Þjóðviljinn - 03.12.1966, Síða 8

g tffOA — I>JÓÐVILJINN —‘ Laugardagur 3. desember lflffi.
LEONARD GRIBBLE
19
hún við og baðaði út hðndiunum-
— Þeir vissu að ég var að ljúga
í sambandi við John, en ég vay
klókari en þú gerðir þér í-hug-
arlund. Ég vissi að þeir myndu
telja víst að ég væri að Ijúga
þín vegna-
— Min vegna?
— Já, þin vegna, sagði hún
og skældi sig. — Á sama hátt
og þeir myndu komast að því að
ég var að ljúga um trúlofún
okkar. Þetta kemur allt saman
og heim- Þín vegna ......... Og
af hverju ætti óg að gera þetta
allt þin vegna? Vegna þess að
f raun og veru elska ég þig.
þannig álykta þeir. Þetta var
mín aðferð til að vemda þig-
Og síðan komast þeir að þeirri
niðurstöðu, að þú hefur naumast
farið að drepa John Doyce, þvi
að ég hafði synt fram á það
með ást minni til þín, að til-
efnið var ékkert hvað mig snerti-
En þú — rödd hennar varð sker-
ardi — þú- «leppir bara af mér
hendinni. Þú vilt ekki treysta
mér- Þú getur ekki tekið mig
eins og ég er. Þú hefur aldrei
elskað mig — þá myndirðu ekki
vantreysta mér á þennan ógeðs-
lega hátt- Þú fleygir mér frá
þér, til þess eins að bjarga
sjálfum þér......
• Hún steig skref afturábak og
6tarði á hann leiftrandi augum.
Hún var sjálf undrandi • yfir
S»Ij]
URA OG
SKARTGRIPAVERZL
KORNELÍUS
JONSSON
SKOLAVORDUSTÍG 0 - SÍMI: 16088
Hárgreiðslan
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Steinu og Dódó
Laugavegi 18 III hæð (lyfta)
SÍMl 24-8-16 •
PERMA
Hárgreiðslu- og snyrtistofs
Garðsenda 21 SÍMI 33-968
þessari óvæntu árás. sem hafði
brotið niður vöm hans gegn
henni. Ósjálfrátt hafði hún snú-
ið atlögunni gegn honum á
þeirri stundu, þegar hún hafði
óttazt að orustan væri töpuð-
Hamn komst úr jafnvægi og
vissi naumast sitt rjúkandi ráð.
— Já, en Pat ..........
Hún var ekki sein á sér að
grípa tækifærið- Hún var gædd
sterkri eðlisávísun í sambandi
við karlmenn. Og nú beitti hún
henni- — Nei, Phil. nú er það
um seinan. Ég er ekkert leik-
fang- Ég er fegin, að þú skulir
hafa sýnt mér afdráttarlaust
hvað þú hefur í rauninni lítið
álit á mér.
Það eina sem hún vissi ekki
— og gat ekki vitað — var það,
að Phil Morrow lét engan troða
á sér, ekki einu sinni fallega
stúlku. Jíann átti sitt stolt, og
það efldist við hverja raun-
— Jæja, Þetta er þá allt úr
sögunni, Pat. Ég er farinn.
Sem snöggvast gat hún ekki
•íert sér í hugarlund hvaða
glappaskot hún hefði gert. Hafði
hún tekið skaikkan pól í hæð-
ina? Hún skildi ekki hvemig
það gat verið. Þessi aðferð henn-
ar háfði ævinlega tilætlaðan ár-
angur í viðskiptum hennar við
hitt kynið.
En nú .... einmitt þegar hún
taldi víst að hún hefði breytt
ósigrinum í sigur, var hún for-
smáð að nýju. Þetta, var ekki
sanngjamt. Og þetta braut alveg
f bága við lífsreglur henriar-
Hún var gráti nær, þegar hún
sagði: — Þú ert þá búinn að
taka ákvörðun?
— Nei. Pat. Það gerðir' þú
fyrir mig!
— Já, en —
— Þú sfi'gðir sjálf, að ég hefði
aldrei elskað þig- Nú held ég.
að það sé alveg rétt. Ég var
heillaður af þér, Pat. Glæsileik
þínum, kátínu — þetta hreif
mig. Ekki þú sjálf .... Held-
urðu í raun og veru, að samband
okkar gæti haldízt óbreytt eftir
þetta?
Hún safnaði kröftum í lokatil-
raun. — Þú ert móðgaður vegna
þess að ég sagðist hafa elskað
John Doyce. En ég varð að tala
hreinskilnislega. Það er annars
furðulegt, hvað það virðist allt
saman gamalt og gleymt núna...
Það eru ekki nema nokkrir
kiukteutímar síðan, og samt er
eins og liðin séu ár síðan. í gær.
Hann hristi höfuðið- — Ég er
ekkert særður yfir þvi, að þú
skyldir elstea John Doyce en
ekki mig. Ég er bara orðinn
skynsamari. Okkur urðu báðum
á mistök- Það er mér. nú orðið
ljóst.
Lokatilraun hennar hafði far-
ið útum þúfur. Nístandi reiði,
blandin Hatri, kom upp í huga
hennar- En hún reyndi að bæla
niður- Hún varð að halda virð-
ingu sinni. Hún mátti ekki láta
hann verða varan við neitt- Hún
fyndi einhver ráð til að klekkja
á honum — en það yrði leynd-
armál hennar.
— Ég hef alltaf kvatt elsk-
huga mína með drykk. Hvað
má bjóða þér, Phil?
Hún skildi ekki með nokkru
móti hvers vegna hann náföln-
aði Hann sagði ekki orð. heldur
tók hattinn sinn og fór.
Hún settist og kreppti hnef-
ana. Hún tók fram sígarettu og
kveikti í henni- Jill kom inn-
— Er Phil farinn?
— Já, fyrir fullt og a'llt! En
óg er nú ekki búin að afgreiða
hann! Það var ógnun í rödd
hennar.
Jill gekk til hennar- — Pat,
hvað ertu að segja? Þú heldur
þó ekki að —
— Skiptu þér ekki af því
hvað ég held. Ljóshærða stúlk-
rjn reykti sígarettuna með á-
kafa. — Ég get sagt lögreglunni
eitt og annað sem hún kynni
að hafa áhuga á-
:— Svo illgjörn geturðu ekki
verið! Kvíðinn í rödd hennar
varð til þess að beiskjubros lék
um varir ljóshærðu stúlkunnar.
— Þú hefur alltaf verið dá-
lítið veik fyrir Phil, er það ekki,
Jill? Hvað hefurðu eiginlega
elskað hann lengi.
Jill fölnaði- Kvikindið þittl
tautaði hún-
— Þótt ég þpri að horfast í
augu við sannleikann? Heyrðu
mig nú, ljúfan, ég hef vitað
þgtta litla leyndfi'rmál þitt lengi.
Og þér er velkomið að hirða
hann — eða það sem eftir verð-
af honum, þejtar ég er búin að
afgreiða hann. „
Jill hörfaði eins og hún hefði
verið barin. — Þú skalt ekki
voga þér! Hún starði með skelf-
ingarsvip á þessa ókunnugu
stúlku sem sat fyrir framan
hama, þessa meinfýsnu kon.u
sem geiflaði munninn illgirnis-
lega. — Þú vogar þér ekki að
fara til lögreglunnar með lygar
þínar.
— Það verða engar lygar, mín
kæra. Þeir rifust alveg stór-
kostlega fyrir stuttu, og Phil
Morrow kom með afdráttarlaus-
ar hótanir við meðeiganda sin.n,
sem ekki vair hægt að villast á.
Jafnvel heiðarleg fnanneskja
eins og þú, myndi neyðast til að
segja allan sannleikann um það
mál.
Pat reis á fætur og gekk að
dyrunum að svefnherbergi
þeirra-
— Þetta virðist allt vera búið
okkar í milli, og það hentar mér
piýðilega. En mundu bara, að
ég get séð fótum mínum forráð!
Það hef ég alltaf gert Pg því
held ég áfram- Enginn karlmað-
ur fær að nota núg sem fóta-
þurrku, og hann skal ekki halda
að ég liggi áfram flöt fyrir hon-
um-
Ji’1'1 Mjóp til hennar og þreif
í handlegginn á henni. — Bíddu
ar.dartak! Þú ert búin að segja
sitt af hverju- Áður en þú ferð
langgr mig til að komast að
með dálítið. Ég sætti mig ekki'
við að þú reynir að koma Phil
í bölvun. Ég horfði á þig reyna
að gera hann hlægilegan og ég
sagði ekki neitt.
— Nei, vegna þess að þú varst
hrædd, lyddan þín!
Jill lét sem hún heyrði ékki
til hennar- — Þú ert svo ógeðs-
lega sjálfumglöð. Þú hefur
aldrei hugsað nema um sjálfai
þig-
— Ég þakka fyrir alúðina-
— Og nú ertu bara að hugsa
urr. sjálfa þig.
— Já, það geturðu bölvað þér
upp á-
— En þér skjátlast hrapal-
lega ef þú heldur að þú getir
komið Phil í einhvem bobba
núna.
— Ertu hrædd ennþá? Það má
ekki koma blettur né hrukka á
hetjuna þína, eða hvað? Mér
þykir það leitt, ljúfan — ég hef
hugsað mér að borga hbnum í
sömu mynt, og það skal ekki
verða neitt sérstaklega notalegt
fyrir hann. Og slepptu mér svo,
fjandinn hafi það. Ég ætla að
klæða rriig.
— Vertu alveg róleg. Ég er
farin — á stundinni- Eftir /ritai
hef ég fulla þörf fyrir ferskt
loft. Ég er að kafna hérna inni.
En eitt skaltu vita, að ef þú
ferð til lögreglunnar og þykist
tilneydd að segja einhvern sann-
leika, þá skal ég svo sannairlega
slá botninn úr öllu fyrir þér-
Þær stóðu þannig stundarkorn
— tveir andstæðingar með
brugðin sverð.
— Reyndu bara, elskan,
reyndu bara, sagði ljóshærða
stúlkan stríðnislega. — Ég get
sagt margt sem þú veizt ekkert
um. Ég skal láta þennan sjálfs-
ánægða þrjót engjast sundur og
saman yfir því, að hann þóttist
of góður handa Pat Laruce-
Hurðin skelltist á hæla henni.
Jill gekk fram í eldhúsið-
Óhreina leirtauið eftir morgun-
verðinn og kaffibollarnir stóðu
við vaskinn. Hún settist á eld-
húskollinn og fór að gráta- Hún
var skelfilega vansæl og hjálp-
arvana- Hún var enn að gráta
hálftíma seinna þegar útihurð-
inni var skellt og hún var ein
í íbúðinni. Sorg hennar var mjög
persónuleg — hún gat ekki deilt
henni með neinum.
Það var satt. Hún elskaði Phil
Morrow, Hún hafði elskað hann
mánuðum saman, en hann hafði
ekkert séð annað en bjartai fegurð
Pats ag hlustað á hlátur hennar
og inantóm loforð. Jill hafði
reynt að sætta sig við orðinn
hlut Pg umbera það sem hún
áleit óumflýjanlegt.
Hún hélt sjálf, að sér hefði
tekizt það. Það hafði verið erf-
itt, en hún hafði verið- hörð við
sjálfa sig- Enginn skyldi fá að
vita um ást hennar-
Og nú hafði hún fengið þetta
fratnaní sig, frá konunni, sem
var staðráðin í að eyðileggja líf
Phils Morrows af smásmuguleg-
um hefndarþorsta og illgimi
vegna eigin ótryggðar. Hún varð
að finna einhverja leið til að
hjálpa Phil. Lögreglan myndi
trúa Pat- Það var hún viss um.
Hann yrði jafhvel tekinn fast-
ur fyrir morð- Tilhugsunin lam-
aði hana. Hún sá fyrir sér mann-
inn sem hún elskaði standa ráð-
þrota gagnvart óhagstæðum
kringumstæðum. Staðreyndir sitt
úr hverri áttinni fóru að koma
upp í hugann.
Jólasaga barnanna
cTtir Walt Disney
1- Þegar aparnir eru á leiðinni til
námunnar aftur til að ná í meiri
steina.........
2. stingur einn þeirra af.
mig ekki!
— Hann sá 3. — Nú verð ég að segja jólasveinin-
■ um hvað hefur komið fyrir stein-
ana sem hann ætlaði að nota fyrir
augu í dúkkurnar.
SKÖTTA
— Það er ekki nóg að vera sjálfur í stælnum, herbergið verður
að vera það líka......
Látið okkur jafna nú þegar misþunga á hjólbörSum yðar
með fullkomnustu ballans-vel sem nú er á markaðnum. —
Önauðsynlegt að taka hjólin undan bílnum. — Gildir það
jafnt um fólks- og vöru- og langferðabifreiðar.
Vinnustofan er opin alla daga kl. 7,30 til 22.
GÚMMÍVINNUSTOFAN hf. Skipholti 35 - Sími 31055
BRUNATRYGGINGAR
TRYGGID ADUR ^
EN ELDUR ER LAUS
Á EFTIR* ER ÞAD
OF SEINT
TRYGGINGAFELAGIÐ HEIMIRf
LINDARGÖTH 9 • REYKJAVIK SÍMt 22122
21260
Blaðburðarfólk vantar okkur
strax í KÓPAVOG - Hringið
í síma 40753 - b IÓOVII WN,