Þjóðviljinn - 03.10.1976, Page 21

Sunnudagur 3. október 1976, ÞJÓDVILJINN — StÐA 21

Sköpun
jurtanna
— Þú lœtur blö&in nægja og sleppir englahárinu,
þvi aö þetta á ekki aö vera jólatré...
Sköpun furutrésins.
Grátvíöirinn:
Þessi litli vinur er i þunglyndiskasti....
Sólhlffarfuran opnuö
Fimm miljónir
mexikana koma
ólöglega yfir
landamærin
Á hverri nóttu reyna hundruð
fátækra og örvæntingarfullra
mexikana að komast með ólög-
legum hætti yfir landamæri
Bandarikjanna i leit að vinnu. A
sl. ári hafa um 700 þúsundir
manna verið handteknir i Banda-
rikjunum og sendir heim, og
bandarisk yfirvöld telja að á
hverjum tima séu um fimm
miljónir mexikana starfandi i
landinu án lögmætra pappira.
Fólk þetta er réttlaust I Banda-
rikjunum — þaö vinnur fyrir
lægri laun en bandariskir borg-
arar og má sætta sig við margs-
konar kárinur af hálfu atvinnu-
rekenda. Þaö hefur og verið al-
gengt, að atvinnurekendurnir
sjálfir segi til verkamanna
mexikanskra sem hjá þeim vinna
um það leyti sem verkefni þrýtur
— til að komast hjá þvi aö greiða
þeim siöustu launagreiöslurnar.
Nýsjálendingar
flytja út vatn
Of tar en ekki hefur það komiö á
dagskrá hvort íslendingar eða
norðmenn geti ekki flutt út eitt-
hvað af sinu ágæta vatni. Minna
hefur orðið úr framkvæmdum —
en svo mikið er vist, aö nýsjá-
lendingar eru i þann veginn að
leggja út á sömu braut.
1 þessum mánuði átti farmur af
vatni úr Manapouri, sem er dýpst
og hreinast fjallavatn á Nýja Sjá-
landi, að fara til Bahrain við
Persaflóa og átti að selja það i
kjörbúðum i litersflöskum Ur
plasti. Ef að þetta tiltæki heppn-
ast sæmilega er áformað að
senda meö skipi sem gengur til
Persaflóa 18 tonn af vatni i nylon-
brúsum ihverriferð. Firmaö sem
við þessi viðskipti fæst skoðar
einnig möguleika á þvi að bæta
mjólkurdufti og vitaminum i
vatnið áður en það er sent til
furstadæmanna við Persaflóa.
Alfriöað
hafsvæði
Péturs mikla-vík i grennd viö
Vladivostock á sunnanverðri
Kyrrahafsströnd Sovétrikjanna
er einstæð og að þvi leyti að þar er
að finna mikinn fjölda sjaldgæfra
sjávardýra og haflffvera sem
hafa mikiö visindalegt gildi.
Vísindaakademía Sovét
rikjanna ætlar þess vegna aö
koma upp fyrsta alfriöaða haf-
svæði Sovétrikjanna i suöurhluta
vikurinnar. Þá er ætlunin að
koma þarna á fót stofnun til að
ala upp sjávardýr.
Verk þetta verður unnið undir
leiðsögn sérfræðinga frá
Kyrrahafsdeild visindaaka-
demiunnar og i samvinnu við
fiskiveiöimálaraöuneytið.
(APN)
ADOLF J.
PETERSEN
VÍSNAMÁL
„DYR ER NENNAN,
DROTTINN MINN”
A þeim mánuðum, sem
ég hef annast Visnamál fyrir
Þóöviljann, hafa mér borist
mörg bréf, sem hafa fært mér
heim sanninn um það, að
lausavisan lifir góöu lifi meöal
alþýöu manna og er hið gull-
væga tjáningarform manna á
meðal nú eigi siður en i ár-
daga. Ég þakka öll bréfin sem
ég hef fengiö, simahringingarn-
ar og viðtölin sem menn hafa átt
við mig og tjáð með þvi sinn
góöa hug til ferskeytlunnar. Það
finnst mér þó einna ánægjuleg-
ast til að vita, hve margt ungt
fólk hefur áhuga á visnagerö,
þar á meðal skólafólk, sem hef-
ur látiö mig heyra visur eftir sig
og rætt við mig um einstakar
visur eða bragarhætti. Þaö er i
nútiðinni þetta sem Einar Bene-
diktsson sagði i kvæðinu Skáld-
menn Islands:
,,þar auögaðist þjóðin við
andans verð,
æskan dæmdi, hve visan var
gerð,
og fleygöi fram fyrstu stöku.”
Nú nýlega fékk ég bréf frá
Kanada. Björn Jónsson i Swan
River skrifar mér skemmtilegt
bréf og sendir mér nokkrar vis-
ur og kvæði, sem ég þakka hon-
um fyrir. Björn kveður um bréf-
leti landa sinna hér heima:
Dýr er nennan, drottinn minn,
þá dýrtið reynt ég hefi
aö vera alian veturinn
að vonast eftir bréfi.
Björn hyggur þó, að menn
kunni skil á hendingum:
Oss er margt til lista iagt
I ljóðhendingum,
en búnir þó að týna takt
i tilsendingum.
Tunglkomurnar liða hjá hver
af annarri án þess að bréf ber-
ist:
Lallar tungl um loftin blá,
Ijóst það hefur trafið
ár og sið, en austan frá
ekkert berst um hafið.
Fleira fáum við sennilega að
heyra frá Birni siðar.
Heyrst hefur að margir
islendingar, sem flust hafa vest-
ur um haf, hugsi þráfallt heim
til æskuslóðanna. Hún á þar
kanski vel við visa Magnúsar
Jónssonar frá Skaganesi:
Þrátt og oft ég hugsa heim,
heim til minna ranna.
Æskudagar una i geim
endurminninganna.
Um þaö sem mölur og ryð fær
ei grandað kveöur Asi i Bæ:
Þegar sigur sólin rauö,
sundin gulli þekur,
i hjarta minu á ég auð
sem enginn frá mér tekur.
Arinbjörn Arnason frá Fitj-
um i Miðfiröi hefur kveðið:
Dæmið hart ei vina vá,
vona partast styrkur,
meðan hjartað aðeins á
auön og svartamyrkur.
Það fer vart milli mála, um
hvern Jón Jónsson á Eyvindar-
stöðum hefur kveðið þéssa visu:
Allt ber vottinn um, þig
drottinn sendi
Kærleiks virðir göfgan glans
gimbrahirðir skaparans.
Halldór Gunnlaugsson læknir
kvaö um fóðurásetningarmenn:
Réttvisinnar braut er blaut,
bót er þó við grandi,
þegar dæmir naut um naut,
naut hvort sé i standi.
Jón Hansson hefur heyrt að
einhver væri snemmbær á
norðurlandi og kveður:
1 lágu gengi litilsverö
lötrar um i rýru standi
snauturleg i snikjuferö
snemmbæran á norðurlandi.
Hún á kanski við núna, þessi
vlsa úr Rósarimum eftir Jón
Rafnsson:
Þröngt i búi orðiö er,
öfugt snúiö flestu,
þráfallt trúaö, þvi er ver,
þeim, sem Ijúga mestu.
1 kvæðinu örvænting segir
Kristján Jónsson Fiallaskáld:
Krenkt er önd, en kvaliö fjör
köld eru hjörtu lýða,
bregður nornin bitrum hjör,
brjósti undir sviða.
Rænir drembin höfðingshönd
og heilagt frelsi deyðir.
t glaumi synda gjálif önd
gulli stolnu eyðir.
Klerka þvaðurs heimskuhrið
hylur sannleiks Ijóma.
Þeirra fjötrar lýgi lýð
lágt i villudróma.
Um öfundina kvað Steingrim-
ur Thorsteinsson:
Eggjaði skýin öfund svört,
upp rann morgunstjarna:
„Byrgið hana, hún er of björt
helvitiö aö tarna”.
Heimþrá gæti hún verið að
lýsa þessi visa eftir Guðmund
Guðmundsson skólaskáld:
Oft mig dreymir dagana,
daii, gil og bala,
þar sem heima um hagana
hljóp ég til að smala.
Og einnig:
Sárt ég, æska, sakna þin.
Sortnar á lifsins göngu.
Nú eru gömlu guliin min
gleymd fyrir ævalöngu.
Valt er gæfuhjólið. Sveinbjörn
Egilsson kveöur:
Opt það sannast máltak má
(menn þess allir gæti):
gæfan veltur einatt á
óstööugum fæti.
Það fennir i sporin. Einar M.
Jónsson kveður:
Brást mér nú þin hylli hlý,
hug þinn fjölmargt lokkar.
Titnans fönn er fokin i
fornu sporin okkar.
Og hjólið snýst.
Hallsson kvað:
Hallvarður
Lukka háa heims um tún
happa þykir fengur,
upp og niður oftast hún
eins og hjólið gengur.
1 rimum af Hrólfi kraka kveð-
ur Eirikur Hallsson:
Heims þó skini bliðan björt
og bróðurlega glotti,
einhvörsstaðar er hún svört
yggld og grá I skotti.