Dagur - 04.04.1962, Blaðsíða 8

8
Fimm Akureyrartogararnir bundnir í heimahöfn vegna sjómannaverkfallsins.
LANDHELGIN EKKI OPNUÐ
EINS OG alþjóð veit, töldu ýms
ir æðstu valdamenn íhaldsins
einfaldast að leysa vandamál
togaranna með því að hleypa
þeim inn í landhelgina. Þetta
mætti harðri andspyrnu um
land allt og á Alþingi. Má segja
mörgum sjómönnum og útgerð
armönnum innan Sjálfstæðis-
flokksins það til hróss, að þei'r
mótmæltu slíkri fásinnu kröft-
uglega. Hvarvetna vitnar fisk-
gengdin, sem stöðugt vex, um
árangur friðunarinnar og aukna
möguleika bátanna á grunnmið
unum.
Nú hefur íhaldið hopað frá
landhelgisspjöllum í bráð, og
þótt því sé svo sem ekki þakk-
andi, ber þó að fagna því að
andstaðan reyndist nægilega
traust til að forða óhappaverki.
Eins og nú standa sakir, veiða
hinir íslenzku togarar hvorki
utan né innan við landhelgis-
línu, því þeir liggja allir bundn
ir í höfn, og verða það eflaust
fyrst um sinn.
En nú er svo komið, að flest-
ir horfa á slíkt þurrum augum
og skilja, að togararnir eru ekki
lengur sá máttarstólpi útvegs-
ins, sem þeir áður voru.
í sífellt liarðnandi samkeppni
stórra og vel búinna úthafs-
veiðiskipa, er þess engin von,
að íslendingar geti sýnt neina
yfirburði. Til þess skortir bceði
fjármagn og ódýrt vinnuafl.
En íslendingar hafa annan
vettvang, sem engum öðrum
þýðir að keppa á, og það eru
grunnmiðin og fiskveiðar á
fiskibátum. Þar er básði réttur
óumdeildur og aðstaða öll ein-
stæð. Þeim réttindum má ekki
glata með flausturslegum samn
ingum við Efnahagsbandalagið,
eða á neinn annan hátt.
íslenzki togaraflotinn þykir
nú úreltur mjög, enda margir
togarar gamlir. Skuttogarar
voru nokkur ár framtíðardraum
ur margra útgerðarfélaga. Þeir
virðast þegar hafa runnið sitt
blómaskeið. Togaraútgerð ís-
lendinga hefur líka runnið sitt
blómaskeið og nauðsynlegt er
að menn átti sig á því og hætti
að starblína á togara, sem eilíft
hjálpræði í sögu fiskiveiðanna.
iiiiiiuiiiiitiiiiiiiiiiiitiiiiuríjjinii 111111111 iiuiiiiiiiM ii*
SÆLUVIKA Skagfirðinga hófst
á sunnudaginn með guðsþjón-
ustu í Sauðárkrókskirkju.
Þann dag var revían Glaum-
bær frumsýnd í Alþýðuhúsinu.
Revía þessi ,er eftir frú Guð-
rúnu Gísladóttur og var henni
ágætlega tekið. Á sama tima var
kvikmyndin Dunar í trjálundi
sýnd í Bifröst.
Þá var sjónleikui'inn Júnó og
páfuglinn sýndur undir leik-
stjórn Eyþórs Stefánssonar. —
Þótti leikurinn bera leikurun-
um og leikstjóranum hið bezta
vitni. Leikur þessi fjallar um
vandamál írskrar fjölskyldu og
gerist 1922. Fátækt og and-
streymi stafa af óreglusemi hús-
bóndans, en bakgrunnurinn er
frelsisbarátta íra.
Á mánudaginn annaðist
kirkjukórinn barnaskemmtanir.
Þessi skemmtiatriði verða svo
endurtekin alla vikuna og dans-
að öll kvöld.
Einhvern næsta dag hefur
verkakvennafélagið skemmtun.
Og ýmislegt fleira en hér er tal-
ið verður á dagskrá.
Þrjár vinnusfundir fyrir Bjarna
EINSTAKLINGAR, félög, þjóðir og samfélög þjóða berjast
fyrir almennum manni'éttindum og mannsæmandi lífi fólks.
Þótt orðin séu teygjanleg felast í þeim fyrirheit um mál-
frelsi, ritfrelsi, kosningarétt og eignarétt, ennfremur nægi-
lega fæðu, fatnað og sæmilega viðunandi húsnæði. En allt
byggist þetta á arðbærri vinnu. Með hjálp vísinda, vélaafls,
skipulagningar og félagslegra framfara hefur tekizt að stytta
vinnutímann til muna, jafnhliða því að hækka launin svo
mjög, að fólk getur notið menntunar, heilbrigðs lífs, skemmt
ana og jafnframt unnið að sérstökum hugðarefnum í tóm-
stundum, ásamt því að vinna fyi'ir daglegu brauði.
Á okkar landi var 8 stunda vinnudagur lagður til grund-
vallar í samningum um kaup og kjör fyrir mörgum árum.
Átta stunda vinnudagur nægði fólki til álíka lífskjara hér á
landi og í nágrannalöndunum þegar lífskjörin voru bezt, frá
1956—1959.
Bjarni Benediktsson gladdi landslýð með því um áramótin,
að Sjálfstæðisflokkurinn hefði fegins hendi gripið þá tillögu
Alþýðulbandalagsins að gera 8 stunda vinnu á dag nægilega
til mannsæmandi lífs á íslandi. Ihaldið greip tillöguna ekki
aðeins fegins hendi, heldur líka „bróðurhendi" frá stjórnar-
andstöðunni. Svona var Bjarni góður um áramótin. Og svona
getur hann talað göfugmannlega þegar hann vandar sig.
En ef við lítum á verkin hans Bjarna og félaga hans (Al-
þýðuflokkurinn auðvitað meðtalinn, bæði í orðum og gjörð-
um) hverfa áramótagæði Bjarna og göfugmennskan dvín.
Það er Bjarni Benediktsson og flokksbræður hans, sem
hafa í raun og sannleika afnumið 8 stunda vinnudag á ís-
landi, rænt fólkið þeim miklu mannréttindum og sæmilegu
lífskjörum, sem fólst í 8 stunda vinnudeginum. Enginn getur
lifað af 8 stunda vinnu á dag síðan „viðreisnin" tók að ve\'ka.
Lítum nánar á þetta og látum Hagstofu íslands tala. Hún
segir:
Meðalfjölskyldan þarf, samkv. vísitölu framfærslukostn-
aðai', í janúar 1962 kr. 76.521.74 árslaun til að mæta nauð-
synlegustu útgjöldum, auk fjölskyldubóta. En verkamanns-
launin eru á ári um 54.500.00 krónur, miðað við 8 stunda
vinnu alla virka daga. Verkamanninn vantar því um 22 þús-
und krónur á ári.
Það lætur nærri, að verkamaðurinn þurfi að vinna 3
klukkustundir og 12 mínútum betur dag hvern, umfram sína
venjulegu 8 tíma, til að bæta sér upp lífskjaraskerðinguna
af völdum „viðreisnarinnar", miðað við sama kaup fyrir
hverja vinnustund.
Þannig launar Bjarni Ben. og íhaldið fólkinu fyrir atkvæð-
in í síðustu kosningum. Og á þennan hátt gjalda menn fyrir
þá yfirsjón í kjörklefanum, að of margir settu sakleysislegan
kosningakross við íhaldið út á fölsk loforð — út á loforð,
sem voru svikin svo herfilega, að lægst launaða fólkið þarf
að vinna þrjár klukkustundir og 12 mínútur á hverjum
virkum degi allt árið til að bæta sér upp skaðann af lífs-
kjaraskerðingu íhaldsins.
í stjórn B.S.E.: Björn, Eggert og Ármann.
AÐALFUNDUR Búnaðarsam-
bands Eyjafjarðar var haldinn
að Hótel KEA dagana 28. og 29.
marz sl.
Að kveldi fyrra fundardags
efndi sambandið til kvöldvöku
og minntist þá 30 ára starfs. —
Sambandið var stofnað 16. jan.
1932. Áður var Ræktunarfélag
Norðurlands búnaðarsamband
fyrir Norðlendingafjórðung. En
upp úr 1930 voru stofnuð sér-
stök búnaðarsambönd í hinum
ýmsu héruðum.
Á stofnfundi Búnaðarsamb.
Eyjafjarðar 1932 mættu 8 full-
trúai' frá hreppabúnaðarfél.
og hið 9. tilkynnti þátttöku sína.
Flest voru félögin 17 innan
Sambandsins en eru nú 16 og
félagatala samtals 611. Á þess-
um nýafstaðna fundi voru
mættir fulltrúar frá 15 félögum.
Fyrsta stjórnin var þannig
skipuð: Olafur Jónsson form.,
Jakob Karlsson og Sigurður E.
Hlíðar. Núverandi stjórn skipa:
Ármann Dalmannsson formað-
ur, Björn Jóhannsson og Egg-
ert Davíðsson.
Fyrsti starfsmaður sambands-
ins var Björn Símonarson, síðan
kennari við Bændaskólann á
Hólum. Aðrir starfsmenn sam-
bandsins hafa verið þessir: Jón-
as Pétursson, alþingismaður,
Eyvindur Jónsson forstjóri bú-
reikningaskrifstofunnar, Eð-
varð B. Malmquist, garðyrkju-
maður, Olafur Jónsson, ráðu- •
nautur, Eirik Eylands og núver-
andi ráðunautar, Ingi Garðar
Sigurðsson og Stefán Þórðar-
son.
Búnaðarsamband Eyjafjarðar
varð fyrst búnaðarsambanda til
að ráða sérstakan ráðunaut
vegna jarðræktarvéla og var
það Eii'ik Eylands. Vélaráðu-
nautur sambandsins nú er Stef-
án Þórðarson.
Fyrstu starfsárin önnuðust
ráðunautar sambandsins einnig
leiðbeiningarstörf fyrir Naut-
griparæktarsamband Eyj afj arð-
ar. En nú hefur það sérstakan
ráðunaut, Olaf Jónsson. . '
En Samband nautgriparækt-
arfélaga í Eyjafirði annast
veigamikinn þátt búnaðarmál-
anna í héraðinu og starfar alveg
sjálfstætt að sínum málum með
styrk frá Búnaðarsambandinu.
Milli þessara félagssamtaka
hefur ávallt vei'ið hin bezta
samvinna.
Niðurstöðutölur fyrstu fjár-
hagsáætlunar Búnaðarsam-
bandsins voru 6650.00 krónur,
en eru nú kr. 465000.00. Á þetta
minnti Ármann Dalmannsson,
formaour sambandsins í upp-
hafi kvöldvökunnar í stuttri
ræðu.
■Á kvöldvöku Búnaðarsam-
bandsins, þar sem Ólafur Jóns-
son sýndi litskuggamyndir og
Eðvarð Sigurgeirsson kvik-
myndir af Öskjugosinu og
landsmóti ungmennafélaganna
að Laugum sl. sumar, var all-
margt gesta, auk fréttamanna,
er boðið hafði verið. Sambandið
veitti gestum sínum kaffi og
undu menn vel við samræður
milli þátta.
Samþykktir.
Af samþykktum aðalfundar
Búnaðarsambands Eyjafjarðar
má nefna:
(Framhald á bls. 4)
Lizzie á Halldórsst.
ÞEGAR ég heyrði lát Lizziar á
Halldórsstöðum, varð mér þessi
staka af munni:
Æ þig geyma ísland skal
inni í faðmi sínum.
Líður yfir Laxárdal
ljómi af söngvum þínum.
Halldór Jónsson, Gili.