Þjóðviljinn - 20.05.1960, Blaðsíða 2

2) — ÞJÓÐVILJINN — Föstudagur 20. maí 1960
GACNRýM
TJARNAUBIO
Ævintýri Tarzans
(Tarzan's greatest adventure)
Amerísk mynd
Gordon Scott
Anthony Quayle
Sara Shane
Leikstj.rJohn Guillermin
Af Tarzanmynd að vera þá
er myndin óvenju góð. Hér er
þao fyrst og fremst ágætar
kvikmyndatökur, og svo er
myndin nokkuð vel leikin.
Cvenju sterkir og athyglisverð-
ir karakterar koma í'ram í
myndinni. Tæknilega séð er
myndin sú bezta sem komið
hefur fram með þessum heims-
fræga karakter, sem við þekkj-
um sem Tarzan.
Myndin er ljót á köflum, en
spennandi og' það eru fallegir

Margar stærðir
HEÐÍNN
Vélaverzlun
Seljavegi 2, sími 2 42 60
CTVARPS-
VIÐGERÐÍR
og viðtækjasala
B UQ I N
Veltusundi 1.
Rósir
aískornar.
(gróðrarstöðin við
Miklatorg).
S?MAR 1-97-75 og 22-822.
litir í henni. Tarzan er hér
mannlegri en maður á að venj-
ast og ég man aldrei eftir því
að hafa séð hann lenda í ást-
arævintýri fyrr en í þessan.
mynd, sem er þó reynt að gera
eins lítið úr og mögulegt er, af
skiljanlegum ásæðum.
Það eru ýmsar tökur hérna
sem eru óvenjulega vel teknar
og það er sjaldgæft að sjá eins
nákvæmar tökur á rándýri sem
veiðir dýr sér til matar, eins
og hérna kemur fram.
Bezta Tarzan mynd sem enn
hei'ur komið fram. S.Á.
HAFNARBÍÓ
Lífsblekking
(Imitation of Life)
Amerísk mynd í litum
Lana Turner
John-<Gavin
Susan Kohner
Juanita Moore
Leikstj.: Douglas Sirk.
Mikil iifandi ósköp er nú
annars búið að hæla þessari
mynd, það er tæpast nokkur
maður, sem myndina hefur séð
sem ekki hefur hana upp til
skýjanna og dásamar hana á
alla vegu. Stórkostlegt, framúr-
skarandi o.s.frv. Sér eru nú
hver ósköpin. Fílefldir karl-
menn koma háskælandi út af
henni, styðjandi veikburða kon-
ur sínar, sem tæpast geta geng-
ið fyrir ekka, og það mætti
vel hugsa sér að þessir syrgj-
endur hugsuðu þeim þegjandi
þörfina, sem voguðu sér að
hlæja þegar söngkonan Mah-
alia Jackson (framúrskarandi
góð) gapir framan í þá (það er
ekkert smáræði) og syngur af
öllum lífsins sálar kröftum, á
þann veg, að það er ef satt
skal segja unun að hlusta á.
En hvers vegna öll þessi tár?
Douglas Sirk endar myndina á
jarðaríörinni, en hvers vegna
skyldi hann gera það? Vita-
skuld til að fá fólk til að gróta,
og þá helzt kvenfólk. Og hvers
vegna skyldi hann vilja fá fólk
til að fara .grátandi út? Hugs-
ið nú svolítið nánar út í þetta
sálfræðilega atriði, og þá kom-
izt þið að raun um að Sirk not-
ar hér eldgamalt og úthugsað
bragð, sem virðist ætla að
verða klassískt, því ennþá fell-
ur svo til hver einasti maður
fyrir því.
Vissulega er þessi úfærsla
óhrifarík og það er ýmisiegt
hérna mjög vel ' gert. Myndin
er yfirleitt vel leikin og þá
sérstaklega af þeim yngri, söng-
ur Mahaliu Jackson er framúr-
skarandi, kvikmyndun oft góð
og sumar sviðsetningar ágætar
o.s.frv. Douglas Sirk er líka að
mörgu leyti ágætur leikstjóri og
hefur oft og iðulega sýnt það,
en sérhver leikstjóri nú til
dags, sem einhvern snefil ber
af virðingu fyrir sjálfum sér
er steinhættur að nota slík
brögð sem hér eru notuð, þvi
að það borgar sig einfaldlega
ekki, þegar allt kemur til alls.
Við skiljum ósköp vel mót-
ív og undiröldu myndarinnar
og erum öll sammála því að
það er sterkt, við vitum líka
hvers vegna þetta verður allt'®'
á kostnað dótturinnar, sem
vildi vera hvít en ekki blökk,
og við erum sammála einni
beztu senunni í myndinni, þar
sem kærasti blökkustúlkunnar
ræðst fólskulega á hana þeg-
ar hann kemst að því að hún
er blökk en ekki hvit eins og
hann hélt, við erum sammála
þessu atriði vegna þess að það
er satt. En þegar maður fær
framan í sig þennan samsetn-
ing' af væmnum, uppþornuðum
og melodramatískum grátsen-
um, þar sem dóttirin er rifin
í sig vegna þess að hún vildi
vera hvít en ekki blökk, og'
móðirin svo látin deyja á eins
áhrifaríkan hátt og mögúlégt
er, (og' það er ekki svo lítið
þegar tillit er tekið til þess að
jarðarfarir blökkumanna eru
oft þær sérkennilegustu og
áhrifaríkustu sem um getur),
til þess að sannfæra dóttur
sína um máistað sinn, er, and-
skotinn hafi bað, einum of
mikið af því góða. Við þuríum
ekki á þessu að halda til að
sannfærast um að málstaður
blökkumanna er réttur. Við
verðum að bíta í ])að súra epli
að við höfðum rangt fyrir okk-
ur varðandi þá, við meðhöndl-
uðum bá eins og skepnur í stað
þess að fara með þá eins og við
hefðum viljað láta fara með
okkur. Við lítum niður á þá,
þeir hata okkur fyrir bragð-
ið. Við höfum litið niður á
eskimóa, þeir eru svo elskuleg-
ir að kalla letingja í sínum
hópí „hvíta menn“. Okkur hafa
fundizt gulir menn vera skelf-
ing ljótir og asnalegir og langt
fyrir neðan okkar virðingu, en
þeir verða kolvitlausir ef við
svo mikið sem öndijin framan,
í gulán ' kýehmann. Og svo
höldum við að við séum éitt-
hvað mikið og stórt, svo langt
yfir aðra hafnir. Mikið skelfing
erum við nú annars broslegir
í fávizku okkar. Við dönsum
stríðsdans innan í hring kyn-
þátta sem eru ekki einungis
margfalt fjölmennari heldur
hafa margt fram yfir okkur.
Við höfum vissulega margt
fram yfir þá, þeir hafa lært
margt af okkur og læra enn,
en við erum of merkilegir með
okkur til að læra nokkuð frá
þeim. O, sér grefur gröf þótt
grafi, ætli það endi ekki með
því að það gáfulegasta verð-
ur að fara til Afríku og ger-
ast svertingi, svona þegar að
fram í sækir? S. Á.
ÖLL
RAFVERK
% - 4''*^ *' -/i
W p Ú 4-í H M
Vigfús Einarsson
Nýlendugötu 19 B.
Simi 18393.
DAMASK —
Sængur\eraefni
Lakaléreft
Flauel
Léreft
Hvít og mislit.
ULLAR-V ATTTEPFl

Skólavörðustíg 21.
títboð
Tilboð óskast í að reisa viðbyggingu við Hrafnistu —
Dvalarheimili aldraðra sjómanna.
Uppdrátta og lýsingar má vitja til Harðar Bjarna-
sonar á Teiknistofu A.B.F., Borgartúni 7.
Skilatrygging kr. 500.00.
Börn, sem fædd eru á árinu 1953 og verða því
skólaskyld frá 1. september n.k., skulu koma í
skólana til innritunar mánudag 23. maí kl. 2 e.h.
Atli.
Innritun barna úr Hlíðahverfi fer fram í Hliðaskóla
við Hamrahlíð en ekki í Eskihlíðarskóla.
Skólastjórar.
Stúlkur, sem vilja læra gæzlu og umönnun v'an-
gefinna geta komizt að í slíkt nám á Kópavógs-
hæli nú í vor. Námstímann verða greidd laun sam-
bærileg við laUn starfsstúlkna.
Upplýsingar gefnar á hælinu og í síma 19785,
14885 og 19084.
Skrifstofa ríkisspítalanná
Húseigendafélag
Reykjavíkur
Þegar þyrilvængjan hóf sig á loft, sáu þáu hvar
margir bátar komu út á milli fjallaskorninganna.
„Hvað er nú á seyði“, spurði Janína óróleg. „Það
lítur út fyrir að einhverjir innfæddir eigi í erjum",
svaraði Þórður hughreystandi. Þórður hafði alls ekki
í huga að láta fljúga með sig möglunarlaust til Iran.
Þyrilvængjan flaug eftir ýmsum krókaleiðum. „Þú
ættir að vera við öllu búin“, sagði Þórður við Janínu,
„Það getur ýmislegt skeð, sem reynir á tauganiar.“