Lesbók Morgunblaðsins

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Saqqummersitaq pingaarneq:

Lesbók Morgunblaðsins - 25.07.1965, Qupperneq 13

Lesbók Morgunblaðsins - 25.07.1965, Qupperneq 13
Teikninqar eftir Harald Gubbergsson Sögur af ÁSA-ÞÓR. Úr Eddu Snorra Stur'usonar — þfl TÓK AÓRR OPP 'oP ‘flflNI STEltt rt/KINN OK KAST/JPI /»T HENMI OK /1ÆZ.T/ 5VÁ : "Ar ÓSI SKPil 'A STEHMA". OK I ÞVÍ BILI BflR Hfl/VN AT iAVDI OK FEKKTEKIT REYNIRVWW /slÖKKVRfl OK ÍTfia 5VÁ ÖRfltWl.l’Vl ÍR WT ORtfTAK HAFT, AT ne/NiR ffl cjö/?a A’óflj. Kastalanum. Við heyrðum þrusk þarna SKammt frá og . . . Það var of dimmt tii að sjá, hver það var, og um leið og hann kom auga á okkur lagði hann á f’ótta, en við höfðum hrætt hann, svo að hann hleypti af byssu sinni . . . . “ Hann hætti að segja frá og horfði á hana eins og hann grátbæði hana að fyi’a upp í eyðurnar á frásögninni. I skúnhorninu ló Pétur Crouch eins og tuskubrúða. „Tommi!“ sagði frú Adis. Vörðurinn hafði gleymt að gæta hurð avinnar, og áður en hann fengi rönd vað reist, hafði hún rifið opnar dyrnar. Mennirnir fyrir utan höfðu augsýni- lega beðið eftir þessu merki. Þeir komu inn og báru eitthvað á fleka, sem þeir lögðu frá sér á mitt eldhúsgólfið. „Er hann dáinn?“ spurði frú Adis án þess að fella tár. Mennirnir kinkuðu kolli. Þeir áttu ekki til eins þurrlega rödd og hún. Úti í skúrnum var Pétur Crouch hættur að svitna og skjálfa. Hann hafði fengið móttinn með örvæntingunni, því ®ð nú vissi hann, að öLlu var lokið. Þar að auki langaði hann ekki lengur til að flýja frá því, sem hann hafði gert. Ó, Tommi! Og ég sem hélt, að það væri einn af bölvuðum vörðunum. Ó, Tommi! Það lenti í þér, frá mér. Ég býst ekki við, að mig langi að lifa lengur. — Og samt var lífið dásamlegt, vegna þess að í Ticehurst var kona, sem var honum jafntrú og Tommi hafði verið, !kona, sem fús væri til áð fara með honum á heimsenda, jafnvel nú. En hann mátti ekki hugsa um hana. Hann hafði engan rétt til þess. Líf hans var B.Ú í höndum frú Adis. Hún sat í gamla körfustólnum við eldinn. Einn mannanna hafði hjólpað her.ni að setjast þar. Annar maður hafði á hrjúfan en vingjarnlegan hátt hellt emhverju í glas handa henni úr flösku, sem hann hafði í vasanum. „Hérna, frú, súptu á þessu. Það styrk- ir þig.“ „Við skulum fara upp að Ironlatch- bænum og biðja frú Gain að koma nið- ur eftir til þín.“ „Þetta er vissulega hræðilegt fyrir þig. En það er vilji forlaganna eins og fólk segir: Og hvað viðkemur mann- inum, sem gerði það, þá höfum við nokkuð sterkan grun um, hver það muni vera, og sá skal fá að hanga.“ „Vjð sáum ekki framan í hann, en við náðum byssunni hans. Hann kastaði henm í viðarrunna um leið og hann þaut í burtu. Ég gæti svarið, að þetta er byssan hans Péturs Crouch, sem allt hefir gert til bölvunar, síðan herra Scales rak hann fyrir að stela korninu.“ „Samt býst ég nú við, að hann hafi ekki vitað, að þetta var Tommi. Þeir voru alltaf betri vinir en hann átti skil- ið.“ P étur Crouch stóð nú uppréttur og gægðist gegnum rifuna á hurðinni. Hann sá frú Adis standa skjá'lfandi á fætur og styðja sig við borðið um leið og hún horfði í andlit dána mannsins. Heil eilífð virtist líða á meðan hún stóð þarna. Hann sá hana stinga hend- inni í svuntuvasann, þar sem hún geymdi lykilinn að skúrnum. „Boormanns-piltarnir eru að elta Crouoh" sagði Vidler og rauf þögnina óst.yrkri röddu. „Þeim virtist hann hafa bx’otizt í gegnum skóginn í áttina til Ironlatch. Þáð eru víst engar líkur til, að hann hafi verið hér í grenndinni? Þú hefir líklega ekki séð hann í kvöld, fru?“ Það var þögn. „Nei“, sagði frú Adis. „Ég hefi ekki séð hann. Ekki síðan á þriðjudag." Hún dró nú höndina upp úr svuntuvasanum. „Jæja, við ætlum að fara og sækja frú Gain. Ég býst við, áð þér þætti gott, að hún kæmi.“ Frú Adis kinkaði kodli. „En viljið þið bera hann þarna inn fyrst ', sagði hún og benti á svefnher- bergisdyrnar. Mennirnir tóku upp flekann og báru hann inn í herbergið við hliðina. Síðan tóku þeir hver um sig þögulir í hönd œóðurinnar og fóru burtu. Hún beið þangað til þeir höfðu lokað dyrunum og gekk þá að skúr- dyrunum. Crouch fór enn einu sinni að skjálfa. Þetta fékk hann ekki af- borið. Nei, þá vildi hann heldur dingla í snörunni en lita framan í frú Adis. Hann heyrði lyklinum snúið í skránni og var næstum búinn að æpa upp yfir sig. En hún kom ekki inn. Sneri aðeins lyklinum og gekk síðan yfir eldhúsið þungum skrefum og lokaði sig inni í herberginu hjá Tomma. Pétur Crouch vissi, hváð hann varð að gera, hið eina sem hún vildi að hann gerði, hið eina sem hann gat mögu- lega gert. Hann opnaði dyrnar og gekk hijóðlega út. Anna Maria Þórisdóttir þýddi. Ævintýrið i Vesturdal Framhald af bls. 10 hér er óhugsandi að efna til stóriðju nema í félagi við erlenda aðila, er leggja fram fé og reynslu til stofnframkvæmd- anna, og hafi ennfremur sölu fram- leiðslunnar á heimsmarkaðinum með höndum, að mestu eða öllu leyti. Kísil- gúrverksmiðjan er efst á baugi, og hef- ir nokkra sérstöðu vegna hráefnisnám- unnar miklu í Mývatni. Þar er gert ráð fyrir erlendri hlutdeild og fyrirsjár um um sölu. Aluminverksmiðja og virkjun Þjórsjár er annað, og þar er gert ráð fyrir erlendu fjármagni, sem algeru meginatriði, bæði við stofnun, rekstur og sölu. Ekki veit ég hvað fleira hefir ver- ið í athugun hjá stóriðjunefnd eða ann- ars staðar. En því ekki tilbúinn áburður? Eg tel mörg og mikil rök hníga að því, að ný áburðarverksmiðja, svo stór að hún miðaðist meira við útflutning en notkun innanlands, sé eitt hið áiitleg- asta á sviði stóriðju, sem við gætum hug- leitt og athugað möguleika á að koma í framkvæmd. En um leið er slíkt óhugs- andi nema í samvinnu og sameign við erlent stórfyrirtækj á þessu sviði, er gæti gert allt í senn: annazt undirbún- ihg og áætlanir að mestu leyti, með þeim mönnum íslenzkum, sem bezt vita, lagt fram fjármagn í miklum mæli og byggt verksmiðjurnar með okkur, og loks haft sölu framleiðslunnar með höndum, að því er nær til útflutn- ingsins. Við að hugleiða þessa mögu- leika, fer vart hjá því, að Norsk Hydro LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 25. tbl. 1965

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.