Dagblaðið - 02.03.1981, Síða 14

14
veitir greiðan aðgang
að góöri pjónustu
fjölmargra fyrírtækja í flestöllum viðskiptagreinum
Hringdu og fáðu sendan upplýsingabækling
um Eurocard þjónustuna.
E
Kreditkort h.f.Ármúla 28. Sími 85499
Systema LC3400
Afhverju borga
meira
enþúþarft?
50
vísindalegir
möguleikar
•
Þrefaldur svigi
•
Slekkur á sér sjálf
eftir viðvörun
•
Rafhlaða
1000 klukkutima
Verð289.-
Grensásvegi 24 — Sími 82660.
ert þú með rétta
andlitið?
Við, sem vinnum að gerð sjónvarpsauglýsinga, erum sífellt
að leita að „rétta“ andlitinu.
Ef tilviller það þittandlit.
Okkur vantar börn og unglinga, karla og konur, fríða og
ófríða, unga og aldna - sem sagt alls konar andlit.
Ef þú vilt vera með í gerð sjónvarpsauglýsinga þá líttu við
þessa viku kl 13—17 og láttu sjá framan í þig.
Ef til vill ert þú með andlitið, sem við leitum að.
HUGMYND hf.
Laugavegí 178,2. hæó til vinstri,
Síminn er 84045
DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR 2. MARZ 1981.
inga Huld
Hákonardótlir
um var mikið dekrað við mig, þá
fann ég fyrst að ég hefði sjens! ”
Jökulhlaup og sand-
byljir á Skeiðarársandi
Framhaldsmenntun sína í skóla
lífsins hlaut hann fimm ára í Skafta-
felli í Öræfum þegar móðir hans
gerðist þar ráðskona í eitt ár. Þangað
var þáyfir miklar torfærurað faraog
náttúran hrikaleg þegar austur var
komið.
Og Jón fer að rifja upp áhrifin sem
hann varð fyrir af þessum mikiifeng-
legu náttúruöflum og því yfirvegaða
og góða fólki sem mótazt hafði af
glímunni við þau.
„Það varð stórhlaup í Skeiðará
þetta ár. Kolmórautt fljótið beljaði
yfir hálfan sandinn. Símastaurarnir
stóðust ekki áhlaupið, losnuðu upp
og flutu ofan á vatnselgnum, hang-
andi saman á símastrengjunum.
Öðru sinni man ég eftir sandroki.
Vindur stóð af jöklinum svo Skeiðar-
ársandur bókstaflega lyftist upp og
varð eins og myrkur veggur sem
byrgði alla sýn til suðurs.
En það komu lika sólardagar og
einn slíkan var ég að leika mér fyrir
framan smiðju. Sólin glampaði á
,,Má ég ekki hafa kaffið sterkt?”
spyr Jón Ásgeirsson tónskáld og
sparar vatnið þar sem hann stendur í
eldhúsinu og hellir upp á. Við erum
komin í morgunkaffi á heimili hans á
Flókagötu í tilefni þess að hann hlaut
nýskeð menningarverðlaun Dag-
blaðsins á sviði tónlistar.
Það er allt sterkt kringum Jón,
ekki sízt hláturinn sem ekki þarf að
lýsa fyrir þeim sem heyrt hafa.
Hann er á við meðal Kröflugos.
Jón er vinnuþjarkur hinn mesti,
enda þurfti meira en venjulegan kraft
til að rífa Þjóðleikhúsið upp úr þeirri
lægð sem það var komið í nú í vetur.
Og hefðu víst fáir trúað að það átak
yrði unnið með heilskvöldsballett, og
það íslenzkum. Með þessu framtaki
gaf Jón fjölmörgum dönsurum og
hljóðfæraleikurum tækifæri til að
blómstra og lyfti þannig miklu fieir-
um en sjálfum sér upp í Ijósið. Hann
hefur leikið þennan leik áður, fyrir
fáum misserum, þegar hann samdi
óperuna Þrymskviðu sem einnig var
flutt i Þjóðleikhúsinu. Og kynnu ein-
hverjir að halda að nú væri hann
orðinn þreyttur þá er það algjör mis-
skiiningur.
„Sólon íslandus —
alþýðumaður eins og
ég...
,,Nú er maður fyrst að byrja starfs-
ævina,” Segir Jón, sem nú er rúmlega
fimmtugur. Hann hefur kennt baki
brotnuvið Tónlistarskólann i Reykja-
vík og víðar, staðið í íbúðarkaupum
og öðru því basli, sem dæmist á fjöl-
skyldufeður. Listagyðjan heillar að
vísu marga þannig að þeir láta börn
sín og konur reka á reiðanum í þeirri
von að þau bjargist einhvern veginn.
En það hefur Jóni aldrei dottið i hug.
Eldri börn hans eru nú í framhalds-
námi erlendis. Hann hefur sjálfur
lítið farið utan og mörg önnur tón-
skálda okkar hafa hlotið meiri frama
á alþjóðavettvangi. Kannske má
segja að Jón sé einna hreinræktað-
asta barn alþýðunnar í því prúða liði.
Enda hefur hann dálæti á Sóloni ís-
iandusi og hefur mynd hans á stofu-
vegg, en hvorki Beethoven, Jón Sig-
urðsson né Stalin.
það var raunar Skúli sem smíðaði
kistilinn fræga sem faðir hans færði
Valdemar kóngi.
„Systurkistill við þennan er í eigu
hálfbróður míns á ísafirði.”
Tveggja ára gamall fluttist hið til-
vonandi tónskáld til Reykjavíkur og
lenti strax í árekstri við nútímann.
Ungur kaupmaður var að sýna kær-
ustunni sinni hvað hægt væri að
bruna hratt á tryllitækinu bifreið út
úr bænum. En efst á Laugaveginum,
inni við Ás, var Jón í grandaleysi,
tveggja ára, að eltast við púddur,
þegar ófreskjan kom þjótandi og
henti honum ttpp í steinvegg. „Ég
man eftir sjálfum mér háorgandi inni
í drossíunni og þótti mikil upphefð
að sitja í slíkum stað,” segir Jón og
strýkur örið yfir augabrúninni, sem
hann fékk til menja. „En á spítalan-
... en langafi minn
var Eiríkur frá
Brúnum"
Hann er alinn upp af einstæðri
móður og rangfeðraður. „Ásgeir dó
tveimur árum áður en ég fæddist,”
segir Jón, og tröllahláturinn glymur í
eldhúsinu. „Minn rétti faðir var
Skúli Skúlason á ísafirði, sonur
Skúla Þ. Eiríkssonar sem var einn
fyrstur lærður úrsmiður á landinu.
Klukkur, sem hann smíðaði, eru enn
til, mér er sagt að ein með nafni hans
hangi á Hjálpræðishernum á ísa-
firði.”
En faðir þess Skúla var enginn
annar en Eiríkur okkar á Brúnum og
„I Skaftafellssýslum er hrikalegasta landslag og hjartabezta fólk sem ég hef þekkt
— því kynntist ég fimm ára gamall,” segir tónskáldið.
DB-mynd: Einar Ólason.
' *
Verðlaunahaf i DB á sviði tónlistar:
NÚ ER MAÐUR
FYRST AÐ
BYRJA
STARFSÆVINA
— segir Jón Ásgeirsson tónskáld og hef ur á prjónunum
óperu úr Fornaldarsögum Norðurlanda og kórverk við
annálatexta, að ógleymdum sellókonsert