Ísafold - 04.02.1878, Blaðsíða 4

Ísafold - 04.02.1878, Blaðsíða 4
12 ÍSAFOLD. %7S virða mjer til vorkunnar, þó jeg geti eigi fylgt honum, þar sem hann bregður mjer um það, að jeg, sem ,.of rauður" maður, haldi fram „ó-rauðum" manni, en mjer liggur samt nærri að kalla þetta ,,svart" eða „grænt", og er það, að mínu áliti, samlitt pólitíkinni, hans. Skuldar-grein P. Ó. er svo mik- ið mál, að hún er óefað tíföld við allar alþingisræðúr hans, þó að öll „já"og,,nei" sjeu tínd með, og vil jeg þó sleppa hinni forkostulegu vísu, sem líklega á að vera „rúsínan" hjá honum. P. þyk- ist rekja svo nákvæmlega sannleikann í þessu registri sínu, að hvergi svífi; en vjer erum allir menn, og vil jeg benda honum á sumt, er mjer þykir honum skjátla í. Jeg vona að hann misvirði eigi við mig, þótt orð eða setning falli úr, því að það er eigi öllum gefm jafn- mikil gáfa til að semja „kommentara" eins og umboðsmanninum vorum. pá er fyrst atkvæðafjöldinn. þar hallar P. svo h'tið til sjer í vil; stelur 2 atkv. af síra E. og bætir við síra A., en getur eigi um þau 2 atkv., er felld voru, (fer í kringum sannleikann, karl- tötrið, sem hann kunni þó svo illa i Nf.- greininni). I öðru lagi er í Hjeraðs- landafræði hans svo lítið frábrugðnar hugmyndir um vegalengdir frá því, er almennt er taiið; þannig álít jeg, að Fljótsdalshjerað sje lengra en það er breitt til, og eigi man eg betur en hest- heldur ís væri þá á Lagarfijóti, er fund- urinn var á Foss\relli. (Ætli P. reki eigi minni til þess líka?). f>á talar P.ofur- sakleysislega um það, að hann hafi vilj- að láta alla halda sannfæring sinni í þessu máli, og þá sjálfsagt eigi talið neinn á að kjósa síra A.; en segi hann það öðrum en mjer. Eða hyggur P. jafnvel sjálfur, að yfir 40 búendur úr að eins 2% hreppi þjótiafstað, ríðandi og gangandi, óhvattir, til að kjósa lítt eða ekkert þekktan mann vestan úr Eyjafirði; nei! nei! P. minn, fyrir slík- um samtökum og áhuga manna þarfað „agítera", og það í röskvara lagi; segi jeg þetta eigi til að niðra mönnum, því að svona er það haft um heim allan; en hitt þykja oss lýti, að þora eigi að gangast við því að hafa „agíterað". Énn getur P. um það, að síra Halldór á Hofi hafi látið kosning þessa hlut- lausa; og eru það bein ósannindi, því að bæði hann og allir Vopnfirðingar voru síra A. andstæðir. En þó svo hefði verið, þá mun P. ráða í, hvað því hefði valdið; en „blindur er hver í sjálfs síns sök". Hitt hefði P. aptur á móti átt að sjá, að það var meira en „taktleysi", að fara að vasast í að fá sjer eptirmann, fyrst hann sagði afsjer þingmennsku sakir frábærs ódugnaðar. Hvað það snertir. að íljótsdælingar og Eelinamenn hafi fylgt mjer og P, Vig- fússyni, þá tel jeg það hvorki okkur nje þeim til vansæmdar; því að svo mun um fiest lítt kunn mál, að þeir, er að þeim standa, verða opt að fara eptir tillögum annara, jafnt vitrir sem óvitrir, og verða því að meta málavöxtu eptir góðgirni þeirri og drengskap, er þeir þykjast þekkja hjá tillögumanni. Eitt sannleiksatriðið er það hjá P., að hvert mannsbarn á Úthjeraði hafi fylgt síra A. Jeg segi nei, því að tveir bændur úr Hlíðinni (Guttormur á Fossvelli, og Jón á Hrafnabjörgum) greiddu síra E. atkvæði sín á kjörfundinum, og svo veit eg til að 3 bændur í Hjaltastaða- þinghá, en sem eigi komu á fund, voru andvígir síra A. Loks vil jeg geta þess, að jeg mun aldrei verða P. þorn í auga, sem kapps- bróðir hans til alþingiskosningar, enda væri bað illa gjört, ef hann kynni að muna aptur í skildingana, sem hann fekk fyrir þingmennskuna sælu, og vil jeg svo kveðja hann, óskandi bæði þess, að kenningarnafh það (skopparakringla), er hann gaf Jökuldælingum, festist eigi við hann sjálfan, og að honum hafi gengið betra til að koma síra A. á þing, en Agli gamla, er hann vildi sá silfrinu á Lögberg. *5/n '77. porvarffur Kjerulf. # * * Hafim vjer tekið rjett eptir, mundi kinn heiðr. höf. greinar þessarar, sem segir einarðlega til nafns síns, eigi hafa átt kost a að svara fyrir sig í „heyranda hljóði", ef vjer hefðum synjað honum rúms, og fyr- ir þá skuld eina höi'um eigi gjört það, en alls eigi af þvi, að vjer sjeum honum samdóma, eða að vjer vildum fara að sletta blaði voru fram í þrasið út úr þessari alþingiskosningu, sem auk þess fer nú að fyrnast úr þessu. Vjer erum eptir þingið í sumar á allt öðru máli um þingmennsku síra A. en hann virðist vera; en jafnframt játum vjer hreinskilnis- lega, að vjer hefðum eflaust, eptir því sem á stóð, fyllt flokk höfundarins og hans fjelaga, hefðum vjer verið í tölu kjósenda í N.M.sýslu síðastl. vor. Bjargarvandræðin. Með því að nú má heita kominn g"óður afli suður í Garð- sjó, þegar róa gefur, og nú er veðrátta farifi að batna — bezta hláka nú sem stendur — eru hjer eigi mikil bjargar- vandræði sem stendur og verða eigi, haldist aflinn, þótt torvelt sje að ná hon- um hjer af Inn-nesjunum, — nema á Akranesi. par er ástandið mjög ískyggi- legt, eptir því sem segir í skýrslu frá hjeraðslækni Borgfirðinga, er landlækn- irinn hefir af góðfýsi ljeð oss. Læknir- inn fór um nesið og skoðaði bjargræð- isástæður margra heimila þar síðast í f. m., eptir áskorun landlæknis, með- fram til að grennslast eptir, hvað hæft mundi í orðróm þeim, er á lagðist um fráfall manns eins þar á nesinu, er varð bráðkvaddur um miðjan f. m. Segir læknirinn, að þótt enn sje ekki farið að brydda á veikindum af matarskorti eða óhentugu viðurværi, virðist sjer allt út- lit til, að þess muni eigi langt að bíða, nema bráð bót verði á ráðin, „einkum ef litið er til þess, að 40 heimili munu þegar að þrotum komin með allt bjarg- ræði, og þess utan fjöldi af heimilum að eins hafa forða um nokkurra vikna tíma". — Út af grjótvinnusögunum get- ur læknirinn meðal annars þess, að „á einu heimili hafi bóndinn skýrt sjer frá, að hann eptir tilboði hreppsnefndarinn- ar hefði ásamt 8 mönnum öðrum unnið að grjótflutningi í barnaskólahús það, er í áformi er að koma þar upp; sagði bóndinn „að þeir hefðu unnið að því í 3 daga, svo sem 4 klukkustundir á hverjum degi" og taldi það „ekki stranga vinnu"; hefði hver fengið að launum 13 kr. 75 a., eða sem svaraði liðugri krónu um hverja klukkustund, er unnið var, og taldi hann þá borgun „gjöf en eigi gjald". Jeg kynnti mjer og betur grjótvinnu þessa—segirlækn- irinn — og get eigi annað álitið en að hún, í því sleðafæri, sem nú er og jafn- an hefir verið síðan hún hófst, megi fremur kallast ljett vinna. Heimilið, þar sem maðurinn (bóndinn) dó, segir lækn- irinn eptir skýrslu ekkjunnar engan veginn muni hafa verið með þeim bág- stöddustu hvað bjargræði eða efni snerti, en hafi lifað meira á háfi, en nokkurt hinna heimilanna. Einkum hafði bónd- anum, eptir frásögn ekkju hans, þótt háfur góður og borðað hann í meira lagi; og var það meining hennar, að hann hefði honum að bana orðið". Hitt og þetta. ICossaniptir neihast játendur nýrrar trúar á Rússlandi, og eru allt ógefnar meyjar. J>ær kall- ast og öðru nafni „Krists brúðir". |>ær prjedika krossfesting holdsins, og umfram allt að geyma meydóm sinn óspjallaðan. J>ær mega eigi koma í baðhús, eigi neyta sætinda og eigí hvílast ámjúku; þær eiga að gæta sín við hvers konar munuð og tærilæti, og þvo sjer sem sjaldnast. Verði „kossa- nipt" veik, má hún eigi neyta nokkurra meðala, því að „veikindin eru send af guði", segja þær, „og gegn hans vilja má enginn breyta". Hver, sem tek- in er í trúarfjelag þetta, er bundin þvi að fjölga játendum hinnar nýju trúar, svo sem framast er auð- ið. „Kossaniplirnar'" eru því á sífelldum erli: „fara út nm allan heim", eins og postularnir, og boða trú sína. Nafnið „kossaniptir" er af þyi dregið, að langi þær til að kyssa karlmenn, mega þær það eins og þær vilja; er svo sagt, að þær neyti þess leyfis óspart. Auglýsingar. „FRAMFARI".—Hjer með bið jeg alla sunnanlands og vestan, sem ætla sjer að gjörast kaupendur „Fram- fara", að láta mig vita það með næstu póstferð (marzferðinni). Jafnframt og jeg vísa í auglýsingu mína í „Isafold" IV 31, ítreka jeg það, að skyldu ein- hverjir þeirra, er skrifað hafa sig á boðsbrjefið frá herra H. Briem og sent mjer það, ætla að hætta við kaupin, verða þeir að láta mig vita það með þeirri ferð; ella er það um seinan. „Framfari" kostar hjer k landi 7 krónur árgangurinn, 36 blöð, jafhstór "Norðl." og „Norðanf", en miklu mál- drýgri (smærra letur og þjettara). Reykjávík, 81. janúar 1878. Björn Jo'nsson. Sá, sem fyrir misgáning í síðustu póstferð (í desember) hefir orðið fyrir því að fá ú r í staðinn fyrir lítinn stokk með meðalaglasi í, er beðinn að senda það annaðhvort póstafgreiðslunni í Krossanesi eða póststofunni í Reykja- vík, og mun þá meðalastokknum verða komið til skila. Sendingin var merkt „S. S. Skagafjörð" og vóg á póststof- unni 17 kvint. Reykjavikur póststofu, 2. febr. 1878- O. Finsen. Fyrir næstu póstferð mun Dýra- frœðin og Landafræðin, sem auglýstar eru í „ísafold" IV 27, og víðar, verða alprentaðar, og geta þeir, sem þess óska, fengið bækur þessar með þeirri ferð, hvort heldur þeir vilja bundnar eða óbundnar. Preútsmiðja „fsafolaar" tek- ur að sjer til prentunar með mjög væg- um kjörum hverskonar rit og ritlinga, grafskriptir, eyðublöð og annað því um líkt. — Prófarkalestur annast ritstjóri „ísafoldar" ef þess er óskað. Nærsveitamenn eru beðnir að vitja „Isafold- í Apótekinu, þegar þeir eiga leið um. Ritstjóri: Björn Jónsson, cand. philos. Prentsmiðja „ísafoldar".—Sigm. Guðmundsson.

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.