Lesbók Morgunblaðsins - 23.03.1947, Síða 1

Til íslands
Kœra ísland, perlan prúð
í sollnum norðurs-sjó,
af h jarta’ eg þakka heilladís,
er hingað för mér bjó.
Um græna dali’ eg reika réð
og fjöll þín himin-há, —
nam jökuls-árnar drynja dátt,
sá loft þín breyti-blá.
Eg starði’ á margan fagran foss.
Uve gamli Geysir ris, —
og margan heitan hver ég leit
í huldu-paradís, —
sá faðma vötn þín, lygn og Ijúf,
hinn máttka fjallafaðm,
sem speglast þe{rra spegli í
með lágum, bljúgum bað,n.
Eg fann hinn svala, blíða blæ
á varmri, votri brá, —
sá togarana’ á söltum sœ,
enri víkings-vegum á.
Eg gekk um mörg þín hrjúfu hraun,
fann mosans mýkt við il,
sá góðhestana greikka för
um grynningar og hyl.
A Þingvöllum, þeim stóra stað,
sem f relsið forna ól,
í lotning djúpri’ eg leiý, hvc fyrst
sló Ijóma frelsis sól.
Og allt hið bezta’ í ýta lund
hjá Alþingi fann skjól,
sem var hið fyrsta frjálsa þfoig
og frœgt um norðurs-ból
UORACE LEAF, F.R.G.S., orti
JAKOR JÓII. SMÁRI þýddi.
En þetta gjörvallt satt þótt sé
og sýni gildi þitt,
sarnt allri dýrð hins ytra heims
þá er þó meira hitt:
Sú gestrisni, sem gleður hug A
og góða samvist Ijœr M
með broshýr vina andlit öll
og allt, sem glatt oss fœr, —
sern veitir gesti veizlukost
og varmann arnv frá,
svo honum finnst, að heima hann sé,
og harmar engir þjá.
Island, með sanni áttu víst
þann unaðsfagra sjóð,
er allri misklíð eyðir, hvar
sem œrlegt streymir blóð;
af misklíð vinslit verða oft,
er valda hryggð í sál,
en góður maður gleðja vill
sinn granna, laus við tál.
lsland, þú fagra perlan priið
í sollmtm norðurs-sjó,
öll veröld þakkar þeirri dís,
sem þína dýrð til bjó.
Sú vinsemd, sem þin cigin er
á œvi þinnar stig,
skal kenna veröld allri enn
að elska og virða þig.
Allt mannkyn lofi með mér þig
á minjaríkum heilla-stig