Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 06.02.1950, Blaðsíða 1

Mánudagsblaðið - 06.02.1950, Blaðsíða 1
Slaéfyrir alla "*; 3. árgangur. Mánudagur 6. feb. 1950. 7. tölublað. Krafa Reykvíkinga: aSIsherjarrannsókn á sförfusn Almenningur ræðir nú amnað vart meira en hand tökn eins af prestum okk- ar og meðferð lögreglunn- ar á honum. Eins og vitað er, brauzt lögreglan, undir st jórn Guðinundar Arn- grímssonar, inn í híbýli prestsins eftir miðnætti, kærði hann að því er virð- ist upplognum sökum og hafði hann með 'sér á skrif stofur ranmsóknarlög regluniiar. Eftir að þar höfðu verið hafðar í frammi handtökuaðferðir þær, sem lögreglan er þegar kunn að í sam- bandi við handtökur Þrot i Tóbakseinka so 1 síðustu viku áttu reyk- vískir reykingamenn við gamlan óvin að etja. tír búðunum hurfu Kaleigh sig- aretturnar, en fyrsta sæti í hillum búðanna skipuðu OK, Astorias og þaðan af óvin- sælli tegundir. Eflaust er til skýring á þessu hjá Tóbakseinkasöl- unni — síðast var tilkynnt, að ekki fengist gjaldeyrir, en sigaretturnar lægju á hafnarbakkanum. Það kann að vera, að þær liggi þar nú, en ekki séu til peningar til þess að leysa þær út. Þótt ýmsir vandlætarar blaðanna kunni að halda því fram, að sigarettur séu óþarfi, þá á- líta flestir þeir, sem tóbak nota, hið gagnstæða og hafa mikið til síns máls. En hvernig er málum hátt að hjá þeim, sem annast innkaupin á tóbaki? Hafa þeir ekki komizt að raun um, hvaða tegundir tóbaks eru vinsælastar hjá neytend- um? Þeir virðast hafa ótak- markaðar birgðir af óvin- sæili tegundum, en þrot á betri tegundum er orðið mjög algengt fyrirbrigði hjá verzlununum. Hvernig væri, að tóbakseinkasaian gæfi al- menningi skýringu á því, hvernig ástandið er í þess- um málum og við hverju má búast í framtíðinni. Almenn- ingur er skilningsríkur á, ef rök finnast fyrir þessum tíðu þrotum, en meðan ekki fást skýringar eða úr þessu bætt, þá er ástandið óþol- andi. lögreglunnar Má! sr. Péturs vekur é drukkinna manna, og eftir að þeir höfðu „yfirheyrt" hann á algjörlega laga- lausan hátt, var honum sleppt, en rétt áður var honum boðið „frelsi", ef harm vildi láta allar kærur niður falla. Presturinn neitaði þessu „sáttatil- boði", kærði síðan og lét jafnframt blöðin vita um þessa heimsókn. Betur væri, að allir þeir, sem þótzt hafa órétti beittir af vörðum lag- anna, heí'ðu haft þá ein- urð, 'seim présturimn sýndi. Kæra slíkt mannhelgis- brot án tafar til hims op- inbera. Emgimm maður meitar því, að lögreglan íslenzka er óvinsæl af almenningi og jafnframt, að almenn- ingur hefur fylístu ástæðu til þess að varitreysta þess um hópi manna öðrum fremur. Ýmsir lögreglu- menn hafa þrásinnis sýnt, að lögreglustarfið er frá þeirra sjónanmði fremur ævintýri, sem gefur þelm löglegan rétt til að mis- þyrma borgurum og fá þannig útrás krafta sinna,. en að það sé til þess eins að veita borgurunum að- stoð og öryggi. Margir eru þeir hér í Beykjavík, sem þykjast hafa séð lög- reghimenm misþyrma þe'aa, sem þeir hafa tekið til fanga, og svo óheppi- lega hefur tekizt, að að- albækistöðvar þeirra eru við mestu umferðaræð Reykjavíkur. Hvaðanæfa berast frásagnir um mis- þyrmimgar innan hæki- stöðva lögreglunnar. Blöðin fagna því að verðieikum, að hafin sé rannsókm í máli prestsins og viðeigandi ráðstafanir verði gerðar, hvað snertir þá aðila, sem að handtök- unni stóðu. Víst ber að fagna því, að lögin nái fram að ganga. En mörgum kann að verða hugsað til lög- ¦ reglumammamma, sem að handtökunni stóðu. Hvaða imemmtum hafa þessir ein- ken*is3>úma meDua fengið ar fullgilda þjóna réttvís- innar? Má raunverulega ætla, að þessi námskeið séu svo illa rekin, að lög- regluþjónninn viti ekki hvenær hann hefur rétt til handtöku og hvenær ekki? Ýmsir háttsettir menn innan lögreglunnar hafa getið þess, að eífitt væri að fá mannskap til þess að fylla hóp lögreglunnar og verði því oft að taka menn í neyð til þess að iöglegur hópur beri ein- kennisbúning á hverjum tíma. Þetta kann að vera rétt. Vinsældir lögreglunn j ar eru nú orðnar þannig, I að ekki fæst nýtur nýliði í vinnu þar. Staðreynd er, að margir meðlimir lög- reglunnar eru frábærir menn og vel liðnir í starf i, og þá menn þekkja bæj- arbúar og treysta. Þessir menn verða þó því mjður fyrir því óorði, sem lagzt hefur á stéttina í heild og og er slíkt illa farið. Hvar eru svo kröfurnar, sem gerðar eru til nýí-ið- anna um andlega og lík- amlega heilsu. Enginn ef- ast um, að þeir fyili allar kröfur um krafta og stærðir, en hvar eru and- legu kröfurnar? Allir kannast nú orðið við sög- una af nýýíiðanum, sem fann drukkinn mann sof- andi í Fischerssundi og dró i i hann yfir í næsta sund, af j því að hann kunni ekki að skrifa Fischerssund .... og enn henda menn gam- an af sögunni um þegar hringt var í 1166 og skýrt frá því í ofboði, að verið væri að myrða stúlku í Pósthússtræti 3. „Komum strax", svaraði vaktmað- urlnn, og út runau sex vopnaðir lörreglumenn. Þegar þeir komu á móts við Hótel Borg, stanzaði einn þeirra skyndilega og sagði „Guð hjálpi ykkur piltar — Pósthússtræti 3 er lögreglustöðin." 5>að fer ekki hjá því, að nú er sár þörf menntaðra manna í embætti lögreglu þjóna. I»að ber mauðsyn til þess að lögreglam fáí það áiit og skilning, sem hún nýtur erlendis. Það er erf- itt að fá almenning til þess að skipta um skoðun á hópi manna, sem um langt skeið hefur vegna eigin misskilnings á starfi bakað sér andúð allra. Hefndarhugurinn, -ill- mennskan og hrottaskap- urinn, sem einstakir lög- regluþjónar hafa sýnt í starfi, er nógur til þess að borgararnir vilja eiga ör- yggi sitt undir verndar' væng þeirra. Meðan innan Iögreglunnar finnst einn maður, sem er hrotta- menni, þá liggja^allir lög- reglumennirnir undir því orði, sem þessi maður bakar sér. Mál sr. Péturs er því miður ekki einsdæmi um hrottaskap íslenzku lög- lögreghmnar. Sr. Pétur er ekki aðeins einurðarfullur maður, heldur var honum Ijóst, að hann stóð ekki einn gegn mönnum þeim, sem svo svívirðilega van virtu heimilishelgi hans og personufreM. Þessi á-l rás á hann er aðeins tákn þess, lesandi góður, sem þú og aðrir samborgarar þínir mega búast við, ef hið opinbera gerir ekki viðeigandi ráðstafanir hið fyrsta. Sr. Pétur hafði þá sérstöðu í-Iífinu, að hann er þjónn kirkjunnar, en ef verkamaður hefði sætt sömu meðferð, þá er al- gjörlega óvíst, að hanm hefði nokkurn tíma náð þeim réttindum, sem ís- lenzka rlkið samkvæmt lögum veitir borgurum sínrnn. Þú mátt muna það, að lögreglan hér í Keyk|a vík er ekki refsivöndur laganna, og sértu af henn ar hálfu beittur órétti eða misþyrminguiri, þá eru það lögbrot, sem varða við dóm. Vertu óhræddur að kæra mál þín til bins op- inbera, ef þú ert sviptur þeim réttindum, sem þá átt heimtingu á. Lögreglu þjónarnir eru þjónar al- mennings, en ekki eM- staklingar, sem í skjóli einkennisbánings síns geta framið hverja óhæföt, sem þeim sýmist. ThorBlf Sinith fsrmaðiar Bðali- inaniia?8iags Bsiagiis Aðalfundur Blaðamanna- félags íslands var haldinn í gær kl. 2 e. h. Aðalefni fundarins var kosning nýrrar stjórnar. í framboði voru Thorolf Smith, blaðam. Vísis og Jón Bjarnason, blaðamaður Þjóð- viljans. Kosningu lauk þannig, að Thorólf Smith hlaut kosn- ingu með 20 atkvæðum gegn 15 og var þar með kosinn formaður Blaðarnannafélags íslands.. Eftir að formannskosningu var lokið hófst kosning með- stjórnarinnar og hlutu kosn- ingu þeir sem hér segir: Guðni Þórðarson, Tíman- um, Jón Bjarnason, Þjóð- viljanum, Gísli J. Ástþórsson, 'Morgunblaðinu og Ingólfur Kristjánsson, Alþýðublaðinu. Flestar nefndir þær, sem starfa innan vébanda B. í. voru endurkosnar, þ. á. m. stjórn Menningarsjóðs, en í henni sitja Sigurður Bjarna- son frá Vigur, Jón H. Guð- ¦mundsson, ritstj. Vikunnar vg Hendrik Ottóson, en vara- maður er Valtýr Stefánssonj ritstjóri Morgunblaðsins. Sú er nú ekM kuldaleg

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.