Dagur - 23.09.1985, Síða 2

2 - DAGUR - 23. september 1985
Er Akureyri
snyrtilegur bær?
Sigrún Þórisdóttir:
Já, mér finnst það, hann er
til dæmis snyrtilegri en
Reykjavík.
Nína Mikaelsdóttir:
Hann er ágætur. Þó er ekki
hugsað nægilega vel um hús-
in hérna. Framhliðar húsa er
t.d. oft málaðar og bakhliðar
látnar eiga sig.
Sigurlaug Gunnarsdóttir:
Hann mætti vera snyrtilegri.
Hann er oft æði ljótur
snemma á morgnana um
helgar.
Fjóla Stefánsdóttir:
Mér finnst hann snyrtilegur á
sumrin, en á veturna er hann
ósköp kuldalegur og ekki
nógu vel hugsað um hann.
„Tilgangur félagsins
að uppræta fordóma“
segir Hlíf Einarsdóttir, formaður Geðverndarfélags Akureyrar
Geðverndarfélag Akureyrar
var stofnað fyrir 11 árum.
Aðalhvatamaður þess var
Brynjólfur Ingvarsson þá kom-
inn til starfa við nýstofnaða
geðdeild við Fjórðungssjúkra-
húsið á Akureyri. Auk Brynj-
ólfs var það hópur áhugafólks
sem að stofnun félagsins stóð.
Hlíf Einarsdóttir er formað-
ur Geðverndarfélags Akureyr-
ar. Hún segir ckkur af félaginu
í Viðtali Dags-ins í dag.
„A meðan Taugadeildin við
Skólastíg var starfandi fólst starf-
semi félagsins einkum í stuðningi
við þá sem þar voru sem og
stuðningi við þá sem útskrifuðust
þaðan. Að vísu höfðum við ekki
kost á að veita nema félagslegan
stuðning, félagið átti hvorki hús-
næði né gat veitt viðkomandi ein-
staklingum vinnu. Þó slíkt kunni
að hafa átt sér stað í einhverjum
tilfellum. Stefnumarkmið félags-
ins er félagslegur stuðningur við
fólk sem á við geðræn vandamál
að stríða.
Við reynum að uppfræða al-
menning um eðli geðsjúkdóma
og að uppræta fordóma. Það höf-
um við gert með því að gefa út rit
sem nefnist Geðfræðsla og hefur
komið út einu sinni til þrisvar á
ári. Félagið vill vekja almenning
og stjórnvöld til aukins skilnings á
mikilvægi geðheilbrigði fyrir alla
menn. Og einnig er tilgangur fé-
lagsins að stuðla að auknum
rannsóknum, sem geta orðið til
aukinnar geðheilbrigði. Þá má
nefna að Geðverndarfélag Akur-
eyrar lætur sig varða þau vanda-
mál sem skapast vegna ofneyslu
lyfja og áfengis. Og einnig hefur
félagið á stefnuskrá sinni að
stuðla að geðvernd barna og læt-
ur sig varða þau vandamál er
áhrif geta haft á geðheilbrigði
þeirra.
Þetta er óþrotlegt starf og á
köflum óyfirstíganlegt, en það er
ekki þar með sagt að við ætlum
að gefast upp.“
- Hversu margir félagar eru í
Geðverndarfélaginu?
„Það eru um 140 manns í félag-
inu, en því miður eru sárafáir
virkir. Það sem okkur vantar
mest er fleira fólk, ungt fólk og
fólk sem er tilbúið að starfa með
okkur af alhug.“
- Hvað hefur helst verið á döf-
inni hjá félaginu að undanförnu?
„Á síðastliðnu ári keyptum við
hæð í húsi, um 100 fermetra og
við ætlum að nota húsnæðið und-
ir starfsemi félagsins. það hefur
staðið félaginu fyrir þrifum að við
höfum ekki átt í hús að venda.
Vorum í leigu- eða lánshúsnæði
áður.“
- Hvernig hafið þið fjármagn-
að húsnæðiskaupin?
„Við vorum með merkjasölu í
fyrra og hún gekk mjög vel, við
fengum ákaflega góðar móttök-
ur. Einnig höfum við staðið fyrir
basar og öðru ámóta, en slíkt gef-
ur ekki mikið af sér. Styrk feng-
um við frá Akureyrarbæ og einn-
ig dálítinn frá KEA. En nú eru all-
ir peningar búnir og við erum að
fara af stað aftur með merkjasölu
til styrktar starfseminni.“
- Þú talaðir áðan um að til-
gangur félagsins væri að uppræta
fordóma, hafið þið orðið vör við
mikla fordóma í garð fólks sem á
við geðræn vandamál að stríða?
„Maður rekur sig alls staðar á.
Það eru töluverðir fordómar ríkj-
andi í garð þessa fólks, maður
verður var við þá þegar farið er
að hjálpa því á einhvern hátt.
Þeir sem þyrftu á aðstoð að halda
í þessum efnum þora oft ekki að
leita hennar vegna fordómanna
sem ríkja. Þarna er við ramman
reip að draga og mikið verk
óunnið."
- Er aðgengilegt fyrir fólk sem
þarf á aðstoð að halda að leita
eftir henni?
„Það er allt í áttina og mun
meiri og betri aðstoð veitt nú en
áður var. Eins og ég sagði áðan
var starfandi svokölluð Tauga-
deild við Skólastíg, en síðan hún
var lögð niður fyrir um tveimur
árum hefur fólk þurft að leita
suður til Reykjavíkur, á geð-
deildir spítalanna þar. En nú eru
tveir geðlæknar teknir til starfa
hjá FSA og þar verður opnuð ný
geðdeild fljótlega.“
- Að lokum, sjáið þið árangur
í ykkar starfi?
„Stundum er árangur sorglega
lítill, stundum enginn. En stund-
um sjáum við árangur og það er
auðvitað ánægjulegt." - mþþ
Hlíf Einarsdóttir.
„Bílbeltin eiga örugg-
lega rétt a sér“
Svar til Kristjáns Sigurðssonar á
Sauðárkróki:
í lesendahorninu þann 16.
þ.m. eru höfð eftir þér orð um of
einhliða áróður fyrir beltum.
Vitnar þú meðal annars í frásögn
blaðsins um umferðarslys er varð
á einni af brúm yfir Eyjafjarðará
framan Akureyrar.
Það vill svo til að undirritaður
kom að þessu slysi, en ég var á
vakt umræddan dag. Slys eru allt-
af hörmuleg og á átján ára starfs-
ferli mínum hefi ég komið að
mörgum. Ég hafði ekki starfað
lengi sem lögreglumaður þegar
ég tók þá ákvörðun, með hlið-
sjón af reynslu minni að ég og
fjölskylda mín mundum nota bíl-
belti. Bílbeltin eiga svo örugg-
lega rétt á sér og í ótal mörgum
tilfellum hefðu beltin bjargað, ef
þau hefðu verið notuð. Fyrir mér
er grein þín sorgleg vanþekking,
og á engan rétt á sér. Það að öku-
maður í þessu umrædda slysi
hefði meiðst meira ef hann hefði
verið í belti, er ekki haft eftir
okkur lögreglumönnum er kom-
um á slysstað. Þau átján ár sem
ég hefi starfað hefi ég ekki séð
þá undantekningu að betur hefði
verið að beltunum hefði verið
sleppt. Ég hafna því ekki að
undantekningar séu til, en þær
sanna regluna. Að lokum tek ég
það fram að mér finnst það sorg-
legt að okkar ágæta Alþingi skuli
ekki enn hafa sett það sem lög að
bílbelti skuli notuð, og þeir sekt-
aðir sem ekki hlýði því.
Þorstcinn Pétursson,
aðstoðarvarðstjóri
Akureyri.