Þjóðviljinn - 08.10.1957, Page 11

Þriðjudagur 8.' olítóber 1957 — ÞJÓÐVILJINN
(11
Sést á Islandi
Framhald a.f 1. síðu
væntanlega sýnilegt í venjuleg-
Um sjónauka.
'Hraði gervitunglsins í nánd
við hvírfilpunkt er þannig, að
jjað fer 30° horn á minútu, en
hægar fjær þeim stað.
Radíóáhugamönnum er bent
á, að radíómerki frá tiihglinu
heýraSt mjög vel á hinum til-
greindu tímum á tíðninni 20.005
og 40.002 kílórið á sekúndu.
Tíðnin hækkar meðan tunglið
nálgast, en lækkar þagar það
fjarlægist, en hefur rétt gildi
þegar tunglið er næst athugun-
arstað.
Sum heimilisviðtæki sem ná
15 metra öldulengd gætu náð
merkinu frá tunglinu sem slitr-
óttri radíóbylgju, er tifar um
þrisvar sinnum á sekúndu.
Það skal' að lokum tekið fram
að eldflaugarhylkið sem fylgir
gervitunglinu er sem svarar.
tveimur. minútum á afti.r því,
og er, það ef til vil! betur sýni-
legt en gérvitúngiið sjálft.
Leck Fischer.
. 1 .
ilggsr leiðtis
Ég á að vera hér í mánu'ð og þetta er liið skelfilega
langa kvöld hins fyrsta dags. Glugginn og svaladyrn-
ar eru opin upp á gátt til að hleypa inn hlýju kvöld-
loftinu, og niöri á hólunum við fjörðinn eru Jónsmessu-
bálin þegar farin að loga eins og gremjulegir blettir
í björtn myrkri. Unga fólkið kemur heim í óhreinum
fötmn, börnin fara ekki að hátta á skikkanlegum tíma
og verða óviðráðanieg á rnorgun. Frú Baden kom hing-
að upp rétt áðan og spurði, hvort ég vildi ekki koma
með fram á oddann að sjá stóru brennuna, en ég
neitaði afdráttarlaust. Hún bauðst til að kynna mig
'fyrir fieiri konum, en ég' afþakkaði það, og þá fór
hún loks aftur meö áhyggjusvip um munhinn. Ég
er komih hingað til að fá frið, og ég sakna ekki vin-
konukossa og hláturs. Strax í fyrradag þegar hún
sýndi mér lierbergið, fékk ég',.hál4ígeröa andúð á þess-
ari Jsonu. Hún qv'svo:‘óheniju auðsveip og,blíö ,b.ö at-:
vinnu að maður reisir ósjiáifyátt burstir. eins:.og.kötturr
sem vill ekki_ láta. till|tslausa hönd. strjúka ; sér „öfugt.,
En, vonandi., á, þó. ekki ,aþ | fara með okkur gestina eins:
og vanþroska börn, því að gistiheimiiió' heitir Frið-
sæld og liefur fastan samning við lækni á staðnum. Ég
vil ekki fara á Jónsmessubrennu, standá þar og fá reyk
í augun. Ég verö fertug eftir nokkra daga og ég vil
vera ein um. það.
Herbergiö gæti verið betra. Guli, límfarfaöi veggur-
r eim&i lisþ ÚÍ&MP 1
O- 'X-J 1

evki
Ef þú getur ekki vanið þig
af að reykja, þá reyndu að
minnsta kosti að draga eftir
megni úr skaðlegum áhrifum
tóbaksins.
I li æ g t
Ef mælt er nikótínmagn í
vindli er ekki hægt að geia
ráð fyrir að reykinganiaður-
inn fái allt nikótínið í sig.
Það væri líka skelfiiegt, því
r
Fallegur hversdagskjóll úr
ullarjersey frá Rúmeníu,
Langrendurnar grenna, enda
er kjóllinn heppilegur handa
hinum þreknu. Annars er
hægðarleikur að taka þetta
snið upp. Ermarnar eru sett-
ar í utanvert 'við ökiiná,
kjóllinn er hnepptur að aftan
og litli rúllukraginn setur á
hann skemmtilegan svip. Risa-
vasinn hefur líka sína þýð-
ingu. Einmitt; stærðin á hon-
um lætur þreknar mjaðmir
sýnast grennri.
----------—--------------<•>
að vindill inniheldur yfirleitt-
:.o nægilegt nikótín til að skaðaj
, ’líkaínann.'■ ■; nms.u J"’
‘ = JUiiidlar ænv. va-fðír ‘úv 'heil-i
•j
um tóbalcsblöðum 'Sem gefa
minna nikótín en sígarettur.
Nikótínið er í einstökum sell-
um tóbaksbláðanna og opnu
sellurnar í smáskorna sígar-
ettutóbakimi gefa því meira
nikótín.
Ef sígaretta er reykt hægt
og reyknum ekki andað inn í
lungun, fara um það bil 2%
af nikótíninnihaldi hennar inn
í líkamann. Ef reyknum er
andað að sér getur nikótín-
magnið áukizt upp í 20—40%
og ef reyknum er andað að
sér um leio og sigaretta er
reykt. mjö.g:; ört,, gerir liún
skaða á við 10.
Sígaretta innilieldur í hverju
dragi frá uþphafi til enda
sama magn af hikótíni.
Óðru iháli gegnir um vindla.
Éf vindill er reyktur alveg
uþp til agna, inniheldur hann
eins mikið nikótinmágn og .10
"sem réyklir eru a'ð" -,'z hlut-
um.
Vindlamumistykki liefur því
mikla þýðingu, þar sem það
gerir réýldnn nikótíndaufan,
en sígarettumunnstykki hefur
enga þýðingu. Langt sígar-
ettumunnstykki getur meira
að segja aukið nikótíninni-
hald- reyksins.
Sérhver reykingamaður ætti
að hafa það fyrir reglu að
reykja aldrei á fastandi maga.
,'Reykingamenn ættu iíka að
h'afa þáð hugfast að tóbaks-
reykur inniheldur ekki aðeins
nikótín,.héldur einnig blásýru,
ammóníak, methylalkóhól og
tjöru.
Því liægara sem reykt er,
því minna nikótinmagn dregur
maðui' að aér og því er höfuð-
reglan: •;>
— REYKIÐ ITÆGT! pc ' ■
inn er róandi á vissan hátt, en þessir gistiheimilis-
kvenmenn virðast þó hafa ofurást á kretonne og kjól-
um, sem dregiÁÍ' éfm niður yfir höfuðið eins og poki.
Kretonne og þess konar kjólar eru fundin upp til að
fela sorglegar staðréýhdir. Rúmið er hvítt nunnurúm
og ég sé fram á að ég verð að taka stól mér til hjálþ-
ar til að komast í ró. En ef til vill eru þetta aðeins
venjulegar ýkjur úr mér, því að ekki veit ég hvort
nunnur sofa í hvítum, skírlífum spítalarúmum eða
hvort þær liggja á höröum bekkjum og þrá eitthvaö,
sem þær vita ekki nafnið á. Yfir rúminu harigir ljós-
prentun af Rut rrieð bundinið, og Rut brosir einfeldn-
islega og heldur á heysnuddu. Það hlýtur að vera
karlmaður sem málaði myndina upphaflega. Kven-
maöur rnyndi aldrei gefa kynsystur sinni svona hreint,
auötrúa og aulalegt andlit. Þannig brosum við aöeins
1 draumum karimannsins, þegar hann yrkir um okkur
og við' erum mjög ungar eða mjög gamlar. Ég man ekki
lengur hvers vegna svona mikil ástæ'ða er til að rriinn-
ast Rutar, en hún hékk líka uppi lijá ömmu minni
með flugnaskít á höndunum og holdugri hökunni. Ög
þó var amma myndarleg liúsmóðir. Friöur veri með
sál hennar hvar sem hún er. Hún gaf mér blóðmör og
kandíssykur þegar ég kom í heimsókn.
Fyrst hélt ég að-hér væri enginn spegill, en mér
skjátlaöist. Svo meinlætanlegar erum við reyndar ekki,
þótt útlit frú Baden gefi allt til kynna og ekki néit|.
Spegillinn ér falinn. í skrifbörðinu sem. ég ,sit við og
það er ekki hægt aö nota hann nema plötunni ’sé sleg-
i'ð upp og hún fest á einhvqrn flókinn hátt sern ég ref
ekki enn að:;l€erf..:,.|If tiþ,v%öi«þetita. pgnleg hug-
niynd. ÞegaflEriaÖur er búinn aö" M nokltúVri veginn nóg
af sínu eigin andliti, þá fer falinn spegill ekki í taug-;
afriar á marini. Eg þarfnast hans ekki heldur til að
þúa sjálfa mig og viðurlcenna að ég, Hertha Nieder-
íriann, sé nú svo langt komin með æVina að ég geti
innan tuttugu ára dregið mig í hlé frá atvinnu minnj
og farið að svipast um eftir legstáð, sem er nægilega
rúmgóður til þess að ekki þurfi aö hoppa á kistunrii
til að hola henni niöur. Ég man mætavel eftir inínu
eigin andliti án spegils. Ég er stuttklippt vegna þes|
að þaó er heptúgt, og það er ekki hægt aö greiða þykkfc,
strítt hár á neinn ánnan hátt. Það vottar fyrir hærurh
í. brúna..hárinu,. en..riárskei;inn minn er alltaf svó' goð-
hjartaður að segja aö liann geti sannarlega ekki komið
auga á þær. Og þurrkar hann langa nefið meö handar-
bakinu og setur upp andríkan svip. Hann heldur að
þetta gleðji mig, og hann hefur enga hugmynd um ao’
fullyrðing hans lætur hlálega í eyrum og veldur mé.r
aðeins gremju. Ég er gráeygð og nef og haka cru dá-
lítið framstæð. Það hafa bætzt við hrukkur síðustii
árín og allar framtennurnar í rnér eru viögerðar, þótt
það sjáist ekki. Þegar ég er i sjaldhaínarkjól og geíi
eitthvaö fyrir andlitiö á mér, finnst miðaldra karl-
mönnum ég enn vera ung og blómleg. En þáö jer eink-
'um þegar llðiö er á kvöldið og þá er sigurinn fyrir-
hafriarlitill og ég er búin að missa löngunifta. Ég er
bókhaldari á túttugásta ári í hlutafélaginu Vistbl og
húsbóndanum þótti þaö ágæt hugniynd áð: égj tæki
mér mánaðarleyfi. Hvað gat hann annaö sagt? jHann
ætti víst sjálfúr að 0ra slíkt hiö sama> ,
Svona fljótt er ég riá komin að öllu því sém é'J^fór
frá cg læknirínn minn lagði ríkt á við mig .að gleylria.
Ég á að dvaga áhýggjur mínar inn í skeh og þæV áiga
að verða að perium, Það átti hann við, þótt hann ksgm-
ist ekki svona skáldlega að orði. Já, karlmenn1' 'eru
einfaldir og vita ekki sjálfir hvað þeir finna úpp á
niikilii vitleysu. Ég er; í leyfi, en þó er þaö ekki Ieyfi.
Friðsældin er nokkurs konar hvíldarheimili fyfir konur,
og nú þegar hef ég hugboð um að'þaö háfi verið mis-
ráðið þegar ég lét lokka mig hingaö. Ég er enginn
taugasjúklingur, eða er ég það?
Ég sakna þegar riinna taktföstu skella í vélum
fyrirtækisins og' blýantanna minna, sem ég skar nafnið
mitt í, svo að þeim sé ekki stolið. Síðast Tiöiö ár var
ég í leyfi á stóru baðhóteli, og mér hefur aldrei leiðzt

< M

Jaröárför
Finns Ólafssonar, stórkaupmanns
frá Fellsendá í ÐÖlium, fer fram frá Dómkifkj-
unni, miðvikridaginn. 9. þ.m. kl. 2.
Athöfninni verðuf útvarpað.
Guðsteinrij, EyÍólí$$on.
-...