Alþýðublaðið - 04.08.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 04.08.1922, Blaðsíða 1
lþýðublaðið <G3-effid ikt aff ^lþýdnfloklmiuxi igas Föstudagfaa 4. rígúst. 176. tölabiað Takið efíir, Beztu tegund af hveiti seljum við fyrir aðeins 35 aura 72 kíló. Kaupféiagið, Vpitaðahxlið. Eítir lestur gteiaar þeúffir er stóð ( sfðasta íókblaði „Tímaíu" íUin Vifilstaðahælið, korast eg að |>eirri niðarstöðu að þar væri sumt t>íaagt en aítar raargt vansagt. Þar var hörð ár|s á lækui hæl }%\m, með$\ aasais sagt sð fasna væri ekkl star.fi sfnu vaxin.n; álít «g það ofaagt þar sem hann mun -veira kurmastur þesskonar starfi aí ölluca ldendiegum, en hjtt Jík legt að hartn vaati nægitega að stoð ( starficu, fæknarair þuría að vera fleiri. 1 Sem læknir hefi eg íátt út á Sigurð Magnússon sð setja, ea viðmót hans vildi eg hafa öðru •vfsi. Þsð .er mikið satt í þyí, sem höf. áðurnefndrar greluBr segir, að fáir muni þeir vera af sjúki- ingum haas sem sé vel við haan rsða tali vel um hann. Haau er I svo þur tí viðmóti, vantar aær- • gætni, es sKkt taka sjúkliagar sér ] ,»ærri, sem eru orðnir viðkvæmir' og þuaglyndir af kqgviaaum sjúk- tdómi. En við erum nú fæst gallalaus og eg held að þessir anamsrkar . í fari Sigurðar mundu yerða sjúk Siaguíts á Vífilístöðum tíl lítillar skapraunar ef þar væru ungir og \ glaðlyadir aðstoðarlækaar, pg um ! væru bæði hælinu til skammar og j sjúklingum til sffeldrar gremju ogs leiðinda. Höf. á&urneíndrar greinar skell- Jr allti sköldinei á lækni hfelisias.: sEg hefi spurt maijga af þeim, $em verið hafa á hælittu, um ítlit þeirra, og ber flestum saman uoa að aiíi9íMiið>§é;/rekí|r,1öðru§jaaðlkeana, \ sem sé yfirbjúkraaarkonu hælit- ins, nngfriS Var«ke. Til hennar andar ákveðnum kulda írá öllutn ' þelm sjúkliagum Vffilstaða, er eg hefi i\X tai við. Frsmkom* henn ar er hroitaíeg og óuærgætin; hún er síi'elt að skamma sjúkling- ana fyrir hiaar minstu yfirsjónir, og feúffl umgengíít þá (fiesta) eins og þeir væru ekki meno, heldur iægri verur sviftar ölium mann réttindum. Menn skulu sfzt ætla að þetta sé „skrifðð af ,persónulegum" kala til þessarar manneskju; langt iti; það er blátt áfram reynsla mta og þeirra aunara, sem hafa hafa orðið svo ógæfusamir að komast undir handleiðslu hennar á Vffilstöðum. Það sem sjúklingur, er keiaur að Vífilsíöðuí'0, verður tilfinnan anlega var við er það að hann er ekki lengur frjáls maður. H|á því verður að nokkru leyti ekki komist, því reglurnar yerður auð- yitað að haldá; en hjúkrunarliðið léltir þelm ekki frelsismissirinn, þeir eru oft og tfðum órétti beitt ir, þeir eru tafarlauss kærðir fyr- ir lækninum ef eitthvað ber útaf' og ungfrú yfirhjákrumrkonah sir um að þeir aéu ávfttir fyrir gerð ' ir sfnar. Þessar kærur eru m]ög almenn-: &t qg oft og tfðnm eru þær tals l yeit skemtilega vitlausar; hér erf aðeinv lítið dæmi: Ein af hjúkrunarkonum hælis ; ins, (sem hefir þannig lagaða frsm- komu að eg ráundi ráðleggja henni að leita sér heldur at- viaou við síldjna en hjúkrunar-! kouustarfið); kærði ungann mann (sjúkling) fyrir að hafa klappttð sér á kinnina og sagt einhver órð, sem auðvitað voru meinlaust gamaa. Kærsn kom fyrir ungírú yflrhjúkrunarkQnuna, sem kom henni tafarlaust til læknisins. Ungi maðurinn y&r auðyitað tafarlaust kallaður fyrir bg hlaut makleg gjöld dyrfsku- ainssar, þó ekki væri ha«a rekinn i það sinn. Eg ,var aðeins pisrt úr vetri á Vifiistöðum, en á meðan voru tveir sjúklingar reknir Annar þeirrs, (þí nýbúinn að haía blóð- spýting), var úr öðrum landshluta, og iit um ferðfr, hann var rekinn t arot og það fyrir hlæiiega iitla yfis-sfón Hinn var nykominn, ékki mikið veikur en þurfti þó að vera á hælinu. Hann var í kynnisför Uér í Reykjavik, varð eitthvað á hér, sem ekki þótti við eiga og yar .wkinn ^eð saœa(. Eg man að nýkdminn sjúkling ur spurði annan eldri, þegar þetta fréttist, hvort sð þetta kæmi oft fvrir i hælinu Sá „eldrl" svaraði dapurkga: „Ójá, þetta er alvanalegt". Menn munu ef til vill spyrja hversvegna aitaf hafi verið þagað yfir þessu ástandi á hælinu. Sjúkdómurinn iaraar; menn kjósa. heldur að þegja og líðs, en eiga f deilum. Og svo geii eg ráð fyrir að ef einhver sjúklingur, sem dveldi á hælinu færi að kvarta (* blöðunum, yrði haan þar ekki langæfur. Og á Vffiistöðum þýðir ekki að kvarta. Þetta er alvörumál, sem verður að athugast tafarlaust. Það sem fyrst og fremst þarf að gera er að losa sjúklingana við þessa dönsku hjukrunárkonu og einnig að sjá sjuklinguhum fyrirþoianlegu viðurværi. Ög það þerf einnig að setja skqrðar við því að sjáklingar verði ekki fyrir órétti eða ónær- gætnum skömmum af bjúkrunar- liSinu, þv( fyrst og fremst fara menn á hæíið til þess að láta sér ifða yel og fá heilsuna aftur en ekki til að láta fara raeð sig eias

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.