Íslendingaþættir Tímans - 17.01.1974, Síða 3

Róbert Arnar Kristjónsson
franu*eiðslumaður
Fæddur 20. október 1933.
Dáinn 22. desember 1973.
Drottinn að dýrð þina ég sjái
dreifi nú ljós þitt frá mér
myrkrinu er mig gerir blindan
miskunnar leita ég hjá þér.
Kom og ver hjá oss herra kær.
Hvað fær oss grandað ef þú ert nær.
Já viö snúum okkur i bæn til drott-
ins, þvi hvert eigum við annað að snúa
okkur. Hann tók frá okkur ástvin okk-
ar, i blóma lifsins. Við sem eftir stönd-
um skiljum þetta ekki.
Við stöndum hljóð og harmi erum
slegin
er hrifur drottinn frá oss vini góða.
Þvi við kunnum ekki að rata rétta
veginn
en rásum áfram blinda götuslóða.
Já svo er um marga. Þeir berast
með straumnum. En það á ekki við um
Varla mun nokkur sá óvandabundinn,
karl eða kona, sem ég á jafn miklar
þakkir að gjalda og frú Guörúnu
Björnsdóttur. Hún haföi slik áhrif á
þroska minn, að um það getur enginn
vitað nema ég sjálfur.
Það var gaman að vera á Siglufirði,
þegar ég var að alast þar upp. At-
hafnalifið var stórkostlegt. Á sumrum
breyttist þessi litli bær við nyrzta haf i
aiþjóðlega miðstöð. — en samfélags-
kjarnann, bæinn eins og hann var á öll-
um árstiðum, þekktum við ein, er þar
bjuggum.
Þetta var kjarnmikið samfélag.
Leiðtogar þess voru margir hverjir
hinir mestu skörungar, en enginn var
frú Guðrúnu fremri að skörungsskap.
Hún var mikil kona, það veit alþjóö.
Hitt vita færri, að hún var jafn góð og
hún var mikil. Henni var það gefið að
geta leiðbeint með þeirri mildi, sem
var sem smyrsl á sárin, og um leið
þeirri festu, sem hvatti til framsækni.
Megi Almættið blessa hana, eins og
við, sem þekktum hana, blessum
minningu hennar.
^ Þorsteinn Hannesson.
þau Róbert og Astu. Engir hafa reynzt
mér eins vel i minum veikindum og
andstreymi.
Ég vil aðeins nota þetta tækifæri til
að þakka þeim. Guð geymi ykkur
elsku vinir minir og gefi ykkur styrk i
raunum ykkar. Þeir sem guöirnir
elska deyja ungir, þvi þeirra biöur
verðugt verkefni handan grafar.
Beztu kveðjur, samúð og þökk frá
Lilju Bjarkardóttur
f
Hversvegna er hlynurinn höggvinn
frá rótum þá hæst hann ber móti sól?
Sársauki og biturð yfir óréttlæti lifs-
ins. er mér ofarlega i huga á þessari
kveðjustund.
Hversvegna er ungur og ötull maður
með ótal verkefni framundan kallaður
burtu. þegar svo margir aldnir og
sjúkir fá ekki hvildina, hversu mjög
sem þeir óska þess.
Hversvegna er elskaður eiginmaður
og faðir i blóma lifsins. hrifinn frá ást-
vinum sinum, þegar einstæðingur sem
á alia sina hinumegin fær ekki að fara
til þeirra. Hver er tilgangurinn? Hver
stjórnar þessu öllu?
Ég fæ vist aldrei svör við slikum
spurningum. að minnsta kosti ekki
hérna megin grafar.
En Róbert mágur minn var trú-
maður og það er eftirlifandi kona hans
og börn einnig. Megi trú þeirra allra
milda sorgina á kveðjustundinni og
gera þeim biðina eftir endurfundum
léttbærari.
Róbert A. Kristjónsson var fæddur
og uppalinn i Reykjavik sonur hjón-
anna Sólveigar Larsen frá Stavanger
og Kristjóns Kristjánssonar hús-
gagnasmiðs.
Hann kvæntisl 19. febrúar 1956 Ástu
Heiði Tómasdóttur frá Blönduósi og
eignuðust þau tvö börn, Lindu
Guðnýju, sem nú er 17 ára og Tómas
Kristjón, sem er 12 ára gamall.
Ég kynntist Róbert ekki fyrr en við
tengdumst fjölskylduböndum og hann
kom i heimsókn hingað norður meö
systur minni. Foreldrum minum og
okkur hjónunum leizt strax vel á
þennan glæsilega og prúða pilt og við
nánari kynni fór okkur öllum að þykja
mjög vænt um hann. Þaö eru ótaldar
ánægju- og gleðistundir, sem við i
þessari fjölskyldu höfum notið i návist
Róberts, bæði hér fyrir norðan og á
heimili þeirra hjóna fyrir sunnan.
Hann setti sinn svip á fjölskyldufundi
okkar, hvort sem tilefnið var afmæli,
ferming, brúðkayp eða venjuleg vin-
áttuheimsókn. Hann var bæði
skemmtilegur gestur og góður gest-
gjafi og þau hjónin voru indæl heim að
sækja, hvort sem við áttum þar eina
kvöldstund eöa dvöldum nokkra daga,
sem oft kom fyrir.
Róbert var frábær heimilisfaðir og
þau hjónin afar samhent um að ala
börn sín vel upp með trúna á guð að
leiðarljósi. Einnig hefur þeim ætið
verið mjög umhugað um menntun
barna sinna og er sárt að Róbert skyldi
ekki auðnast aö fylgjast lengur með
þroska þeirra, þvi að hann var góður
félagi barnanna, auk þess að vera ein-
hver sá bezti faðir.sem ég hefi kynnzt.
Róbert var framreiðslumaður að at-
vinnu, lauk prófi árið 1958 og starfaði á
ýmsum veitingastöðum i Reykjavik,
nú siðast i Glæsibæ. Hann var skyn-
islendingaþættir
3