Dagblaðið - 18.09.1980, Side 17

DAGBLAÐIÐ. FIMMTUDAGUR 18. SEPTEMBER 1980.
17
íslenzkur verkfrœðingur fór til Indónesíu til að inna af hendi hjálparstarf fyrir Rauða krossinn:
Er nú orðinn yfirmaður
heillar flóttamannabúðar
Pumpajám í Orkubót
„Hingað koma menn alls staðar að
úr atvinnulífinu, rannsóknarlög-
reglumenn jafnt sem bifvélavirkjar.
Við fengum meira að segja heilt
sprautuverkstæði ur Kópavoginum,”
sagði Sveinbjörn Guðjohnsen. Hann
sér um rekstur dálítið óvenjulegrar
likamsræktarstofu ásamt bróður
sínum Viðari. Stofan nefnist Orku-
bót. En hvað er svona sérstætl við
jressa stofu?
„Jú, við gerum það sem kallað er
að pumpa járn,” segir Sveinbjörn.
,,Þeir, sem koma til okkar, eru
aðeins að halda líkamanum í formi.
Aðrir til að fá á sig vöðva. Erlendis er
það fyrirbæri nefnt body-building og
við höfum fengið flest þau tæki, sem
menn þurfa til að gera sjálfa sig að
vöðvaknippum."
Þeir, sem áhuga hafa á að pumpa
járn, geta komið við hjá Orkubót
tvisvar til þrisvar i viku. Þar er opið
frá átta á morgnana og til miðnættis.
Að pumpuninni lokinni bíður líkams-
ræklarmanna sturta eða gufubað.
Einnig geta þeir, sem vilja, fengið
nudd.
„Likamsræktarstofur eins og þessi
eru orðnar mjög algengar erlendis,”
segir Sveinbjörn Guðjohnsen. „Mér
er aðeins kunnugt um eina slíka, sem
hefur verið starfrækt hér. Það var
heilsuræktarstofa Eddu. Hún var
lögð niður fyrir nokkrum árum. Þar
fengum við Viðar okkar fyrstu
fræðslu um þetta svokallaða body-
building.”
Orkubót var sett á laggirnar síðla
síðasta vetur. Skráðir félagsmenn —
eða pumparar — eru á bilinu sjötíu
til áttatiu. Sveinbjörn sagði að lokum
að Hrafn Jónsson, fyrrum islands-
meistari í hnefaleikum, hefði hjálpað
mikið upp á starfsemina fyrstu mán-
uðina og meðal annars lánað félaginu
húsnæðið þar sem líkamsræktin fer
fram.
„ Tráði ekki þessum
tíðindum lengi vel”
— segir Eltn Ingimundardóttir sem fékk dem-
antshringinn afhentan á 66 ára afmælisdaginn
sinn á þriðjudag
Nokkrir íslendingar hafa á þessu
ári og því siðasta starfað við hjálpar-
starf i þróunarlöndunum á vegum
Rauða krossins. Nú eru erlendis
Magnús Hallgrímsson verkfræðingur
og Matthea Ólafsdóttir hjúkrunar-
kona. Magnús fór til Indónesiu 25.
júni sl. og var ráðinn til 25. septem-
ber. Magnús mun þó verða eitthvað
lengur þar sem honum hefur vegnað
mjög vel í starfinu og hefur verið
boðið starf yfirmanns.
Starfið felst i skipulagningu búða
fyrir flóttafólk i Jakarta. Tildrög
þess að Magnús, sem starfaði sem
verkfræðingur á verkfræðiskrifstof-
unni Hönnun, fór utan voru nám-
skeið sem hann sótti á vegum Rauða
krossins á Þingvöllum í fyrra. Þar
kenndu erlendir leiðbeinendur hjálp-
arstarf. Magnús gaf þá kost á sér og
var beðið um mann með hans kunn-
áttu til þess starfs, að sögn Auðar
Einarsdóttur hjá Rauða krossinunt.
Auður sagði ennfremur að Magnúsi
hefði gengið mjög vel og væru allir
mjög ánægðir með hann.
- ELA
Sigriður Guðmundsdóttir hjúkrunarkona sem starfaði um þriggja mánaða skeið i ThaHandi og Magnús Hall
grimsson verkfræðingur sem nú er orðinn yfirmaður fióttamannabúða i Indónesiu.
Óskar Kjartansson sem rekur gull-
smiðaverkstæðið afhenti Elinu hring-
inn á þriðjudag, en svo vildi til að
þann dag varð hún 66 ára. Þetta er
þvi liklega stærsta afmælisgjöf
Elínar, en andvirði hringsins er 250
þúsund krónur.
„Við ákváðum að binda demant-
inn ekki við neitt, vinningshafinn
gæti þá valið sér sjálfur umgjörð,
hvort sem hann vildi heldur hálsmen,
hring eða eitthvað annað,” sagði
Óskar Kjartansson. Elin valdi sér
hring og þegar hún setti hann upp
sagði hún: „Svona fínn hringur
passar núekki ásvona gamla hendi.”
Óskar var fljótur á sér og sagði að
demantar sómdu sér vel fyrir allan
aldur kvenna.
Elin Ingimundardóttir flutti til
Reykjavíkur fyrir tæpum þremur
árum. Áður var hún bóndakona á
Eyri i Kollafirði i 35 ár. Það var líka
gestrisni bóndakonunnar sem mætti
akkur er við heimsóttum Elinu með
Óskari gullsmiði á afmælisdaginn
hennar þar sem var yfirhlaðið kaffi-
borð af gómsætum terlum.
- ELA
Ólafiur
Ragnar
er ekki
lengur til
Á Fólk-siðunni á þriðjudag var
fjallað um samkontuna Rokk gegn
her. Þar birtist meðal annars mynd
þessi með eftirfarandi texta: „Ekki
eru allir hermenn af karlkyni.'Hér
mundar ein skæruliðastúlkan
frethólk.”
Siðan þá hefur upplýstst að kven-
skæruliðinn er alls ekki kvenmaður,
heldur þýzkur piltur, sem tók virkan
þátt i skemmtun kvöldsins. Þvi miður
höfum við ekki nafn hans, en
kyngreiningin er hér með leiðrétt.
Diskótek
í Mjóddina?
Sem kunnugt er af fréttum hefir
Árni Samúelsson, athafnamaður í
Keflavík, fengið úthlutað lóð í
Mjóddinni i Breiðholti. Þar á að risa
kvikmyndahús, — með skemmtistað
í kjallaranum. Dagblaðið hefur
fregnað að eigandi vinsælasta
skemmtistaðarins í Reykjavík Ólafur
Laufdal i Hollywood hafi tekið
höndum saman við Árna um að
koma þeim stað á laggirnar.
Siðferðisvitund
nasista
Launungin bendir til þess að
nazistar hafi ekki verið rúnir allri
siðferðisvitund. Og það er hörmu-
legt, einkum vegna okkar hinna, sem
teljum okkur hafa siðferðisvitund í
lagi.
Indriði G. Þorsteinsson rithöfundur í
Vísi 15.9. ’80.
Óskmr Kjartansson gullsmiður lót sór ekki nægja að afhenda Efínu 250
þúsund króna demantshringinn hekJur kom einnig með stærðar blóm-
vönd.
DB-mynd Sig. Þorri.
Vann demantshring í happdrœtti sem efnt var
til á sýningunni Heimilið ’80:
4
Sóð yfir salinn hjó Orkubót Á
veggjum hanga myndir af
eriendum vöðvabúntum.
Blað allra landsmanna á lil dálítið
kynlega takta á stundum. Þá er
ákveðið að nefna einstaka viðburði
ekki á nafn, frekar en þeir liafi ekki
gerzt. Einnig kemur fyrir að hætt er
að minnast á suma menn einu orði i
fréltum.
Nýjasta dæmið um það er
Ólafur Ragnar Grimsson alþingis-
maður.
Þrált fyrir að Ólal'ur sé talsverf í
sviðsljósinu þessa dagana i öðruni
fjölmiðlum, lætur Blað allra lands-
manna sem hann sé ekki til. Það
sem hann segir eða gerir er ekki nefnt
á nafn og ekki er leitað til hans um
álit á nokkrum sköpuðum hlut. Von-
andi er að þjóðlifið hafi sinn vana-
gang þrát| fyrir þessar kostulegu
aðfarir fjölmiðilsins.
Kvenskœru
liðinn var
karlmaður
Kari Heiðberg húsasmMur pumpar hórjóm af miklum móð. - Ekki mó
rugla body-building við tyftingaíþróttina.
DB-myndir: Ragnar Th. Sigurðsson.
„Ég trúði ekki þessum tiðindum
lengi vel. Dóttir mín heyrði tölurnar í
útvarpinu og skrifaði þær hjá sér,
kom hingað og spurði um númerið á
miðanum mínum. Mér hefði bara
aldrei dottið i hug að ég gæti orðið
svona heppin," sagði Elín Ingi-
mundardóttir i samtali við DB. Elin
var svo heppin að eiga miða númer
12497 i demantshappdrætti sem gull-
smíðaverkstæði Kjartans Ásmunds-
sonar i Aðalstræti efndi til á sýning-
unni Heimilið ’80.
„Ég fór á sýninguna síðasta kvöld-
ið. Annars er þetta ár búið að vera
happaár hjá mér. Ég hef unnið á
þriðja hundrað þúsund í happdrætt-
um á þessu ári og svo kemur þessi
vinningur,”sagði Elín.