Ísafold - 12.02.1890, Blaðsíða 1

Ísafold - 12.02.1890, Blaðsíða 1
S<.emur út á mlðvikudögum og 'augardögum. Verð árgangsins (I04arka) 4 kr,; erlendis 5 kr. Borgist fyrir miðjan júlimánuð. ISAFOLD Uppf ögn (skrifleg) bundin við áramót, ógild nema komin sje til útgefanda fyrir i.okt. Af- greiðslust. í Austurstræti 8. XVII 13. Reykjavik, miðvikudaginn 12. febrúar 1890 Islenzkar kaiipstaðarvörur 1889. Hjer ei' ágrip af hinni fróðlegu ársskýrslu þeirra Simmelhags og Holm, brakúna í Kaup- mannahöfn. Af utl fluttist til Khafnar frá Islaudi alls á árinu 933,000 pd., og til Englands nál. 190,000 pd. Alls 1,123,000 pd. A ullaruppboðunum á Bnglandi frá nýlend- unum í fyrra vor komst ull í hærra verð en áður, og var því búizt við háu verði á ís- lenzkri uli, þegar hún kæmi á markað. pað varð og, en seinna en við var búizt, með því að ullarfarmarnir urðu heldur síðbvmir,— vegna óþurrkanna. Fyrir fyrstu ullarfarmana, sem komu til Englands í júlí og ágúst, fengust 9f pence fyrir enskt pund umbúðalaust, af hvítri ull norðleuzkri, sama sem 80J a. fyrir danskt pd., og 9 pence fyrir sunnlenzka (74J a. fyr- ir danskt pd.), en fyrir austfirzka ull og vest- firzka, sem kom ekki fyr en seint í ágúst fengust ekki nema 8J og 8f pence (70 a. rúma og ,72-J a. fyrir danskt pd.). f>að var ekki fyr en komið var fram í septem- ber, að ullin fór að ganga dálítið ör- ara, og þá seldist aptur norðlenzk og sunnlenzk ull á 9f og 9 peuce. 1 nóvem- ber kom til Englands farmur af hvítri ull sunnlenzkri, sem seldist 10 pence (83 a. tæpa d. pund). í Khiifn fylgdist ullarverðið í humáttina á eptir sölunni á Englandi. jpar fengust í júlí og ágúst 72—72| a. fyrir beztu norðlenzku ull hvíta, lakari 70 til 71 e., vestfirzka og sunnlenzka 68, 67, 66 og 65 til 64 a. pund- ið, að umbúðum meðtöldum. I september og október gengu aðalfarm- arnir af íslenzkri ull vel iit, ýrnist seldir fyrir- fram eða þegar til Khafnar kom, á 76, 77J og 78 a. fyrir beztu ull norðlenzka, en 72, 72J, 74 og 75 a. fyrir lakari, og 70 til 73 a. fyrir vestfirzka og sunnlenzka, að um- búðum meðtöldum. Seinast í október og í nóvember hækkaði verðið enn, og það, sem þá kom, mestmegnis vestfirzk ull hvít og sunnlenzk, komst í 76, 77, 78, 80 og 81 a. umbúðum meðtöldum.— Mislit ull seldist þetta ár á 60 til 62 a.; og svört á 65 til 70 a., eptir gæðum. Hvít ull óþvegiu seldist frá því á öndverðu ári og fram í september á 56 til 58 a., en hækkaði í október smátt og smátt úr 60 upp í 68 a. Af lýsi fluttist til Khafnar þetta ár um 9400 tnr, og var þar af óselt í árslok 3000 tnr. — Vegna afialeysis við Lófót í marzmán- uði í fyn-a, hækkaði lýsi þá í verði, og fóru þá leifarnar frá f. á. af íslenzku lýsi 1 Khöfn að ganga vel út fyrir 35, 8ðf, 36 og 37 kr. tunnan (210 pd. án íláts) af gufubræddu, ljósu og tæru hákarlslýsi grómlausu—En svo urðu aflabrögð við Pinnmörk fyrirtaksgóð, og þá fór að draga úr sölunni aptur, svo að í júní, júlí og ágúst komst verðið ofan í 30f til 32 kr. fyrir ljóst hákarlslýsi gufubrætt, en pottbrætt háltarlslýsi ljóst seldist um sama leyti á 30 til 32 kr. |>egar megin-aðflutn- ingarnir hófust, í september og október, fengust 32 til 33^ kr. bæði fyrir pottbrætt og gufubrætt hákarlslýsi. En seljendur voru ekki ánægðir með það, og var því mikið af lýsinu lagt fyrir til geymslu og er óselt enn. Fyrir það sem selt var í nóvember og des- ember, fengust 34-J- kr. fyrir ljóst gufubrætt hákarlslýsi grómlaust, og 33^ til 34 kr. fyrir það pottbrætt. Dökkt hákarls- og þorska- lýsi bezta hefir selzt á árinu á 33 til 30 kr., en lakara, ekki grómlaust, 28 til 23 kr. Aðflutningar af lýsi til Khafhar þetta ár voru 2,900 tnr. meiri en árið áður. Saltfiskur. Til Khafnar fluttust þetta ár 17,781 skpd. Óselt þar af í árslok 2,190 skpd. Spánarfiskur íslenzkur er gizkað á að hafi verið þetta ár 24,766 skpd. par af flutt til Genúa beint frá íslandi 3,750 skpd. Og til Englauds 18,250 skpd. f>etta verður alls rúmlega 60,000 skpd. Pyrir fyrstu farmana, sem sendir voru af stað frá íslandi beint til Spánar í júnímán- uði, fengust 53 ríkismörk fyrir skpd. (= kr. 47.17, reiknað eptir 89 a. í 1 ríkismarki), flutt á skipsfjöl á íslandi. Fyrir júlí—ágúst- farma voru gefin 46, 48 til 50 rmörk (41, 42f til 44J kr.) og fyrir ágúst—september- farma 46 til 48 ríkismörk. 1 september fór Norðmönnum líka að leika hugur á þessari vöru, og þá var gefið 48f til 50J ríkism. (43^ —45 kr.) Jfyrir skpd., ýmist til Noregs eða til Spánar. Fyrir siðari farma hækkaði verð- ið enn upp í 51—52 ríkismörk (45^—46^ kr.) Jpetta var allt sunnlenzkur fiskur og þetta verð fyrir hann fluttan á skipsfjöl á Islandi. Fyrir vestfirzka farma fengust í ágústmánuði 55, í september 56 og í október 57^, 58 til 59 rm. (49—52| kr.). Fyrir fisk, sem sendur var beint til Genúa frá íslandi, bæði frá suður- og vesturlandi, fengust 47}, 47|—50 kr. fyrir skpd., flutt á skipsfjöl á íslandi. f>að var allt smáfiskur. A Englandi seldist íslenzkur saltfiskur held- ur vel þetta ár og fór hækkandi. í júní feugust þar 15—15£ pd. sterl. fyrir smálest af smáfiski (sama sem 42^—44 kr. fyrir skippundið hjer um bil) og 13—13| pd. sterl- ing fyrir ýsu. I ágústmánuði var verðið 17, 18—18^ pd. sterl. fyrir smáfisk og 13£, 13£ til 14 pd. sterl. fyrir ýsu. 1 september og október hækkaði verðið, og þá gekk smá- fiskur vel út fyrir 19, 19J til 20 pd. sterl. og ýsa fyrir 14 pd. sterl. Seinast í október og í nóvember fór aptur að draga úr sölunni og fyrir síðustu farmana fengust ekki nema 18 pd. fyrir smáfisk og 13| pd. fyrir ýsu. í Khöfn seldust leifarnar frá árinu á uud- an, tæp 1000 skpd., mestallar i janúarmán- uði á 40 til 50 kr. skpd. |>egar nýi aflinn kom, seldist stór jaktafiskur hnakkakýldur í maímánuði 54—58 kr., í júní og júlí á 48—55 kr., og í ágúst og september fengust 54—60 kr. skpd. J október og nóvember fengust 60—65 kr. fyrir skpd.; þá höfðu seljendur ekki við, því éptirspurnin var svo mikil. Fyrir óhnakkakýldan fisk stóran var gefið í júní og júlímán. 43—50 kr. skpd., og hjelzt það verð fram i september; þá seldur sá fiskur á 41, 42, 43 til 46 kr. eptir gæðum. Október var nokkuð meiri eptirspurn eptir óhnakkakýldam fiski, og þá komst verðið upp í 48, 50 og 52 kr. í nóvember og desember var verðið 49—50 kr. Framan af sumri var lítið falazt eptir srnáfiski, og var hann seldur á 34—40 kr. í júní og júlí. í ágústmánuði fór að verða eptirspurn eptir smáfiski til ltalíu og komst verðið í þeim mánuði upp í 46—50| kr., og í september upp í 50f, 52, 52f, 54 til 55J kr.; það komst hann hæst. Eptir það fór að draga úr sölunni til Italíu, líklega helzt af því, að nokkrir farmar, er voru afgreiddir beina leió til Genúa, reynd- ust í slæmu ástandi, þegar þar kom, og með því að þar safnaðist talsvert fyrir, fór verðið mjög lækkandi það sem eptir var ársins,— fyrst ofan í 46 kr., þá 43 kr. og loks 36 kr. skpd. Verð á ýsu var framan af 38—35 kr., en lækkaði síðar ofan í 33, 31J, 30 til 28 kr. Fyrir löngu voru fyrst gefnar 45—48 kr., og gekk vel út, en seinna lækkaði verðið ofan í 42, 40—38 kr. (Niðurl. næst). Utgjörðarkostnaður og útróðramenn. Svar til mtróðramanns*. (Niðurlag). pað er líkaeitt verulegt atriði, sem jeg hefi ekki minnzt á í reikningi mínum, en þó hlýt- ur að teljast með útgerðarkostnnðinum ; og það er húsnœðið handa sjómönnuM. Útvegs- bóndinn hýsir þá ekki kostnaðark ,st, ef hann heldur marga sjómenn. Annaðhvort verður hann að byggja íbúðarhús sín svo stór, að hann geti rúmað sjómenn sína í þeim, auk heimamanna, eða hann verður að byggja yfir þá sjerstakt hiis. Hvorttveggja er kostnaður, sem eykur talsvert við útgerðarreikninginn, því allir, sem hús hafa byggt, vita, að það verður ekki gert kostnaðarlaust, og svo þurfa húsin árlegt viðhald. Við Isafjarðardjúp mun það venja, að hver / skipshöfn borgar 12 kr. í búðarlán (húsaleigu) ' til útvegsbóndans fyrir hverja vertíð. Mjer þykir gott, ef grásleppan úr hluta- netum skipsins að öllum jafnaði vegur á móti þessu hvorutveggja, sem jeg nú hefi minnzt á. ]?að mun ekki of í lagt, þó bætt sje einni »hnýsu» og máske »kóp» líka ofan á, til að jafna reikninginn ! !. »Utróðram.» segir reikning minn ófullkom- inn og einhliða, af því jeg geri að eins ráð fyrir litlum afla, en taki ekki hin árin til greina. Getur hann með sanni sagt, að jeg geri ráð fyrir litlum afla, þegar jeg miða reikning minn við 400 hlut ? Jeg kalla það meðalhlut, og jeg er mjög óviss um, hvort við, síðan 1860, höfum lifað fleiri vetrarver- tíðir, sem meðalhlutir hafi orðið yfir en undir 400 í syðri veiðistöðuaum við Faxaflóa. Svo er nú heldur ekki allt komið undir afla- wpphœðinni, heldur og líka undir verzluninni: verðinu á því, sem aflast, og meðalverð kalla jeg 40 kr. á skpd., sem jeg miðaði útgerðar- / reikninginn við. Með þessari aflaupphæð og þessu verði á

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.