Alþýðublaðið - 14.02.1986, Síða 3

Föstudagur 14. febrúar 1986
3
Landssamband iðnaðarmanna um Þróunarfé-
lagið:
Vill ekki draga
úr framlögum
Vegna tilmæla Félags íslenskra
iðnrekenda til sjóða iðnaðarins og
bankaráðs Iðnaðarbanka íslands
hf., vill framkvæmdastjórn Lands-
sambands iðnaðarmanna taka
fram eftirfarandi:
Landssamband iðnaðarmanna
— samtök atvinnurekenda í löggilt-
um iðngreinum — harmar þau upp-
þot, sem orðið hafa innan Þróunar-
félagsins í framhaldi af stofnun
þess og tekur undir þau sjónarmið,
að félagið þarf að geta starfað án
óeðlilegra afskipta ríkisvaldsins, ef
sá árangur á að nást, sem að var
stefnt.
Um ráðningu framkvæmda-
stjóra félagsins er ljóst, að meiri-
hluti löglegrar stjórnar þess stóð að
henni, og verða ekki aðrir sakaðir
um þá ráðstöfun, hvað sem kann að
vera hæft í ásökunum um utanað-
komandi þrýsting.
Stjórn Landssambands iðnaðar-
manna var á sínum tíma í nokkrum
vafa um að rétt væri að leggja fram
svo há framlög frá sjóðum iðnaðar-
ins og Iðnaðarbankanum, sem raun
varð á. Um þetta var þó tekin
ákvörðun og loforð hafa verið gefin
um hlutafjárframlög. Stjórnin telur
ekki sæmandi að slík loforð verði
afturkölluð eða úr þeim dregið,
vegna ágreinings um menn í stöðu
framkvæmdastjóra. Landssam-
band iðnaðarmanna Iætur í ljós þá
von, að þær hugsjónir, sem stóðu
að baki stofnun Þróunarfélagsins
megi rætast og samstaða og friður
verði í störfum þess.
Björgólfur Kristjánsson:
Nokkur orð til for-
manns Félagsmálaráðs
Núverandi formaður Félags-
málaráðs Reykjavíkurborgar, Ingi-
björg Þórunn Rafnar, hefur tekið
upp nýja siði gagnvart fólki, sem
við hana á erindi stöðu hennar
vegna sem formanns.
Þannig er mál með vexti, að fólk,
sem leitar til Félagsmálastofnunar
Reykjavíkurborgar af ýmsum
ástæðum, oft félagslegum sem von-
legt er, er oftar en ekki vísað af full-
trúum þessarar stofnunar til for-
mannsins, IÞR, með erindi sín, sem
starfsmenn stofnunarinnar telja sig
vanhæfa til að leysa. Þeir vísa oftar
en ekki á skrifstofu í Austurstræti,
en þar hafa forverar Ingibjargar
Þórunnar í sama starfi, haft aðset-
ur og gefist vel.
Forveri Ingibjargar Þórunnar var
Markús Örn Antonsson, gegn mað-
ur og grandvar í sínu starfi. Hann
hafði aðsetur í miðborginni og
ákveðinn viðtalstíma til að sinna er-
indum fólks af ýmsum toga. Nú
he-fur sá háttur verið aflagður með
tilkomu hins nýja formanns.
Óvíst er hvort hér er um að ræða
geðþóttaákvörðun formannsins,
eða beina skipun frá borgarstjóra,
Davíð Oddssyni, en það breytir ekki
því, að hér er það hrokinn sem för-
inni ræður, og má ekki líða mikið
lengur.
Hér með er skorað á formanninn
að söðla um og taka upp mann-
eskjuleg samskipti við skjólstæð-
inga sína og aðra þá, sem erindi við
hana eiga. Margt af þessu fólki er
gamalt og farið, og á þess engan
kost að sækja áheyrn formanns
langa leið, eða til bústáðar hennar í
Fossvegi.
— Björgólfur Kristjánsson.
Vígbúnaðarkapphlaupið 4
öll af sóti og ryki þyrlast út í geim-
inn frá brennandi borgum. Sótið
myndi byrgja fyrir sól á stórum
svæðum og síðan dreifast með
vindum þar til öll jörðin væri móðu
hulin. Talið er að hitastigið gæti
lækkað um allt að 30° frá meðal-
hita hvers staðar og það tæki a.m.k.
eitt ár að komast í samt lag.
Tæpast er hægt að gera sér í hug-
arlund hverjar afleiðingarnar yrðu.
Hitabeltisskógar myndu eyðast og
mest af þeim dýrum, plöntum og
örverum sem einungis þrífast við
góð skilyrði. Úrfelli myndi minnka
að mun og jarðvatnið væri mengað
af geislun. Jafnvel dýr og plöntur
sem lifa í sjó gætu ekki komist af án
sólarljóssins.
Varnaráætlanir
Þegar Bandaríkjamenn höfðu
sannað „yfirburði" sína með því að
beita kjarnorkuvopnum í styrjöld
fengu Rússneskir kjar'neðlisfræð-
ingar nógu að sinna. Þeir fram-
leiddu svo sínar eigin . vítisvélar á
mettíma. Næsta tromp Bandaríkja-
manna var vetnissprengjan, en bor-
ið saman við hana eru sprengjurnar
sem varpað var á Japan hreinustu
barnaleikföng. En ekki leið á löngu
þar til Rússar höfðu einnig fram-
leitt vetnissprengju. Þar með var
eins konar jafnvægi náð, en keppn-
in um yfirburði heldur áfram. Nú er
áherslan Iögð á að koma upp varn-
arkerfi, nógu öflugu til að skapa
fullkomið öryggi gegn hvers konar
hugsanlegum árásum.
Nýjustu og fullkomnustu eld-
flaugar komast út úr gufuhvolfinu
á u.þ.b. fimm mínútum. Þar skiptast
þær í margar smærri árásareld-
flaugar á leið sinni að skotmarki.
Þær geta einnig flutt með sér allt að
100.000 gervi-árásarflaugum til að
rugla varnarkerfi andstæðingsins.
Þess vegna er nauðsynlegt að
finna og eyðileggja árásareldflaug-
ar á fyrstu fimm mínútunum eftir
að þeim er skotið á loft og það er
aðeins út frá hitabreytingum sem
hægt er að finna þær á löngu færi.
Hugmyndin er að finna árásar-
eldflaugar með sterkum lasergeisl-
um. Geislarnir eru sendir frá jörðu
og speglast tvívegis af speglum sem
þar er komið fyrir — síðari „speg-
illinn“ þarf að vera útbúinn infra-
rauðum sjónauka til að finna flaug-
arnar. En augljósir veikleikar eru á
sjálfri hugmyndinni. Það væri nóg
að fjölga árásarflaugunum svo
mjög að varnarkerfið réði ekki við
allan þann fjölda. Einnig væri hægt
að nota öflugri eldflaugar, sem
kæmust á loft á enn styttri tíma en
nú er hægt og í þriðja lagi væri
hægt að senda á loft gerviflaugar
sem beitu og loks væri ekkert auð-
veldara en að eyðileggja geimskipin
sem allt varnarkerfið byggist á.
Frá hagrænu sjónarmiði séð þarf
varnarkerfi að vera ódýrara en árás-
arkerfi, en ógrynni af fjármunum
er nú varið til varnar- eða „stjörnu-
stríðsáætlana“ Bandaríkjamanna,
án þess að nokkrir fjármunir hafi
sparast við annan herbúnað. Þar
við bætist að miklar efasemdir eru
um að hægt sé að framleiða tölvu-
búnað sem gæti stýrt þessu um-
fangsmikla kerfi af öryggi.
Varnarbúnaður sem þessi er ekki
líklegur til að draga úr vopnafram-
Ieiðslu — þvert á móti er líklegt að
hann ýti undir framleiðslu á fleiri,
stærri og flóknari vopnum en þeim
sem nú eru til.
Samt hafa leiðtogar stórveldanna
orðið sammála um að enginn getur
sigrað í kjarnorkustríði.
(Byggt á grein eftir Dr. Scient
Henning Knutsen, verkfrœðihá-
skólanum í Stavanger.)
Hún gleypir gamalt
malbik og skilar nýju
Danir hafa löngum verið glúrnir. Danska Malbikunarfélagið hefur nýlega fest kaup á þessu 30 metra langafer-
líki, sem er œtlað að rifa upp og gleypa i sig alla malbikaða vegi og svœði, sem ekki eru lengur notuð eða þarf
að endurnýja. Vélin brœðir malbikið upp, hreinsar það og spýtir svo úr sér nýju og góðu malbiki, leggur vegi,
bílastœði og jafnvel flugbrautir.
Með þessu tœki œtla Danir ekki eingöngu að spara malbikskostnað, heldur vernda umhverfið. Malbik, sem hef-
ur grafist undir jarðveg, getur valdið mengun á dýrmœtu grunnvatni landsins, og það vilja danskir koma í veg
fyrir. — Vélin kostaði um 60 milljónir íslenskra króna.
Fjárþörf sjóð-
anna óbærileg
— á næstu árum miðað við þann vaxtamun sem
gert er ráð fyrir í 70%—hugmyndunum, segir
Landssamband lífeyrissjóða
Ekki eru allir á cinu máli uni
ágæti þcirra hugmynda sem fram
liafa komiö að undanförnu um aö
styrkja húsnæðislánakerfiö meö
því að skylda lífeyrissjóðina til aö
leggja 70% af ráðstöfunarfé sínu í
það. Þannig hefur stjóm Lands-
sambands lífeyrissjóða harðlcga
mótmælt þessum hugmyndum í
ályktun sem samþykkt var á fundi
stjórnarinnar nýlega. Ályktunin fer
hér á eftir:
Stjórn Landssambands lífeyris-
sjóða mótmælir harðlega hug-
myndum um að svipta lífeyrissjóð-
ina 70% af ráðstöfunarfé sínu. Á
undangengnum árum hefur árlega
tekist samkomulag við ríkisvaldið;
um frjáls kaup lífeyrissjóðanna á
skuldabréfum byggingasjóðs fyrir
40% af ráðstöfunarfé sjóðanna.
Lagalega er vafasamt að hægt sé að
skylda lifeyrissjóðina til þess að af-
henda syo stóran hluta eigna sinna
til langs tima, sérstaklega þegar lit-
ið er til vaxandi lífeyrisgreiðsla
sjóðanna.
í hugmyndunum er lántakendum
lofað 3,5% vöxtum en sjóðirnir
eiga að fá sömu vexti og gilda á
spariskírteinum ríkissjóðs, núna
9%. Ekki er ljóst hver á að borga
vaxtamun upp á 5.5% á ALLAR
lánveitingar til húsnæðismála. Þá
hafa lífeyrissjóðirnir enga trygg-
ingu fyrir því að ríkið lækki ekki
vextina á sínum lánum, þegar því
sýnist svo.
Þessi vaxtamunur sem og styttri
lánstími á lánum lífeyrissjóða til
byggingasjóðanna mun gera fjár-
þörf byggingasjóðanna óbærilega á
næstu árum og vekur upp spurning-
ar um getu þeirra til þess að endur-
greiða lán sín til lífeyrissjóðanna
þegar sjóðirnir þurfa á því að halda
til lífeyrisgreiðslna. Hingað til hafa
lífeyrissjóðirnir ætíð lánað bygg-
ingarsjóðunum miklu meira en þeir
hafa greitt til baka.
Stjórn Landssambands lífeyris-
sjóða vill benda á þá uppsöfnun
fjármagns, sem þegar er orðin hjá
byggingarsjóðunum, og minnir á
hugmyndir manna um minnkandi
umsvif hins opinbera. Ljóst að
þessi ráðstöfun mun enn auka á
miðstýringu fjármagns.
Stjórnin vill vekja athygli á að
verðfall hefur orðið á eldra hús-
næði, sem virðist benda til þess að
of mikið hafi verið byggt á undan-
gengnum árum. Þær ráðstafanir,
sem stefnt er að i hugmyndunum,
niðurgreiddir vextir og stýring fjár-
magns i íbúðarbyggingar mun
stuðla að miklum byggingum en
draga fé frá atvinnuvegunum. Við-
leitni stjórnvalda til þess að draga
úr erlendum skuldum þjóðarinnar
mun verða erfiðara viðureignar, ef
af þessu verður.
Lífeyrissjóðir hafá að undan-
förnu keypt skuldabréf á frjálsum
I dcscnibcrmánuöi sl. voru flutt-
ar út vörur fyrir 3.955 millj. kr. en
inn fyrir 3.317 millj. kr. fob. Vöru-
skiptajöfnuöurinn var því hagstæð-
ur um 638 millj. kr„ en var óhag-
stæður um 71 millj. kr. i desember
1984. Þessi hagstæði vöruskipta-
jöfnuður í desember 1985, stafar
fyrst og fremst af miklum útflutn-
ingi sjávarafurða.
Allt árið 1985 voru fluttar út vör-
ur fyrir 33.750 millj. kr. en inn fyrir
33.767 millj. kr. fob. Vöruskipta-
jöfnuðurinn árið 1985 var því
óhagstæður um 17 millj. kr. en árið
1984 var 480 millj. kr. halli á vöru-
skiptunum við útlönd, reiknað á
sambærilegu gengi.
Á föstu gengi var útflutnings-
verðmætið árið 1985 12% meira en
á árinu 1984. Þar af var verðmæti
sjávarafurða 24% meira, verðmæti
kísiljárns 6% minna, og verðmæti
verðbréfamarkaði til þess að bæta
ávöxtun sjóðanna og gera þá betur
færa um að greiða góðan lífeyri.
Þessi viðleitni, sem óneitanlega hef-
ur lækkað vexti á þeini markaði,
mun hverfa ef sjóðirnir verða skyld-
aðir til þess að afhenda ríkisvaldinu
70% af ráðstöfunarfé sinu. Vill
stjórnin undirstrika að þessi við-
skipti hafa fyrst og fremst beint
fjármagninu til uppbyggingu at-
vinnuveganna, með kröfu um arð-
senti. Mikilvægt er að fjármagn líf-
eyrissjóðanna renni til arðsamra
fjárfestinga þannig að þeir geti
greitt tryggan Iífeyri í framtíðinni.
útflutts áls 24% minna en á árinu
1984. Loks var annar vöruútflutn-
ingur en hér hefur verið talinn 10%
meiri að verðmæti árið 1985 en á ár-
inu 1984.
Verðmæti vöruinnflutnings,
reiknað á föstu gengi, var 10%
meira á árinu 1985 en á árinu 1984.
Við samanburð af þessu tagi þarf
að hafa i huga, að innflutningur
skipa og flugvéla, innflutningur til
stóriðju og virkjana og olíuinn-
flutningur er yfirleitt mjög breyti-
legur frá einu ári til annars. Samtals
var þessi innflutningur 9,5% meiri
á föstu gengi á árinu 1985 en árið
áður. Séu þessir liðir frátaldir reyn-
ist annar innflutningur (um 75% af
innflutningnum á þessu ári) hafa
aukist um svipað hlutfall og heild-
arinnflutningur og því orðið 10%
meiri á föstu gengi á árinu 1985 en
á árinu 1984.
Vöruskiptin hag-
stæö í desember
— Vöruskiptajöfnuðurinn við útlönd var þó
óhagstœður allt árið í fyrra um 17 milljónir