Dagur - 23.09.1985, Síða 9
23. september 1985 - DAGUR - 9
Snorri Björn Sigurösson, svcitarstjóri.
„Ég held það megi segja að
það hafi allir nóga vinnu eins
og er, en menn eru hræddir við
veturinn,“ sagði Snorri Björn
Sigurðsson, sveitarstjórinn á
Blönduósi, er hann var spurður
um stöðu atvinnumála í
bænum.
Hann var spurður hvers
vegna menn óttuðust atvinnu-
leysi í vetur.
„Það er einfaldlega vegna þess
að hér eru engar byggingarfram-
kvæmdir í gangi. Heilsugæslu-
stöðin var gerð fokheld síðastlið-
inn vetur, þetta er viðbygging við
sjúkrahúsið og þar hafa engar
framkvæmdir verið í sumar. Við
erum reyndar að byggja íþrótta-
hús með sáralítilli þátttöku ríkis-
ins, líklega 25-30% þátttöku.
Við munum trúlega bjóða út upp-
steypu á því í haust. En þó við
bjóðum það út í haust verður sá
áfangi aldrei byggður fyrr en á
næsta ári. Ríkið er í rauninni
ekki með neinar byggingarfram-
kvæmdir hér núna. Við erum
mjög óánægð hérna með hvað
við fáum litlar fjárveitingar frá
ríkinu. Ég efast um að það sé
nokkurs staðar á landinu jafn illa
búið að Pósti og sfma og hér.
Hitt er svo annað mál að við
byggjum atvinnulífið hér ekki
upp á byggingum frá ríkinu. Það
sem maður er kannski hræddast-
ur við er að Blönduós byggir sína
afkomu svo til eingöngu á úr-
vinnslu landbúnaðarafurða. Að
vísu er hér rækjuvinnsla og smá
útgerð, sem er kannski meiri en
hægt er að búast við miðað við
hafnarframkvæmdir. Rækju-
vinnslan hefur gengið mjög vel og
það er óhætt að segja að það sé
fyrirtæki sem hefur verið vel
rekið. En við vitum það að stefn-
an er sú að draga markvisst úr
framleiðslu landbúnaðarvara og
það er alveg augljóst mál, hvort
sem okkur líkar betur eða ver, að
úrvinnslan minnkar við það og
þjónustan hlýtur líka að minnka.
Þetta leiðir af sér að atvinnuhorf-
ur geta ekki verið annað en
dökkar fyrir stað sem byggir eins
mikið á úrvinnslu landbúnaðar-
afurða og þjónustu.“
- Verður reynt að fara út í ein-
hverja framleiðslu?
„Við teljum það ekki beint
okkar hlutverk að fara út í at-
vinnurekstur. Við höfum þó
reynt að hjálpa aðilum sem hafa
viljað fara af stað með rekstur.
Það er ekki um mörg tækifæri að
ræða í nýiðnaði og það er barist
um að fá þau, því nienn gera sér
grein fyrir að það þarf að auka at-
vinnutækifærin hérna. Eins og ég
sagði áðan þá höfum við reynt að
gera eitthvað. Við erum þátttak-
endur í Pólarprjón, hreppurinn
hefur lagt hlutafé í það. En það
gengur ekki nógu vel. Álafoss er
kominn í meirihluta eignaraðila
og ég held að það hafi ekki tekist
að rétta reksturinn við. Það er að
koma hálfsárs uppgjör núna og
ég hef grun um að útkoman úr
því sé ekki góð. Við erum einnig
hluthafar í Hótel Blönduós, að
vísu aðeins með eignarhald á
byggingum en tökum ekki þátt í
rekstrinum. Hér er til Iðnþróun-
arfélag Austur-Húnvetninga og
það er að láta vinna að verkefn-
um í sambandi við iðnað og það
kemur vonandi eitthvað út úr
því. Við gerðum nokkuð fræga
ályktun um stóriðjumál, sem ég
geri mér vonir um að njóti nokk-
urs velvilja í Iðnaðarráðuneyt-
inu. Hér er allt annað veðurfar
en á Eyjafjarðarsvæðinu, við
þurfum ekki að óttast þetta stað-
viðri sem oft ríkir þar. Hitt er
annað mál að við erum ekki með
neina sérstaka kosti fyrir stóriðju
á takteinum, en við erum bara að
koma okkur á framfæri ef fram
kæmu einhverjir kostir sem ættu
við hér. Við viljum vera til á
kortinu. Það er nokkuð klárt að
vinna við Blönduvirkjun verður
fram yfir 1990 og þá þarf eitthvað
annað að koma til.“
- Nú hefur virkjunin ekki ver-
ið Blönduósi sú lyftistöng sem
búist var við?
„Nei, ég held að menn hafi
gert sér allt of háar hugmyndir.
Það var búist við miklu peninga-
flæði og það er ekki nema von að
menn hafi gert sér þessar hug-
myndir því það var alið á þeim.
Það er eitt atriði sem við
höfum verið að berjast við og
ekki haft erindi sem erfiði og það
er að fá höfn. Það hefur vægast
sagt átt undir högg að sækja. Við
viljum fá kantinn lengdan all
verulega. í áætlun sem gerð var
um áramótin 1983-’84 var gert
ráð fyrir að höfn hérna myndi
kosta um 100 milljónir. Það er
ljóst að Blönduós er svo til eini
staðurinn á landinu af þessari
stærðargráðu sem hefur nánast
enga útgerð. Það hafa ýmsir aðil-
ar í þjóðfélaginu ákveðið það að
hér eigi engin útgerð að vera.
Nú sé komið að því að leggja arð-
semismat á opinberar byggingar
og þá segja menn að það sé ekk-
ert vit í því að byggja höfn á
Blönduósi. Það er dálítið skrítið
að heyra menn, sem staðið hafa
að uppbyggingu hafna á Greni-
vík, Svalbarðseyri, Akureyri,
Árskógströnd og Ólafsfirði, segja
að það sé að bera í bakkafullan
lækinn að setja upp höfn hér.
Þetta eru kannski þingmenn sem
hafa staðið fyrir því að setja tugi
milljóna í höfn annars vegar á
Bakkafirði og hins vegar norður
á Ströndum. Við missum mikið
við að hafa ekki höfn, t.d. getur
ekki þróast útgerð hér nema að
mjög takmörkuðu leyti. Einn af
Blönduósbátunum leggur alltaf
upp á Hvammstanga. Við erum
líka mjög óhressir með rækju-
kvótann í Húnaflóanum, okkur
finnst við fá lítinn hluta af
honum.
Það er ýmislegt sem gerir
Blönduós vel í sveit settan . Hér
eru góðar samgöngur á landi og
einnig í lofti. Flugvöllurinn er að
vísu slæmur eins og er, en við
höfum góðar vonir um að hann
verði lengdur. Það fékkst fjár-
veiting í hann upp á 2 milljónir í
ár og það er gert ráð fyrir að
vinna fyrir þann pening í haust.
Það á að lengja völlinn í 1400
metra, þannig að hann dugi fyrir
Fokker næsta ár.“
- Hvað heldur þú um framtíð
staðarins?
„Hún er björt. Ef það er yfir
höfuð einhvers staðar á landinu
vit í að byggja þá er það á stöðum
eins og Blönduósi, sem liggja
nokkuð miðsvæðis. Meðan sveit-
irnar eru í byggð þá þarf þjón-
ustumiðstöðvar. Þetta er bara
spurning hvað menn endast til að
beina öllu á Stór-Reykjavíkur-
svæðið, það hlýtur að koma að
því að menn telja komið nóg af
svo góðu. Það sem mér finnst
gremjulegt er að landsbyggða-
mennirnir gera þetta kannski
ekki síst sjálfir. Það er nóg að líta
á uppbyggingu Samvinnuhreyf-
ingarinnar. Þeir byggja allt fyrir
sunnan. Þarna eru dreifbýlis-
menn í meirihlutastjórn, en samt
er allt byggt fyrir sunnan. Mér
sýnist ýmislegt benda til þess að
kaupfélögin á Norðurlandi myndi
einhvers konar varnarbandalag
gegn þessu.
Hér í Húnavatnssýslu eru
margir ónýttir möguleikar.
Hérna eru t.d. einhverjar mestu
laxveiðiár á landinu. Hingað
koma heimsfrægir og ríkir menn.
Við vitum ekkert af þessum
mönnum. Þeir koma jafnvel með
allar sínar vistir að sunnan eða
utan, kotna hingað að veiða og
það er ekkert gert til að ná pen-
ingum af þessum mönnum. Það
er ekki einu sinni veiðihús við
Biöndu, við Laxá í Ásum er
ómerkilegur kofi. En það er því
miður töluverður rígur á milli
sveita og þéttbýlis og margir sem
telja að aukin uppbygging hérna
þýði minni uppbyggingu í sveit-
unum. Það hafa líka ýmsir aðilar
í þjóðfélaginu verið að koma því
inn hjá fólkinu í sveitunum að
lausn á þeirra vanda sé einhvers
konar heimilisiðnaður. Vera t.d.
með eina prjónavél, leirkeragerð
eða eitthvað álíka sem manni
finnst vera alveg út í hött. En
Blönduós er orðinn það stór að
við stöndum alveg þolanlega, t.d.
hvað varðar gatnagerð og hita-
veitu," sagði Snorri Björn að
lokum. - HJS.