Þjóðviljinn - 14.11.1950, Blaðsíða 3

Þriðjudagur 14. nóv. 1950.
ÞJÓÐVILJINN
IÞRÖTTIR
RITSTJÓRl: FRlMANN HELGASON
Knattspyrnuþankar III.
í þætti nr. II var nokkuð
vikið að því í hvert óefni komið
er hjá knattspyrnufélögunum
í tilbeiðslu þeirra á hinum 11
beztu í hverjum flokki. Á það
var bent að þar væri ef til vill
ein aðalorsökin til mannfæðar-
innar sem svo átakanlega ger-
ir vart við sig i þeim flokkum
sem komnir eru yfir 16 ára
aldur og alþekkt fyrirbrigði í
þriðja flokki. Það vii'ðist því
ekki fara mikið fyrir höfuðtil
gangi íþróttanna sem sé þcim
að ná til sem flestra ungra
manna með sín hollu og góðu
uppeldisáhrif. En hvernig fer
með þessi uppeldisáhrif ef
hefja á þann sem náð hefur
árangri, svo til skýjanna, að
hann öðlist sérréttindi um
marga hluti. Hann látinn lifa
i þeirri trú og vissu að hann
sé alltaf að gera félaginu
greiða. Hann leggur það á sig
að mæta til æfinga og leikja,
fer í keppnisfeiðir o. s. frv.
Allt gerir hann þetta fyrir fé-
iagið, og þetta fær hljóm-
grunn hjá ráðandi mönnum.
Af taumlausri dýrkun eru þeir
orðnir sofandi fyrir því, að
þessir menn séu hluti af félag-
inu, menn með sömu skyldur
og aðrir, þeir hafa lokað aug-
unum fyrir því að þeir eru
komnir það sem þeir eru, fyrir
atbeina féiagsins og standa í
óencianlegri þakkarskuld við
það fyrir að hafa fengið að
vera þar félagar. Þannig hef-
ur raimveruleikanum verið gjör
samlega snúið við. Hætt er
við að þegar búið er að snúa
við grimdvallarhugsjón félags-
starfsins, að lítSÖ fari fyrir
appeldisáhrifunum. Hvernig á
öðruvísi að vera, á meðan fé-
iögin gera lítið sem ekkert til
þess að láta unga fólkinu í té
léiðtoga sem háfa. vit og vilja
til þess að hlynna að félags-
hneigð þess samhliða leíknum
sem það þráir.
Það er annað höfuðatriði, sem
er lykill að aukinni þátttökú
í leiknum-, sem sámtímis ætti
að vera trygging fyrir því' að
liin oft umræddu uppeldisáhrif
ættu að geta orðið méira' en
orðin tóm.
Öllu þessu verður að breyta.
Það verður að géfa dréngjum
verkefni og þó kepþni geti
farið út í öfgar þá er það nú
staðreynd, að dréngir þrá að
reyna sig við aðra drengi. Þáti
verður að lofa þeim að komá
fram fyrir félag sit't, í búningi
þess, það er oft stór dagur’
Það verður að koma’á leikjum
f>Tir þá og þvi fleiri sveitii',
t. d. IV., IH. og II. fl. því
betra. Það er von til, ef bjmjað
verður á þeim yngstu, sem Vilja
glaðir keppa þó það væri"’í
þriðja eða fjórða liði, að hægt
verði að breyta smátt og smátt
hu’gsunarhætti léikma’nna uni
útvalda 11, og forráð’amann-
aima líka. Þetta hJýt'ur áð
vera hægt hér eins og annars
staðar.
Fyrir nokkrum árum dvaldi
íslenzkur knattgpyrnúmað'ur ár-
langt \io nám í smábæ í Dan-
Landmenn að verki
mörk. I bænum voru tvö fé-
lög og gekk hann i annað þeirra
og æfði og keppti. Hann hefur
sagt mér að félagið hafi átt
4 sveitir í I. aldursflokki, 5 í
II. aldursfl. og enn fleiri í
yngri flokkunum. Hver sveit
Jiafði sína skipulögðu keppni,
sem var með dreifðum leikjum
á keppnistimabilið. Leiðsögn og
þjálfun þessara hópa önnuðust
gamlir leikmenn |sem hættit
voru keppni. Drengimir fengu
verkefni, sem samræmdust
leikþörf þeirra, elcki aðeins 11
útvaldír heldur flestir þeir sem
að staðaldri æfðu.
Þjálfari KFUM Boldklub, sem
hér var i sumar sagði mér að
þeir hefðu orðið að loka félag-
inu, því þeir hefðu ekki fleiri
þjiifara og leiðbeinendur, en
sem gætu sinnt þeim lióp, sem
þegar væri kominn í féíagið,
en sveitirnar taldi hann vera
milli 10 og 20 í drengjafl. en
þeir sem á biðlista væru
mundu vera um 100.
Þetta er mál sem KSÍ og
KRR og önnur sérráð verða að
taka til athugunar. Að sjálf-
sögðu kostar þetta mikla vinnu,
en það er ekki hægt að krefj-
ast árangurs án fyrirhafnar,
og það er tilgangslaust að velta
vöngum yfir ástandinu og furða
sig á því; það þarf starf sem
vinnst létt af mörgum.
Ég hef undanfarin ár haft
einstaka tækifæri til þess að
sækja fundi í Sjómannafélagi
Reykjavíkur og nú síðast fund
í Listamannaskálanum er
stjórn félagsins hóaði saman
til þess að ræða kjaradeilu þá
sem sjómenn hafa að undan-
förnu átt í. Svart liefur það
stundum verið áður á fund-
um Sjómannafélags Reykja-
víkur en aldrei svo sem á þess-
um fundi og blöskrar mér syo
að ég tel rétt að koma hér
nokkrum hugleiðingum minum
á prent þó ég ha.fi aldrei orðið
tii þess fyrr.
Svo sem áður greinir var
fundur þessi haldinn til þess
að ræða togaradeilu þá sem
þá stóð yfir og var ekki van-
þörf á því þar sem búast mátti
við að til úrslita drægi og þörf
var á að togarasjómenn sam-
stilltu krafta sína í baráttunni.
Bjóst ég við að þarna yrðu að-
eins rnættir togarasjómenn. En
þegar ég kom þania niður eftir
rakst ég fljótlega á menn sem
mér vitanlega hafa aldrei á
sjó komið og ekkert erindi
höfðu í sambandi við kjaramál
togarasjómanna, svo sem:
Thoroif nokkurn Smith for-
mann Blaðamannafélags Is-
Noregur tapaoi
fyrir Júgóslavíu 4:0
Nohegur keppti fyrir stuttu
síðan við Júgóslavíu og fór
jeikurinn fram í, Belgrad.
Leikurinn Var ójafn, þar sem
Júgóslavar voru leiknari, hrað-
ari og liðið í heild jafnara en
það norska, sem var ójafnt.
Áhlaup Júgóslavanna komit
hvað eftir amiað, og cftir gangi
ieiksins hefðu þeir átt að gera
mun fleiri mörk. Það voru þeir
Þorbjörn Sveinssen og Thorg-
ergen í markinu sem mest
strandaði á. (Kepptu báðir hér
2 Reykjavík með norska lands-
)iðinu.)
Aðalfundur Ungmennafélags
Reykjavíkur var haidinn i
Listamannaskálahum 31.’ okt.
s. 1. Fundurinn var mjög fjöl-
mennur. Ungt fólk úr ' öllum
deildum félagsins sótti iiind-
inn, meðal annarra og ’sýndi
mikinn áhuga fyrir félag.smál--
um.
Formaður félagsins Stefán
Runólfsson flutti skýrslu Íéíags
stjómar er sýndi m. a. að
giímuflokkurinn og frjálsíþrótta
flolikurinn liafa tekið þátt í
flestöllum kappmótum á starfs-
árinu með góðum árángri.' —
Glímumenn hafa verið sigur-
sælir og auk þess haft .tólf
sýningar fyrir erlendá og inn-
lenda gesti. í frjálsum ’íþrótt-
um vöru sett þrjú íslanasmet.
Tvö met setti Ma’rgrél’ "Hall-
«*.* - •• • • ■ ",
grímsdóttir í langstökki og
grindahlaupi, en IÓTlstíri ‘Árria-
dóttir í spjótkasti.' Vikivaká-
flokkur félagsins. hafði margar
sýningar á starfsárinu. Kcnri-
.’árar fé.lagsius vorú: 'Lárús
Salomonsson, Guðmundur Þói’-
arinsson og Júlía Iielgadóttir.
Félagið tók á ieigu Listá-
mannaskálann í fyrravetur og
rísemi UMR.
keypti í skálann alla stóla, borð
og liljóðfæri o. m. fl. til þess
að geta haldið þar fjölþætta
útbreiðslu- og menningarstarf-
semi bæði fyrir félagsmenn og
aðra. Þetta hefur tekizt vel og
mun félagið halda áfram með
þesskonar starfsemi i skálan-
um, og mælist það mjög vel
fyrir.
Éru vinsældir þessarar starf-
semi ekki sízt því að þakka,
að félagið leggur ríka áherzlu
á að þar sé. ekki vín haft um
horid, og fjarlægir aíla þá sem
ekki liáida þessi skilyrði. Fólk
getur treyst því að geta kom-
ið þar og skemmt sér án þess
að eiga á hættri að hafa ekki
frið fyrir ölvuðúin mönnum.
Með . þessu hefur félagið leit-
ast við .að sanna að með sam-
taka stjórn er hægt að halda
uppi danssamkomum fyrir ungt
fól.k án áfengis, og það sannar
líka að æska Reykjavíkur kann
að meta þessa riðleítni félaga-
ins.
Rætt hefur verið um ferða-
lög flokkanna næsta ár, en eng
in ákvörðún tékin enöþá.
Austurríki vann
Danmörk 5:1
Um fyrri helgi fór fram í
fyrsta sinn landskeppni milli
Danmerkur og Austurríkis í
knattspymu og fór leikurinn
fram í Wien, að viðstöddum
50 þús. áhorfendum.
Leikurinn byrjaði vel lijá
báðum liðum en Danir urðu
fyrir þvi óhappi að markmað-
ur þeirra Elting meiddist og
varamaðurinn Kaj Jörgensen
kom inn. — Austumkismenn
vo’ru mikið betri, léku með
stuttum samleik og nákvæm-
um. Skipulag liðsins var óvenju
legt að því leyti að hliðar-
framverðir gættu útherja en
innherjamir unnu á miðju vall-
arins og undirbjuggu áhlaupin,
miðframvörðurinn var óbund-
inn sem þriðji bakvörður. —
fyrsta mark Austurríkismanna
kom eftir 5 mín.,. en Kuld
Jensen jafnaði fyrir Danmöi'k
1:1. Á sícustu 20 mín. gerði
Wagner miðherji Austurríkis
3 mörk, enda lá þá á Dönum.
Eftir miðjan hálfleik kom
svo 5. mark AusturríJds; sem
hélft up|pi sókn allan ’ síðari
híuta hálfleiksins. Ömvold mið-
vörður og markvörður Dana
vörðu þó oft mjög vel.
Félagsstjórn skipa þessir:
Stefán Runólfsson form., end-
urkosinn; Hrönn Hilmarsdótt-
ir; Stefán Ölafur Jónsson; Hall
dór Hermannsson; Sveinn Krist
jánsson; Gúnnar Ólafsson;
Grímur S, Norðdahl; Erlingur
Jónsson.
lands, sem að vísu hefur siglt
kringum hnöttinn á norsku far-
þegaskipi en mér vitanlegá
aldrei fengið inni 1 S.R.; og
er fundarseta hans gott dæmi
um hina nánu samvinnu stjóm-
ar Sjómannafélags Reykjavík-
ur og atvinnurekendablaðanna.
Þá mætti og nefna Sigurð nokk
urn Magnús.son bamalöggæzlu-
mann sem staddur var þama á
fundinum en mér vitanlega hef-
ur aldrei í S.R. verið. Þá urðu
fyrir mér menn sem ekki hafa
komið á sjó í tugi ára né hafa
liagsmuna sinna að gæta í
öðrum verkalýðsfél. svo sem
Guðbjöm Bjarnason, sem ver-
ið hefur 20—30 ár á varðskip-
um ríkisins ýmist sem stýri-
maður eða skipstjóri og er með-
limur í skipstjórasamtökunum,
og greiddi atkvæði á þessuni
fundi. Pétur Jónsson einnig
stýrimaður hjá skipaútgerðinni
í fjölda ára, greiddi atícvæði
á þessum fundi en hefur aldr-
ei á togara komið, Guðmund-
ur Guðnason skipstjóri hefur
ekki verið háseti síðastliðin
20—30 ár og auk þess með-
limur i öðrum stéttarsamtökum,
greiddi einnig atkvæði á þess-
um fundi, Bjöm Guðmundsson
verkstjóri hjá !Eimskip í nokk-
ur ár, meðlimur í Stýrimanna-
félagi Islands og Verkstjóra-
félagi íslands mætir á flestum
fundum S.R. og greiðir atkvæði
í málefnum sjómanna, svo sem
á þessum fundi, Þórarinn Sig-
urjónsson verkstjóri hjá Eim-
skip einnig meðlimur í Stýri-
mannafélagi Islands og Verk-
stjórafélagi íslands mætir á.
flestum fundum S.R. og greið-
ir atkvæði í málum sjómanna
svo sem á þessum fundi, Guð-
laugur Þorsteinsson verkstjóri
hjá Eimskip er í Verkstjóra-
félagi Islands mætir sömuleiðis
á flestum fundum S.R. og greið
ir atkvæði í málefnum sjómanna
svo sem á þessum fundi, Odd-
ur Sigurgeirsson hinn sterki af
Skaganum sem greiddi atkvæði
á þessum fundi, Guðmundur
Magnússon veitingamaður í
Verkamannaskýlinu síðastliðih
20—30 ár, greiddi atkvæði ó
þessum fundi og að síöustu
Þórður nokkur Þorsteinsson
hreppstjóri í Kópavogshrepþi
fyrrverandi fisk- og túlípaná-
sali, mjög virkur í öllum at-
kvæðagreiðslum sjómamia og'
nú síðast á þessum fundi
Ég lief liér að framan getið
nokkurra af þeim mönnum,
sem voru á þessum fundi og
greiddu fiestir atkvæði um þau
mál sem fjal-lað var um, svo að
fólki gefist kostur á að kynn-
ast því hverjir fjölluðu um
kjaramál sjómanha ög þrá-
faldlega bera þá ofurliði á.
fundum félagsins
Við sjómeriri höfúm þráfald-
lega krafizt þess á fundum að
þeir einir kæmu nálægt hágs-
munamálum okkar sem þar
hafa hagsmuna að gæta en þyí
hefur ekki verið sinnt af stjóm
féiagsins.
í Framhald á 7. síðu.