kústa" á „bojunutu*, sem eru við leiðina, heldur eru þær látnar dingla þar slattgalausar, að eg ekki nefni Ijóslausar. Við aiómenn, aein atiindum hér flskiveiðar á þeim tima sem veðr* átta er verst og niyikur mestan hluta aólarhringsins, verðum að krefjast þess að „bojurnar* aéu ávalt í góðu iagi, og ennfremur að látÍÐ séu log» l]óa á þeim allan þann tíma sem dimt er ogstuiult aðar eru flsktveiðar hér að vett- inii'i-i. E^ t*l vÍHt, að hafnarnefnd muui athuga þetta og láta framkvæma það tafarlauat þegar búið er að benda á það. Kostnað þanu, er af þvi leiddi, sem aidrei niundi verða nema lítill, væri sjálfsagt að láta hafnarsjóð bera; euda muu hann Skip til sölu. Góíurkútter, rúmlega 23 »mái. að stærð, með 16 Jhesta ASphavél, ásamt ágætri herpinót, nýjumnóta- bátim og mikulu aí slldartroasum og lóðum, ei' til sðlu nfi þegar, meö góiu vsrði. Senja ber við Hannes B. Stephensen Bildttdal. fult eina inikið hnfa vorift ætl.-tður t'l þfiss ;ið yn-iÖM fyiir riiglinguni og aió/'^enskii bæjaibua, e':ns og fið likg t i lítt. aiðbiirandi veiðbréf' u»n (•; i'ggjast inn i bauka. N'i, þeijai lltið er ,1 hvað litift er gtnt af bæjarítaH hUfu til þefli að gata bæjaiverttna íiðlaðatidi', þa hýuist tnér þaft vera æði hdimsku^ legur draumut aft minr.ast á boig 1.!) í s.iinba.idí við vOxt bæjaiins; mælti bænum þykja tnjðg væut utu að fa að haldii þvi nafui að veia „kaupstaðaihola" en veiða ekki skýrður upp og nefndur ill- indahola, þar sem íbúamir vænt aðeioa eintóntir „hiafnai og skatf' ai", sem gðiguðu af ölluin mætti hvor framan f annan um að „klipt væri það, nei, skoiið væri það", og hefðust ekkert annað að. Þvi ekki get ég talið breytingu bæjar- stjórnarlaganna, sem „Vestri" er altaf að telja „vinstrimöniium" tii giidis, sem neitt ábetandi llfsskili yrði fyrir bæinn, þvi vaila mun Veatri vilja fata að halda þvi fram, aft það, hve greitt heflr gengið fyrir bæinn að losna við þá vinstri- menn, sem til bæjarsfjórnar voru kosnir eftir ný)u bæjaistjórnarlög- unum, hafl verið mjög mikilsvert atriði í frainfaiHsögu bæjarins. Þó skal það tuitlega jatað, að sú breyt- . ing heflr orðið þess valdandi, að borgararnir fá nú að minsta kosti einn íifrildis og skainma fund á á hverju áti (1 stað aðeins þriftja' hvert ár áður), þar sem .btodd borgarpi" bæj trins húðfletta hver annan mtð öllu.ii þeira Ketsökuin og sfórskOmmuin, sem þeir hala vit til að nota. Og þetta eru þá ineal; áberandi framfarir bæjaiinH a síðari árum. S. Carl Löve. Aths- Vesti i tekur fúsleiifa við þessari umkvörtuu hr. S. C. Löve um ójxieiijíh-^ leiðarmerki hér í suiidunum og vill ítreka tilmælt bar,'. tij haftiarneindar, um að baet tji ^essum leiða annmarka, l>" -iriímrlega er bæriott skyldur að>.reiða götu sjóiuaiina á ctllan hátt, og má ekki við svo búið standa ieugur með gömlu leiðar* merkln hér i sundunum. En um »rifrildið« i bæuum, sem hann er að fjargviðrasst um, má í-Piyja, afi >þeir tala ment um Óiaf kóng, setin hvorki hafa séð hattn ti(6 hebt.< }>ví höf. er ekki búsettur hér í bænum nú. Og hanu var ekkett betri en >aðrir menn í G iiiieu< i þessum sokum (^kki viírri heldur) meðf.n hann Var iiér, þótt góður borg^ri Væri, 8em ísafirði er skylt að lata iida vel þe^ar hann htundar hér ati viiii u sína. En siðameistari i þeim sökum er S C. L. ekki, eins og tónninn i gn«!iii hans ber með sér. Um írátnkvæmdttleysið í bæn- um, sem hctnn er að kvarta um, er þvl til að svara, að yfistand- andi tímar eru ekki til þess fallnir að ráðast í Stór fyrirtæki. Breytins? bæjaistj.lagatma var nauðsynjamál á sfnum tíma, og hefir ekki tafið iyrir öðrum íramkvæmdum i bænum, heldur ýtt á eltir öðrum umbótum, sem sumar eru komnar á, aðrar í aðaigi. Það muu og mál bæjan bwi, að vinstrimenn hafi lagt sinn skerí til tramfaramála bæj- arin.«. Ritstj. Fjær og nær. r Oroa Ólafsdóttir, kona Péturs Pálssonar bónda á Bjarna- stöðum, lést nýlega eítir langa legu að afstöðnum barnsburði. Hún var dóttir heiðurshjónanna Olala Jóussonar i Reykjarfirðt og Evlalíu Kristjánsdóttur, og gittist ettirliiandt manni stnum i fyrrahaunt. Hann hatði og orðið að sjá a bak lyrri konu sicni fyrir réttum 3 árum. Hún var efnileg og góð kona. Fráfall hennar í bióma lifsins er því tnjög sorglegt íyrir eiginmann hennar og vandafólk. Slys. Pétur Sigurðsson akip» stjóri á vélakipinu Hans (eign Tangsverslunar) hvart í Reykja- vík í byrjun þ. m. og hefir ekki apurst til hans siðan. Sícipið lá við hafoarstéttina og er haldið að hann hafi fallið þar fram at i myrkri. Pétur heit. var dugnaðar og rösklaika maður og góður sjóm. Haun verslaði um tfrua i Gruod'

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.