Tíminn - 21.08.1969, Síða 3

FIMMTUDAGUR 21. ágúst 1969.
Með
morgun-
kaffinu
Fa-úiin löom firam í eldMsið
og fairan imigiaír tnilkilia brnwiialykt.
Húo sá sfrax, a@ hiafraigiraiuitur-
inin hafði soðið upp úr, o>g v-arð
Maneið.
— Ammia, hivað (hiafið þér igient?
baM-aði hún til eltíiabrasfouoniar.
— Frú mfa giáð, sagði Amma,
— þettia er -ekki mié,r að tenma.
Bg Iief -elkiki kiomið iraál-aagt pot't-
inrram.
— Niei, inei. Baogt frá því,
að það sé erfiðiara, að -sfcrif-a
Ihaindriltin að Gfaiema-Scopie
bviikmiyinidu'num. Við setjum
bara blaiðið þversum í ritrvél-
ioa.
— Nú verður þú bráðuim aið
rtaffaa við að Maiupa.
— Þessi (kjluildkia -gétor geinigið
í 14 dag,a án þees a@ þ-urtfi að
itoeKkljia hiamia upp.
— Stórfífft, em segið mér.
Hvað getur Ihúin þá gemgið lengi
ef hún er toeCdklt u-pp?
— Eklkeint vatin, bana óemdan-
leg olí-a, altaf hreifft.
Til enu þær Ikioniur, sem fyrst
krva-nta. yfir, að enginn tnaður
sé í IMfi sínu, en seinma kiva-rta
þær yflir, aið -eikkiert -líf sé í
manniniuim síoum.
— Kbmiu uipp nókteur vanda-
máil í sambandi við sjútonahús-
tegiu hanis?
— Jú, það mé nú se-gja.
Haran varð sjálfur ástfanigion af
efani hjútonuiniartoonunni o-g bon
an hans af einum teknanna.
— Ég yeilt, að þú igiftir þig
fyiiir nöktoruim ánum, en ég hef
-aldjneii séð man-ninn þinra. Hvern-
ig er hianini?
— Hamn -er nátovæml-ögia ein-s
og aðrir eiiginmenn. 42 um
háls-iom, 96 um brjióstið, 100 um
mititið, súr á svipinn á d'aginn
Otg hrýtor á nótituminli.
Stuiradium er s-amúð aðeins að
finna undir s-inu í orðabók-
fa-ni.
— Eilskian, sagði leikfcoman
við nýja ei'ginmanninn. —
Mér firnnst ég enidilega toamnesit
við -þeitta hús. Höfum við nokk-
urmitímia verið giflt áður?
— I>ér hiafið méðigað toonuma
mínia, ég tonafist bóta.
— Gjörið þér svo vel, barn-a
siitur mín koma. Þér megið
mióðlga haraa.
^ ^ l' t (t -
f [ J i

DENNI
DÆMALAUSI
Hvaða máli skiptir liturlnn á
andlitinu á mér?
Haltu áfram að telja!
TÍMINN
S-vo b-ar við í Holbæ-k, Dan-
mörtou, fyrir stoömmiu, að kona
nioklbur hll'j-ópsit á bnott frá
mia-nin'i sfaum og fór að búa
melð öðrum. Þótti það helzt
í finásöigur fænandi við skilmað
þeranain, að eitt simin hálfum
miániuðá etfltir að toonan haffð-i
hilaupdzt á brett, toom hún -aiflt-
ur heim til mannsinis síns, en
bafðii ástmiainn sdmn með sór,
var ætfanin að tooraan saókti á
fy-ma heimiillii sli-tt ýmlis -skjiöl
og flefaa smiálteigt, s-am hú-n
þurlflti mieð. Á mieðam að toonian
var inni í hjúsi-rau að leilta a®
hfatum þ-essum, brá vilðh-ald
henmar sér frá. K-o-m þ-á fy-rri
miaiður toonunmar til heiramar oig
bað haraa að fdytijia til sfa aft-
ur, hverju hú-n tók mijöig fijanri.
Réðst þá maðuirinin á kionuoa,
tók urn kivierkiar henni og fredst-
aði að toyrtoja hania, það yirtist
í fynstu satðá að taibast, því að
toonian hætti bráitt a@ hraytfa sig,
Ikom þá áisitimaðurinn æð-andii,
réðst á eiigiinmiaminiinn atftan frá
og mieyddi h-an-n þanniig til a'ð
Slepp-a fconiu-nni. Eá hún þá
se-rn d-auð væ-ri en -eiittlhjvað 1Í&-
miaúk leyinidiist þó með henni,
og iðraðist nú eiginmiaðurinn
gijBtnðia sinnia, bastaðd sér n-iður
bjá kioinunmi og -tótast að blás-a
í hiana lífsanida að nýju með
„munn vi@ muinin'kalðferðinni.
Síð-am -er koraan va-r röknuð við
fékk hairan hana í -hend-ur ás-t-
miaorai henmar og bað þ-au í
guðistf'iiiði að tfiar-a.
★
^Arndt von Bohl-en raaflnist
hinm yngsti og sá síðasti atf
þeim sög-utfræg-u Krupp-iðju-
hölduim þýztou. Notokuð virðist
þessuim Airmidt von Bohlen vera
ilila í ætt skotið, því að hann
viill elbkent rraeð hinn miMa ætt
arau@ forfeðr-aniraa hatf-a. Ha-nn
vilil v-era iiistaimaður. Hann
sraemtir aldnei við p-enfaguim,
sem hairara hetfur e-kki sjálfiur
u-nnið sér iffn, en vfair hans
hafia stiuiffdum stootið a@ ho-num
sfcMldimgi, þegar venst hefur
staðið á fyrfr Arndt. Þesisi -und-
a-raviiilllifaigur Erupp-arm'a er
kvæmtur maður, svo að hann
verður a@ neyna að komiast ytfir
eittlhvað fé, eigi þau hij'ón ekki
að deytja úr sullti, en Armidt
vilíl helzt reynia aið verða leik-
airii, því halfa efahverjir listefek
fa mernn og sem væntanlega
haf-a fcrú á láisfcræauim hætfil-eik-
um. Kruppsfais, lofað að láma
homiuim fé, svo að hann geti
gert tovitomymdi, eifitir haradriti
sem hanm sjálfur hefiur skritfiað
og raum Arndt sjállfiur 1-eikia að-
allhfatverkið, en það -gerir hanm
tdil þeisis að spaira toaup aðalileik-
anans.
★
Óvenjulegur fundur átiti sér
stað nýleiga í búii, Jörslku borg-
fani Viarma, em þar hiltti móðir
baim siitt efltir a@ hatfia verfð
fj'arv-eramdi frá þvú í fimimtíu
og sex ár. Móðirin nietfnist
Sofika og er nú nfatiu og ei-ns
áns iað aMrd.
Meðan á BiaHlbainisbagiastyrjöld
irani stóð ánið 1913 flýðu ma-rg-
ir úr eyðilöigðum þorpum sín-
um o:g þegar orruistur flóru að
fara flr-am naasbum umdir stof-u-
glugigum Sofibu, sem þá var
þrjáltíu og firram áxa, tófc hún
á þa-ð ráð að filýja Ilífca. Húin
fór með börnfa sín fjögu-r með
sér, en í lábumum, sem voru á
meðam hún var áð hafia sig af
sba@, ígOieymidi hún að igrípa með
jatfnveil og reyndar er erfiitt a@
huigsa sér þá toomu öðruiví'Si en
flalHegia á miyrad. Hún vafcti
miikttia eftirtetot í Mosíbvu ný-
lega, en þar var hún að lieitoa
í fcvikimynd. í þei-rri myrad,
siem neifnist „Sun Flower“ leik-
★
sér yngista bairmi@ siltt, serni lá
í vöggun-ni sofianidi. Það bam
var þá nýtfætt.
Þegar hemraemm höfðu skotdð
þorpið í rústir, fóru motobrir
þ'einra a@ róta tl í rústunum
og eiinm þefara famn sbúllbubam
urndir sorpdynigiju, þar sem áð-
uir hatfði verfð kofli Softeu. Þsir
sendu seimna barn þefcta á heim
iM fiyor muniaðarllauis börn, o-g
þar ólst bún upp, varð sefana
duiglegur vefiairi í borgimini.
Þalð mun hafia verið íyrir
hreiraa tilviiljun að mæðgurnar
hiittust lokisins, en hverniig þær
'hiatfia uippgötvað hvor aðra, fylg-
ir -ekkii söguinirai.
★
Þáð er mifci-ð þnaisiað og þ j a-rk
a@ uim h-unida hér á Iiandii um
þessax rnundir, og kamnski efcki
úr vegi a-ð segjia hér ein-a
huinidaisiögui, en hún var höfð
efitir ZytphemAdeller iraoteburri,
en hún er gilfit d'anstea ambassa-
dio-rnum í Tófcíó. Söguna saigði
Dennis H-opper mefinist m-að-
ur nokbuir, bainidarístour að þjóð
ermi. Deiranis þessi hef-ur a-ð und
antfömu fenigizt noktouð við
bvikmyndag-erð. Og bann hef-
u-r þeigar fengið viðurkenningu
fyrir framlag sá'tt til taviikmynda
lisbarfamar, því að hanin vann
fynsbu vei'ðiaun á kwibmynda-
hátíðfani í Cannes í ár, fyrir
miyn-d sína „E-asy Ri-der“.
Demiffiis sá urn ’jeikisitjórn í
þeirri myn-d, en Pefcer Fonda
sá um fjármálalhiMðimia, -en þeir
félaigar muitu reym-diar einoig að-
telkin er a@ -gráma í vöragum.
Einis og við sögðum frá í
gær, þá ieitour Marceiio Masibr-
oiarani eiigfaimann Sotffíu, en
lte'itestjóri er Vifcborio d-e Sioa.
Myradfa er af Soiffí-u í e-irnu at-
riði myndarfa-nar, sem firam fer
í toirtojuigiairði
★
blaðtou dianstoa: — Við átfcum
hund, siam tailaði þrjú tungu-
mál. Við ábtram ha-nn meðan
að miaðiurinn m-inm var a-mbassa-
dior í Fnaktelandi, og þeiss vegna
war hainn fljótur að tera frönsk
una, h-amn vanidi-st á að hl-usta
á fnaniska starfsliði® í sendi-ráð-
imu, og sfciiildi fljótleiga hv-að
það sag@i við hanm. Síðam voi-
um við ffatt t-il P-óliIanids og þar
v-ar saima sag-an, hann lærði
mijög fllij'ótlega að stoilj-a, h-va@
saigt var vi@ hanm á pótefcu, og
dlöimsku tou'raffi hamm jú fyrir,
því að haima fcöfam vd@ hjóndn
ótokar á milM. Vdð sáum ætíð
á humidi-nium, hvorf hamn sk-i-ldi,
því a@ bann fnamfyigdi skipun-
um ofcfear, og aniraanria, hiworf
sem þær voru á frönisiku,
P'ófetou eða dömisbu, hins veigar
þýdtíi ektoert fyrir oklkur að
ræða við hainin á enisfcu, þá
gómidi hanm bara í forundran,
steildi akkii neitt! Senn-ileiga
hef@í hamn efanig giefca@ lærf
enskiu, hefðum viið farið fcil
Eingtfamds!
lagsinis.
Og þeiir félagar Fomida og
Hopper hafa lagt hairt að sér
við gerð kvikimyndarinniar, því
að þeir létou einnig tvö a@.al-
hlufcverlkin, ein það eru hlut-
vedk tveggja umigra miairana, sem
aka ram landiið þverf og endi-
langt á atflmitoluim vélhjólum.
Væntanlega lenida þessir kátu
dremigir í iraMuim æwtoitýrun^
ef að litoram lætur. Myndin sýn-
ir Peber Fonda í Mutveirfki pilits
fas Wyafct.
hún fiyrir skörrarrau í Eikstra-
★ ★
sboðar Cofambia-tovilkmyndafé-