Alþýðublaðið - 21.06.1996, Síða 6

6
ALÞÝÐUBLAÐIÐ
FÖSTUDAGUR 21. JÚNÍ1996
s k o ð u n
Auglýsing frá samgöngu-
ráðuneyti vegna stöðvunar
á starfsemi dönsku ferðaskrif-
stofunnar Wihlborg Rejser
hér á landi.
Eins og kunnugt er af fréttum hefur ráðuneytinu verið
tilkynnt að hætt hafi verið við allar þær flugferðir milli ís-
lands og Danmerkur sem danska ferðaskrifstofan Wi-
hlborg Rejser seldi farmiða í, en samstarfsaðili hennar
hér á landi nefndist Bingó ehf. Ráðuneytið hefur þegar
gert ráðstafanir til að tryggja heimflutning þeirra sem
hafa byrjað ferð á vegum þessara aðila.
Vegna þessarar starfsemi var lögð fram trygging, en
samkvæmt lögum um skipulag ferðamála nr. 117/1994
er tryggingunni ætlað að mæta kostnaði vegna heim-
flutnings farþega og til endurgreiðslu farmiða sem
kaupendur eiga ekki kost á að nýta sökum þessarar
rekstrarstöðvunar. Ekki er Ijóst að hvaða marki trygg-
ingaféð hrekkur til greiðslu krafna sem lýst kann að
verða.
Þeir sem keyptu farmiða af dönsku ferðaskrifstofunni
Wihlborg Rejser og hafa ekki getað nýtt sér farmiðann
eða fengið hann endurgreiddan eiga þess kost að lýsa
kröfum sínum vegna þessara viðskipta fyrir 1. ágúst nk.
Kröfulýsing skal send Samgönguráðuneytinu, Hafnar-
húsinu við Tryggvagötu, 150 Reykjavík. Með kröfulýs-
ingu skal fylgja frumrit greiðslukvittunar og farmiði.
Samgönguráðuneytið, 20. júní 1996.
Útboð
Pósthús R-10
Hraunbær 117, Reykjavík
Póst og símamálastofnunin óskar eftir tilboðum í bygg-
ingu og fullnaðarfrágang á pósthúsi R-10 við Hraunbæ
117 í Reykjavík. Húsið er 467,4m2 og 2003,01 m3.
Útboðsgögn verða seld á skrifstofu fasteignadeildar
Pósts og síma, Pósthússtræti 3-5 Reykjavík á kr. 8.000,-
frá og með miðvikudeginum 19. júní 1996.
Tilboðin verða opnuð á sama stað, miðvikudaginn 10.
júlí 1996 kl. 11:00.
Varnarliðið - laust starf
Tölvumaður á hugbúnaðar-
sviði á Sjúkrahús, Flota-
stöðvar varnarliðsins
„Computer specialist, Software" for Naval Hospital
Sjúkrahús Varnarliðsins á Keflavíkurflugvelli, óskar að ráða
tölvunar- eða kerfisfræðing á hugbúnaðarsviði.
Starfið felur í sér að samræma tölvuþáttinn við stjórnunar-
lega stefnu sjúkrahússins, sjá um öryggismál kerfisins
samkvæmt stöðlum og meta áhættuþætti hverju sinni
hvað varðar öryggi gagna og aðgang að kerfinu og gera til-
lögur þar um ef þurfa þykir.
Starfið felur einnig í sér uppsetningu og þjálfun starfsfólks
sem m.a. tengist nýjungum sem teknar eru í notkun.
Kröfur:
Umsækjandi sé tölvunar- eða kerfisfræðingur með sem
víðtækasta reynslu á sviði vélbúnaðar og hugbúnaðar, sér-
staklega fyrir netkerfi.
Þarf að geta unnið sjálfstætt og að eiga gott með samskipti
við annað fólk sem er stór hluti starfsins.
Mjög góðrar enskukunnáttu er krafist, bæði á talað mál og
skrifað.
Skriflegar umsóknir á ensku berist til Varnarmálaskrifstofu
Utanríkisráðuneytis, ráðningardeild, Brekkustíg 39, 260
Reykjanesbæ, eigi síðar en 30. júní 1996.
Starfslýsing liggur frammi á sama stað og er mjög
nauðsynlegt að væntanlegir umsækjendur lesi hana
áður en þeir sækja um, þar sem að ofan er aðeins
stiklað á stóru um eðli og ábyrgð starfsins.
■ Hátíðarræða Gísla S. Einarssonar alþingismanns,
flutt 17. júní á Akranesi
Eitt bros getur dimmu
í dagsljós breytt
Ágætu áheyrendur! Ég óska okkur
öllum til hamingju með daginn.
Um leið vil ég þakka þann heiður
að fá að segja nokkur orð í tilefni
dagsins.
Stórskáldið, jöfurinn Einar Bene-
diktsson, er sá sem hefur höfðað hvað
sterkast til íslenskrar þjóðar hvað það
varðar að tendra hugljómun um mátt
landsins og megin. Hann var sannar-
lega langt á undan sinni samtíð og þær
hugmyndir sem hann hafði um að
beisla orku og nýta auðlindir landsins
eru langt í frá komnar allar í fram-
kvæmd.
Einar Benediktsson hafði einnig
næman skilning á öllu því sem mann-
legt er og gerist í sálarkynnum mis-
munandi manna, fyrir utan að gera sér
glögga grein fyrir kostum Islands.
Einrœður Starkaðar lýsa því hvað
best að Einar Benediktsson var ekki
kaldrifjaður viðskiptajöfur eða ævin-
týramaður sem einskis sveifst til að
koma sínum hugmyndum í verð. Ég
bið ykkur að hugleiða með mér orð
skáldsins:
Eitt bros getur diminu í dagsljós breytt
sem dropi breytir veig heillar skálar.
Þel getur snúist við atorð eitt.
Aðgát skal höfð í nœrveru sálar.
Svo oft leyndist strengur, í brjósti
sem brast
við biturt andsvar, gefið án saka.
Hve iðrar margt lífeitt augnakast,
sem aldrei verður tekið til baka.
Orð skáldsins eru í fullu gildi í dag,
mat hans á tillitsemi við náungan á
fullt erindi til íslenskrar þjóðar, og
munu í langan tíma eiga við. Hafið
þið ekki veitt því athygli hversu hlýtt
viðmót og eitt lítið bros getur bjargað
miklu? Hafið þið ekki veitt því athygli
hve oft eitt lítið köpuryrði getur
skemmt frá sér? Okkur ber að sýna
aðgát í umgengni við náungann, ná-
granna, ættingja og vini. Okkur ber að
sýna aðgát í umgengni við okkar nán-
ustu, böm og maka. Þetta er það sem
skáldið er að segja okkur og mun eiga
við líklega meðan land byggist og líf
er til.
Okkur er tamt á þessum degi að
minna á kosti þess að vera Islendingur
og ég vil taka undir það. Fáar þjóðir
eru betur settar í mörgum efnum. Þó
eigum við að gera kröfur til þess besta
sem þekkist á öllum sviðum, en það
fylgir einnig með að við verðum að
gera kröfur til okkar sjálfra, hvers og
eins. Það hefur hver íslendingur hlut-
verki að gegna og það má velta því
fyrir sér að allt samfélagið er ein keðja
sem er ekki sterkari en veikasti hlekk-
ur hennar. Því má ekki skilja einhvem
þátt mannfélagskeðjunnar eftir og láta
hann tærast, og rjúfa heildina. Það
sem ég á við er meðal annars að
launabil má ekki verða þannig að ekki
sé jafnræði milli þegnanna og lág-
markskrafa er sú, að fólk geti komist
af fyrir dagvinnulaun, án þess að opin-
berir aðilar þurfi að hafa afskipti með
félagslegri aðstoð.
A síðastliðnu ári vom 1,2 milljarðar
greiddir í félagslega hjálp af opinber-
um aðilum, hvergi er getið um það
sem fjölskyldur hjálpast að með þegar
einhver er bágstaddur innan stóríjöl-
skyldunnar. Þetta og mál þessu tengd
er vansi okkar samfélags sem verður
að bæta úr.
Gjaldþrot er eitt af því sem er af-
leiðing rangrar stjómunar, við emm á
heimsmetalistanum þar eins og í ýmsu
öðm. Það sýnir út af fyrir sig öfgamar.
En við emm miðað við mannfjölda,
sem betur fer, í fremstu röð meðal
þjóða á þeim sviðum sem vekja meira
stolt og við getum borið höfuðið hátt
fyrir. Við erum einhver mesta fisk-
veiðiþjóð heimsins, við eigum mikla
afreksmenn í hugvísindum, við eigum
eftirsótta íþróttamenn, við eigum
hreint land og náttúm, sem við verð-
um að hafa vakandi auga með, og er
sennilega einhver mesta auðlind okk-
IHafið þið ekki veitt því athygli hversu hlýtt
viðmót og eitt lítið bros getur bjargað miklu?
Hafið þið ekki veitt því athygli hve oft eitt lít-
ið köpuryrði getur skemmt frá sér?
ar. Það em ekki mörg lönd eins og ís-
land, að það er unnt að lúta að flestum
ám og lækjum og svala þorstanum,
unnt að eta fersk grös, og ber þar sem
komið er að þeim í náttúm landsins.
Sjávarnytjar, svo sem skelfiskur af
öllu tagi, em þannig að neyta má án
nokkurra hreinsunaraðgerða. Allt
þetta verðum við að vernda gegn
mengun sem stöðugt sækir á. Sem
betur fer emm við að vakna til vitund-
ar um að umhverfið verður að vemda.
Það em ekki mörg ár síðan að bær-
inn okkar, Akranes, var ásamt flestum
stöðum á landinu óhreinn. Það þótti
ekki tiltökumál að fjömmar vom full-
ar af hverskyns sóðaskap. Af bátum
var öllu fleygt f sjó hvort sem um var
að ræða sorp eða annan úrgang með
þessum orðum „lengi tekur sjórinn
við“. Ég man umræðuna sem var þeg-
ar þáverandi bæjarstjóri, Daníel Ág-
ústínusson, sem nú er nýlátinn, gekk
fram fyrir skjöldu með hvatningu um
að fbúar Akraness máluðu hús sín,
mér er minnistætt þegar hafist var
handa við varanlega gatnagerð með
steinsteypu, mér er það minnistætt að
sagt var að ekki þýddi að rækta blóm
eða tré í görðum á Akranesi.
Við vitum öll sem hér erum að
Akranes er í fremstu röð á Islandi
hvað varðar umgengni og snyrtileg
útivistarsvæði. Við verðum að setja
okkur það markmið að verða í ffemstu
röð. Útlendingar hafa komið að máli
við mig og bent á að úr ýmsu þurfi
bæta. Aðkoman að bænum er ekki
nógu góð, hvort sem er af sjó eða
landi. Eg fer ekki nánar út í þá sálma
en ef við setjum okkur í spor gesta og
ferðamanna, þá fer ekki milli mála
hvað átt er við. Máltækið segir „-
glöggt er gests augað“. Við eigum að
gera bæinn okkar að fyrirmynd í þessu
tilliti, við eigum að merkja rældlega
með leiðbeiningum aðkomu að þeim
svæðum sem við viljum fá ferðamenn
og gesti til að veita athygli. Þetta má
gera mjög smekklega og skemmtilega
og marka okkur á þann hátt sérstöðu.
Síðastliðin ár hefur orðið gjörbreyt-
ing hvað varðar ferðamennsku og
þjónustu við ferðamenn hér á Akra-
nesi, og ég vil nota þetta tækifæri til
að þakka þeim sem þar eru í farar-
broddi. Ég tel ekki á neinn hallað þó
sérstaklega sé nefnd ferðamálafúlltrúi
okkar, Þórdís Arthúrsdóttir, sem hefúr
lyft Grettistaki með tilstuðlan bæjar-
stjóma í þessum málum. Ég get heldur
ekki látið hjá líða að nefna stórkost-
lega breytingu sem varð á gamla
kaupfélagshúsinu þegar hjónin sem
allir Skagamenn þekkja, þau Hanna
Rúna og Hilmar Björnsson, endur-
byggðu fyrirmyndarstaðinn Barbró.
Full ástæða er til að geta um metnað-
arfullan rekstur veitingahússins Lang-
asands þar sem boðið er upp á matar-
gerð á heimsvísu, á Glasgow-verði.
Átak kaupmanna með nýstárlegum
uppákomum og aukinni þjónustu og
samkeppnishæfu verði er til fyrir-
myndar.
Ágætu áheyrendur. Við eigum að
tvinna saman atvinnufyrirtækin okkar
og ferðamennsku, þar eru margir
möguleikar. Við eigum að skapa sér-
staka ímynd Akraness, það gerir það
enginn fyrir okkur, við verðum að
vera öll þátttakendur. Það er ekki unnt
að kaupa sér ímynd, hana verður að
skapa með dugnaði og eljusemi. Við
eigum að temja okkur það viðmót að
bærinn fái nafnið brosandi bær - það
er nafngift sem við getúm verið stolt
af.
Ég vitna því til orða stórskáldsins
Einars Benediktssonar sem ég fór með
í upphafi: „Eitt bros getur dimmu í
dagsljós breytt". Þetta bið ég menn að
íhuga því framtíðin er æskunnar en
nútíðin okkar.
Hið ástsæla skáld Jónas Hallgrím-
son sagði í kvæði sínu Ásta: „Ástkæra
ylhýra málið er allri rödd fegra“. Góð-
ir Ákurnesingar og aðrir gestir, við
éigum að vemda og varðveita tungu
okkar, við eigum að varðveita menn-
ingu okkar. Þessi atriði eru gmnnur Is-
lands og grunnur þess að við eruin
eitthvað. Menntumst og fræðumst um
aðrar þjóðir, lærum tungumál þeirra
og siði, en höldum fast í okkar sér-
kenni sem felast í þessum lokaorðum,
sem ég sæki enn í skáldjöfurinn Einar
Benediktsson, þegar hann segir í
kvæðinu Móðir mín:
Ég skildi, að orð er á íslandi til
um allt sem er hugsað á jörðu.
Góðir áheyrendur. Ég þakka enn
þann heiður sem æskulýðs- og íþrótta-
nefnd sýnir mér með að fá að flytja
ykkur þessi orð á miklum hátíðardegi
íslenskrar þjóðar. Gleðilega þjóðhátíð.