Vísir Sunnudagsblað - 17.05.1942, Blaðsíða 1

Vísir Sunnudagsblað - 17.05.1942, Blaðsíða 1
mmm- 1942 Sunnudaginn 17. mai 13. blaö SJÖ FANGAR EYJU. Sagan am frönsku Guiönu ogr fanganýlenduna. Franska Guiana er sá hlekkur,. sem vantar í þá varnarkeðju Ameriku, sem liggur á milli Is- lands og Magellan-sunds. Hún er á austurströnd Suður-Ame- riku og er 35.000 fermetrar að flatarmáli og takmarkast af Braselíu og hollenzku Guiönu, þar sem herlið frá Bandaríkj- unum hefir aðsetur sitt. Það er eina landið í vestur-álfu, sem hefir engan konsúl frá Banda- ríkjunum. Innan takmarka landsins eru hin geysimiklu norður-Amazon vatnasvæði, þar sem er einn af þéttustu frumskógum, sem menn þekkja á jörðinni. Það eru í kringum 100 mílur faranlegra vega, allt í allt, í frönsku Guiönu, þó að Frakkar hafi haldið í stjórnartaumana þar yfir ^300 ár. Mjög lítið er' um þrifnað og sem dæmi um það má geta þess, að engin frá- rennsli eru frá húsum þar, eða önnur holræsi. I Cayenne, sem er höfuðhorg landsins, eru nokkurar óheilnæmar brunn- holur. I landinu eru 25 þús. íbú- ar og af þeim eru 11 þús. í höf- uðborginni sjálfri. Á 54 árum hafa verið fram- leidd 280 þ*s. pund af gulli í frönsku Guiönu. Þó framleiðsl- an hafi verið svona mikil er það aðeins brot af því, sem til er i landinu. Ef notaðar væru nýtízku vélar við framleiðsluna væri hægt á skömmum tíma að margfalda hana. Eftir að styrj- öldin brauzt út i Evrópu og fram til vorsins 1941, var gullið flutt með Pan-American flugvélum til bankanna i New York. Einu sinni þegar flugvél staðnæmdist i Trinidad til þess að taka elds- neyti lögðu Bretar hald á farm- inn, sem hún hafði innan borðs. Litlu seinna tóku þeir annan gullfarm. Frönsku yfirvöldin ákváðu þá að senda gullið til Bio de Janeiro og Buenos Aires. I landinu er einnig ógrynni efnis, sem nefnist „bauxite" og er aluminium unnið úr því. Menn vita ekki með neinni vissu hversu mikið það er. Mengo, þar sem stærsta náman er, er aðeins 25 mílur frá landamærunum i hollenzku Guiönu. Sjaldgæfar viðartegundir eru víða í frum- skógunum, sérstáklega rauð- viður og annar fágætur viður, sem er í mjög háu verði og not- aður lil skipasmíða. Franska Guiana er eina land- ið i heiminum, þar sem svert- ingjar hafa hvíta menn fyrir þjóna hjá sér. Slátrarar,. mat- reiðslumenn og bilstjórar, sem voru einhverjir svivirðilegustu morðingjar og aðrir glæpa- menn, sem hafa verið sendir frá Frakklandi, eru mjög eftirsóttir nú, vegna þess, að mjög verður erfitt að ná i þá i framtíðinni, af þvi, að sú tvöföldunaraðferð, sem notuð var áður fyrr, hefir nú verið numin úr gildi. í gamla daga, þegar dómari dæmdi fanga til þess að dvelja á frönsku Guiönu, tvöfaldaðist dómurinn sjálfkrafa i raun og veru. Fyrst var fanginn hafður í haldi sem fangi, þann árafjölda, sém hann var dæmdur í. Þegar þeim tíma var lokið, var hann að nafninu til leysingi, en fékk samt aldrei leyfi til þess að fara frá frönsku Guiönu aftur. Hver sá fangi, sem var dæmdur i sjö ár eða lengur, varð að dvelja þarna æfilangt, enda þótt fang- elsistími hans væri útrunninn. Mér fannst franska Guiana vera, ef eg má svo að orði kom- ast, land andstæðnanna; aðeins sjö fangar dvöldu á Djöflaeyj- unni sjálfri, sem er einn feg- ursti landshluti á jörðinni. Að- eins fáeinar suðurhafseyjar jafnast á við hana, að fegurð. Þar eru í kring um 35.000 glæpamenn, sem hafast við í 30 f angabúðum, sem eru allt að þvi 50 milur inni i landinu. En lof ts- lagið þarna er mjög óheilnæmt. Austurlenzku glæpamennirnir, sem Frakkar dæma, eru látnir vinna inni i frumskógunum þar sem þeir eru þéttastir. Ar- abar, Frakkar og svertingjar eru látnir vinna saman hér og þar um landið. Fangarnir hafa mjög gott fæði og fá meira að borða heldur en Frakkar sjálf- ir í heimalandi sínu. Þeir fá 600 gr/af hrísgrjónum á dag, 200 gr. af kjöti og 500 gr. af grænmeti. Meðan eg var í f rönsku Guiönu dvaldi eg um stundar- sakir á Palmisteshóteli í Cay- enne. Eg hafði svefnherbergi og setustofu og fékk þrjár ljúffeng- ar máltiðir á dag og tvær f lösk- um af rauðvini, þetta kostaði allt kr. 15.00. Það þarf ekki að safna nein- um úrgangi i tunnur eins og hér, þvi stórir, dökkleitir gammar, sem kallast „Urubus" eta allar matarleifar og annað úrkast. Þeir hafast við á húsþökunum i Cayenne. Þessir fuglar eta ein reiðinnar ósköp og eru hinar mestu nytsemdarskepnur. Af þeim orsökum eru engir ösku- hreinsarar þar í landi. Höfuð fjögurra glæpamanna á Djöflaeyjunni. Frá vinstri: Negri, Arabi, austurlenzkur maður og Indíáni.

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.