Dagur - 08.12.2000, Blaðsíða 15

FÖSTUDAGUR 8. DESEMBER 2000 - 1S
Ð^ur
J ÓLAGJ AHANDBÓK
Tillaga
hestamannsins
Stangir
verð frá kr. 2.800,-
Ávallt í leiðinni ógferðarvirði
Hringamél
verð frá kr. 990,-
Beislissett
verð frá kr. 3.600,-
Ifallegum
gjafaumbúðum
Lyngháls 3*110 Reykjavík
Sími: 5401125 *Fax: 5401120
MRbúöin
íshestamiðstöðinni • Sörlaskeið 26
220 Hafnarfjörður • Sími: 555 7025
Stefán Jón á veiðum ásamt kettinum.
Veiðiaðferðir þeirra eru þó um flest ólíkar.
Stefán JónHafsteingef-
urútbók núfyrirjólin
sem heitirFluguveiði-
sögur. í bókinn segir
þessi landskunniflugu-
veiðimaðurýmsarsögur
affluguveiði, en Stefán
hefursem kunnugt er
hafsjórslíkra sagna og
hefurm.a. haldiðúti
flugveiðipistlum íDegi
um árabil auk þess að
vera með sérstaka vef-
síðu umfluguveiði-
skap. Héreru þó ekki á
ferðinnipistlar Stefáns
helduralveg nýttog
fersktefni. Hérá eftirer
birturkafli úrbókinni,
en það erMál og menn-
ingsemgefurhana út.
Hinn fegursti morgunn allra
morgna heimsins rann upp. Hafi
ég haft áhyggjur af því livað mað-
ur gerir þegar laxinn tekur, voru
hinar ekki síðri: Hvað maður gerir
þegar hann tekur ekki. Það átti
eftir að koma í Ijós að hvor
tveggja áhyggjan átti
rétt á sér. Hinn mikli
eilífi andi sendi okkur
ekki aðeins hina blíð-
ustu sína blíðu, heldur
dró okkur til handa feg-
ursta stað árinnar,
smekld'ullan af laxi.
Heimsfrægan hyl. Hest-
ar í haga, fuglar í mó,
kindur á beit, reykur frá
kofum bændanna þar
sem sauðaket og silung-
ur breyttust í þjóðlegan sælkera-
mat. Einn og einn hani gól. Og
einn lax reis við flugu. Svo neit-
uðu fleiri að hre>fa sig í þessu
tæra sólskini. Þangað til ég hætti
að kasta og kona mfn veiddi einn.
Þá fór ég að kasta, en þá hættu
þeir að hrejfa sig, þangað til hún
byrjaði aftur. Landaði öðrum. Við
vorum komin neðar í ána, á enn
betri stað, sem okkur fannst
furðulegt, því hvernig gat svona
gott batnað? Búin að gera samn-
ing um að veiða eftir klukku og
fullkomnu jafnrétti. Það er aðferð
sem löngum hcfur reynst vel og
revnir einna minnst á þanþol
sambandsins. Misskipt veiðilán
gerir nógan usla á óðali hjóna-
bandsins þótt ekki bætist við jarð-
sprengjusvæði eins og tímaskipt-
ingar á bakkanum. Þegar hér var
komið sögu stóð þannig á að síð-
asti hálftíminn félli mér í skaut.
Ég settist niður á grösugan bakka
og gerði hernaðaráællun. Raðaði
flugum í beina röð efst í boxinu:
þessi færi fyrst, svo þessi næst, og
að lokum enn ein, og ef þá væri
ekki kominn lax myndi sú fjórða
fara út. Þrautaráðið yrði svo
fimmta flugan sem ég setti aftast
f röðina. Eg hugsaði mig djúpt
inn í dæmið. Hafgolan var komin
inn. Hylurinn var kraumandi af
fiski. Og þarna setti kona mín og
veiðifélagi í þann þriðja. Einmitt
Jregar ég ætlaði aó vaða út með
hernaðaráætlunina til að skipta
við hana. Hún sagði að þeir
hefðu verið vitlausir á eftir flug-
unni. Laxinn barðist. Nú gekk á
hálftímann minn. Ég fisklaus. Og
enn gekk á mínúturnar. Fiskinum
varð loks landað af krafti fyrir
mína áeggjan. Ég leit á klukkuna.
Jæja. Tíu mínútur eftir af bestu
vaktinni á besta staðnum. Engirtn
fiskur á mitt færi. Hernaðaráætl-
unin í rúst. Ég óð út til móts við
ólgandi iðuna sem geymdi laxa-
fjöld sem ekki vildi þýðast, mig.
Lái mér hver sem vill. Ég náði í
boxið. Opnaði Jrað á stað sem átti
aldrei að opna. Hét á Meistara
minn. Tók sveinsstykkið og setti
undir. Dró út langa línu af hjól-
inu til að hafa næga Iausa hönk
og kastaði stutt til að bvrja með.
Hann tók beint niður undan mér.
Þetta var nákvæmlega takan
sem ég hafði kviðið í samræðum
\'ið meistara og andans menn fýr-
ir túrinn. Hann tók með japli.
Nuðaði. Ég fraus. Var skelflngu
lostinn. Línan var með lífl og ég
fann hreinlega með flngur-
gómunum hvcrnig flugan lék laus
í kjaftinum á honum. Svo synti
hann loks burt lrá mér, pollróleg-
ur, undarlega svifléttur
í vatninu. Línan rann
hægt út, hálfslök. Ég
hafði nægan tíma til
að þjást. Og þjáðist.
Svo var hönkin farin
og hann rann áfram
niður strenginn, hægt,
og dró út af hjólinu
átakalaust. Svo stopp-
aði hann. Sneri við í
vatninu og skyrpti ut
úr sér flugunni. Eða
tók ég hana út úr honum?
„Þú áttir að bregðast við hon-
um þegar hann synti frá þér,“
sagði Kolbeinn sallarólegur í mat-
arhléinu meðan kona mín raðaði
þremur löxum í kistuna. „Þá
hefði krókurinn fest í kjaftvikinu."
Auðvitað.
Nú hafði sveinsstykkið verið tekið
undan álagahjúpnum og lent í
kjafti á laxi. Heldur betur. Það var
því ekki neitt heitrof að senda það
með fagurlegri sveiflu út í streng í
uppánni strax Idukkan fjiigtir, á
slaginu. Flugan lenti óvart aðeins
fyrir neðan stað |iar sem ég hafði
séð glampa á kvið á laxi, sem
vaggaði sér Jiegar mig bar að.
Hún var ekki síður fagurleg sveifl-
an sem 15 punda hrygna tók aft-
urfvrir sig til að negla þennan
óvænta gest. Fiskurinn kom allur
uppúr, nema sporðblaðkan, og
skall svo niður um leið og línan
stóð strekkt frá stönginni. Ekkert
bölvað japl, jaml eða fuður.
Fyrsti stóri laxveiðitúrinn. 15
punda nýrunnin silfurgljáandi
spikfeit og þverhandarþykk
hrygna tók sveinssty'kkið mitt í
fluguhnýtingum með bakföllum.
Ég hafði sögu að segja Meistara
mínum þá um kvöldið undir fullu
tungli meðan ilmur frá taðreykt-
um silungi og sauðaketi liðaðist
um dalinn. Ég var kominn í ferð
sem engan enda ætlaði að taka.
Þvf er hún svo náttúruleg og eðli-
leg spurningin, sem auðvitað á að
bera upp þegar hann vakir um
allt vatn. Og Galdramaðurinn
sp\T lærisveininn með hugsanleg-
um votti af gagnrýni í röddinni
yfir því að hann skuli ansa streði
dægranna: „Stefán, af hveiju ertu
ekki að veiða?"
Og ég á ekkert gott svar.
Veitt eftir
klukku-
fullkomið j afnrétti