Þjóðviljinn - 03.10.1976, Qupperneq 15

Sunnudagur 3. október 1976 ÞJÓÐVILJINN — StÐA 15
Umsjón:
Þröstur
Haraldsson
og Freyr
Þórarinsson
asar „framar” og var það þarft
verk. Hljóðfæraleikarar á skif-
unni eru Þorsteinn Magnússon
gitar, Birgir Guðmundsson, git-
ar, Pálmi Gunnarsson, bassi,
perc., Sigurður Karlsson,
trommur, perc. og Lárus
Grimsson, pianó, orgel, flauta,
að ógleymdum þeim Þorleifi
Gislasyni, sem leikur á saxófón
og Aagot óskarsdóttur, sem á
pianóleikinn i ,,enn (aö minnsta
kosti)”. Hljóöfæraleikur þessa
fólks fellur betur að rödd Meg-
asar en áöur hefur heyrst og er
svo pottþéttur og reiprennandi
að undrum sætir. Þetta eru is-
lenskir tónlistarmenn á heims-
mælikvarða og ættu þvi að vera
á varðbergi gagnvart
Krömurunum viðsjárverðu.
Fyrir þá, sem vilja hlusta á
einhvern annan en Megas á
þessari Megasarskifu, skal bent
á að hlusta eftir Dylan, Kinks,
Donovan, Presley, Stones og
Beatles, en lesa siðan hvað
Megas hefur um raungildis-
endurmat umframstaðreynda
að segja á bls. 10 og 11 i sögu-
bókinni: Megas (III): kominn
er FRÁLEITT FARINN.
Svört kímni dregur
ævinlega burst úr nefi
þeirra, sem dýrka „al-
mennt velsæmi". Svört
kímni hæðist að þeim,
sem undanskilja bæði
obbann og lungann úr til-
verunni lögmálum kímn-
innar. Svört kímni er aðal
Megasar.
t stuttu máli er mér ómögu-
legt að saumfara jafn marg-
slungið verk og nýjasta skifa
Megasar, Fram & aftur blind-
götuna, er. Ég ætla ekki að
kveöa upp neinn Salómonsdóm
um hvað sé best og hvað lakast
og ekki mun ég leiða menn i all-
an sannleika um hvað skáldið
meini með hverju einstöku
kvæði. Ég ætla þó aö glima við
nokkra punkta.
1 annarri visu kvæðisins,
„ekki sýnd en aðeins gefin veið-
in”, steingervist meitlað svip-
mót pipraðra pálina heilagri
þykkju við að stina á rósrauð-
röndóttu mjaðmasiðbuxunum
hangir piskrandi frammi
GOÐ-
MENNIÐ
lagið, „enn (að minnsta kosti)”
er þrungið djúpum lifsleiða,
sem kynni að hafa örlagarikar
afleiðingar. Þetta lag finnst mér
engu að siður það besta á skif-
unni, bæöi hvað texta og tónlist
varðar. Aldrei hefur einu
veitingahúsi veriö gerð önnur
eins hárnákvæm og yfirveguö
skil. Þessi yfirþyrmandi blind-
gata endar óvænt á þvi að Meg-
as leikur af fingrum fram i söng
sinum og einhverjum „geir” er
bent á að þó ekkert hafi haggast
enn að minnsta kosti muni
„það” hrynja, eyðast og renna
upp og sá grunur læöist að
hlustandanum að þarna eigi
Megas viö stræstu og viðamestu
blindgötuna i heild sinni.
Grimmt deildu menn um
hvort Millilendingin væri spor
eöa feilspor hvað undirleik
varðaði. Mörgum fannst sem
ekki mætti rokka þessa tónlist
og vildu helst hafa Megas einan
og óstuddan leikandi undir á git-
ar og munnhörpu. I mesta lagi
mætti heyrast i ljúfri þverflautu
þegar fjallað væri um frek
fólskuhljóð úr moröingjabörk':
/átrætisvagninum og vilja þær
láta viðræður þjóðfélagsþegna
úr flokki nefndrar stinu við
vagnstjóra I akstri varða ára-
tuga svartholi. Þarna drepur
Megas á atkvæöamikinn þrýsti-
hóp, sem eru pálinur af þessu
tagi og eru þær auðþekktar á
söngnum góöa: það ættu að vera
lög... (og verður oft furðu
ágengt), en hafa ber i huga
niðurlag visunnar, sem mér
finnst jafnframt bera vott um
rimsnilld Megasar:
hjálpræðið æ það sem heimtað /
var með þjósti er af himnum
sent skilvíslegar / & fyrr en
margur bjóst við.
1 fyrsta lagi skifunnar, „sút
fló i brjóstið inn”, ber Megas
þeim jenni, stinu, eddu & gunnu
illa söguna. Engin þeirra riður
úr hlaði á hvitum hesti með
blæðandi hjarta skáldsins i
eftirdragi, eins og þótti boðleg
sút (blues) hér áður fyrr, og
engri er likt við hryssurnar fyrir
vagni Faraós. Hins vegar eru
þær girndarlega hannaðar og
viðhafa klúrt orðbragö, enda
vottar litt fyrir heilbrigðum
sambýlisháttum þeirra og
„min”. ótrúverðugur texti en
drepfyndinn. Blindgöturnar eru
margar og mislangar. Fjöl-
menn er blindgata „litla karls-
ins” I þjóðfélaginu, sem engu á
RÁSAR
FRAM OG
AFTUR
BLIND-
GÖTUNA
kann skil né lag. Hæönislega
visar Megas honum „i spegla-
salinn” til að berja blekkinguna
augum, en segir honum um leið
til syndanna, svo ekki er loku
fyrir það skotið að hann vakni til
umhugsunar um hlutskipti sitt.
Blindgata „góðmennisins”, sem
forðast hefur viökynningu alls
hins illa af ótta við að „góð-
mennskan” biði hnekki við
kunningsskapinn og breyttist
jafnvel i andhverfu sina. Blind-
gata tannlausa bitvargsins, sem
heföi gott af hugarfarsbreyt-
ingu. Megas gáir á farm litlu
konunnar með barnavagninn,
spyr hvort eitthvað hafi ekki
gleymst og segir henni siðan
hve illa hún er stödd. Siöasta
um eða uppsölur fyrri alda
kvenna. Til gamans má minnast
þriöja hópsins, sem ekki tók af-
stöðu i máli þessu en myndi
fylgja Megasi eftir i sælu al-
gleymi þó hann gengi i lið með
Árna úr Eyjum. Blindgatan tek-
ur af öll tvimæli um gildi rokks-
ins i tónlist Megasar „1 spegla-
salinn”, „gamla gasstööin við
hlemm” og „enn (að minnsta
kosti)” eru mestu tónl.þrum-
ur & -eldingar, sem ég hef heyrt
á islensku til þessa, en ég hef
yndi af þrumum og eldingum.
Þó tónlistarmenntun riði mér
ekki á slig, frekar en öðrum, er
við umsagnir um þessa ágætu
listgrein fást leyfi ég mér hik-
laust að jafna þessari skifu við
hvaða islenska popp- og/eða
rokkskifu sem er, svo ég
minnist ekki orði á stórkapi-
taliska skraddaramúsik
Kramers, sölumanns ameriska
draumsins, sem iðulega breytist
i ameriska dauðann, þegar
westur er komið. t þessu sam-
bandi geta menn til gamans
hugsað sér þá Megas & Johnsen
troðandi upp i Evrovision-
keppninni, mélkistulega og
smjergreidda. Fram & aftur
blindgötuna er frábær skifa, þó
ég hneigist til uggs um að
Megas höggvi I harða skalla
hvað undirtektir varðar. Hvert
orð nær eyrum manns og hefur
Tony Cook hér innt gott starf af
hendi, en hann mun með takka-
tilfærslum hafa fært rödd Meg-
PINUSOGUR
Tóbaksbölið
.— Læknir, þér ráðlögðuö mér
að ala upp i mér andstyggð á tó-
baki með þvi að strá þvi i kjöt
súpu, kartöflumús, rjómals og
ennað sem ég ét. Ekki satt?
— Einmitt. Og ég vona að þetta
hafi dugað til að venja yður af
reykingum.
— Nei , þvi miður ekki. Ég held
ég reyki enn meira en áður Hins-
vegar hefi ég sjaldan haft aðra
eins andstyggð á mat.
Vísindin efla alla dáð
— Prófessor, sagði stúdentinn,
ég geng með tvær stórsnjallar
hugmyndir og gæti hvor þeirra
um sig snúið við heiminum.
— Ég ætla bara að biðja þig
vinur að framkvæma þessar hug-
myndir báöar I einu. Til þess að
allt veröi kyrrt á sinum stað.
Sérfræðileg úrlausn
Kallgreyiö Jónatan varð fyrir
þvi, aö hárvöxtur á höfði hans tók
að skreppa saman Iskyggilega
hratt. Hann skrifaði til rann-
sóknarstofu efnafræöistofnunar
eirnar og bað um ráð : hvernig
hann mætti varðveita hár sitt?
Eftir tvo mánuði fékk hann
svofellt svar : „Best munið þér
varðveita hár yðar með þvi að
safna þvi i pólyetilenapakka og
leggja með mölkúlur. Við
leggjum til að pakkinn sé geymd-.
ur á myrkum köldum og ekki of
vél?
Aldur og auglýsing
Blaðamaðurinn: Þér eruð sem-
sagt 120 ára I dag. Hvernig mund-
uð þér útskýra það, að yður hefur
tekist að ná svo háum aldri.
Sá gamli: Ég get ekki svarað
þessu fyrr en á morgun. Fyrst
þarf ég að ljúka samningaviðræð-
um við Vitaminfabrikkuna, Osta-
og smjörsöluna og ölgerðina Egil
Skallagrimsson.
Auður og vísindi
Læknirinn: Þér gangið með
mjög sjaldgæfan sjúkdóm. Hann
gæti auögað læknavisindin veru-
lega.
Sjúklingurinn: Hvað eruð þér
aö segja læknir. Ég sem borga
2000 krónur fyrir hverja heim-
sókn til yðar.
Landafræði
— Hvernig er Italia i laginu?
— Italia er eins og gúmistigvél i
laginu.
— Mikið rétt, landið er eins og
stigvél. En af hverju gúmistig-
vé.l?
— Af þvi að það er vatn allt i
kringum stigvélið.