Ísafold - 17.03.1876, Blaðsíða 4

Ísafold - 17.03.1876, Blaðsíða 4
20 andi Skorradalsvörður verði haldinn í sumar á kostnað jafnaðarsjóðsins og íjúreigenda, eptir fyrirmælum tilsk. 4. niarz 1871. Sýslunefnd Húnvetninga ætlar að fá alla fjáreigendur í sýslunni, til að skuldbinda sig til að greiðaskaða- hætur, og sendir liinum sýslunefndun- um áskoranir um, að snúast vel undir málið. Seint ( f. m. fannst við skoðanir í Grímsnesi kláði þar á einucn bæ, og nýlega hefir orðið kláðavart á einum bæ ( Kjós (Fossál, og á Móum á Kjal- arnesi, hjá hreppstjóranum. — Irlaniialát. Ilinn 29. jan. siðastl. andaðist eptir langa og þunga banalegu, að Útibleiksstöðum við Mið- fjörð,húsfrú Sólveig Guðmunds- d ó 11 i r (prófasts Vigfússonar á Mel- siað), 38 ára gömul, kona fyrv. hrepp- stjora Iugimundar Jakobssonar (prests Finnbogasonar á Steinnesi). Í'elm hjón- um varð 4 barna auðið; ern 3 þeirra látin, en 1 lifir i æsku. Sólveig sál. varkona kurteis og vel menntuð, reglu- söm, sijórnsöm og dugleg búkona, góð ogástrik eiginkona og móðir; hún varð því mjög harmdauði eptirlifandi ástvin- um sinum og mörgum öðrnm, sem reyndu tryggð hennar og slaðfestu. Jarðarför hennar fór fram að Melstað hinn tl. f. m. (Aðsent). Á þorranum snemma urðti 2 menn bráiðkvaddir vestur undir Jökli: Jón nokkur, bóndi á Hamraendum í Breiðu- vik, merkur maður og nýtur vel; en hitt kona f Rifi. — Veðrátfft- Siðan snemma í fyrra mánuði hefir gengið hjer hrein- viðrasöm norðurátt, með litlu frosti, þangað til hinn H. þ. m., að frostið herti og gjörði hríð allmikla, sem stóð < 3 daga. Mestfro^t 15° á C. (15.þ. m.). Ferðamaður að norð- an, sem lagði af stað frá Akureyri 5. þ. m., eða 3 dðgum síðar en póstur- inn, hefir eptir Grímseyingum, sem voru nýkomnir í land, að menn hafi þar (í Grímsey) þótzt sjá ýms merki jæss, að hafis mundi allnærri landi. — Aflabröfifð. Síðan um 20. f. nián. hefir verið dálítill Dskreytingur hjer á Innesja-miðum, þá sjaldan gefið hefir að róa, en opt ekki náð skiptum lijá sumum. Ekki halda menn það sje ný ganga. I syðri veiðislöðvuntim (Garði, Leiru, Vogum o v ) kvað nú vera farið að aflazt dálíiið, og á Mið- nesi bezti afli, af nýfengntim fiski. Ern menn því góðrar vonar um, að heldur fari að lifna hjer fyrir norðan Reykjanes, ef einhvern tima gæfi að róa. ÍMlskipin hjeðan hafa litinn afla fengið enn, enda sjaldan haft næði til Hggja stundu lengur fyrir veðurs sakir. Austanfjalls er hvergi getið fiskjar, nema á Eyrarbakka, af ýsu. Loks hefir uú frjetzt til afla ( Vestmannaeyjum, enda mun hvergi vera jafnmikil þörf á björginni og þar. — Frá útlönclnm kom hjng- að 6. þ. m. frakknesk fiskiskúta (Jeanne, 121 tons, skip<tj. Chapelle), sem hafði lagt út frá Boulogne 12. f. m. Skip- stjóri segir Karlunga komna til valda á Spáni (?). Góð veðrátta á Frakkiandi í vetur, en þó stormasamt, eins og hjer. Mun eplir þvi eigi þurfa ' að óttast i'salög ylra í velur, eins og f fyrra, enda höfðu kaupför verið ný- komin úr Eystrasalti til Bonlogne, er skipið fór þaðan. 2000 fiskjar var skip þetla búið að afia þá fáu daga, síðan það kom hjer að landinu. Iliít og þetta. Skírnir hefir geti8 norðurhafsleita þcirra Weyprechts og Payers frá Austurríki áskip- inu Tegethoff árin 1872—74. peir fundu, svo sem kunnugt er, ókennt land allmikið, 200 vikur sjávar fyrir norðan Novaja Semlja, en 100 mílur frá Grænlandi, og kólluðu Franz- Jósefsland, í höfuðið á keisara sínum. Sem nærrimágeta, kuiinu þeirfrámörgu aðsegja úr ferðalagi BÍnu þar norður í hinum ægilega klakageim, og hefir Payer meðal annars lýst kuldanum á Franz-Jósefslandi á góunni í hitt eð fyrra (1874). Hann var þá á sleðafór til að kanna landið. Einn dag var 40'h" frost á R. pó voru þeir Payer og fjelagar hans þá á fótum og úti fyrir sólaruppkomu, til þess að athuga veðurfarið oggjöra uppdráttu af því, sem fyrir augun bar. Lætur Payer mikið af þvf, hve fagurt hafi verið að horfa á, þegar sólin rann upp. Hún var í úlfa- kreppu, og hafði þeim fjelögum aldroi sýnzt hún jafnbjört. pví olli kuldinn. peir höfðu með sjer romm til að svala sjer á, og urðu þeir að varast að láta bikarana koaia við var- irnar ; það hefðifarið með allt skinnið af þeim. £n úr romminu var allur máttur; það var bragðlaust.og þykktsem lýsi. Ekki varheld- ur til neins að reyna að reykja vindil eða úr pípu ; vindillinn varð óðara að gaddi í munn- inum á manni. NokkiirfjelagarPayers báru guil-medaljónur á beru brjóstinu; þær sviðu undan sjer eins og glóandi jám. Svo segir Payer, að srona mikill kuldi dragi allan kjark úr manni; maður reiki og geti varla á fót- unuin staðið og stami eins og drukkinn mað- ur; ekki geti maður heldur hugsað neitt af viti. Önnur verkun kuldans er sii, að allur raki gufar burt úr líkamanum, og þyratir mann þá ákafloga. Mörgum vcrður á að jeta snjó við þorstanum, en það er mjög háska- legt; því að við það hleypur bólga ( hálsinn, góminn og tunguna. Auk þesa er 8njó-átið ónýtt viðþorstanum; hann minnkar ekki, hvað miklu sem maður ryður í sig af snjó. Svo var gufan mikil, semlagði út úr kroppnumá þeim fjelógum, að engu var líkara en sæi þjettan jóreyk, þar sem þeir voru á ferðinni, og höfðu þó allir yfir sjer þykkva skinnfeldi. Gufa þessi fraus óðara í loptinu, og varð að klakakornum, og heyrðist í, þegar þau hrundu til jarðar. prátt fyrir hiun mikla raka í lopt- iuu, þóttust þeir fjelagar kenna mjög óþægi- legs þurks. Hvað lítið hljóð sem var, barst það óvenjulega langt, og heyrðist 100 skref álengdar ef talað var í venjulegum róm, en rjett hjá heyrðist ekki þótt skotift væri úr byssu, einkum á fjallatindum. Kcnnir Payer það ákaflega miklum loptraka. Kjöt það, er þeirhói'ðu með sjer, fraua svo, aðkljúfamátti í hellur, og kvikasilfrið mátti hafa í byssu- kúlur. Lykt og smekkur sljóvgaðist, líkam- inn varð máttvana, augun lukust ósjálfrátt aptur og frusu þegar saman; stæði maður við, hvarf þegar öll tilfinning úr iljunum. Á því furðaði þá, að ekki kom nein hjela í skegg- ið; en til pess var sú orsók, að andardrátt- urinn varð að snjó undir eins og út kom úr munninum, og fjell tiljarðar. pvi tóku þeir eptir, að dökkt skegg hvítnaði í kuldanum. Ekkcrt segir Payer verja kuldanum nema hlý föt, og ekki sje til neins að bera feiti á lík- amann eða sverta hann, scm margir hafa tal- ið gott í kulda. — Ráð til að vcrða gamall. — í ryrra endaði dan8kur glersölumaður, er Ronge heit- ir, hundraðasta árið, og sendi konungur vor honum dannebrogskross í minningu þesB. pegar hann kom að pakka konungi sendingu. spurði hann Ronge, hvernig hann ímyndaði sjer að á. því stæði, að hann lif ði svona lengi. Ronge svaraði: „paö er því að þakka, yðar hátign, að jog hefi aldrei matazt ósvangur aldrei drukkið ópyrstur, aldrei lagzt til svefns ósyfjaður, og aldrei haft óhóf á neinu þessu". — Læknir: „Hvernig þykir þjer inntak- an?" Sjúklingurinn: „Fyrsta skeiðin er slæm". Læknirinn: „Taktu þá ekki fyrstu skeibina". Auglýsingar. — Hjer með gef jeg til vilundar m!num heiðraðu landsmönnum nær og fjær, aðjeg, efG. I., hefi ( áformi eptir miðjan maimántið að opna mitt nýja v e i t i n ty a ii ú s 44 „GEYSIR , sem jeg hefi byggt á Skólavörðustisjn- um hjer f bænum (gagnvart þinghus- inu). Hefi jeg ásett mjer að veiia gesttim minum allan þann fararbeiua, sem þeir við þurfa, og fá má á slik- um stöðum erlendis, svo sem mat og drykki, svo Og soengur handa 20 manns og þaðao af fleirum með tímanum. Verði lofa jeg svo lágu, sem jeg sje mjer framast fært að ákveða, sem og vörugæðtim. Sjálfsagt er, að við næt- urgeslnm verður tekið til kl. 12, og á hvaða tíma nætur sem er við þeim ferðamönnum, sem koma til bæjarius eptir þann titna, og beiðast gistingar, ef þá pláss leyfir. Reykjavfk, í marz 1876. l'áU. Eyjúlfsson. — í næstliðnu haustrjettum varmjer dregin hvít ær, veturgömul, með mark: hálltaf fr. hægra, stúfrifað og biti fr. vinstra. Sá, sem geiur helgað sjer ó- skilakiud þessa, má vitja hennar hjá undirskriftiðum til maíloka, gegn borg- un á ölltim tilheyrandi kosinaði. Hæli í Gnúpverjahreppi, 28. febr. 187G. Einar Gestsson. — Inn- og útborgun sparisjóðsius verður fyrst um sinn á skrifstofu land- fógetans á hverjum laugardegi frá ki. 4—5 e. m. Ú3f' Nærsveitamenn geta vitjað ísafokí- ar t apótekinu. is«fií|d kemur út 'i — 3v»r ainuiuM. 32 bl. um Arií). K.jsur 3 kr. árgangurínn (er- ieudU 4 kr.>, atúk «r. 'ili a. rjölulaun: 7. h^ert expl. \rs\er?!ií! greibist í kaupti?), efa þi hallt * niniarniálum, hálft á hsuKtlesturu Auplýsiuear eiu teknar í blaí>ií> fyrir 6 a. smíletors- línau e?)a Jafnmikifc ruru, en 7 a meb venjulegn meginmalsletrl. — fikrifstnfa ísafoldar er í Dokturshiisinu (í Hliíiarhúsom). Ititstji'iri: ISjörn Jónsson, cand pliil Land5preiitsmi?l»n í Keykjavík. Einar pórðarson.

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.