Vísir - 19.03.1959, Blaðsíða 7

Fimmtudaginn 19. marz 1959
VfSIB
&
SLIBAN INGLIB:
&
&
&
*
Hj
[<?ödd
ar
I
aN
☆ ☆ ☆ ASTARSAGA ☆ ☆ ☆ " " N
^☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆’
16
Svo kom eftirskrift, og Penny hitaði í kinnarnar er hún las
hana:
„Mér þyJcir leitt að ónáða yður, en eg tel það eigi að síður
við tölurn saman, ef þér óskið þess.“
Henni fannst hún sjá drembna glottið á honum, er hann var
að skrifa síðustu orðin. Æ, hann var óþolandi.
Stofan sem Juana fylgdi henni í, var einskonar sambland
bókastofu og vinnustofu. Þar sat Andrew Brand við heljarstórt
skrifborð.
Hann stóð upp þegar hún kom inn.
„Þetta var fallega gert af yður, ungfrú Mayne. Viljið þér ekki
íá yður sæti?“ hann benti henni á stól, sem stóð andspænis hon-
um við skrifborðið. Og — Juana....“
Penny fann að hún roðnaði. Hvað mundi þessi stúlka hugsa,
«f hann bæði hana um að bíða, meðan þau væru að tala saman?
„Það var hugsunarsemi af yður að stinga upp á þessu, en....“
Hann kinkaði kolli en brosti svo til Juönu og lét hana fara.
Svo settist hann aftur, eins og hann vildi undirstrika, að breitt
skrifborðið væri fullnægjandi skilrúm milli þeirra. Hann horfði
alvarlegur á Penny.
„Eg bað yður um að tala við mig, vegna þess að eg er í óþægi-
legri klípu, ungfrú Mayne,“ sagði hann.
Penny hleypti brúnum.
„Þegar eg kom hingað í gærkvöldi hélt eg vitanlega að þið
Tína væruð í E1 Paradiso. Þess vegna sagði eg fólkinu, að eg
ætlaði að verða hérna í viku eða kannske lengur. En úr því að
þér eruð komin ætti eg, samkvæmt samkomulagi okkar, að fara
þegar í stað. Eg mundi líka gera það, ef ekki — hann yppti öxl-
unum — ef það liti ekki grunsamlega út — og mundi sýnast
mesta ókurteisi, í augum þeirra, sem ekki þekkja til. Miðvitundin
um spanska kurteisi er mjög næm hér um slóðir, að það mundi
þykja ósvífin mógðun að húsbóndin færi sama daginn sem gest-
ir hans koma.“
„Æ,“ svaraði Penny lágt.
„Hinsvegar mundi okkur reynast ómögulegt að sniðganga hvort
annað algerlega, ef eg yrði hérna áfram, án þess að það vekti
«ftirtekt.“
„Eg skil,“ sagði Penny.
„Undir þessum kringumstæðum,“ hélt Andrew Brand áfram
með alvörusvip, „ætla eg að biðja yður um að lofa mér að verða
hér áfram í svo sem tvo daga. Og fái eg að þeim loknum orð-
sendingu um að eg verði að koma strax, þá tekur enginn til þess
þó eg fari. En ef þér álítið að yður sé ekki fært að ganga að
þessu — hann yppti öxlum — verð eg að reyna að finna mér ein-
hverja afsökun og fara þegar í stað. En....“
Penny vatt á sér fingurna. Það var erfitt að fást við þennan
mann!
„Eg veit ekki....“ byrjaði hún.
„Og eitt enn,“ greip hann fram í, „Ef eg verð hérna, verðum
við að láta sem við séum góðir kunningjar. Eg.held að eg geti
lofað yður því — nú lék bros um munninn — að eg skal ekki
tapa mér aftur.“
Penny starði vandræðaleg á hann. Hann hafði rétt fyrir sér.
Auðvitað hafði hann rétt fyrir sér.
Hann gerði enga tilraun til að fá hana til að ganga að þessu.
Hann bar aðeins fram staðreyndirnar og ætlaðist svo til að hún
réði sjálf. Undir þessum kringumstæðum gat hún aðeins gert eitt.
„Jæja, þér getið verið kyrr, herra Brand,“ sagði hún.
Hann brosti og andlitið varð unglingslegt.
„Eg hef með öðrum orðum leyfi yðar til að verða hérna nokkra
daga? Og við getum talið að vopnahlé verði á milli okkar þessa
daga?“
Hún kinkaði kolli.
„Þér eruð göfuglynd. Þakka yður fyrir, ungfrú Mayne.“
Hann stóð upp og rétti fram höndina. Ósjálfrátt tók hún í
hana — og hver taug í líkama hennar fann hve fast hann þrýsti.
„Eg skal gera mitt bezta til þess að heimsókn yðar hérna verði
yður ekki til skapraunar, mín vegna,“ sagði hann.
Augnabliki síðar höfðu dyrnar lokast eftir Penny. Andrew
Brand var einn þarna í stóru stofunni. Hann settist hægt við
stóra skrifborðið aftur. Svo dró hann eitthvað upp úr vasanum.
Hann breiddi úr velktu bréfi.
A
KVÖLDVðKUNNl
illð
■-H
„Kceri herra Brand! Mér finnst rétt að láta yður vita, að
við Tína œtlum til Los Quebranchos á morgun og verðum
þar viku, að minnsta kosti. Ef þér viljið verða hjá yður á
meðan...
Hann andaði djúpt og glampi kom í augun. Mikil heppni að
Tomaso skyldi skila bréfinu svona fljótt, og að Gomez var ekki
sá eini í E1 Paradiso, sem átti flugvél. Hann hugsaði sig um. Tveir
dagar, kannske þrír.... skyldi honurn geta tekist — á þessum
stutta tíma — að láta henni lítast ofurlítið betur á sig en henni
gerði nú?
Og nú fóru augun að ljóma aftur — hugsum okkur hve fjúkandi
vond Mercedes Herrera hefur orðið, þegar hann kom ekki á
stefnumótið þeirra!
Vopnahlé milli þeirra....
Hún gat vitanlega ekki annað en fallist á þetta. En taugar
hennar voru enn í æsingi, er hún kom inn i herbergið sitt og
lokaði eftir sér.
Hvað svo sem hann sagði, hvað svo sem hann lofaði, vissi
hún að kvöldið þarna í Casino mundi jafnan verða eins og hyldýpi
milli þeirra. Hún gat heldur ekki gleymt rimmu þeirra í stofu
lafði Kathleen ef til vill gat hún fyrirgefið honum að hann
þvingaði hana til að halda samninginn. En kossinn....
Roðinn brann í kinnum hennar er hún hugsaði til þess hvernig
sterkir armar hans höfðu haldið utan um hana, er hún minntist
brosandi munnsins og varanna, sem snertu hana. Hvernig átti
hún nokkurn tíma að geta treyst honum?
Eina úrræðið sem henni gat dottið í hug, var að forðast hann
sem mest. Fyrst og fremst að forðast að vera ein með honum.
Penny teygði fram hökuna í þráa. Þaö yrði kannske erfitt, en
hún varð að gera það. Meðan Andrew Brand væri á Los Queb-
ranchos, urðu Tína og Luis að sætta sig við að hún yrði alltaf
með þeim.
Forstjórar í auglýsingastofi?
voru að ráðgera stóra auglýs-i
ingu sem átti að setja við inn-J
gang búða. En þeir gátu ekkil
orðið á eitt sáttir um það hvortí
auglýsingin skyldi standa tiB
vinstri eða hægri. Hvort snýri
fólk fremur til hægri eða
vinstri þegar það kemur inn fl
búð? Loks stakk einn forstjór-
inn upp á því að gera tilraun'
með lítið kaffihús, sem var
andspænis þeim. Þar voru tvöi
búðarborð annað til vinstri og
hitt til hægri.
Þeir komust að því að miklu
fleiri biðu til vinstri en hægri
og „vinstrimenn“ voru sigri
hrósandi. En einn af þeim sem)
barðist fyrir hægri hlið fór til
kaffihússeigandans ag spurðist
fyrir.
„Ojá, eg get sagt yður hvar
fólk stillir sér helzt upp. Það
er ekki alltaf á sama stað. Sjáið
þér þessa Ijóshærðu, gjaldker-
ann þarna. Það er undir því
komið hvar hún er, hvar fólk
stillir sér upp.“
★
Kanada getur hrósað sér af
höfundi, sem heitir Francois
'Sainte Marie, og þegar hann er
beðinn um eiginhandaráritun
segir hann hryggur: — Það er
mér ómögulegt, eg kann því
miður ekki að skrifa.
Hann er nefnilega 4ra ára
og verður að lesa móður sinni
fyrir það sem hann yrðir. —
Hann hefir stungið út Minon
Drouel í Frakklandi!
Núna í dag voru þau horfin eitthvað út í buskann, svo að hún
varð að sætta sig við að „hvíla sig“, þó það væri það, sem hana
larigaði sízt. Nú vall ný reiðialda út af Andrew Brand upp í henni,
er hún hugsaði til hesthúsanna og gripagirðinganna og hins
dásamlega landslags, sem hún hefði getað skoðað núna, ef hún
hefði fullt frelsi.
Ekkert truflaði siðdegiskyrrðina fyrir henni nema hvað Eust-
acia frænka sendi tebakka upp til hennar.
Sólin leið hægt fram sína braut, en svalt var í herberginu
vegna grænu hleranna, sem voru fyrir gluggunum. Penny varð
angu.vværari og óeirnari með hverri stundinni sem leið, en hún
hélt sig þó inni í herberginu þangað til klukkan varð sjö. Þá var
loks komin tími til að tygja sig undir miðdegisverðinn.
Hún fór í bað og klæddi sig hægt og vandlega. Hún. valdi sér
Hafnarfjarðar
30 ára.
£• R. Biirrouáhs
T 411
p p® §PI. Æu.
2850
THE wrrcn
POCTOR,
FUWKEP’ By
TWO HANP-
MAIÞENS,
PEAMATICALLy
AFT’KOACHEP’
AN ENTHKALLEP
AUÞIENCE.
láL UGtrTrUnTtta FMtoir8r^lMtf1a£
Töfralæknirinn gekk til
áheyranda sinna og í fygld
með honum voru meyjar
tvær, sín til hvorrar handar.
Hann tók fram flÖsku sem
rauk úi og skipaði stúlkun-
um að leggja fjórar ausur á
borðið. Takið vel eftir sagði
hann. Nú ætla eg, Sobito, að
sýna ykkur töfra mína og
mátt.
A niorgun — föstudag —
minnist Málarafélag Hafnar-
fjarðar 30 ára afmælis síns,
með samsæti í Alþýðuhúsinu í
Hafnarfirði.
Málarafélag Hafnarfjarðar
var stofnað 27. febrúar 1929,
og voru stofnendur 5 starfandi
málarar í Hafnarfirði.
Tilgangur félagsins var,
samkvæmt 2. gr. félagslaga: Að
gæta hagsmuna félagsmanna í
hvívetna og efla samvinnu
þeirra á meðal.
Að stuðla að því, að félagar
beiti ekki hver annan órétti,
eða verði beittir órétti af öðr-
um óviðkomandi, hvorki per-
sónulega eða fjárhagslega.
Fyrsta stjórn félagsins var
skipuð þessum mönrium:
Magnús Kjartansson formaður,
Kristinn J, Magnússon vara-
! forroaður, Ásgeir Einarsson
ritari, Árni Árnason g'jaldkeri.
Magnús Kjartansson var fer-
maður félagsins um 20 ára
skeið, og var gerðui' heiðurs-
félagi þess árið 1950.
Einar Risberg, sem éinnig
var einn af stofnendum féla;
ins var kjörinn heiðursfélagi á
15 ára afmæli félagsins 1944.
Félagar eru nú 17.
í núverandi stjórn .eni:
Björn Bjarnason formaður,
Sigurður Kristinsson varafe'-
maður, Hermann Ólafsson ri
ari og Eyþór Júlusson gjald-
! keri.