Vísir - 14.01.1966, Qupperneq 7
VÍSIR . Föstudagur 14. janúar 1966.
7
Bnmatjón fasteigna í Reykjavík nam tæpam
2 millj. króna s.l. ár, en nær 13 millj. 1964
Verðmæti fasteigna i Reykjavík 14800
millj. króna samkvæmt brunabótamati
Samkvæmt brunabótamati
nam verðmætS fasteigna í
Reykjavík 14800 milljónum
króna á árinu sem leið, en
í Kópavogi, Seltjarnamesi og
Mosfellssveit samanlagt 1400
millj. kr.
Brunatjón á fasteignum í
Reykjavík nam árið 1964 tæp-
um 13 millj. kr. en á s.l. ári
væntanlega innan við 2 millj.
kr.
Þessar upplýsingar gaf Val-
garð Thoroddsen slökkviliðs-
stjóri í viðtali sem Vísir átti
við hann fyrir skemmstu um
brunavarnir í Reykjavík og
ýmsa starfsemi slökkviliðsins.
Hann skýrði ennfremur frá að
brunabótaiðgjöld í Reykjavík
hefði numið um 13 millj. kr. á
s.l. ári, en kostnaður við
slökkviliðið og slökkvistöðina
sem næst 12 millj. kr.
Valgarð Thoroddsen sagði að
störf slökkvistöðvarinnar væru
tvíþætt. Þau væru annars vegar
fólgin í því að reyna að hindra
eldsupptök með eftirliti, hins
vegar að slökkva sem, þrátt
fyrir allt eftirlit, kvikna.
Breytingar gerðar
í heimildarleysi
— í hverju er eftirlitið fólgið?
— Það er fólgið í athugun á
brunahættulegum stöðum,
slökkviútbúnaði o. fl. Ennfrem-
ur í því að yfirfara allar húsa-
teikningar. sem lagðar eru fyrir
bygginganefndir, svo og að
gera athugun á breytingum,
sem óskað er eftir á eldri bygg-
ingum. Stundum eru breytingar
framkvæmdar án nokkurrar
heimildar og hefur þá oft og
einatt komið í ljós hið furðu-
lega gáleysi, þar sem fjölda
manns er stefnt í hreina lífs-
hættu ef eldsvoða ber að hönd-
um. Hér er um mikið vandamál
að ræða, og það væri hörmulegt
ef koma þyrfti til stórslysa í
eldsvoðum til að rumska við
viðkomandi mönnum og benda
þeim á óhæfuna, sem þeir hafa
ráðizt í með gáleysi sínu.
Sjö slökkvibílar og
40 brunaverðir
— En hvað segirðu mér um
hið raunverulega slökkvistarf
og rekstur slökkvistöðvarinnar.
— Rekstur hennar er að
sjálfsögðu aðal kostnaðarliður-
inn. Við höfurh 40 fastráðna
brunaverði, auk varaliðs.
— Hvað hafið þið marga
slökkvibíla til umráða?
— Þeir eru sjö. Auk þess
annast brunaverðir akstur
þriggja sjúkrabifreiða, sem eru
í eigu Rauða krossins, en í
vörzlu slökkviliðsins, og að
öllu leyti reknar af því.
— Hvað geturðu sagt mér um
daglega starfsemi eða annir
slökkviliðsins? Er mikið að
gera hjá ykkur?
Tuttugu sjúkraflutn-
ingar á dag.
— Á árinu sem leið voru til
jafnaðar 20 sjúkraflutningar á
dag, en brunaútköll voru til
jafnaðar þrjú á hverja tvo daga
ársins.
Mestur hluti sjúkraflutninga,
eða um 90% þeirra eru flutn-
ingar á sjúku fólki milli heimila
og sjúkrahúsa, en um 10% —
eða sem næst 2 flutningar á
dag — vegna slysa eða nauð-
synjar á bráðri læknisaðgerð.
— Urðu nokkur banaslys á
s.l. ári af völdum eldsvoða í
Reykjavík?
Viðtal við
Valgarð
Thoroddsen
slökkviliðs-
stjóra
— Nei, engin. Hins vegar má
segja að hurð hafi skollið nærri
hælum í tvö skipti. En það
gerðist annar hörmulegur at-
burður þegar slökkviliðsbifreið
og fólksbifreið rákust saman
með þeim afleiðingum að
stjórnandi þeirrar síðarnefndu
lézt af völdum árekstursins. Það
voru ill forlög, sem breyttu
meintu björgunarstarfi bruna-
varða við konu, læsta inni i
reykfylltu herbergi, i þennan
sorglega atburð.
Samningar við nær-
liggjandi byggðir.
— Slökkviliðið sinnir slökkvi
starfi víðar en í Reykjavlk?
— Já, samkvæmt samningum.
sem gerðir voru á s.l. ári, er
slökkvilið Reykjavíkur ekki
eingöngu fyrir Reykjavikur-
borg, heldur einnig jafnmikið
fyrir Kópavog, Seltjarnarnes og
Mosfellssveit. Þessir fjórir að-
ilar greiða kostnað slökkviliðs-
ins eftir meðaltali af hlutfalli
íbúatölu og verðmætis fast-
eigna, þó þannig að Reykjavík
ein leggur fram allan fjárfest-
ingarkostnað, nýjar byggingar
og nýjar slökkvibifreiðir, en að-
ilar síðan árlega fjármuna-
kostnað vegna þessa.
íbúatala á þessu svæði er nú
tæplega 90 þúsund, og eru íbú-
ar allir að sjálfsögðu jafn rétt-
háir um þjónustu og aðstoð frá
hendi slökkviliðsins.
Skjót viðbrögð við slys
og eldsvoða
— Svo ég víki aftur að dag-
legri starfsemi slökkviliðs-
manna, langar mig að spyrja
hvort þeir séu ekki jafnan í
mikilli hættu, t. d. vegna mikils
aksturshraða, oft í mikilli um-
ferð og við önnur óhagstæð
akstursskilyrði?
— Þau björgunarstörf, sem
slökkviliðinu ber að sinna,
krefjast hraða. Þó er ekki þar
með sagt að slökkviliðs- eða
sjúkrabifreiðir þurfti ávallt að
vera sérstaklega fljótar í förum.
Við megnið af sjúkraflutning-
um má aka hljótt og rólega.
Við athugun á þessu atriði frá
árinu 1965 eru það til jafnaðar
18 ferðir á dag, þar sem ekki
er þörf á hröðum akstri. Hins
vegar eru það til jafnaðar tvær
sjúkraferðir á dag, við slys eða
við nauðsyn á að sjúklingur
komist skjótlega undir læknis-
hendi, að nauðsynlegt er að aka
eins hratt og aðstæður leyfa.
— Og alltaf við brunakvaðn-
ingar?
— Já, þær krefjast þess í
flestum tilfellum að ekið sé
hratt á brunastað. Stundum vit-
um við reyndar fyrirfram að
lítil hætta er á ferðum. en í
mörgum tilvikum vitum við
ekki hvaða tjón geti hlotizt af
brunanum, hvorki eignatjón né
tjón á mannslífum, og þá getur
hverrar mínútu töf orðið afdrifa
rík.
Ákvæði umferðarlaga
og skyldustörf slökkvi-
liðsins.
Á leið frá brunastað er á-
vallt tekið eftir almennum um-
ferðarreglum, án hinna sér-
stöku Ijóss- eða hljóðmerkja.
— Eftir hvaða reglum farið
þið annars í umferðinni þegar
mikið er — eða virðist vera —
í húfi?
— Slökkviliðinu eru settar
ákveðnar akstursreglur, byggð
ar á ákvæðum umferðarlaga.
Valgarð Thoroddsen
slökkviliðsstjóri.
Þar er tekið fram að bifreiðir
slökkviliðsins skuli aldrei aka
hraðar heldur en almennar
umferðarreglur geri ráð fyrir,
nema brýna nauðsyn beri til
vegna skyldustarfa. Þegar
víkja þurfi frá hinum almennu
umferðarreglum, þá sé það að-
eins heimilt ef notuð séu ljós-
og hljóðmerki og auk þess sér-
stakrar varúðar gætt, svo og
að hægt sé á ferð við gatnamót,
þar sem umferðarljós bjóða al-
menna stöðvunarskyldu. Auk
þess skuli ökumaður slökkvi-
bifreiðar ávallt, fara eftir á-
bendingum lögreglu þar sem
hún stjórnar umferð á leið hans.
Viðurlög við töfum
hindruðu slökkviliðs-
menn
— Stundum hefur komið til
árekstra og jafnvel slysa í því-
líkum tilvikum?
— Það kemur því miður all-
oft fyrir að ökumenn almennra
fólks- eða vörubifreiða virða
ekki þann forgangsrétt, sem
slökkvi- og sjúkrabifreiðar hafa
í umferðinni, víkja þá ekki út
að vegbrún, eða jafnvel fara
í kappakstur við bifreiðar okk-
ar.
Slökkvibifreiðar eru þung-
byggðar og geta ekki náð mikl-
um hraða. Það er því lítill
vandi fyrir aðrar bifreiðar að
þjóta fram fyrir þær og tefja
fyrir þeim á ýmsan hátt. Þetta
skapar stórkostlega hættu f
umferðinni, auk þess sem tafir
af vöidum þessa geta orsakað
það, að ekki tekst að komast
tímanlega á bruna- eða slysstað
til að afstýra tjóni.
Sá, eða þeir, ökumenn, sem
á þennan eða annan hátt hindra
eða tefja fyrir ferðum slökkvi-
liðsins, gera sér ekki grein fyrir
hvað í húfi getur verið. Ef til
vill er það þeirra eigið heimili,
eða einhver þeirra nánustu.
sem í hættu er staddur. Eða þá
að fjöldi manns væru lokaðir
inni í eldgildru og hver sek-
únda gæti þýtt líf eða dauða.
— Tafir eða hindrun á starfi
slökkviliðsmanna eru ekki að-
eins vítaverð, heldur og hegn-
ingarverð — er ekki svo?
— Jú, og mér finnst full á-
stæða til að taka mjög hart á
slíkum brotum, jafnvel í þeim
tilvikum sem þau koma ekki
verulega að sök eða valda tjóni.
Maður veit aldrei hvað í húfi er.
— Hvaða viðurlög eru við
því að gabba slökkviliðið?
— Ef um krakka eða ung-
linga er að ræða, höfum við
látið nægja að veita þeim áminn
ingu og benda þeim á siðleysið
og hættuna sem stafað getur
af framferði þeirra,
En séu fullorðnir menn hins
vegar staðnir að því að gabba
slökkviliðið, gerum við ævin-
lega þá kröfu á hendur þeim
að þeir greiði kostnaðinn við út-
kall slökkviliðsins að fullu.
Hver kvaðning kostar
10 þúsund kr.
— Hvað er kostnaðurinn við
hvert útkall mikill?
— Það fer mjög eftir atvikum
í hvert sinn. Stundum er hann
mikill, í önnur skipti tiltölulega
lftill. Við reiknuðum út í fyrra
að meðalkostnaður við útkall
nemi um 10 þús. kr. Gabb-
kvaðningar eru þó venjulega
ekki nærri eins kostnaðarsamar,
kosta venjulega frá 2 og allt
að 6 þús. kr.