Morgunblaðið - 11.04.2001, Qupperneq 2

FRÉTTIR
2 B MIÐVIKUDAGUR 11. APRÍL 2001 MORGUNBLAÐIÐ
TOGARINN var á rækjuveiðum út
af Nýfundnalandi og var kominn
með um 75 tonn af rækju þegar
hætta varð veiðum vegna verkfalls
sjómanna sem skall á aftur 1. apríl.
Á þriðjudag í liðinni viku átti
skipið skammt eftir til St. John’s en
lenti í krapaís. „Það var búið að
segja okkur að leiðin væri fær en
kanadíska strandgæslan vissi
greinilega ekki hvernig ástandið
var við upp við land þó hún sinnti
íseftirliti á flugvélum lengst úti í
hafi,“ segir Óttar Jónsson, stýri-
maður. „Við vorum tveimur tímum
á eftir tveimur íslenskum skipum,
Rauðanúpi og Heltiman, og þau
komust alla leið en við lentum í ísn-
um.“
Leist ekki
á blikuna
Félagarnir segja að útlitið hafi
alls ekki verið slæmt og þar sem
sagt hafi verið að leiðin hafi verið
fær hafi verið siglt inn í ísinn. „En
vindurinn var ofboðslegur og hann
þjappaði ísnum saman og kom hon-
um á hreyfingu,“ segir Óttar. „Þá
var ekki við neitt ráðið og við sát-
um fastir.“
Sigfús segir að þetta hafi gerst
mjög skyndilega. „Okkur leist ekki
á blikuna þegar skipið var allt í
einu fast í ísnum og rekið þegar
orðið töluvert,“ segir hann og Óttar
tekur í sama streng. „Þetta var
óskemmtileg lífsreynsla og líðanin
var ekki góð. Rekið var ein míla á
klukkustund þrátt fyrir að við
keyrðum á fullu á móti. Menn ótt-
uðust að illa gæti farið og þegar við
sáum í hvað stefndi létum við
strandgæsluna vita. Hún gerði þeg-
ar ráðstafanir og var tilbúin með
þyrlu.“
Sigfús segir að menn hafi verið
viðbúnir því að fara í þyrluna. „Í 10
til 11 tíma þurftum við að gera
grein fyrir stöðunni og staðsetning-
unni á hálftíma fresti.“ Óttar segir
að á þeim tíma hafi skipið rekið
rúmar 11 mílur inn fjörðinn og á
óskiljanlegan hátt farið framhjá
eyjum. „Lánið lék við okkur að við
skyldum ekki rekast á einhvers
staðar á leiðinni en eins var furðu-
legt að sjá að ísinn ætlaði aldrei að
stöðvast. Hann þjappaðist saman,
hlóðst upp en rak stöðugt.“
Margir hættir
Þeir segja að ísinn hafi verið
rúmir tveir metrar á þykkt við
skipið og svo hafi farið að lokum að
vatnsdælan hafi stöðvast og vatnið
frosið í pípunum. „Þeir komu með
lítinn ísbrjót með 4.000 hestafla vél
en hann réð ekki neitt við neitt,“
segir Sigfús. „Það var svo ekki fyrr
en á föstudag að ísbrjótur með
24.000 hestafla vél kom en hann
byrjaði að hugsa um olíuskip sem
líka var fast og við urðum að bíða.“
„Biðin fór illa í menn,“ segir Ótt-
ar. „Seinagangurinn í Kanada-
mönnunum var mikill og ekkert
stóðst sem sagt var.“
Tveimur úr áhöfninni leiddist bið-
in og fóru þeir til lands í sjoppu-
ferð, keyptu filmur og fleira og
komu svo aftur um borð. Í gær
komu svo flestir til Íslands en þrír
voru væntanlegir til landsins í dag.
Óttar og Sigfús gera ráð fyrir að
fara aftur út þegar verkfallið leysist
en telja að sama sé ekki upp á ten-
ingnum hjá a.m.k. fimm úr áhöfn-
inni. „Þeir hafa fengið nóg og eru
hættir,“ segja þeir einum rómi.
Baldur Árna RE laus úr ísnum og kominn til hafnar í St. John’s á Nýfundnalandi
Óskemmtileg
lífsreynsla
Togarinn Baldur Árna
RE losnaði úr ísnum
eftir tæplega viku langa
dvöl þar og var dreginn
til hafnar í St. John’s á
Nýfundnalandi í fyrri-
nótt. Flestir skipverj-
anna komu til Íslands í
gærmorgun, þar á með-
al Sigfús Jóhannsson yf-
irvélstjóri og Óttar
Jónsson stýrimaður.
Fleiri skip lentu í svip-
uðum vandræðum.
Skipið var pikkfast og ekki við neitt ráðið.
Barði Ingibjartsson skipstjóri bregður á leik við sel við skipið.
Baldur Árna RE fastur í ísnum. Kristófer Heiðarsson háseti er við togarann.
Ljósmynd/Barði Ingibjartsson
Sigfús Jóhannsson yfirvélstjóri átti erfitt með gang á ósléttum ísnum en þurfti ekki að fara langt í ísbrjótinn.
Jón Kristinn Hafsteinsson og Arnar Tryggvason á leið í sjoppuferð.