Vísir - 21.06.1969, Page 9

V í SIR . Laugardagur 21. júní 1969.
9
Enn eitt „ unglingaævin-
týrið" í höfuðborginni
Leitað álits l'ógreglu, þjóbhátiðarnefndar
og Æskulýðsráðs á framkomu og hegðun
æskunnar á þjóðhátiðardegi Islendinga
■ Framkoma og hegðun unga fólksins 17. júní í Reykja-
vík hefur vakið mikla athygli og vart verið um annað
talað meðal fullorðins fólks. Menn reka upp undrunaraugu
yfir þessum ósköpum, eins og þetta sé í fyrsta skipti, sem
þetta hendi, og kemur þá í ljós, að furðufijótt verða atburðir
gleymskunni að bráð. Nýafstaðnir atburðir á Þingvöllum,
sem reyndar hafa endurtekið sig ár eftir ár, á mismunandi
stöðum um landið, virðast fallnir í djúp gleymskunnar, að
minnsta kosti eru litlar ályktanir dregnar af þeim. Er nú ekki
kominn tími til þess, að verkin séu látin tala í stað orðanna?
Reynslan hlýtur að vera orðin næg, til að hægt sé erðið að
draga af henni lærdóm, sem verði til leiðbeiningar við vænt-
anlegar úrbætur.
VÍSIR leitaði álits þriggja að-
ila vegna framkomu unga
fólksins 17. júní, lögreglu,
þjóðhátíðarnefndar og Æsku-
lýðsráðs, og fara ummæli
þeirra Bjarka Elíassonar, Ell-
erts B. Schram og Jóns Tynes
hér á eftir:
'V'iö náðum tali af Bjarka
Elíassyni, yfirlögregluþjóni
í Reykjavík og báöum hann að
segja álit sitt á framkomu fólks
á 17. júní hátíðahöldunum.
Hann sagði m. a.:
— Mér fannst áberandi hve
fátt fullorðið fólk var á götum
borgarinnar um kvöldið. Ég
held ég muni ekki eftir þjóð-
hátíð, þar sem jafnfátt hefur
verið um fulloröið fólk. Líklega
hefur þaö setið heima og horft
á sjónvarp eða hlustað á útvarp,
og það er vissulega ágætt.
— Margt þessara ungmenna,
sem menn héldu aö væru
drukkin, voru það ekki. heldur
ærsluðust og létu sem drukkin
væru, með gosflöskur í hönd-
um. veifandi. Það er aftur á móti
alveg rétt, það var of mikið af
ölvuðum unglingum, en þess
verður ?ð gæta að unglingarnir
voru svo áberand; á götunum
um kvöldið. Fullorðna fólk:ð
sat á.ð mestu leyti heima, og
unglingar um og yfir 20 ára
aldrinum sóttu mikið dans-
staðina, sem voru opnir. Þetta
stuölaði að því að unglingamir
vom svo áberandi á götunum.
— Annars fannst mér hegðun
og framkoma unglinganna fyrir
neðan allar hellur. Hugsa sér,
að lögreglan skuli taka unglinga,
16 — 17 ^ta, við þá lágkúrulegu
iðju, að stela happdrættismiðum
af blindu fólki, sem þar var að
afla fjár til húsbyggingar. Eða
þá þokkaleg iðja, ef svo skal
kalla, að plokka greinar af
blómsveig frá fslenzku þjóðinni,
sem lagður hafði verið aö minn-
isvaröa um Jón Sigurösson, og
rífa þar af borða og annaö. Mér
finnst óhugnanlegt til þess að
hugsa, að við skulum vera að
ala upp slík ungmenni, sem
hafa annað eins innræti og lýsir
sér í framferði þessara ung-
menna. Ég veit ekki hvað á að
kalla þetta, skemmdarfýsn,
glæpaeöli eða hvað. Maður er
orölaus.
— Ljós punktur í framkomu
fólksins voru -stúdentamir, sem
höguðu sér afskaplega vel. Þess:
hópur virtist laus við það, sem
of mik ð því miður, hefur borið
á á fyrri stúdentaárgöngum,
ölvun, ærslum og fíflalátum.
Það er ánægjulegt að taka eftir
þessu. Þetta er iheld ég fyrsta
þjóðhátíðin, sem ég tek áber-
andi eftir þessari ánægjulegu
þróun, og vonast til að hún
haldist.
— Sölutjöldin setja leiðinleg-
an svip á þjóðhátíðarbraginn.
Það er yfirleitt talinn dónaskap-
ur að borða út: á götum, en nú,
á sjálfan þjóðhátíðardaginn er
ekkert Við það að athuga. Þetta
er öfugþróun, sem stöðva verð-
ur. Fólk smjattandi á pylsum,
með sinnepi, klístrandi hendur,
og klínandi þessu í náungann.
Það er leiðinlegur bragur á
þjóðhátíð, sem af þessu fæst,
TTm hátíðahöldin og hegðun
fólksins hafði Ellert B.
Schram, form. þjóöhátíðarnefnd-
ar Reykjavíkur þetta að segja:
— Það var óskaplegur mann-
fjöldi í miðborginni aö kvöldi
þjóðhátíðarinnar, og það virtist
eins og a.m.k. hluti hans þyrfti
að fá eins konar útrás. Annars
bar ekki mikið á drykkjuskap,
er mannfjöldinn var sem mest-
ur, en ágerðist,. er fólki fækk-
aöi og líða tók á kvöldið. Ég
verð að segja, að mér finnst
leiðinlegt, ef þjóðhátíð okkar
íslendinga á eftir að verða eins
konar drykkjuhátíð fslenzkra
ungmenna.
— Annars er það stór spurn-
ing, hvort bæjarfélög eigi að
gangast fyrir stórkostlegum há-
tíöahöldum á þjóöhátíðum,
nema ef vera kynni með vissu
millibili, kannski á 5 ára fresti
eða svo.
— Ég vil að gefnu tilefni
vekja athygli á því, að i Reykja-
vík voru ekki hátíðahöldin með
heföbundnu sniði, heldur var
upp á að bjóða marga dagskrár-
liöi, sem ekki hafa veriö áður.
Má nefna, sem dæmi stóra
fylkingu íslenzkra íþróttamanna
á Laugardalsleikvanginum. Þá
má nefna fimleikasýningu
telpna, sem réttilega hefur ver-
ið hælt í blööum. dagskrá í sögu-
formi, sem fram fór í Laugar-
dalshöllinni og þótti koma mjög
vel út, ljósmyndasýningu. skáta
búðir, sem eru merkt framlag
\skátanna til hátíðahaldanna og
vakti m!kla athygli. Nú, þá var
unglingaskemmtun í Laugar-
dalshöll. F.n veðrið er stór faktor
í bví. hvort hátíðin heppnast
eða ei. Skemmtiatriðin og dag-
skráratriðin vöktu athygil
fólksins, en veðurs vegna varð
þaö að hverfa frá er líða tók
á daginn,
TTjá Æskulýðsráði Reykj’avík-'.
ur náðum við tali af Jóni
Tynes, og hafði hann þetta um
málið að segja:
— Ég get ekki séð mikinn
stigs- eða eðlismun á framkomu
unga fólksins á þjóðhátíðinni og
er um venjulegar helgar í borg-
inni. Munurinn er sá, aö.þér er
uih miklu meirj fjölda að ræöa
en á venjúlégum helgum. Ég
var ekki viöstaddur hátíðahöld-
in sjálfur, en eftir því sem ég
hef heyrt af þeim sem viðstadd-
ir voru get ég um þetta dæmt
svo og af fyrri reynslu.
— Annars verð ég aö lýsa
andstöðu minni á því aö skipa
opinberar nefndir, til að sjá um
hátíðahöldin á þjóðhátíðum. Mér
finnst mun vænlegra til árang-
urs, að láta félagasamtök taka
að sér og annast skipulagningu
hátíöahalda, og þannig reyna
að virkja fjöldann. Fólkið sjálft
á að skapa þjóðhátíöina, en op-
inberar nefndir eiga ekki að
skapa hana fyrir fólkið. Ef fram-
kvæmdunum og skipulagning-
unni yrði vísað til fólksins sjálfs,
fengi það meiri ábyrgðartilfinn-
ingu og ég held að heildarárang-
urinn yrði jákvæöari, aö minnsta
kosti meö tilliti til ungs fólks.
— Unglingavandamálið er
ekki neitt einstakt vandamál, og
unglingarnir í sjálfu sér ekki
vandamál, heldur er það vanda
mál, sem veriö er að gera í
kringum unglingana, sem skap-
ar svokallað unglingavandamál,
sem oft er býsnazt yfir.
— Ég get ekki látið hjá líða
að nefna þátt dagblaðanna í
þessu öllu. Þau básúna upp þaö
sem miður fer, en minna er lagt
upp úr því, sem vel er gert.
Unglingarnir hafa komiö auga
á þetta og hafa séð, að til þess
aö komas: í blöðin þurfa þau að
vekja á sér eftirtekt og þá til
ills, annars er ekki á það
minnzt. Mér finnst tilhneiging í
þessa átt mjög hættuleg og vil
vara við afleiðingum hennar. Viö
vitum, að unglingsárin eru að
mörgu leyti erfitt tímabil á
þroskaskeiði mannsins, og tak-
markið hlýtur að vera að reyna
aö koma í veg fyrir, aö ungling
urinn komi stórskaddaður
„út úr‘‘ þessu breytingatímabili
á ævi hans.
Þessar myndir eru teknar að kvöldi 17. júní og sýna „skemmtun“ unglinganna á þjóðhátíö Islendinga.
□ Hvergi hægt að fá
loðnu.
Ég var svo lánsöm að fá að
smakka loönu um daginn. Hef
ég síðan verið eins og grár
köttur á gluggum fisksalanna í
loðnuleit. En hvergi virðist hún
fást og þykir mér það miður.
IjOðnan sem ég smakkaði var
niðursoðin og reykt og alveg
herramannsmatur. Fisksalar
mínir, reynið að hafa þennan
ágæta mat á boöstólum.
Ö
□ Met í skipulagsleysi.
Opnun frímerkjasýningarinnar
í Hagaskóla var vel tekið af
mörgum. Ég lagði leið mína
þangað og það sem vakti mesta
athygli mína var sl^'pulagsleys-
ið, sem þar ríkti. Gæti jafnvel
verið um heimsmet að ræða,
svo ferlega fannst mér allt vera
úr skorðum. Ég beið í biðröð
í hálfa klukkustund til að fá að
kaupa umslög. Hálfa klukku-
stund beið ég eftir frímerkjum
og að lokum beið ég í
hálfa klukkustund til viðbótar
til að fá umslög:n stimpluð.
Þetta fyrirkomulag minnti mig
óneitanlega á „vinnuaðferðir“
geösjúklinga erlendis, sem ég
hef séð á myndum. Að öðru
leyti er sýningin ágæt.
Einn, sem hefur nægan tíma.
S>
□ Erlent herskip sýnir
okkur lítilsvirðingu.
Franskt herskip var hér í höfn
á þjóðhátíðardag okkar íslend-
inga. Það var eina skip;ð, sem
ekki setti upp hátíðarfána og
finnst mér það sýna lítilsvirö-
ingu Frakka á okkur lands-
mönnum. Ég vil láta í Ijósi van-
þóknun mína á komu þessa skips
og er vonandi að að hverfi sem
allra fyrst, því af slíkum gest-
um lærum við lítið eða græðum.
M. G.
□ Góð sjónvarpsdag-
skrá,r
Góðir Vísismenn. Ég vil gjarn-
an fá tækifæri til að koma eftir-
farandi á framfæri:
Dagskrá sjónvarpsins 17. júní
s.l. var sérlega góð og þjóðleg.
Hafi þeir þökk sem að henni
stóðu, Einkanlega þótti mér for-
vitnilegt að sjá myndina um
Jón Sigurðsson V:1 ég mælast
til, að hún verði endursýnd á
hagkvæmum tíma, ekki sízt
vegna þejrra mörgu sem ,voru
úti við þennan dag. Og mættum
við svo biðia um framhald í
svipuöum dúr því að sjónvarpiö
á augsýnilega unga menn og
áhugasama sem vel mega takast
á við vandasöm — og þjóðleg
— verkefni.
Gussi.
HRINGIÐ í
SÍMA1-16-60
KL13-15