Tíminn - 16.03.1978, Side 14

14
Fimmtudagur 16. marz 1978
1 Timanum 16/12 sl. var til-
kynning frá frettastjórum
Rikisútvarpsins um aö starfe-
menn þar gætu ekki svaraö fyrir
sig. Ljótt er ef satt er. Tilefnið
var sjálfsögö gagnrýni inni á
sjálfu Alþingi á fréttaflutning
þessarar stofnunar 7. des. .
Ég minnist þess ekki, þegar
hópur læðra manna gerði sam-
þykkt, mjög særandi og tilefnis-
lausa að minu áliti, um fram-
burð og lestrarlag fólks við
þessastofnun, að fyrirmenn þar
hefði borið hönd fyrir höfuð
þessa látprúða og viöfelldna
starfsliös, sem þar heyrist og
sést.
Nú hefir stofnun þessi beztu
möguleika til að reka af sér
ámæli. Hún getur látið endur-
taka og -sýna umdilt efni svo hið
rétta komi fram. Þetta er enn
ógert. Kannski hefir útvarpiö
veriö klókara en Nixonklikan?
Aftur á móti kom i sjónvarpinu
þáttur, þar sem dr. Gylfi Þ.
Gislason fékk næði til aö hella
sér yfir offramleiöslu á kjöti. Sá
góði maður ætti að hugleiða hve
hans eigin afskipti i þvi efni eru
stór. Þegar hann var að ginna
þjóðina inn i Efta vitleysuna,
átti mikið að afreka á 100 mill-
jón manná markaði meö fram-
leiðslu á skinna- og ullarvörum.
Enginn tók mark á þvi geipi, að
við gætum smiðað úraparta
fyrir Sviss eða rafmagnsperur
fyrir einhverja. Séra-
guðmundarkynið er þekkt sauð-
fjárætt, sem heldur gamalunn-
um hætti og safnar holti undir
gæruna. Hins vegar er hörgull á
dr. Gylfakyninu, sem þarf að
skinngast og veröa hárugt en_
likamnast trauðla.
Drjúgur timi umrædds sjón-
varpsþáttar fór i þann útúr-
snúning, að Stefán Valgeirs-
sonar hefði likt fréttamönnum
við nazista. Málefni er eitt, aö-
ferð annað. Hún getur verið hin
sama viö að túlka góöan boð-
skap sem slæman. Að ala á mál-
unum er aðferð. Þar er ekki
alltaf allt með helgibrag. Og aö
tönnlast á ósannindum þar til
þeim er trúað er miklu eldri
staöhæfing en nazisminn. Þessi
árangur glotti til manns út úr
sjónvarpinu þegar hinn geð-
þekki starfskraftur þess varp-
aöifram þeirri spurningu, hvort
málsvarar bænda — sem þeir
hafa sjálfir valið væru ekki
bændastéttinni til óþurftar.
Kannast menn ekki við aö hafa
heyrt þessar lygadylgjur áður?
En dr. Gylfi stendur stöðugur
i þeirri trú, aö bændur eigi aö
framleiöa minna, þrátt fyrir
Kalloröið: Mat handa hungruö-
um heimi. Þeir og þeirra fólk fá
laun sin einungis af framleiðslu-
magninu. Með sömu töktum
mætti ráðleggja launþegum að
vinna bara 61. á dag, þótt launin
skertust um 1/4. Hvernig
myndu t.d. verkamenn geta eirt
þvi?
Ef bændur fylgdu þessu ráði
myndi ýmis röskun eiga sér stað
úti i þjóðlifinu. Hana mætti
stækka i huga sér með þvi, ^ef
þeir geymdu gærur og ull þo
ekki væri lengur en samanlagt
verkfallstimabil þrýstihópanna.
Bændur þurfa hvort sem er að
forrenta hin fullkomnu og dýru
sláturhús, sem standa ónotuð
allt að 11 mánuði ársins.
Það hlýtur að vera þreytandi
fyrir bændur að heyra sifellt
fjas er neyzluvara frá þeim
hækkar, en þegar fiskverð þýtur
upp virðist það vera jafn sjálf-
gefið og sólarupprásin. Þó sagði
Alþýðublaðið nýlega frá þvi, að
fiskur hefði hækkaö mest allrar
matvöru, og um svipað leyti
sagöi Visir, aö mánaðarkaup
skipstjóra heföi verið 5 millj. kr.
og háseta 2 millj. á tiltekju
skipi. Blessist þeim það.
Það ber vel að viröa við dr.
Gylfa Þ. Gislason, aö hann lagöi
rétt mat á ullar- og skinnaút-
flutninginnogörvaöiþannig þaö
starf, sem þá þegar hafði gefiö
góðar vonir.
Á sl. sumri voru hér haldnar
glæsilegar iðnsýningar. Það
sorglega er, aö vegna verölags-
ins mun ekki finnast lófsstór
blettur á gervallri jarðkringl-
unni, þar sem þessar þó góöu
vörur væru seljanlegar svo orð
sé á gerandi, nema ullar- og
skinnavörurnar, sem þrátt fyrir
Eftabrutlið hafa beztan markað
i Rússlandi og Noröur-Ameriku.
Nú á ég eftir að inna að þeirri
yfirlýsingu, sem ég nefndi hér i
fyrstu orðum. Sem betur fór var
merkir læknar fengust til að
átelja verðið. Þeireiga nokkurn
hlut að þvi, að hefðbundnar
tekjur bænda hafa skerzt.Samt
ætlast þeir til ásamt sjónvarp-
inu, að bændur gefi hina tiltölu-
lega nýju og heilnæmu vöru.
Kannski okkar ágæti landlæknir
fari að mælast til við lækna-
stéttina, að hún gefi einhverjar
læknisaðgerðir? Enginn efast
um samvizkusemi þessara
lækna, en benda má á engu
ómerkari stéttarbræður þeirra,
sem taka i annan streng. Þar á
ég við Sverri Bergmann i ágætri
Friðrik Þorvaldsson.
yrði virðist vera, að bændur
sætti sig við aö hirast sem
niðursetningar i sinu eigin þjóð-
félagi. Og mótmæla ber þvi, að
vinsælt og alúðlegt starfslið
rikisfjölmiðlanna noti þá til að
tala upp 1 eyrun á fólki, sem við
tækifærið sefjast i eigin verð-
leikum en sakbitur aðra.
Nei, bændafólkið gengur ekki
um sitt þjóðfélag með reidda
hnefa. Þar með er ekki sagt, að
þvi séu áskapaðar þær betli-
hendur, aðþað „blessi sina tjón-
gefendur.” Og þökk sé bændum,
aðaldrei hefir Island verið auð-
ugra né betra en nú. Okkur vill
gleymast, þegar kvaðratmáli er
slengt á góðúrsvæði landsins til
samanburðar viö landnámsöld,
hve gróðursældin er miklu meiri
nú og landkostir betri. Þannig
rétta þeir á þessari stundu helg-
að gull i lófa framtiðarinnar
meðan þeir, sem sumir hverjir
velja þeim hrakyrði, hvorfa á
urinn botn „gullkistunnar” eftir
að engu var hlúö nema hrams-
inu.
Nýlega gat ég um verðlag
mjólkur t.d. i Noröur-Ameriku.
1 matvöruvezlunum Vancouver-
borgar stendur hlið við hlið
undanrenna á 137,- kr., 2%
mjólk á 144.- kr og venjul. mjólk
á 149.- kr. hver litri með núv.
gengi. Þetta sýnir á hvaða yfir-
litssviði okkar gagnrýnendur
vorumiðað við staðreyndir, þar
sem markaðsþekking og neyt-
endasamtök eru ábyrg.
Friðrik Porvaldsson:
Hvorki reiddir hnefar
néblj úgar betlihendur
hún röng. Það sýndi ritsmið Vil-
helms G. Kristinssonar i Visi 21.
des. Hún sannaöi hvilikt frelsi
fréttamenn útvarpsins búa viö,
að greinin þurfti ekki að vera
málefnaleg heldur mátti vera
dónaleg og ósvifin. Mér finnst
þaðbera vott um vanstillingu og
dómsýki að kalla málsvara
bænda „kálhausa” auk annarra
niörandi ummæla. En vera má,
aðþetta sé orðbragð sem frétta-
stjórunum þykir við hæfi.
A.m.k. þegja þeir nú.
Alþjóðveit aðþessi órói stafar
af þvi, að holl og góð afurð —
undanrennan — var sett i eöli-
legan verðflokk með samþykki
allra, er þar áttu hlut að. Það
var gleðilegur vottur þess að
þeir menn, seni gátu sett bænd-
um kosti hafa sfeö sig um hönd.
Þaö gengdi þvi furðu, þrátt
fyrir þessa samstöðu, aö þrir
þingræöu og Björn L. Jónson,
sem reit vandaða grein i Tim-
ann 28. des.
Bændur eiga þess engan kost
né hneigðir að fara fram með
hávaöa um götur og torg. Held-
ur ekki að hóta með krepptum
hnefum — hegðun, sem öörum
veröur til gagns meöan málum
erráöið tillykta. Þeir búa viö þá
sérkennilegu ánauð aö mega
varla mæla meðan aörir aðilar
þrýsta niöur lifibrauði þeirra til
hagsbóta fyrir sina umbjóðend-
ur og visitöluskokkið.
Iskjóli þessa aflsmunar verð-
ur mörgum laust úr kverkum
órökstudd orð, sem þeir ætla að
marga fýsi að heyra, þótt þau
skaði og móögi aöra. Rangs-
leitnin þarf ekki vandað upphaf.
Þessir oröhvössu menn segjast
ekki vera á móti bændum heldur
vilja þeim allt hið bezta. Skil-
Éghefi veriö neytandialla tið.
Ungum var innprentað, að
bændur og launþegar ættu ekki
að ástunda óvináttu hver i ann-
ars garö. Þótt ég ætti ekki sam-
leið með Jóni Baldvinssyni, þá
bjó drenglyndi hans og viðsýni
mér i brjóst óafmáanlega
samúð með flokki hans. Auövit-
að hefir siöan fennt i mörgspor,
ogeölilegaá þaö takmarkað er-
indi inn I almenna umræöu hvað
einum slitnum manni finnst fel-
ast i innræti sinu af gömlum
kenndum. En ef menn litu betur
I kringum sig ætla ég aö þeir
merktu eigi aðeins það sem
áfátt er i eigin kjörum heldur
einnig annarra.
Of fyrst sjónvarpiö kastaöi
striösöxinni hefir þvi áskotnazt
opnarasviðtilaöfáaðheyra, aö
þaðséekki vel rekin stofnun. Þó
er hún nær laus við þá
skammarlegu skrifstofuvinnu,
sem oft á dag kemur til úr-
vinnslu fyrir fréttamenn no
aðra þuli útvarpsins. Það er
samt hvimleitt þegar loks hin
fátæklega dagskrá sjónvarpsins
hefst þá skuli hún byrja á bilun-
um.
Það er stutt siðan Magnús
Bjarnfreðsson og Markús örn,
t.d. að taka, gátu komið þvi i
verk að lesa fétttirnar sitt
kvöldið hvor. Siðar var 4—6
mönnum stillt upp samtimis að
fréttalestri. Einhverjum mun
hafa ofboðið bruðlið, a .m.k. stóð
þetta stutt, og nú sést ekki leng-
ur uppröðun, nema helzt þegar
einn tekur við af öðrum, svo
sem væru boðhlauparar að
skipta um kefli. Allt gerist þó
fumlaust og áferðarfallega.
1 útvarpinu heyrist stundum
hrifandi tónlist frá Schwetzing-
en. Skammt frá þeim töfrandi
stað er útsýnisbunga, þaðan
sem má sjá óumræðilega feg-
urö. Bungan er brydduö lágum
steingörðum á fjóra vegu, en of-
an á þá hefir verið hlassað b’kn-
eskjum æriö bjánalegum. Hafi
sjónvarpið verið að leita tákna
um eigið viðsýni, er það stroll-
aði sínum ágætu fréttamönnum
við hin misvisandi borö, þá ætla
ég aö likingin i þessu falli hafi
ekki heppnazt.
Ég ætla ekki að brigzla sjón-
varpinu um vesaldóm i sam-
bandi við hið ólöglega verkfall
sl. ár, heldur ekki fyrir þá yfir-
sjón þegar á annað hundraö
tæknimenn þess veiktust sam-
timis og ekki var kallað á lækna,
þótt eins mætti búast viö þvi aö
Svarti dauði eða annað vænski-
legt fár væru komin i húsakynn-
in. Þegar þetta geröist hittist
svo á, aö ég hafði kpmizt i kynni
við stofnun i fjarlægu landi, sem
i sameiningu rak sjón- og út-
varp. Útvarpið sendi 24 klst. og
sjónvarpið 12— 14 klst. daglega.
Starfsliðiö var tæplega 90
manns samtals. Þar sást aöeins
einn fréttamaður i einu, oftast
sami náunginn, sem las iþrótta-
fréttir með sama fjöri og al-
mennar fréttir, aö ógleymdum
frásögnum af alþjóðaráðstefnu,
sem þar var haldin i höfuðborg-
inni.
Hann las stundum veðurfrett-
irnar og sýndi þá gjarnan
veðrufræöing, sem var að baks-
ast á reiöhjóli i nánd viö veður-
stofuna. Það gæti hýrgaö lif-
leysi stundanna hér að sjá ein-
hvern okkar verðurfræðinga
koma til borgarinnar á reiðhjól-
inu sinu i flaksandi regnklæðum
með gulan sjóhatt á höfði.
Annars er veöurþjónusta
sjónvarpsins furðuleg. Talað er
af natni um veðurfar liöins dags
og mynd um tiöarfar kl. 12 og 18
sýnd. Svo kemur veðurspáin
eftir hið sagnfræðilega yfirlit.
Hún byrjar með mynd kl. 6
næsta kvöld. Þá er nú ekki veriö
meö mynd kl. 12 hvaö þá heldur
um fótaferöar leytið.
Ef sjónvarpið telur veöurspár
aðeins til glöggvunar inn-
anstokks, þá virðist þvi ekki
hafa beturtekizt i annan tima.
Frá Sjúkraliðaskóla
íslands
Umsóknareyðublöð um skólavist næsta
vetur liggja frammi i skrifstofu skólans að
Suðurlandsbraut 6, 4. hæð milli kl. 9 og 12.
Umsóknarfrestur er til 1. júni n.k.
Skólastjóri.
—
Eiginkona min og móöir okkar
Aðalheiður Þorsteinsdóttir
Kleppsvegi 24,
sem andaðist að morgni 13. marz i Landspitalanum
verður jarðsungin mánudaginn 20. marz kl. 13,30 frá Foss-
vogskirkju.
Óskar Valdimarsson,
Steinunn Valdis óskarsdóttir,
Pétur Þorsteinn Óskarsson.
FERMINGARGJAFIR
BIBLÍAN
OG
Sálmabókin
Fást í bókaverslunum og
hjá kristilegu félögunum.
HIÐ ÍSL. BIBLÍUFÉLAG
(PtiblirnntiBíótofu
Hallgrimskirkja Reykjavík
simi 17805 opið3-5e.h.
Útboð — Framræsla
Samkvæmt jarðræktarlögum, býður
Búnaðarfélag íslands út skurðgröfu og
plógræslu á 13 útboðssvæðum.
Utboðsgagna má vitja hjá Búnaðarfélagi
íslands, Bændahöllinni.
Tilboðin verða opnuð á sama stað föstu-
daginn 14. april n.k. kl. 14.30.
Stjórn Búnaðarfélags tslands.
Rafvörur og verkfæri
Byggingavörur
3*SAMVIRKI
VERZLUN
Þverholti í Mosfellssveit Sími 6-66-90