Þjóðviljinn - 19.05.1983, Blaðsíða 1
Allt í einu var þriggja ára gömul
mynd úr Ijósmyndasafni
Þjóðviljans komin upp á borð.
Hún er tekin í maí 1980 og sýnir
ófrágengna lóð hússins nr. 20
við Strýtusel í Breiðholti og
stærðeflistré með rótarhnyðju.
Tréð er greinilega aðflutt og
fyrsti vísir að garði við húsið. -
Hvernig skyldi trénu hafa
vegnað? Ætli það hafi lifað af?
Hvaðan var það komið og hver
á það? Til að leita svara við
þessum spurningum brugðum
við okkur í Strýtusel 20 nú í
vikunni og viti menn, - þar er
tréð nú aðalprýði garðsins, og
greinilega í fullu fjöri. Þar hittum
við fyrir Þorbjörgu Einarsdóttur
en þau Páll Þórðarson búa í
Strýtuseli 20 með dætrum
sínumþremur.
„Það er nú svolítið skrýtin saga
af þessu tré“, sagði Þorbjörg, „og
reyndar furðulegt að það skuli hafa
lifað af allt hnjaskið. Skýringin er
væntanlega sú að þetta er viðj a og
húner mjögseig."
Kom öllum
að óvörum
„Ég átti engan veginn von á trénu“,
segir Þorbjörg. „Það var að haust-
lagi 1979 að ég skrapp að heiman
ogvarumhálftímaíburtu. Á
Breiðholtsbrautinni mætti ég bíl
sem ég tók eftir að var með kerru
ogstórt tré í eftirdragi. Ekki datt
mér í hug að bíllinn væri á leið heim
til mín, en þegar ég kom heim var
tréð komið þar sem það er á gömlu
myndinni. Sá sem kom með það
heitir Jens og hann tók grunninn að
húsinu okkar. í heiðursskyni er
viðjan aldrei kölluð annað en Jens-
ína á þessu heimili. Hann hafði ver-
ið að vjnna niðri í Blesugróf þar
sem verið var að grisja gamlan trjá-
garð og þegar til stóð að henda
trénu ákvað hann að hirða það og
flytjahingað.
Þetta var rétt fyrir frost og
garðurinn ófrágenginn og þannig
þurfti tréð að standa allan veturinn
og fram á næsta vor, þegar við byrj-
uðum að laga lóðina. Aftur hafði
ég brugðið mér af bæ og þegar ég
kom heim var verktakinn búinn að
færa tréð til að komast betur að og
hann rak það einfaldlega á undan
sér í vélskóflunni. Mér leist satt
best að segja ekki á blikuna og
hugsaði með mér að ef þetta gengi
eftir allt þetta, væri nú ekki mikill
vandi að flytja tré!“
Þorbjörg og Kristín dóttir hennar við viðjuna góðu. Ljósm. -Ál
Furðulegt að hún
skyldi þola hnjaskið
Gömlu trén vinsæl
í Strýtuseli
„Þegar viðjan var loksins komin
niður og á sinn stað, tók hún strax
við sér“, sagði Þorbjörg. „Ég gerði
nánast ekkert, fékk lánaðan skít í
næsta húsi og passaði reyndar upp
á að vökva hana. Hún hefur vaxið
heilmikið og veitir skjól í garðin-
um, en varpar reyndar skugga
líka.“
Flutningsviðjan við númer 20 við
Strýtusel er aðeins ein margra
stórra trjáa við þá götu, sem öll eru
mun eldri en húsin sem þau standa
segir eigandinn, Þorbjörg Einarsdóttir. -----s/á næstu síðu
Þetta er gamla myndin, tekin í maí 1980 og þannig beið viðjan
gróðursetningar allan veturinn. Ljósm. -eik.
Nú er hún prýði garðsins, vel yfir 4 metra á hæð og í fullu f jöri. Ljósm.
—Ál